Αντίο πατρίδα...

Να την ξαναδώ ακόμα μια φορά ήθελα. Την Ελληνίδα που φορά το μαύρο μαντήλι για να πενθεί τις χαρές που δεν έζησε και αυτές που έφυγαν ανεπιστρεπτί.
Να κουβαλά το ταψί με το ξεροψημένο από φούρνο ψωμί στο κεφάλι ισορροπώντας τα τσακισμένα πόδια της στο καλντερίμι κρατώντας το μέτωπο ψηλά σαν Καρυάτιδα που ακόμα και γερασμένη είναι εκεί για να κρατά τη μετόπη της αξιοπρέπειας.

Να τον ξαναδώ ακόμα μια φορά ήθελα....Να χώνει το τσαπί τόσο βαθιά στην γη σκοτώνοντας το χώμα για να σπείρει με τα χέρια του ζωή. Να τον δω να σταματά και να ξαποσταίνει κοιτώντας τον ήλιο που κονταροχτυπιόταν από τα γεννοφάσκια του για το ποιος θα αντέξει πιο πολύ μέχρι να πέσει το σκοτάδι.

Να τα ξαναδώ ακόμα μια φορά ήθελα. Τα παιδιά να παίζουν μπάλα στις αλάνες με τα λιτά παντελονάκια τους και ένα κομμάτι ψωμί στο χέρι. Να ματώνουν τα γόνατά τους και να σηκώνονται χωρίς δάκρυα σαν γεννημένοι πολεμιστές έτοιμα για τις μάχες που θα έρχονταν.

Να τους ξαναδώ ήθελα. Τους πικραμένους αυτής της χώρας. Να κάθονται στις ξεχαρβαλωμένες καρέκλες ενός καφενείου κάπου στα σύνορα και να κοιτούν μέσα από τα βρώμικα τζάμια την Ελλάδα να τους αποχαιρετά όπως έκανε κάθε μέρα, κάθε εποχή, κάθε χρόνο κι αυτοί να είναι εκεί να την κοιτούν μόνο για να την βλέπουν να φεύγει.

Να τις ξαναδώ ήθελα. Τις κοπέλες να απλώνουν τις μπουγάδες στον ήλιο με τα ιδρωμένα φορέματά τους και να κοιτούν στον δρόμο για το ταίρι που θα γυρίσει από το μεροκάματο. Να έχουν στην κατσαρόλα φακές και το κρεμμύδι έτοιμο στο πιάτο και σαν βασίλισσες των γκρεμισμένων ελπίδων να σφίγγουν το χέρι του οικοδόμου που κάθεται σκεφτικός στο κουτσό από ένα πόδι τραπέζι.

Να το ξαναδώ ήθελα. Εκείνο το πρωινό που οι καμπάνες χτυπούσαν και τα παλικάρια είχαν στα χέρια τους κορίτσια με σημαίες να ανεμίζουν. Τότε που όλοι ήταν φτωχοί, ακρωτηριασμένοι, προδομένοι, τσακισμένοι και ελλιπείς αλλά με την σιγουριά ότι εκείνη τουλάχιστον την στιγμή ήταν ελεύθεροι.

Να σε ξαναδώ ήθελα. Να ανεβαίνεις στα βουνά αρματωμένος γνωρίζοντας ότι ίσως να ήταν η τελευταία σου ανάβαση και να το χαίρεσαι. Να είσαι ευτυχής που ζούσες για να πεθάνεις για μένα. Για σένα. Για όλα αυτά που ήθελα να ξαναδώ.

Simple Man

Διαβάστε περισσότερα »

Όταν θα πάρουν φωτιά οι ασπίδες….

Μεταμορφωμένος τότε σε ταύρο ο Δίας μετήγαγε την Ευρώπη στη Δύση, μεταμορφωμένη σήμερα σε αποδιοπομπαίο τράγο η Ελλάδα επιστρέφει απ’ τη Δύση πού;
Εδώ; δεν θα ‘χει να πληρώσει ούτε το φως. Το ανέσπερον

Δεν είναι πατρίδα μου το Προτεκτοράτο. Εμένα, πατρίδα μου είναι η Ελλάδα, και δεν μπορεί στην Ελλάδα να ξεκινάει τη διαδρομή του για να μάθει γράμματα στα παιδιά ένας δάσκαλος με 660 ευρώ τον μήνα,
για να πάρει 750 ευρώ στα 45 του και να μην κάνει παιδιά δικά του ο ίδιος ποτέ…
Δεν είναι Πρωθυπουργός μου αυτός ο τύπος που πάει να κάνει τη Θράκη Ειδική Οικονομική Ζώνη υπό την Εντολή της Γερμανίας – ανοίγοντας έτσι έναν ακόμα δρόμο για την «αυτονόμηση» της περιοχής και τον ακρωτηριασμό της Ελλάδας…
Είναι πιθανόν αυτός ο ανιστόρητος να μη γνωρίζει ότι οι Ναζί στην Κατοχή διακρίθηκαν εκτός των άλλων και στο σπορ του διαμελισμού της χώρας μας -ώς και ανεξάρτητο «Βασίλειο των Βλάχων» στην Πίνδο έστησαν οι ολετήρες· όμως, πώς να κάνει την Ελλάδα πειραματόζωο της νέας Τάξης, απέδειξε ότι γνωρίζει πολύ καλά ο επικεφαλής των δωσιλόγων.

Δεν είμαι υπήκοος της Τρόικας.
Είμαι Ελληνας πολίτης -δεν οφείλω καμιά νομιμοφροσύνη στα ανδρείκελα και τους κουίσλινγκ- δεν είμαι ανδράποδο δεν οφείλω καμμιά νομιμοφροσύνη σε αυτούς που βουτάνε το υστέρημα του συνταξιούχου κι αφήνουν τον φοροφυγά να πλουτίζει ακόμα περισσότερο.
Δεν είναι (μόνον) φασιστικό, είναι και αηδιαστικό ο Υπουργός -εν προκειμένω ο Παπουτσής- να βάζει τις διαδηλώσεις για το ψωμί στον ίδιο παρονομαστή με την εγκληματικότητα – δεν
αναγνωρίζω συνεπώς καμμιάν εξουσία σε αυτούς που αφήνουν ανυπεράσπιστους τους γέροντες μπροστά στα καλάσνικωφ και τους φταίνε για την άθλια ανικανότητά τους οι διαδηλωτές.
Οχι, δεν είναι πατρίδα μου οι εντολές των τοκογλύφων, πατρίδα μου είναι η τήρηση του Συντάγματος.
Οφείλω να αντισταθώ για λόγους στοιχειώδους ευπρέπειας στον Υπουργό Οικονομικών -εν προκειμένω στον Βενιζέλο- που βάζει 23% ΦΠΑ στην μπουγάτσα αν είναι αλμυρή και 13% αν είναι γλυκιά. Η μαλακία δεν είναι θεσμός,
ούτε μπορεί πατρίδα μου να γίνει ο εκβιασμός, η τρομοκρατία, η καταστολή, ο παραλογισμός και η ανικανότης. Και η ντροπή.
Πατρίδα μου είναι η Ελλάδα, της μάνας μου και του πατέρα μου η ιστορία, των παιδιών το πεδίο -δεν μπορώ να την παραδώσω μικρότερη.
Δεν ανέχομαι πλέον τους χυδαίους που με κατασυκοφάντησαν urbi et orbi ότι είμαι διεφθαρμένος και τεμπέλης, ότι
μαζί τους τα έφαγα.
Οφείλω να τους αντισταθώ. Να τους απονομιμοποιήσω. Δεν
πρόκειται να πληρώσω τα χαράτσια που μου επέβαλαν και θα μου επιβάλουν, πρώτον διότι δεν είμαι ούτε τούρκος ούτε ραγιάς για να με σφάζει όποτε γουστάρει ο αγάς -ούτε είναι η χώρα μου οθωμανικό σαντζάκι, ώστε νόμος νά ‘ναι η ανομία και
δεύτερον δεν θα νομιμοποιήσω με τον οβολό μου τη ληστεία εναντίον όλων μας -διότι δεν πρόκειται περί κάποιας θυσίας για να σωθεί η πατρίδα
αλλά πρόκειται για το τίμημα της προδοσίας -την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο.
Οχι, δεν θα πληρώσω το μερίδιό μου για τα τριάντα αργύρια του Ιούδα, δεν θα γίνω συνένοχός τους.
Ως εδώ!
Δυο χρόνια τώρα η χώρα καταστρέφεται. Σε αυτό συμφωνούν όλοι, μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια μάς γύρισαν πίσω στο 1950 -οφείλω συνεπώς να αντισταθώ.
Πατρίδα μου ήταν τα σχολικά βιβλία -τα 3.000 χρόνια της παιδικής μας ηλικίας, απ’ τον Ομηρο ώς τον Νίκο Γκάτσο – τι να προδώσω και γιατί; τα κυπαρισσάκια ή τα ηλιοβασιλέματα;
Δεκάδες φορές ώς τώρα στην Ιστορία τον μονόδρομο προς τα Τάρταρα τον έχουν φράξει τα οδοφράγματα…

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 8.Χ.2011 stathis@enet.gr

Citypress-gr.blog

Διαβάστε περισσότερα »

Έλληνα γεια σου…

Έλληνα  γεια σου! Απευθύνομαι σε σένα νεαρέ Έλληνα!
Εσένα, που γεννήθηκες την εποχή του μεγάλου μεταρρυθμιστή, του Χαρίλαου Τρικούπη.
Εσένα, που η δημαγωγία του Δεληγιάννη σε βρήκε μαθητή του Γυμνασίου ή του Σχολαρχείου.
Εσένα, που η εφηβεία σου σημαδεύτηκε από την ήττα του 1897.
Εσένα, που έμελλε στην καρδιά της νιότης σου να περάσεις σ΄ έναν άλλο αιώνα, τον 20^ο αιώνα.

Εσύ, μεγάλωσες δύσκολα, σε αντίξοες συνθήκες, με πολλές ελλείψεις, χωρίς μέσα, χωρίς πολυτέλειες. Ο κόσμος σου ίσα που έφτανε μέχρι την Πρωτεύουσα του Νομού και αυτό ήταν ένα μακρύ ταξίδι επί ώρες με το άλογο. Πως να πας στην Αθήνα, την Πρωτεύουσα; Πώς να έλθεις από την Καλαμάτα, με τον μουτζούρη (τρένο της εποχής); Ήθελες μια ολάκερη μέρα. Πως να έλθεις από την Κρήτη με τα καράβια «θαλασσοπνίχτρες». Πώς να έλθεις από την Άρτα;  Πολύ πιο δύσκολα ήταν να έλθεις από τα σκλαβωμένα Δωδεκάνησα. Δυο μέρες ήθελες να έλθεις από την Κατερίνη.  Πώς να κατέβεις; Παντού Τουρκιά. Τρέχα να περάσεις τα σύνορα. Και αν το μπορέσεις, πώς να γυρίζεις μετά να ξαναδείς τη φαμίλια σου; Σε δύσκολα χρόνια γεννήθηκες  Έλληνα του 1880, του 85, του 90.΄
Τα δυσκολότερα όμως δεν έχουν έλθει ακόμα.

      Τώρα  που ετοιμάζεσαι να ανοίξεις σπίτι, κάποιοι ζωηροί συνομήλικοί σου, άντε ίσως καμιά δεκαριά χρόνια πιο μεγάλοι, με έναν κάποιο, Παύλο Μελά πάνε να ξεσηκώσουν τη Μακεδονία. Είναι πράγματι άμυαλοι. Δεν κάθονται στα αυγά τους. Πάνε να τα βάλουνε με την Αυτοκρατορία των Οθωμανών. Ο Σουλτάνος δεν τα σηκώνει αυτά. Άσε που από την εποχή του Ντισραέλι, του Άγγλου Πρωθυπουργού, εδώ και 20 χρόνια οι Τούρκοι έχουν την αβάντα της Μεγάλης Αυτοκρατορίας. Δεν θυμούνται τη ζημιά του ΄97; Που πάνε;

Και έχουν ανέβει και κάποιοι κουζουλοί από  την Κρήτη που φαίνεται έχουν φουσκωμένα τα μυαλά από έναν επαναστάτη, ονόματι Βενιζέλο.

Αυτόν θα τον μάθεις σύντομα. Ώσπου να σου κάνει η κυρά το δεύτερο κουτσούβελο, θα τον φέρουν οι στρατιωτικοί Πρωθυπουργό.

Και μαζί με τον Γεροβασιλιά, όταν θα πλησιάζει αυτός, μισό αιώνα Βασιλείας, θα σε καλέσουν να ελευθερώσεις την υπόλοιπη Ελλάδα.

Αρχιστράτηγος θα είναι ο Διάδοχος. Δέκα χρόνια θα πολεμάς. Με χιόνια, χαλάζι, βροχές και λιοπύρι. Εσύ, θα τρέχεις σε βουνά και σε λαγκάδια να διώξεις τον Τούρκο. Θα πάρεις φόρα. Θα φτάσεις μακριά. Μια ανάσα από την Αγιά Σοφιά. Θα μπεις στη Σμύρνη Ελευθερωτής.

Δέκα χρόνια νεαρέ  Έλληνα έχεις το όπλο, εφ΄ όπλου λόγχη.

Δέκα χρόνια πόλεμος, κακουχίες. Θα τριπλασιάσεις την Ελλάδα. Θα ανταμώσεις τον Φίλιππο στη Μακεδονία, τον Αχιλλέα στην Τροία.

Ίσως εκεί κοντά  στο  Γρανικό να ανταμώσεις και τον Αλέξανδρο.

Ο Γέρος του Μοριά θα σε καμαρώνει, μέχρι … μέχρι η φαγωμάρα από τον ξένο δάκτυλο που τον έκλεισε φυλακή στο Ναύπλιο να ξαναφωλιάσει στους πολιτικούς της, σχεδόν εκατό χρόνια μετά, για να ξαναπάρει ο τόπος την κάτω βόλτα. Θα ζήσεις τη σφαγή της Μικράς Ασίας και θα ακολουθήσει ο ξεριζωμός του γένους. Θα σηκώσεις το βαρύ φορτίο της προσφυγιάς. Τα παιδιά σου θα είναι μεγάλα πια και εσύ θα είσαι γέρος! Τις προάλλες, έγραφαν θαρρώ οι εφημερίδες «Εστία» και «Ακρόπολις» για μια άμαξα που παρέσυρε γέροντα 40 ετών στην Κηφισιά. Τα βάσανα σου δεν έχουν τελειωμό. Ενός κακού μύρια έπονται. Ζεις, εκτελέσεις στο Γουδί, κινήματα, αντικινήματα, για να φτάσει το ΄36 ο ήρωας του ΄12-΄13, ο Μεταξάς, να κάνει με τη σειρά του το δικό του κίνημα, όπως πριν από αυτόν ο Βενιζέλος, ο Κονδύλης, ο Πάγκαλος, ο Πλαστήρας και άλλοι. Αν και δικτατορία, κάτι αρχίζει να ροδίζει. Καλύτερες συνθήκες για δουλειά, κοινωνική ασφάλιση, αλλά και οργάνωση του Στρατού. Μετά από δέκα χρόνια στο Μέτωπο, έχει φοβηθεί το μάτι σου. Είναι και τα παιδιά σου πλέον σε ηλικία επιστράτευσης. Δεν θα το αποφύγεις και αυτό το ποτήρι Νεαρέ Γέροντα.

      Ο φασισμός κτυπά πισώπλατα την Ελλάδα. Από το ΄12 έως το ΄22 πολεμούσες κοιτάζοντας Ανατολικά. Τώρα το παιδί σου θα πολεμήσει κοιτάζοντας Δυτικά. Άλλα 10 χρόνια, απέναντι σε δύο φασισμούς. Πρώτα τον Μαύρο και μετά τον Ερυθρό. Θα ξεκινήσει από την Πίνδο στις 28 Οκτώβρη του 40, για να ξαποστάσει το ΄49 μετά τον Γράμμο και το Βίτσι. Είσαι πια στα εβδομήντα. Οι Βασιλιάδες θα έχουν φύγει και θα έχουν ξαναγυρίσει πολλές φορές. Είδες πολλούς, από τον Γεώργιο που δολοφονήθηκε μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας μέχρι τον Αρχιστράτηγο της Νίκης, τον Κωνσταντίνο. Τον αδικοχαμένο από δάγκωμα πιθήκου Αλέξανδρο, τον αυταρχικό Γεώργιο και τον πράο Παύλο. Έζησες όλους τους Βασιλιάδες εκτός από τον τελευταίο.

Έζησες Δημοκρατίες, δικτατορίες, εξορίες, πείνες, εφευρέσεις. Είδες το άλογο να παραχωρεί τη θέση του στο αυτοκίνητο. Είδες  τον άνθρωπο να πετάει. Είδες τη λάμπα πετρελαίου να παραχωρεί τη θέση της στον ηλεκτρισμό. Πολλά νέα πράγματα που το καθήκον για την Ελλάδα δεν σου επέτρεψε να τα απολαύσεις όσο ήθελες. Ίσως εκεί στα τριάντα χρόνια σου, να πρόλαβες να χορέψεις τσάρλεστον, να είδες την Παξινού ή την Κοτοπούλη σε κάποιο θέατρο. Όμως μέχρι εκεί. Τα χρόνια τρέχουν, νεαρέ Γέροντα. Ο Αρχάγγελος έχει ανοίξει το παρουσιολόγιο στον παράδεισο και έχει φθάσει στο όνομά σου. Τα παιδιά σου γεννήθηκαν στην πρώτη δεκαετία του Αιώνα, τα εγγόνια σου γεννημένα στα δύσκολα χρόνια του πολέμου έχουν ήδη αναρτήσει την εικόνα σου στο διαμερισματάκι τους στην Κυψέλη ή στο Παγκράτι. Εκεί γύρω, που έναν αιώνα μετά θα γεννηθεί το δισέγγονό σου. Όλοι μέχρι τότε προσπάθησαν και κατάφεραν να μεγαλώσουν την Ελλάδα σου και εσύ το δέχθηκες με χαρά, παρότι θυσίασες νιάτα και απολαύσεις.

      Φθάσαμε όμως παππού, στην εποχή του Σοσιαλισμού και του «μεγάλου επαναστάτη», του Ανδρέα Παπανδρέου που ήταν κάτι σαν τον Δεληγιάννη, την εποχή που εσύ γεννιόσουν. Κουβέντες ωραίες, παραμύθια, πολλά «θα» και στο τέλος ο ηθικός και κοινωνικός εξευτελισμός. Η σοσιαλιστική λαίλαπα, των πρασινοφρουρών και των «αυριανιστών», μέσα σε λίγα χρόνια μετέτρεψαν, το καφενείο του Στρατή σε pub, τα λαϊκά ταβερνεία, σε disco. Το τσιγάρο το έκαναν κοκαΐνη. Τον ελληνικό καφέ, «φραπέ». Οι σκελέες έγιναν σλιπάκια.

Ο θούριος έγινε hits. Το πρόσωπο σπαθί έγινε face control. Το φρόνημα έγινε «ωχ αδελφέ». Η πατρίδα μας έγινε πολυπολιτισμική. Το αίμα που έχυσες τόσα χρόνια για το καλό της έγινε Εθνικισμός. Τα ιερά και τα όσια είναι γι΄αυτούς παλιομοδίτικα.

Ο ξένος δάκτυλος των Άγγλων και των Γάλλων έγινε τώρα Αμερικανικός, παρά την συνθηματολογία του «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και του «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες». Με την μεθοδολογία της άκρατης και αλόγιστης δανειοδότησης της χώρας, υποθηκεύσαμε το μέλλον σου. Ξένος δάκτυλος υπήρχε πάντα νέε του προηγούμενου αιώνα, αλλά με μια μικρή διαφορά από τους σημερινούς. Εσένα σε ενοχλούσε, αυτοί δείχνουν να το απολαμβάνουν.

      Μετά  ήλθε ο Μητσοτάκης, ο σοσιαλίσταρος  εκσυγχρονιστής Σημίτης, ο νεώτερος Καραμανλής και τελευταία ο υιός Ανδρέα Παπανδρέου.

      Αυτός ήλθε για να ξαναφέρει να σύνορα της πατρίδας μας από εκεί που τα πήρες εσύ, τον προηγούμενο αιώνα με το αίμα σου και τα έφθασες εδώ που είναι σήμερα. Ψήφισε πριν ένα χρόνο, μια Ευρωπαϊκή συνθήκη λεγόμενη Μνημόνιο που εξαθλιώνει τους Έλληνες και υποθηκεύει τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδος, παραιτούμενος ταυτόχρονα κάθε ασυλίας που πηγάζει από νόμους ή διεθνείς συνθήκες.

      Εσύ, για ότι πολέμησες σήμερα θεωρείται ταμπού. Οι Τούρκοι ξαναβρήκαν 558 χρόνια μετά ανοιχτή την κερκόπορτα. Βολτάρουν στο Αιγαίο όποτε γουστάρουν, όπου γουστάρουν και όσο γουστάρουν. Βλέπεις ο «Αβέρωφ» είναι χρόνια παροπλισμένος στο Φαληρικό Όρμο. Μαζί του και ο «Κουντουριώτης».  Τώρα στέλνουμε στην πόλη γιουσουφάκια που τραγουδάνε καλά, χορεύουν καλύτερα και δόξα τον Αλλάχ. Από την άλλη, αυτούς που πολέμησαν στο πλευρό των Ιταλών το ‘40 εσένα και τα παιδιά σου, τους Αλβανούς, τους μπάσανε μέσα. Τόσο μέσα, Έλληνα, που σου πήραν τις δουλειές, τα σπίτια, τα μαγαζιά, ακόμη και τις γυναίκες. Όμως δεν μας έφταναν αυτοί, βάλαμε μέσα και όλους τους Ασιάτες και δείχνουμε να το απολαμβάνουμε.

Ερωτώ, λοιπόν, την Ιστορία που τα ‘δε όλα μέσα στους αιώνες. Αυτή που πολλές φορές σου χάιδευε το πονεμένο μέτωπο ανταλλάσοντας τον πόνο σου με ρυτίδες. Ποιος έπραξε το σωστό;

Εσύ, που δεν γεύτηκες τις χαρές της νιότης σου για να ανδρωθεί η Ελλάδα και τα εγγόνια σου ή αυτοί που ακολουθούν το δικό τους story.

Μέσα σε 36 χρόνια χάσαμε την Κυρήνεια, την Αμμόχωστο. Οι Αλβανοί δημιουργούν θέμα Τσαμουριάς στη Θεσπρωτία, τα νησιά μας και το Αιγαίο μας αμφισβητείται, οι ξυπόλητοι Σκοπιανοί μας πήραν το όνομα της Μακεδονίας μας και τα Εθνικά μας Σύμβολα, οι Τούρκοι αλωνίζουν την Θράκη μας και το Τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή, προετοιμάζει ανενόχλητο το έδαφος για την προσάρτησή της. Στην Κρήτη υποκινούνται αυτονομιστικά κινήματα ανεξαρτησίας, από την μητέρα Ελλάδα.

      Άντε  παιδιά κουράγιο. Λίγο δεβαριεδισμό, λίγο ακόμα παχυδερμισμό και θα φέρουμε πάλι τα σύνορα εκεί που ήταν το 1897.

      Εσύ νεαρέ Έλληνα του 1904, του ΄12-΄13, του ΄19-΄22, του ΄40-΄41, του ΄74, ξύπνα και σήκω. Αρκετά ξαπόστασες στο μνήμα σου. Σήκω γιατί αν αρνηθείς αυτό το νέο προσκλητήριο κάποιοι απόγονοί σου είναι διατεθειμένοι να παραχωρήσουν ακόμη και το μνήμα σου. Για την Ελλάδα που εσύ στερήθηκες νιάτα και ομορφιά, πολεμώντας με το καριοφίλι στο χέρι και την εικόνα του Χριστού στο στήθος.

Ξύπνα αγόρι  μου, φόρεσε τα καλά σου, η Ελλάδα σε περιμένει. Εσένα και τη γενιά  σου να σώσεις τη φαμίλια σου. Λίγο ακόμη παλικάρι μου γιατί η  Ελλάδα δεν πρέπει να πεθάνει. Το ‘λεγες στα βουνά. Στην στρατώνα. Στις μάχες. Όλοι μαζί Λεβέντες μου.

      Αφύπνισε  και συμπαρέσυρε τους Έλληνες και κυρίως τους νέους με το φρόνημά σου και την αγωνιστικότητά σου, σε πανεθνικό ξεσηκωμό κατά της ψηφίσεως του μεσοπρόθεσμου νέου μνημονίου. Μαζί με σένα, όλοι οι Έλληνες, όλοι μια φωνή, μια καρδιά. Τώρα ξανά, σαν πρώτα.

      Στείλε  το μήνυμά σου, σε εκείνους τους επιλήσμονες  πολιτικούς-βουλευτές αύριο που  θα το ψηφίσουν και θα τοποθετήσουν την ταφόπλακα των ονείρων σου, της επιβίωσης της οικογένειάς σου και της ακεραιότητας της πατρίδος σου.

      Εδώ και τώρα βροντοφώναξέ τους πως δεν  θα ξεχάσεις τα ονόματα όσων ψηφίσουν το επαχθές μεσοπρόθεσμο και θύμισέ τους πως, έχει ο καιρός γυρίσματα και πως η Ιστορία επαναλαμβάνεται και εκδικείται.

Έγραψε  ο Παναγιώτης Αποστόλου 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Τι σημαίνει “Έλλην- ας” και “πατριωτισμός”, παίδες;

“Κρίτων” (51α), Πλάτωνoς: «ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι δεῖ καὶ μᾶλλον ὑπείκειν καὶ θωπεύειν πατρίδα χαλεπαίνουσαν ἢ πατέρα, καὶ ἢ πείθειν ἢ ποιεῖν ἃ ἂν κελεύῃ, καὶ πάσχειν ἐάν τι προστάττῃ παθεῖν ἡσυχίαν ἄγοντα, ἐάντε τύπτεσθαι ἐάντε δεῖσθαι, ἐάντε εἰς πόλεμον ἄγῃ τρωθησόμενον ἢ ἀποθανούμενον, ποιητέον ταῦτα, καὶ τὸ δίκαιον οὕτως ἔχει, καὶ οὐχὶ ὑπεικτέον οὐδὲ ἀναχωρητέον οὐδὲ λειπτέον τὴν τάξιν, ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ καὶ ἐν δικαστηρίῳ καὶ πανταχοῦ ποιητέον ἃ ἂν κελεύῃ ἡ πόλις καὶ ἡ πατρίς, ἢ πείθειν αὐτὴν ᾗ τὸ δίκαιον πέφυκε· βιάζεσθαι δὲ οὐχ ὅσιον οὔτε μητέρα οὔτε πατέρα, πολὺ δὲ τούτων ἔτι ἧττον τὴν πατρίδα;»

Η μήπως είσαι τόσο σοφός, που σου διαφεύγει ότι, και από τη μητέρα και από τον πατέρα και απότους προγόνους όλους, το πιό ακριβό είναι η πατρίδα, το πιό σεβαστό και πιό ιερό, που βρίσκεται πιό ψηλά από όλα και μεταξύ των θεών και μεταξύ των γνωστικών ανθρώπων, και πρέπει να τη σεβόμαστε και να υποτασσόμαστε περισσότερο στην πατρίδα, όταν υποφέρει, και να τη θωπεύουμε, παρά στον πατέρα και στη μητέρα, και αν τυχόν δε βρίσκουµε σωστές τις εντολές της ή να προσπαθούµε να την πείθουµε ή να εκτελούµε όσα προστάζει; Ξεχνάς ακόµη πως πρέπει να υποφέρουµε χωρίς διαµαρτυρίες αν µας υποχρεώνει να πάθουµε κάτι, είτε προστάζει να  µας δέρνουν είτε να µας ρίχνουν δεµένους στη φυλακή είτε να µας στέλνουν στον πόλεµο για να πληγωθούµε ή και να σκοτωθούµε; ∆εν έχεις λοιπόν καταλάβει ότι οφείλουµε όλα αυτά να τα κάνουµε,  και το δίκαιο έτσι είναι,  και όχι να αποφεύγουµε τη στράτευση ούτε να οπισθοχωρούµε από δειλία την ώρα της  µάχης ούτε να λιποτακτούµε, αλλά και στον πόλεµο και στο δικαστήριο και παντού έχουµε χρέος να εκτελούµε όσα προστάζει η Πολιτεία και η Πατρίδα, ή, αν έχουµε άλλη γνώµη, να την πείθουµε ποιο είναι πραγµατικά το δίκαιο; Και ότι δεν είναι σύµφωνο  µε τον θείο νόµο να φέρνεται ο άνθρωπος µε βία ούτε στη µητέρα ούτε στον πατέρα, και από αυτούς πολύ λιγότερο ακόµη στην Πατρίδα;

περισσότερα απ την άνω περικοπή >> εδω

Διαβάστε περισσότερα »

Εθνική Συνείδηση…

Της Έφης Σέλλιου
Αν χρειαζόταν να δώσουμε μια σύντομη ερμηνεία της εθνικής συνείδησης και των χαρακτηριστικών αυτής θα ήταν σίγουρα το όμαιμον, το ομόγλωσσον, τα κοινά των θεών ιδρύματα, το ομότροπον και η συνειδητοποίηση αυτών. Μακριά από κάθε τάση για φυλετισμό ή σωβινισμό, η κοινή καταγωγή, η κοινή γλώσσα, η θρησκεία και τα κοινά ήθη και έθιμα υπήρξαν πάντα τα ενωτικά στοιχεία του ελληνισμού.

Η εθνική συνείδηση στην ιστορία της Ελλάδας φαίνεται να δημιουργείται είτε μπροστά στην κοινή απειλή, είτε σε περιόδους οικονομικής ή πολιτιστικής και πνευματικής ανάκαμψης και αυτοπεποίθησης. Ήδη από το 499 π.χ και υπό την Περσική απειλή οι Έλληνες ενώθηκαν για να αντιμετωπίσουν τον κοινό κίνδυνο. Στο Βυζάντιο, οι ελληνικοί πληθυσμοί βλέποντας γύρω τους τον κίνδυνο του αφανισμού, ξαναβρίσκουν την εθνική τους συνείδηση μέσω του χριστιανισμού.

Τον 19ο αιώνα παρατηρήθηκε τόνωση της εθνικής συνείδησης μέσα από ιδεολογικές ωσμώσεις. Οι λόγιοι αποκρυστάλλωσαν την εθνική ιδέα και την μετασχημάτισαν σε πολιτικό κίνημα δράσης που οδήγησε στην απελευθέρωση.

Τι γίνεται όμως σήμερα? Έχει χαθεί η εθνική συνείδηση από το σύγχρονο Έλληνα ή υπάρχει σε λανθάνουσα μορφή? Πόσο σημαντική είναι στις δύσκολες μέρες που ζούμε και πόσο θα βοηθούσε στην τόνωση του ηθικού μας προκειμένου να ξεπεράσουμε τα προβλήματα?Όλα αυτά τα χρόνια απεμπολήσαμε βασικά στοιχεία καλλιέργειας της εθνικής μας συνείδης. Η γνώση της ιστορίας έγινε μόνον εικόνα του Παρθενώνα, της Μονής Αρκαδίου και του Αγάλματος του Κολοκοτρώνη. Η παιδεία μας χάθηκε κάπου εκεί στη διαδρομή, ανάμεσα στην αριστεροποίηση της κοινής γνώμης και στην προσπάθειά μας να γίνουμε κοσμοπολίτες. Το σχολείο κατήντησε απλά το χαλάκι στην πόρτα του φροντιστηρίου και το σκαλοπάτι για την είσοδό μας στην Ανώτατη εκπαίδευση. Έμειναν μόνον οι εθνικές εορτές να μας θυμίζουν τους αγώνες των προγόνων μας, όταν δεν είναι απλά μια αργία για ένα ωραίο τριήμερο.

Σήμερα ο οποιοσδήποτε μιλάει για πατρίδα ή έθνος χαρακτηρίζεται ως σωβινιστής και φασίστας. Ενώ σε όλο τον κόσμο η έννοια του εθνικού κράτους γίνεται όλο και πιο ισχυρή στην Ελλάδα θεωρείται ξεπερασμένη και συντηρητική. Αν παρακολουθήσουμε τους ηγέτες της Ευρώπης θα δούμε πως προσπαθούν να τονώσουν την αυτοπεποίθηση και το ηθικό του λαού τους, μιλάνε για εθνικό συμφέρον και συνδέουν τον πατριωτισμό με τις επιτυχίες της χώρας τους σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Σε αντίθεση βέβαια με τους δικούς μας ηγέτες που όλα αυτά τα χρόνια, κουβαλώντας το σύνδρομο της ψωροκώσταινας μας καλλιέργησαν την πεποίθηση πως για να είμαστε καλοί ευρωπαίοι πρέπει να απεμπολήσουμε την εθνική μας συνείδηση και να δούμε τον εαυτό μας όχι ως πολίτες της Ελλάδας αλλά ως πολίτες τους κόσμου.

Ενώ σε όλη την ευρώπη η προσπάθεια μαζικής νομιμοποίησης παράνομων μεταναστών θα τροφοδοτούσε αντιδράσεις, στην Ελλάδα οποιαδήποτε αντίθετη άποψη για τη μαζική ελληνοποίηση χαρακτηρίζεται ακροδεξιά και φασιστική. Διάφοροι δήθεν προοδευτικοί οι οποίοι έχουν κατακλύσει τα ΜΜΕ, την παιδεία και τα ανώτερα αξιώματα του κράτους προσπαθούν να φιμώσουν κάθε φωνή που μιλάει για έθνος, ελληνισμό και εθνική ταυτότητα.

Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση διεθνοποίησης ο Έλληνας έχει χάσει την εθνική του συνείδηση ? Προσωπικά πιστεύω πως όχι, δεν την έχει χάσει, απλά υπάρχει μέσα του σε λανθάνουσα μορφή. Και με τέτοιο τρόπο εκδηλώνεται μόνον στις νίκες της Εθνικής ομάδας και του εκπροσώπου μας στη Eurovision. Η συνείδηση του Έλληνα για την ιστορία του και τον πολιτισμό του έχει γίνει απλά συνείδηση της ιδιοσυγκρασίας του έναντι των υπολοίπων λαών.

Καμαρώνει όταν δεν τηρεί τους νόμους, όταν βρίσκει την άκρη λαδώνοντας στην εφορία και όταν γεμίζει τα μπουζούκια ενώ δεν έχει μια. Είναι όμως αυτά τα χαρακτηριστικά ικανά να μας ενώσουν ως λαό για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα μας και να βγούμε από αυτή την κρίση? Μια κρίση όχι μόνον οικονομική αλλά και πολιτική και πολιτιστική και γενικότερη κρίση αξιών? Είναι αυτά τα χαρακτηριστικά που θα μας προσδώσουν καινούριο νόημα και νέες προοπτικές?

Η απάντηση είναι μία. Η καλλιέργεια του πατριωτισμού είναι η μοναδική λύση ώστε ο ελληνικός λαός να μπορέσει να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο από όπου και αν προέρχεται και όποια μορφή και αν έχει. Με αφορμή την οικονομική κρίση φαίνεται να χάνουμε την εθνική μας κυριαρχία, να απεμπολίζονται βασικά μας δικαιώματα και κεκτημένα, να χάνεται η ακεραιότητά μας. Είναι τώρα πιο πολύ από ποτέ ανάγκη να εγερθούμε και να εξεγερθούμε.

Να εξεγερθούμε απέναντι στον κίνδυνο που απειλεί τον πολιτισμό μας, την ιστορία μας, την αξιοπρέπεια μας. Τώρα πιο πολύ παρά οποτεδήποτε στη νεότερη ιστορία μας χρειάζεται ένας σημαιοφόρος για την αφύπνιση και την καθοδήγηση μας. Κάποιος που θα μας δώσει την ευκαιρία να επαναπροσδιοριστούμε, θα μας δώσει όλες εκείνες τις αναπαραστάσεις του παρελθόντος που θα μας τονώσουν το ηθικό και θα μας δημιουργήσουν εικόνες ελπίδας για το αύριο. Η καλλιέργεια εθνικής συνείδησης σήμερα δεν έχει να κάνει μόνον με τη γνώση της ιστορίας και των ιδιαίτερών μας χαρακτηριστικών ως έθνος, αλλά και με την συνειδητοποίηση των δυνατοτήτων μας, του πολιτιστικού και του γεωλογικού μας πλούτου, της γεωπολιτικής μας θέσης και αξίας.

Η γνώση της εθνικής ταυτότητας δημιουργεί συνεκτικό ιστό στην κοινωνία που είναι πολύ δύσκολο να σπάσει. Δημιουργεί αισθήματα ελπίδας και αισιοδοξίας, οδηγεί το λαό στο να λειτουργεί ομαδικά και όχι μόνον ατομικά. Τώρα λοιπόν παρά ποτέ είναι ανάγκη να ανασύρουμε απ το υποσυνείδητο όλες εκείνες τις μνήμες που μας κάνουν υπερήφανους και να προσπαθήσουμε να αντισταθούμε. Έχουμε οδηγό.

Ο Ίωνας Δραγούμης έλεγε «Όταν αρχίζω να πελαγώνω μες στις ιδέες μου ή όταν αρχίζει να στερεύει το μυαλό μου, πιάνω μια πέτρα, ένα δέντρο, το χώμα για να βεβαιωθώ πως δεν παραστρατίζω ή πως παραστρατίζω.». Όλα αυτά που χάσαμε τόσα χρόνια είναι γραμμένα παντού πάνω σε αυτή τη γη. Και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να τα ανασύρουμε και να τα κάνουμε πανί στα κατάρτια μας. Το χρωστάμε στους προγόνους μας αλλά και στα παιδιά μας.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Γιαυτο μας «έφερε» το μνημόνιο ο εθνοπροδότης

  Για πρώτη φορά ένας πρώην υπουργός βόρειας Ελλάδας των κυβερνήσεων Καραμανλή, ο κ. Νίκος Μάρτης αποκαλύπτει το σκοτεινό και ελεεινό πολιτικό παρασκήνιο στη χώρα μας γύρω από τον πλούσιο ορυκτό πλούτο που διαθέτουμε. Η πρώτη φράση του εγγράφου του κ. Μάρτη δίνει ακριβώς την εικόνα και τη σημασία που είχε για τη χώρα μας το θέμα αυτό:
«Το 1981, έτος αφετηρία της εισόδου της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή κοινότητα ως 10ο μέλος ο πρόεδρος της ΕΟΚ Γκάστον Τορν δήλωνε ότι : «Η Ελλάδα μπαίνει στην Ευρώπη με 3 πλεονεκτήματα

§ 1) την Εμπορική Ναυτιλία,

§ 2) τον Ορυκτό της πλούτο και

§ 3) το επιχειρηματικό δαιμόνιο των ελλήνων».

Αυτά λέει στην πρώτη κιόλας φράση ο κ. Μάρτης και μετά προχωράει στις αποκαλύψεις: «Εάν θεμελιωνόταν το βιομηχανικό συγκρότημα της Αμφιπόλεως (του Στρυμόνα), όπως αναγγέλθηκε ως οριστική απόφαση και ανακοινώθηκε την 9η Νοεμβρίου 1982 από τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας Γερ. Αρσένη και την 4η Μαρτίου 1983 από τον Διοικητή της ΕΤΒΑ Κουμπή, θα είχαμε από τη δημιουργία του βιομηχανικού συγκροτήματος, πλην άλλων προϊόντων, 3 τόνους χρυσού ετησίως και 150 τόνους αργυρού ετησίως.
Σήμερα θα είχαμε τουλάχιστον 60 τόνους χρυσού, 300 τόνους αργυρού και πολλούς τόνους των άλλων προϊόντων…

Η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας θα ήταν διαφορετική. Η Μονάδα που ανέφερα θα αντλούσε κοιτάσματα από τη Χαλκιδική, τη Θάσο και τη Θράκη. Το ΙΓΜΕ ανακάλυψε μεικτά θειούχα στο Παγγαίο, στο Κιλκίς και στη Λακωνία. Συνεπώς θα ήταν δυνατή η ανέγερση και δεύτερου συγκροτήματος εκτός από αυτό του Στρυμώνα. Αν συνεπώς στα μεταλλεύματα που αποδεδειγμένα υπάρχουν στη χώρα και, κατά πληροφορίες, δεν υπάρχουν όλα σε άλλες χώρες της ΕΟΚ, όπως βωξίτες, λευκόλιθοι, νικέλιο, χρώμιο, προστεθούν το ουράνιο και τα μεικτά θειούχα, η Ελλάδα μόνο με τον ορυκτό πλούτο θα είναι στην πρωτοπορία των της Ευρώπης. Οι επιπτώσεις από το Μνημόνιο δεν θα ήταν οδυνηρές και το δημοσιονομικό χρέος της Ελλάδος δεν θα απασχολούσε έντονα τρίτους, αλλά και Έλληνες.
Το 1981 επισκέφτηκαν τη Θεσσαλονίκη 75 Γάλλοι δημοσιογράφοι επαρχιακών Γαλλικών εφημερίδων. Τους κατατόπισα πάνω στο χάρτη του υπουργείου Βορείου Ελλάδας για την Πολιτιστική Ιστορία της Μακεδονίας – Θράκης, καθώς και για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, με ιδιαίτερη έμφαση στον Ορυκτό πλούτο τόσο της Βορείου Ελλάδος, όσο και ολόκληρης της Ελλάδας. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα επισημάνθηκε σε ελληνική εφημερίδα, πως οι Γαλλικές εφημερίδες είχαν γράψει ότι: ΅Η Ελλάδα θα γίνει Μεταλλουργία της Ευρώπης!»
Σε άρθρο των FINANCIAL TIMES του 1978 (Βιομηχανική Επιθεώρηση, Απρίλιος 1978, σελ. 257) αναφέρεται: «Όταν η Ελλάδα γίνει το δέκατο μέλος της ΕΟΚ, ο εκτεταμένος Ορυκτός της πλούτος θα προμηθεύσει την Κοινή Αγορά με μία μεγάλη ποικιλία πρώτων υλών, που θα συμβάλλουν στην εξασφάλιση ουσιαστικής αυτάρκειας της Κοινότητας ως προς πολλά προϊόντα».
Είναι γεγονός ότι –με εξαίρεση τα Πετρέλαια της Μεγάλης Βρετανίας και του γαιάνθρακα– η χώρα μας είναι η πλουσιότερη χώρα της ΕΟΚ σε μεταλλεύματα οικονομικώς εκμεταλλεύσιμα. Ορισμένα δε από αυτά είναι και στρατηγικής σημασίας (ουράνιο, νικέλιο, Βωξίτης, χρώμιο)».
Αυτά γράφει ο πρώην υπουργός κ. Ν. Μάρτης . Και από Μεταλλουργία της Ευρώπης η Ελλάδα κατάντησε ο ζητιάνος της Ευρώπης.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Και σας πιστεύουμε και σας στηρίζουμε κ.Παπανδρέου

Είπατε εμφατικά αξιότιμε κ.Πρωθυπουργέ, ότι τα περί χρεωκοπίας είναι αστειότητες, ότι η οικονομία μας σώθηκε και ότι δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ κίνδυνος για έξοδο από την Ευρωζώνη ή την επιστροφή στη δραχμή.

Σας πιστεύουμε και ΑΚΡΙΒΩΣ έτσι είναι! Η Ελλάδα πατάει σε σταθερές βάσεις.

Και επειδή είναι ΑΚΡΙΒΩΣ έτσι και δεν μπορεί κανείς να μας εκβιάσει, δεν θα δεχθούμε κανέναν εκβιασμό, σχετικά με την υπόθεση "fyrom". Αφού δεν είμαστε τόσο αδύναμοι, δεν υπάρχει κανένας λόγος υποχωρήσεων στο "Μακεδονικό". Άλλοθι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

Και δεν έχουμε κανένα λόγο εμείς οι Έλληνες, να μην υπερσπιστούμε τα εθνικά δίκαια και τα εθνικά συμφέροντα. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να σκύψουμε για να μας σβερκώσουν. Όρθιοι θα μείνουμε.

Έτσι δεν είναι κύριε Παπανδρέου;

Πηγή άρθρου : http://taxalia.blogspot.com/    Διαβάστε παρακάτω τα σχόλια απο το  Olympia :

xristakis41 είπε

Όταν δεν υπάρχει η μέριμνα και η υποδομή της ανάπτυξης για τον τόπο
Όταν εκπροσωπείτε το κόμμα της διαφθοράς
Όταν ψηφίζετε μέτρα υπέρ της πολιτικής διαφθοράς
Όταν οδηγείτε ......

 

στην εξαθλίωση τον τόπο λόγο των αντικοινωνικών μέτρων
Όταν δεν τηρείτε και δεν εφαρμόζετε ούτε μία από τις προεκλογικές σας υποσχέσεις
Όταν με τα μέτρα που παίρνετε παραβιάζετε 16 τουλάχιστον άρθρα από το Ελληνικό Σύνταγμα
Όταν με τα μέτρα αυτά απαξιώνετε την νοημοσύνη του Έλληνα
Όταν καταργείτε Εθνικής και Πολιτιστικής σημασίας παραδόσεις
Όταν μια τόσο πλούσια χώρα με παγκόσμιο πολιτισμό καταφέρατε να την υποβαθμίσετε, και να διεκδικούν άλλοι μέρος από αυτόν
Όταν η έλλειψη σωστής Παιδείας οδηγεί σε απαξίωση και μαρασμό της Εθνικής και Πολιτιστικής μας ταυτότητας
Όταν όλα τα παραπάνω και άλλα τόσα  ο Έλληνας τα ΖΕΙ καθημερινά και δεν είναι αστεία, αλλά είναι και επικίνδυνα αυτά που πάτε να εφαρμόσετε κ Παπανδρέου

Κόριννα είπε

Ὄρθιοι ἐμεῖς θά μείνουμε,αὐτό εἶναι σίγουρο.
Αὐτός ὅμως θά φύγη ὄρθιος ή θά μείνη ὁριζοντίως;

Διαβάστε περισσότερα »

Βρέ παληομισοφόρια Εθνικοφασιστειδή μιάσματα!!!

Ενα φασισταριο του κερατα,μια εθνικιστρια ως το μεδούλι τόλμησε να ανακινήσει θέμα για την Θράκη..Και όχι μόνο αυτό,εμπλέκει και τον Χαρδαβέλλα στήν δημοσιοποίηση αυτής της απίστευτης σκευωρίας .Και όλα τα ανεξάρτητα και σκεπτόμενα μπλόγκ σε Ελλάδα και Κύπρο..Δεκάδες οργανώσεις εκπαιδευτικών παρασύρονται και τάσσονται στο πλευρό της..Μόνο κάτι λίγες φωνές αντίστασης ακούγονται ένθεν και τριγύρω....κι αυτές "πνίγονται".Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά για να δούμε,είναι μήπως ένα τυχαίο γεγονός ή όχι. Μερικά χρόνια πρίν ,μια "Ακαδημαϊκός" επιδοτείται με αρκετά εκατομύρια ευρώ για να συγγράψει  βοηθήματα   για την εκπαίδευση μουσουλμανοπαίδων.Μειονοτικών σχολείων όπως λένε.Ενα το κρατούμενο..Μια άλλη αμφιβόλου ποιότητας και αποδοχής πτυχίου διορίζεται στο τότε Υπ.Εθνικής Παιδείας και παραμένει εκεί διαχρονικά έως σήμερα σαν Γ.Γραμματέας του κι ας έφυγε το "Εθνικής".Ακόμα ένα το κρατούμενο.Οι παραπάνω απο τότε στρατολογούν ομοϊδεάτες τους και συστήνουν μια ομάδα!! οκτώ ατόμων.Ακόμα ένα οκτώ για τα κρατούμενα,τα σημειώνουμε δίπλα = 1+1+8.Αυτή η ...ομάδα ασχέτως επιτυχιών "συνέγραψε" οκτώ πονήματα,ακόμα ενα οκτώ πρός σημείωση.1+1+8+8.Πέρυσι μια κυρία τακτική θαμών των συνάξεων της Μπίλντεμπεργκ τοποθετείται στη κεφαλή του Υπουργείου      Παιδείας (αφού "ξήλωσε" το Εθνικής).Και έτσι γίνονται οκτώ συνολικά οι γυναίκες που απαρτίζουν την παραπάνω ομάδα! Ακόμα ενα οκτώ για τη σημείωση.......   οπότε έχουμε παρακάτω :      σημ : ( οι τελευταίοι αριθμοί είναι "ποιητική αδεία"  ).

11888 ! !   Τυχαίο ? Δεν νομίζω..

Κι ήρθε ξαφνικά η .....ένατη σαν την Πένθιμη του..Μπετόβεν να ταράξει τα νερά τους ,την ευδαιμονία της επικράτησής τους,να τους επιβάλλει αλλαγή σχεδίων και χειρισμών και να αναγκάσει την πρώτη των πρώτων τους να της απαντήσει με άρθρο της σε Κυριακάτικη Εφημερίδα.Αυτή που δεν φοβήθηκε τον ογκόλιθο του Θεοδωράκη και τον άφησε στη δεύτερη τη τάξει να τον αποστομώσει και να τον πει λίγο πολύ Εθνικιστή..Και τολμάς τώρα εσύ κοπέλα μου να ορθώνεις κεφάλι ?Να τους πετάς καταμουτρα πως δεν τους φοβάσαι ?  Να αποδεικνύεις περίτρανα το μηδαμινό τους ύψος? Να διαλαλείς απο βήματος την ανικανότητα και το ατέλειωτο σκύψιμο των εντεταλμένων λειτουργών της κρατικής μηχανής και κατ επέκταση του Κράτους ?

Να γιατί είσαι εθνικίστρια....  ΧΑΡΑ μας , ...........

να γιατί σε "χτυπάνε" απο παντού..και ψεύδονται ασύστολα παραποιώντας την αλήθεια λέγοντας ότι εσύ ζήτησες μετάθεση για να φύγεις απ το ΜΕΓΑΛΟ ΔΕΡΕΙΟ !!!   Μπήκε πλέον φανερά στον  αγώνα εναντίον σου και η ΦΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ με άρθρο στα Νεα σήμερα.Οι μάσκες τους έχουν πέσει προ πολλού...Διαβάστε τι τόλμησε να γράψει η ανεκδιήγητη Φραγκουδάκη.Η εικόνα με την απόδειξη για τα ψεύδη τους :  

Εδώ θα δείτε την απάντηση της ΧΑΡΑΣ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ μέσω του αδελφού της.

Η εικόνα με την απάντηση του Υπουργείου είναι απο το  Ολυμπιάδα.

Διαβάστε περισσότερα »

Έλληνας, καταντάς!

Γράφει ο φίλος  AATON  :

Κάποτε δεν υπήρχε μεγαλύτερη τιμή, απο το να σε ρωτάνε τι είσαι, και να λές εσυ με καμάρι, "Είμαι ΕΛΛΗΝ"
Σήμερα κυρίες και κύριοι, ακούς να λένε κάποιοι που βγάζουν λάθος συνθήματα, το "Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι"

ΛΑΘΟΣ!!

σήμερα αγαπητέ μου,
"Έλληνας, ούτε γεννιέσαι, ούτε γίνεσαι. 
Έλληνας.. κ α τ α ν τ ά ς.."

Ναι, θεωρείται πλέον πανευρωπαϊκά, μεγάλη κατάντια το να είσαι Έλληνας σήμερα.
Η χώρα των "λαμογιών".
Πολύς κόσμος χρησιμοποιεί την λέξη "λαμόγιο" μα είμαι πολύ σίγουρος πως λίγοι γνωρίζουν τι σημαίνει. Πάμε λοιπόν να την αναλύσουμε, με τις δικές μου φτωχές γνώσεις, κι όποιος κατέχει καλύτερα, μας διαφωτίζει περισσότερο μετά.
Λάμια= πόρνη
Γιός= ..ο γιός της.
Λαμόγιο= Της πουτ@νας ο γιός με απλά λόγια, γι αυτό προσοχή όταν αποκαλείτε κάποιον "λαμόγιο", μην χαλάσετε τίποτε φιλίες χωρίς αιτία.
Οι πόρνες λοιπόν ως γνωστόν, εργάζονται συνήθως σε πορνείο. Τι πιο ταιριαστό λοιπόν για το Ελλαδιστάν, στο να θεωρείται η χώρα των λαμογιών; Γιατί να μην επονομαστεί "Μπουρδελιστάν" ή πιο ευγενικά, "Πορνιστάν"; Μας χαλάει;
Εδώ δεν μας χαλάει που ζούμε σε ένα μπουρδέλο, και μας χαλάει η ταμπέλα που 'χει απ' έξω; Ας σοβαρευτούμε κάποτε και ας δούμε την πραγματικότητα κατάματα.
Πρόκειται για μια επιχείρηση, και όχι για χώρα.
Μια επιχείρηση, όπου τα αφεντικά είναι μια χούφτα νεοβαθύπλουτων που ξέμειναν απο την Τουρκοκρατία μερικοί, και κάποιοι απο την κατοχή του 40, οι οποίοι γαμάν και δέρνουν τους 10. εκατομμύρια περίπου ανόητους και ανίκανους να σκευτούν εργάτες της επιχείρησης.
Κάθε τόσο εμφανίζεται και ένας λαοπλάνος εθνοσωτήρας που παρασύρει τα πλήθη με υποσχέσεις φούμαρα, που τον πηδάει μετά, μαζί με μερικές αεροσυνοδούς, και που ο πανηλίθιος λαός τον πληρώνει πανάκριβα, στήνοντάς του κατόπιν και αδριάντα.
Μια επιχείρηση που δήθεν έδιωξε τον φασίστα και δικτάτορα Παπαδόπουλο, για να κάνει τα χειρότερα κατόπιν, αλλά κάτω απο άλλες επωνυμίες, πιο ..

δημοκρατικές.
Που έδιωξε τον Βασιλιά, για να τα τρώνε εις τριπλούν οι τσάκαλοι της βουλής και οι αυλικοί τους, και που είναι τόσοι, που ο βασιλιάς δεν είχε τόσους, ούτε σε εφτά ζωές.
Μια επιχείρηση που την κυβερνάει η καθ' όλλα αμφισβητούμενη πλέον γεννιά του Πολυτεχνίου, που καπηλεύθηκε τον ηρωϊσμό άλλων, για να αναρριχηθεί στην εξουσία και να ρημάξει τον τόπο, κι ότι απέμεινε.
Το ξύλο όμως το τρώνε πάντα οι χαχόλοι, δηλαδή ο λαός.
Και αυτοί κλέβουν, ρημάζουν, αφανίζουν την χώρα, την εξευτελίζουν σε όλη την πλάση και την καταρακώνουν οικονομικά, χωρίς ποτέ να τρώνε ξύλο απο κανέναν.
Χωρίς ποτέ να πάει φυλακή κανένας τους.
Με το ένα κοράκι να σώζει το άλλο, κι όλα μαζί να τρώνε το πτώμα της πατρίδας και τις σάρκες του λαού της.
Της χώρας του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, να την κάνουν περίγελο σε Γερμανούς και πάσης φύσεως κατακάθια της Ευρώπης, με τις κλεψιές και τις ρεμούλες τους.
Κι εμείς καθόμαστε και τους κοιτάμε απαθείς, σαν ζώα μετά το φαγητό, αναμασώντας την τροφή που μας ταίζουν και την τρώμε ασταμάτητα κι αχόρταγα.
Και που ποτέ δεν λέμε "Φτάνει, χόρτασα δεν θέλω άλλο.. φάτε το εσείς".
Που τους αφήνουμε να βγάζουν βιβλία δήθεν ιστορίας για τα σχολεία, κι όπου την σφαγή της Μικρασιατικής καταστροφής την μετάτρεψαν σε "θανάτους αιφνίδιους απο..συνωστισμό..", αμαυρώνοντας μνήμες και θυσίες σύγχρονων ηρώων.
Και αντί να γυρίσει κάποιος και να τους γιαουρτώσει και να τους στείλει στο διάολο αυτούς που τα έγραψαν, αλλά και αυτούς που τα ενέκριναν, μαλώνουμε για το ποιός θα πάρει το κύπελο και ποιός το τελευταίο βίντεο της Τζούλιας απ' το περίπτερο..
Η παραποίηση της ίδιας μας της ιστορίας, απο εμάς τους ίδιους..
Και μας πονάει δήθεν μετά, που το ίδιο κάνουν και οι Σκοπιανοί; Εδώ μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας.. μάλλον κάποιοι εκεί πάνω μας τα βγάζουν, κι εμείς τρέχουμε μετά, αόμματοι πλέον, να τους ευχαριστήσουμε που θα πάρουμε νωρίς σύνταξη σαν τυφλοί..
Η σύνταξη θα είναι πολύ πικρή, και θα είναι για πάντα. Κι όχι μόνο για μας, μα και για τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, και τις γεννιές που θα 'ρθουν.
Άραγε τι θα τα πούμε;
Οι παππούδες μας μας έκαναν περήφανους με τις ιστορίες τους και τον ηρωϊσμό τους. Εμείς τι περηφάνεια θα μεταδώσουμε στα δικά μας παιδιά; στα εγγόνια μας;
Τι θα τα πούμε, ότι είμασταν μια γεννιά απο κότες, που λούφαζαν δίχως ντροπή, ενώ γνώριζαν πως τις πήγαιναν για σφαγή;
Σοβαρά; αυτό θα πούμε; Γιατί αυτό είμαστε...
Μην περιμένουμε όμως να μας έχουν σε εκτίμιση κατόπιν τα παιδιά ή τα εγγόνια μας.. Και αν δεν μας φτύσουν στα μούτρα, θα 'ναι γιατί το σάλιο τους θα είναι πολύτιμο.

Και ο λαός αυτός αποχαυνωμένος, αποβλακωμένος,
ξέρει τα πάντα για κάθε σοβαρό ζήτημα της πατρίδας.
Ξέρει για παράδειγμα τα πάντα για το μουντιάλ,
για τονΠαναθηναϊκό η τον Ολυμπιακό,
για το βραχιόλι που έχασε η Βανδή στο καμαρίνι της,
τι μάρκα ήταν η ..σαμπάνια της Τζούλιας..

μα δίχως να γνωρίζει τι του ξημερώνει αύριο..

Μαλάκα Έλληνα, ξύπνα, γαμώ τον ύπνο σου και την απάθειά σου..
Σήκω και δες πώς σε κατάντησαν
και πώς θα σε καταντήσουν ακόμη..

Ξ Υ Π Ν Α !!

Διαβάστε περισσότερα »

Ποιός είμαι ?

Είμαι ο Περίοπας  και γαμώ το κράτος ,το παρακράτος  και όλα τα ΜΜΕ συλλήβδην.
Αν απορεί κανείς για αυτό μου το ξέσπασμα,δεν έχει παρά να "δει" τριγύρω μας και θα καταλάβει.Τυχαία πήρε το μάτι μου στο γυαλί μια ομάδα μεγαλοδημοσιογράφων να λιβανίζουν το ΓΑΠ και τα έργα του και απ αυτά που άφησα να πιάσει το αυτί μου έφριξα!!  Πήγα μια επίσκεψη σ' ένα φίλο που είχα μέρες να μπω στο @χώρο του ,και βρήκα το παρακάτω εξαίρετο κείμενο.Εκστασιάστηκα με τον τσεκουράτο λόγο του,θαμπώθηκα από την διαύγεια σκέψης του συγγραφέα του!Καλλίτερη  και πιο ορθή τοποθέτηση του κάθε κατεργάρη στον πάγκο του δεν ματά-ξανάδα !Ανάλυση γεγονότων από της προ μεταπολίτευσης εποχής έως σήμερα με τρόπο που δεικνύει όχι απλά γνώστη Ιστορίας ,αλλά φιλοσοφική και ψυχολογική προσέγγιση των εμπλεκομένων χαρακτήρων με τρόπο που θυμίζει  Αριστοτέλη με Πλάτωνα και τον Φρόυντ να συνεπικουρεί ! Και τελικά επειδή κατ' ουσία  είναι  αυτό-περιγραφικό για τον συγγραφέα του ,αλλά βρίσκω και τον εαυτό μου να τον περιγράφει ακριβοδίκαια αναφώνησα την παραπάνω φράση όπερ και επαναλαμβάνω : 

    Είμαι ο  Περίοπας  και γαμώ το κράτος  ,το παρακράτος   και τα βρωμομήντιά σας ......
Διαβάστε παρακάτω τον Αριστείδη τον Ακριβοδίκαιο !

Ποιος είμαι.     Γράφει ο Αριστείδης ο Δίκαιος !

Δεν πρέπει να στρέφουμε την μήνιν μας σε ιδεολογίες, κοσμοθεωρίες, θρησκείες και θεσμούς, αλλά στους ανάξιους ή υποκριτές «εκπροσώπους» και υποστηρικτές τους, επίσημους ή αυτόκλητους.
Επειδή είναι Απρίλης. Επειδή το παρόν ιστολόγιο έκλεισε χρόνο. Επειδή η «Εθνοσωτήριος» πλησιάζει. Επειδή έχω λάβει πολλά επικριτικά ή υβριστικά μηνύματα, όπου διάφοροι με χαρακτηρίζουν από «φασίστα» (οι περισσότεροι) έως «κομμουνιστή» (καθένας με τον πόνο του), αλλά και αρκετά υποστηρικτικά όπου, μεταξύ άλλων, μερικοί με θεωρούν «δικό τους» ήτοι θαυμαστή των τανκς, επιθυμώ να σας πω ποιος είμαι, χωρίς ονοματεπώνυμο επί του παρόντος.
Είμαι αυτός …
Ή μάλλον ο γιός αυτού:

Το κωλόχαρτο που βλέπετε στην εικόνα, είναι ένα από τα πολλά που τα σκατοκέφαλα Απριλιανά καθάρματα έστειλαν στον πατέρα μου το 1968, όταν τον απέλυσαν από δημόσιο υπάλληλο, αφήνοντάς τον άνεργο, με γυναίκα «οικιακά» και παιδιά στο σχολείο. Αφαίρεσα στοιχεία, για ευνόητους λόγους, άφησα όμως τα ψεύδη και την εμπάθεια. Δεν θα συνεχίσω με λεπτομέρειες. Μπορείτε να φανταστείτε τη συνέχεια. Ακολούθησε τουλάχιστον μια δεκαετία ανέχειας και απομόνωσης (για πολλούς η μεταπολίτευση δεν ήρθε το ’74 και η «αποκατάστασή» τους από τη «δημοκρατία» είχε χαρακτήρα αλείμματος με λάδι τού Γιάννη που κάηκε).
Όπως βλέπετε, είμαι σε θέση να γνωρίζω από πρώτο χέρι, στο πετσί μου, τι σημαίνει να μένεις στο δρόμο, φτωχός και περιθωριοποιημένος, επειδή είσαι δημοκράτης. Τι σημαίνει φασισμός και τι δικτατορία. Τι σημαίνει μπάτσος και τι ρουφιάνος. Τι σημαίνει καθεστωτική κακουργία και αυθαιρεσία, με την απειλή των όπλων και την κάλυψη του παρακράτους.
Γνωρίζω επίσης πολύ καλά τι σημαίνει ψεύτικος αντιστασιακός, τι αγωνιστής εκ του ασφαλούς, τι γιαλαντζί αριστερός και τι δημοκράτης της πλάκας. Είδα πολλούς από δαύτους. Ήταν αρχικά συνοδοιπόροι του πατέρα μου, μεταμορφώθηκαν όμως εν μία νυκτί. Τη νύχτα της 20ης Απρίλη του 1967 κοιμήθηκαν «αριστεροί», «προοδευτικοί», «δημοκράτες» κλπ (τότε η «οικολογία» και ο «αντιρατσισμός» δεν ήταν της μόδας) και την αυγή της επομένης ξύπνησαν συνομιλητές ή και αβανταδόροι της χούντας. Και βέβαια όταν η «εθνική κυβέρνησις» πήρε την κατιούσα (Πολυτεχνείο, Κύπρος), με την ίδια ευκολία ξανάγιναν «παιδιά του λαού», για να τους υποστούμε τελικά κι αυτούς και τους κλώνους τους επί δεκαετίες. Μέχρι σήμερα.
Ο άνθρωπος λοιπόν αυτός, ο πατέρας μου, ο μελετητής Πλάτωνα και Αριστοτέλη με υψηλό μαθηματικό υπόβαθρο, ο αφανής λαϊκός αγωνιστής, ο οποίος πάντως δεν υπήρξε ποτέ κομμουνιστής, με δίδαξε μερικά βασικά πράγματα.
Με δίδαξε ότι η ουσία λόγων και έργων είναι το παν και όχι το ποιος ομιλεί ή ποιος πράττει. Ότι η αξία ορθών λόγων και σωστών πράξεων δεν μειώνεται ούτε κατ’ ελάχιστον όταν γίνονται από αχρείους, ούτε όμως μπορεί να τους εξαγνίσει. Ότι σοφές δηλώσεις ή σώφρονες κινήσεις, ανεξάρτητα με το αν γίνονται για το θεαθήναι ή προβοκατόρικα ή για ταπεινούς ιδιοτελείς σκοπούς, διατηρούν το υψηλό νόημά τους, χωρίς να δικαιώνουν το βίο και την πολιτεία των τιποτένιων που προέβησαν σ’ αυτές. Κι από την άλλη, «αμαρτωλά» λόγια και έργα δεν ....

καθαγιάζονται όταν γίνονται από ανθρώπους με έντιμο, δημοκρατικό ή και αγωνιστικό πρότερο βίο. Έτσι, η μετάλλαξη των αντιστασιακών και η εξαργύρωση μαχών και θυσιών, δεν ακυρώνει τις τελευταίες, αλλά στερεί από τους ίδιους και τις δάφνες τους και το σεβασμό μας.
Όταν λοιπόν παράφρονες Αμερικανοκίνητοι στρατιωτικοί καταλύουν το Σύνταγμα επικαλούμενοι Πατρίδα, Θρησκεία και Οικογένεια και λογής-λογής πατριδοκάπηλοι στήνουν επιχειρήσεις επί αυτών, δυσφημώντας τα ιερά και τα όσια των Ελλήνων, αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ο λαός θα πρέπει να εκχωρήσει τη χρήση ή ακόμα χειρότερα να μισήσει τα ύψιστα αυτά ιδανικά και τις παραδόσεις του.
Όταν διάφορα «νούμερα» (συνήθως μηδενικά) κάνουν αντίσταση σε απολυταρχικά καθεστώτα, όχι για ιδεολογικούς λόγους, αλλά επειδή δεν μπορούν να απολαμβάνουν την πρέζα και την παρτούζα τους, αυτό σε καμία περίπτωση δεν τα μετατρέπει σε λαϊκούς αγωνιστές.
Όταν πραγματικοί ιδεολόγοι και μαχητές, που εναντιώθηκαν σε μονάρχες, κατακτητές και πλανητικούς χωροφύλακες, φωνάζοντας «1-1-4» και «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία», ενσωματώνονται σταδιακά στο σύστημα που πολέμησαν, μετατρεπόμενοι σε καθεστωτικά γρανάζια με το αζημίωτο (οφίτσια ή χρήμα), χάνουν την ιδιότητα του αγωνιστή, διότι αυτή αντικαθίσταται από την ιδιότητα του στυγνού εξουσιαστή, τα συνθήματά τους όμως παραμένουν ισχυρά και το περιεχόμενό τους αδιαπραγμάτευτο.
Όταν σιχαμεροί πολιτικάντηδες δυσφημούν τη δημοκρατία, αυτοί και μόνον αυτοί πρέπει να τιμωρηθούν και όχι το άριστο των πολιτευμάτων.
Όταν μαρξιστές χειροκροτούν επελάσεις τανκς, παλινορθώνουν αιμοσταγείς δικτάτορες και απαιτούν μαζικές νομιμοποιήσεις εποίκων, γκάνγκστερς και τυχοδιωκτών επειδή είναι «ταξικά αδέλφια» τους, τα ανεγκέφαλα κρανία τους είναι που φταίνε και όχι ο Μαρξ.
Όταν ανεπάγγελτοι φλώροι, κομπορρήμονες πανεπιστημιακοί, φαφλατάδες διανοούμενοι, απόβλητοι μηδενιστές και κρατικοδίαιτες πουτανίτσες δηλώνουν αριστεροί, ενώ ξερνάνε ανθελληνισμό και τα δίνουν όλα για τη διάσπαση του κοινωνικού ιστού, θεοποιώντας την εξαίρεση και αρνούμενοι τον κανόνα, τα διεστραμμένα μυαλά τους είναι για φτύσιμο και όχι η αριστερά.
Όταν ορδές από χουλιγκάνια και πρακτόρια παριστάνουν τους αναρχικούς καταστρέφοντας δημόσια και ιδιωτική περιουσία, δεν είναι η καθόλα σεβαστή ιδεολογία τού αναρχισμού το πρόβλημα, αλλά τα αφεντικά τους.
Όταν μισάνθρωποι και αντικοινωνικά κτήνη, γηγενείς και έποικοι (πλέον παλαιοϊθαγενείς και νεοϊθαγενείς), βιάζουν, ληστεύουν και δολοφονούν επικαλούμενοι τη «φτώχεια», τον «αποκλεισμό» και τον «κατατρεγμό» τους, η κακούργα φύση τους είναι υπεύθυνη και όχι η «κακούργα κοινωνία».
Όταν διαπλεκόμενοι ρασοφόροι υπακούουν στις εντολές των ιερατείων τής παγκοσμιοποίησης και όχι στις εντολές τού Υψίστου, ρίχνοντας το ποίμνιό τους στους λάκκους των σύγχρονων λεόντων, η αναξιότητά τους πρέπει να κατηγορείται και όχι η θρησκεία.
Όταν άκαπνοι ανώτατοι αξιωματικοί επιδεικνύουν παράσημα του γλυκού νερού και γλείφουν πολιτικούς για ένα επιπλέον γαλόνι, μια θέση στρατιωτικού ακολούθου ή πολιτική καριέρα, τα λιγούρικα σαρκία τους χρήζουν περιφρόνησης και όχι ο ένδοξος ελληνικός στρατός.
Δεν πρέπει δηλαδή να στρέφουμε την μήνιν μας σε ιδεολογίες, κοσμοθεωρίες, θρησκείες και θεσμούς, αλλά στους ανάξιους ή υποκριτές «εκπροσώπους» και υποστηρικτές τους, επίσημους ή αυτόκλητους.
Αυτός είμαι λοιπόν και αυτά πρεσβεύω.
Σταματήστε λοιπόν οι νοσταλγοί της χούντας, οι υμνητές των ξενόδουλων, οι χειροκροτητές των βασανιστών αλλά και οι κοσμοπολίτες κουλτουριάρηδες, οι επιδοτούμενοι αντιφασίστες-αντιρατσιστές και οι κομπλεξικοί ανθέλληνες να με ενοχλείτε.
Καθεστωτικοί είστε όλοι. Κρατικοί και παρακρατικοί. Άλλοι τέως και άλλοι νυν. Το φαύλο καθεστώς που σας τρέφει, μόνιμος εχθρός μου από τότε που γεννήθηκα, δεν άλλαξε. Απλώς έβαλε τα ρούχα αλλιώς. Από εθνικοφροσύνη τώρα σερβίρει εθνομηδενισμό. Από ελληνοπρέπεια τώρα πουλάει πολυπολιτισμικότητα. Από πουριτανισμό τώρα πλασάρει αμοραλισμό. Από καθαρότητα τώρα επιβάλλει επιμειξία.

Βουλώστε το λοιπόν κι ακούστε.

Είμαι Έλληνας, Πατριώτης και Δημοκράτης.

Είμαι ο Αριστείδης και γαμώ το κράτος και το παρακράτος σας.

Αναρτήθηκε από Αριστείδης   16/04/2010.

Διαβάστε περισσότερα »

ΙΔΕΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ! ! !

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΤΕΛΥΘΗ… ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΣΕ ΙΣΧΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΚΡΟΤΕΛΕΥΤΙΟ… ΑΣ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΠΛΟ ΚΑΙ ΟΔΗΓΟ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ    Διαβάστε το όλο μέχρι τέλους!  Μας ενδιαφέρει όλους μας....

ΙΔΕΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ! ! ! 

Συνέχεια λέμε για αντίσταση για αγώνες ,για πάλη ενάντια στα λαμόγια που μας κυβερνούν και στα άλλα λαμόγια που πάνε να μας φέρουν στο κεφάλι μας.
Μιλάμε για πορείες , ξεσηκωμούς και άλλα περισσότερο ή λιγότερο ακραία. Συμφωνώ με τον αγώνα και με κάθε αγώνα για τα δίκαιά μας .Όμως αυτά τα γαϊδούρια δεν φοβούνται πολύ από τέτοια , δηλαδή φοβούνται αλλά μόνο όταν χοντρύνει το παιχνίδι.
Εγώ λέω όμως ότι εκτός από τους δρόμους πρέπει να τους χτυπήσουμε και στο σύστημα , εκεί που πονάνε .
Η ιδέα μου ήρθε σήμερα που πήρα το ταχυδρομείο μου . Το Υπουργείο Οικονομικών μου έστειλε καθυστερημένα την φορολογική δήλωση για το 2009.
Ε , λοιπόν ερωτώ :
Φαντάζεστε τι θα γίνει αν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες ή και περισσότεροι, απλά
ΑΡΝΗΘΟΥΝ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΛΟΥΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ;
Τι θα μας κάνουν όλους ; Να σας πως ;
Θα μας κλάσουν μια μάντρα αρ....ιδια αν είμαστε πολλοί.
Μόνο έτσι θα πονέσουν , με χτύπημα στον άθλιο φορομπηχτικό μηχανισμό που ταπεινώνει τους φτωχούς και εξαγνίζει τα λάμογια . Εξάλλου γιατί να πληρώνουμε φόρους ;Τι έχουμε τάχα ; Τις φοβερές παροχές μήπως ;
Δεν ξέρω συνάδελφοι blogger σκεφτείτε το ......
Τους διαλύουμε το σύστημα χωρίς να βγούμε καν στους δρόμους .
Τι λέτε δεν θα έπαιρναν το μήνυμα , ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε τόσο τρελοί που δεν μπορούν να παίζουν μαζί μας ;
Θα ήθελα την γνώμη σας , γιατί δεν είμαι χαζός αντιλαμβάνομαι τι μπορεί να προκληθεί από αυτό αν συμβεί.

Από : aldebaran

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Το Σύνταγμα έχει πλέον καταλυθεί.

Η Ελλάδα δεν έχει κυβέρνηση.

γράφει ο Reporto

Οι πολιτικοί τσαρλατάνοι που έκλεψαν την ψήφο του Ελληνικού λαού ψευδολογώντας και υποκρινόμενοι, κιότεψαν και αυτοκαταργήθηκαν.

Αυτοϋποβιβάστηκαν σε τοποτηρητές και έχουν παραδώσει τα κλειδιά της κυβερνητικής εξουσίας στους νταβατζήδες.

Από εδώ και πέρα το μόνο που θα κάνουν είναι να εκτελούν εντολές. Να ασχολούνται με τη λάντζα ενώ η εποπτεία έχει ήδη εκχωρηθεί.

Μαζί της εκχωρήθηκε και η Εθνική κυριαρχία.
Μαζί της και οι ελπίδες και τα όνειρα αυτού του λαού.

Παραδόθηκαν. Πρόδωσαν τη χώρα.

Οι πολιτικοί εφιάλτες άνοιξαν την Κερκόπορτα στην ξένη κατοχή.
Αυτή η θλιβερή φιγούρα που ντρόπιασε με την παρουσία του το Καστελόριζο και παρέδωσε τη χώρα στη συμμορία των εκβιαστών της δεν μπορεί να είναι πλέον πρωθυπουργός…

Η εξουσία τους είναι παράνομη και καταχρηστική.

Δεν έχουν πλέον δικαίωμα να .......

αγγίζουν ούτε τα κλειδιά των γραφείων γιατί κι αυτά είναι πληρωμένα με ιδρώτα και αίμα.

Η μόνη νόμιμη εξουσία αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι η ψυχή των Ελλήνων πολιτών.

Το Σύνταγμα έχει καταλυθεί. Το κουρέλιασαν, το τσαλαπάτησαν και το πέταξαν στα σκουπίδια.

Το μοναδικό άρθρο του Συντάγματος που βρίσκεται ακόμα σε ισχύ είναι το ακροτελεύτιο.

Και η πρόβλεψή του είναι σαφής: «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με την βία.»

Οφείλουμε όλοι να αναλογιστούμε το μέγεθος της ευθύνης μας.

Είναι παράνομοι και επίορκοι. δεν έχουν θέση σ αυτή τη χώρα.

Νόμιμος είναι ο λαός που πονά. που μάτωσε γι αυτήν και θα ματώσει και πάλι για τη σημαία της και τις αξίες της.

Δεν έχουμε καμία υποχρέωση να τους σεβαστούμε.

Δεν έχουμε κανέναν απολύτως λόγο να τους φοβηθούμε.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ>>> http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/04/blog-post_7105.html

Διαβάστε περισσότερα »

Η διακομματική της μίζας. Υποψήφια με τη ΝΔ ήταν η Θάλεια Δραγώνα! Ράλλης Θεός!

• Μεγάλη αποκάλυψη από τον Kostasxan. Σάπιο το πολιτικό σύστημα, χρειάζεται εκ βάθρων ανασύσταση με όρους Πατριωτικού Μετώπου. Ή Πατριώτης ή Λαμόγιο. Δεν υπάρχει μέση κατάσταση.
• Περσόνες της σήψης, περιδιάβαιναν τα κόμματα αφήνοντας το δηλητήριο τους που τελικά δολοφόνησε τη μεταπολίτευση.
• Τρανή δικαίωση ΚΑΙ του Antinews που είχε αποκαλύψει και τον ρόλο του συζύγου της με τα Γερμανικά οπλικά συστήματα.
• Η ιδεολογία της Δραγώνα μοιάζει να είναι πιο σταθερή και από την οικονομία της χώρας!

Κι ενώ έψαχνα στο αρχείο των εφημερίδων, πρότερων ετών, για να ανακαλύψω τα κατεψυγμένα “λαβράκια” της ιστορίας, ξαφνικά, σε ένα φύλλο της εφημερίδας “Βήμα” (20 Αυγούστου 1981*), ανάμεσα στις αγγελίες, ξεπρόβαλε μία είδηση τόσο παράξενη που με ανάγκασε να την κοιτάξω δύο και τρεις φορές για να βεβαιωθώ πως τα μάτια μου δεν έβλεπαν “αστεράκια”, αλλά ένα “αστέρι” που απασχολεί την σύγχρονη ζωή των ελλήνων και την σύγχρονη Παιδεία της κυβέρνησης Παπανδρέου…!
Η κυρία Δραγώνα ήταν εκεί! Το όνομά της ανάμεσα σε άλλων υποψηφίων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, για τις εκλογές του 1981!!! Ναι, η κυρία Δραγώνα εκτός από υπεύθυνη γραμματέας του υπουργείου Παιδείας, αρμόδια για την εκπαίδευση των μουσουλμάνων της χώρας μας, εκτός από ερευνήτρια σε κοινοτικό πρόγραμμα για την εκπαίδευση μειονοτικών ομάδων (παραδόξως η πρόοδος της έρευνας ελέγχεται από την ίδια στο υπουργείο Παιδείας!!!), διετέλεσε και υποψήφια βουλευτής με το κόμμα που μισεί περισσότερο και από την Χαρά Νικοπούλου!!! Ναι, υπήρξε ενεργό στέλεχος, μέλος και υποψήφια για το βουλευτικό αξίωμα με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και μάλιστα η υποψηφιότητά της υποδείχθηκε και εγκρίθηκε παμψηφεί…!
Τι έχει να πει άραγε ο κύριος Σαμαράς; Φαντάζομαι πως θα χαίρεται που έχασε τέτοιο “στέλεχος”, ενώ παραδόξως χαρούμενος με την “μεταγραφή” της κυρίας Δραγώνα δείχνει να είναι και ο κύριος Παπανδρέου!!!
Τελικά, η κυρία Δραγώνα δεν εκλέχθηκε βουλευτής, όμως, ποτέ δεν απογοητεύτηκε και σαν καλή σφήκα (όπως λέμε σαν καλή εργατική μέλισσα) εργάστηκε σιωπηρά και κατάφερε να περάσει στην άλλη όχθη. Στην όχθη των… παλαιότερων αντιπάλων!!!
Οι επιδιώξεις της κυρίας Δραγώνα, όμως, δεν σταμάτησαν τότε, με την υποψηφιότητά της ως βουλευτού στην παράταξη της Νέας Δημοκρατίας. Η κυρία αυτή “άλλαξε πλώρη” και άνοιξε πανιά για… το ΠΑΣΟΚ, στο οποίο κατάφερε να μπει και σήμερα να “μεγαλουργεί” στις πλάτες της ελληνικής παιδείας, κυνηγώντας τους αντικυβερνητικούς εκπαιδευτικούς (π.χ. Χαρά Νικοπούλου), κατηγορώντας τους πως δεν είναι καλοί δάσκαλοι επειδή είναι στην αντιπολίτευση… Κι έτσι μαθαίνουμε όλοι μας πως οι καλοί δάσκαλοι είναι μόνο εκείνοι που βρίσκονται στις τάξεις της… αντιπολίτευσης. Είπαμε, η κυρία αυτή ήρθε για να βάλει μέτρα και να δώσει προοπτική στην Ελληνική παιδεία, που θα προτιμούσε να την μεταβάλει σε τουρκική, σκοπιανή, αλβανική ή και χίντι… αρκεί να πάψουν τα ελληνόπουλα να διδάσκονται την ελληνική γλώσσα, την ιστορία και τον πολιτισμό…
Η πρόσφατη επίσκεψη της κυρίας Δραγώνα στη Θράκη και οι αντιδράσεις των εκπαιδευτικών της περιοχής
Να επισημάνουμε κάτι για τους Πομάκους. Τα παιδιά τους μιλούν πομάκικα στο σπίτι, μαθαίνουν Ελληνικά και μία ....

ξένη γλώσσα στο σχολείο (που προφανώς θα τους χρησιμεύσουν) και αναγκάζονται, μιας και φοιτούν σε μειονοτικά σχολεία, να διδάσκονται και την τουρκική!!! Πέρα από το αντιπαιδαγωγικό της κατάστασης και τη φανερή σύγχυση που προκαλείται σε παιδιά του Δημοτικού, γίνεται αντιληπτό πως μόνοι μας “βγάζουμε τα μάτια μας” παίζοντας το παιχνίδι του τουρκικού προξενείου και στέλνοντας του πομάκους στην αγκαλιά των τούρκων! Το φωνάζουν παντού ότι δεν αισθάνονται και δεν είναι τούρκοι!
Επίσης, κατά την υλοποίηση του ακριβού προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων από Δραγώνα και Φραγκουδάκη δεν τους προβλημάτισε καθόλου το γεγονός αυτό, όχι φυσικά από εθνικής απόψεως (αστεία πράγματα…), αλλά από παιδαγωγικής; Βγάλτε μόνοι τα συμπεράσματά σας…
“Ο ερχομός της κ. Δραγώνα στη Θράκη το διήμερο 15-16 Μαρτίου είχε στόχο, όπως ανέφερε η ίδια, να δει πώς θα προσαρμοστεί το «νέο σχολείο», που οραματίζεται η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, στη μειονοτική εκπαίδευση και για τον λόγο αυτό πραγματοποίησε μια σειρά συσκέψεων με φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Εκπαίδευσης. Είχε προηγηθεί δύο μέρες πριν στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού μια εκδήλωση για τη βράβευση εκπαιδευτικών που αρίστευσαν και καινοτόμησαν με διάφορες παιδαγωγικές δραστηριότητές τους, κατά την οποία υπήρξαν πολλές διαμαρτυρίες των σύγχρονων δουλοπάροικων του εκπαιδευτικού συστήματος, των ωρομισθίων. Έτσι η κ. Διαμαντοπούλου που υποσχέθηκε κατάργηση της ωρομισθίας στο 14ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ λίγους μήνες πριν έδρεψε τους καρπούς της λαϊκίστικης υποσχεσιολογίας της και διαπίστωσε ότι οι βραβευμένοι εκπαιδευτικοί –που είναι βέβαια καθ’ όλα άξιοι- πέτυχαν χάρη στο φιλότιμό τους, γιατί το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει δυσλειτουργίες αποτρεπτικές για κάθε αριστεία, όπως είναι και οι καταρρακωμένοι ωρομίσθιοι, και η ηγεσία του Υπουργείου δεν έχει κανένα λόγο να … καμαρώνει. Μέσα σε αυτό το κλίμα η Ειδική Γραμματέας του Υπουργείου κ. Δραγώνα εκόμισε στη Θράκη το νέο μεγάλο όραμα, το «Νέο Σχολείο», το οποίο θα είναι ψηφιακό,καινοτόμο, ενταξιακό· ααα! και πράσινο (σημαντική παράλειψις!). Μετά την παρέλευση ικανού χρονικού διαστήματος από τις «Ευέλικτες ζώνες καινοτόμων δράσεων», το «Έξυπνο Σχολείο» των προηγούμενων Υπουργών είχαμε πάθει ένα στερητικό σύνδρομο από οράματα, οπότε ήρθε το «Νέο Σχολείο» να καλύψει το μεγάλο κενό.
Στο σημερινό σχολείο της γενικευμένης αμάθειας με κύρια ευθύνη των κυβερνώντων, το βασικό που ζητάμε είναι να αφήσουν όλοι τις στομφώδεις διακηρύξεις και να αποδείξουν ότι έχουν την πολιτική βούληση να ωθήσουν τα σχολεία σε πρώτη φάση να λειτουργήσουν στοιχειωδώς. Χωρίς, βέβαια, η κ. Δραγώνα να εξειδικεύσει το όραμα του «Νέου Σχολείου», αφού πρώτα θα διαβουλευτεί, σκόρπισε ανησυχία σε όλους εμάς που βλέπουμε το μέλλον της παιδείας μας να διαγράφεται δυσοίωνο (καλά γίνεται πιο δυσοίωνο;). Και οι λόγοι είναι οι εξής:
Α) Το νέο, ανοιχτό, χωρίς τοίχους κ.τ.λ σχολείο «θα συνδεθεί αρμονικά με την Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης». Μάλιστα! Αν κρίνουμε από τις καρκινικές παθογένειες του «Καποδίστρια» και την προχειρότητα και ανοργανωσιά με την οποία προωθείται ο «Καλλικράτης», ΜΑΥΡΑ, ΚΑΤΑΜΑΥΡΑ τα γραμμένα για την εκπαίδευσή μας!
Β) Τα πενιχρά αποτελέσματα του ακριβότερου από εντάξεως στην Ε.Ο.Κ εκπαιδευτικού προγράμματος, του προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων που εκπόνησαν Φραγκουδάκη και Δραγώνα, το οποίο συνεχίζεται και τώρα από πρώην συνεργάτες τους(;), αφού εγκρίθηκε από την …κ. Δραγώνα (Οι … κακοπροαίρετοι θα μιλήσουν αμέσως για διαπλοκή! Θου, Κύριε…). Όσα καλά βιβλία και να γραφτούν –εμείς θεωρούμε ότι τα βιβλία του προγράμματος είναι καλά- μέσα σε ένα προβληματικό πλαίσιο όμως το αποτέλεσμα είναι μοιραίο: λειτουργικώς αναλφάβητοι μαθητές. Κι ενώ η παγκόσμια βιβλιογραφία βοά για την αποτυχία τέτοιων δίγλωσσων προγραμμάτων, τα οποία στην περίπτωσή μας εξοβελίζουν άλλες μητρικές γλώσσες (πομακικά, ρομανί) με ευθύνη και των επιστημονικών καθοδηγητών του προγράμματος. Και κακώς οι τελευταίοι κομπάζουν για τον περιορισμό της σχολικής διαρροής. Σε όλη την Ελλάδα μειώθηκε (χωρίς να τρέχει κανένα πρόγραμμα) και οφείλεται εν πολλοίς σε άλλους λόγους (αστικοποίηση, καλύτερο οδικό δίκτυο, άρση προκαταλήψεων για τα κορίτσια, στροφή σε μορφωτικές αξίες, η ενθαρρυντική για τους μουσουλμάνους μαθητές ποσόστωση για την εισαγωγή τους στα ΑΕΙ). Καμμιά έρευνα δεν έγινε για τα ποιοτικά αποτελέσματα. Ζητούμε να γίνει στην τωρινή (τέταρτη φάση) του προγράμματος, για να επιβεβαιωθούν και οι συνάδελφοι που με απόγνωση διαπιστώνουν τον αναλφαβητισμό του συντριπτικού ποσοστού των μαθητών των μειονοτικών δημοτικών. Μετά απ’ αυτά τι μπορούμε να περιμένουμε στο μέλλον;
Γ) Το περιβόητο μανιφέστο με κείμενα αρχών «Τι είναι η πατρίδα μας;», το οποίο συνεπιμελήθηκε η κ. Ειδική Γραμματέας. Το διαβάσαμε και διαπιστώσαμε ότι, κυρίως με υπονοούμενα, με υπερτονισμό κάποιων θέσεων (που προκύπτουν από συνεντεύξεις με εκπαιδευτικούς), με μισές αλήθειες – μισά ψέματα, η εθνική ταυτότητα είναι φορτισμένη αρνητικά, θεωρείται κατασκευασμένη υπό την επήρεια του Ρομαντισμού και θεωρείται εθνικισμός η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής, γιατί έμμεσα οι συγγραφείς δεν πιστεύουν στη διαχρονία της γλώσσας και στην ιστορική συνέχεια του έθνους. Με τέτοιες θέσεις, λοιπόν, τι είδους σχεδιασμό ελληνικής παιδείας, βασισμένης σε ενιαίες ιστορικές αξίες, μπορούμε να περιμένουμε;
Δ) Η έλλειψη ξεκάθαρης θέσης για τα νηπιαγωγεία. Τόνισε η κ. Δραγώνα ότι δεν έχει νόημα να επεκτείνουμε το καθεστώς των μειονοτικών δημοτικών σχολείων στα νηπιαγωγεία. Ακόμη, όμως, δεν γνωρίζει ποια θέση πρέπει να έχει η μητρική γλώσσα στην προσχολική εκπαίδευση.
Ε) Η πεισματική εμμονή της άτυπης ηγεσίας της μειονότητας για δίγλωσσα νηπιαγωγεία και η λειτουργία από τον Σύλλογο Επιστημόνων Μειονότητας παράνομων νηπιαγωγείων αποκλειστικά τουρκόφωνων. Όταν διαβουλεύεται κανείς με τέτοιες θέσεις, πρέπει να’ χει υπόψη του ότι η στόχευσή τους είναι καθαρά η περιχαράκωση της μειονότητας, η ενίσχυση των διαχωριστικών γραμμών και τέλος η δημιουργία παράλληλων κοινωνιών με αποσχιστική λογική.
Η πρότασή μας προς την ηγεσία του Υπουργείου είναι:
α) να υλοποιήσει τα σχεδιασθέντα δημόσια ελληνικά σχολεία και να δημιουργήσει και άλλα, όπου θα διδάσκονται ως μαθήματα επιλογής η μητρική γλώσσα των μαθητών και το Κοράνιο. Ας προσέξουμε τη μεγάλη απήχηση που βρήκαν τα δημόσια Ελληνικά Γυμνάσια στα Πομακοχώρια της Ξάνθης και της Ροδόπης.
β) να θεσπίσει ελληνόφωνα νηπιαγωγεία όπου η μητρική γλώσσα θα χρησιμοποιείται επικουρικά, για να εμπεδωθεί η ελληνομάθεια. Επιτέλους, ας αξιοποιηθεί η εμπειρία τέτοιων προγραμμάτων στο Βέλγιο, στον Καναδά και σε άλλα πολυγλωσσικά περιβάλλοντα.
γ) να καταγγείλει τα χουντικά Μορφωτικά Πρωτόκολλα του 1968 και να τα καταργήσει, γιατί δοκιμάστηκαν στην πράξη και καθήλωσαν τη μειονότητα στην αμάθεια.
Αυτά τα απλά βήματα χρειάζεται η περιοχή μας, για να αναδείξει το ανθρώπινο δυναμικό της και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξή της. Όλα τα άλλα «αδειανά πουκάμισα» των σχεδίων δράσης δεν έχουν να πουν τίποτα στους πολίτες, οι οποίοι επιστρατεύουν όλο το πικρό τους χιούμορ, για να τα προσπεράσουν χωρίς δίκαιη αγανάκτηση”.
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ Ν. ΡΟΔΟΠΗΣ

Υ.Γ.: * Και για όσους νομίζουν πως πρόκειται για φωτομοντάζ, μπορούν να απευθυνθούν στο kostasxan@gmail.com και ευχαρίστως θα τους αποστείλω το σχετικό αρχείο – σελίδα της εφημερίδας σε μορφή PDF

Διαβάστε περισσότερα »

Από τη δικτατορία της χούντας στη δικτατορία του ΔΝΤ!!!Πατρίδα. Προδομένη πατρίδα.

Του Θύμιου Παπανικολάου
Πατρίδα. Προδομένη πατρίδα. Ποιος να το πίστευε. Να
κάθομαι τώρα να γράφω πατριωτικά ποιήματα.
Μέσα από βαθιά καρφωμένα παράθυρα ακούγονται οι φωνές των ζωντανών.
Οι νεκροί ξυπνούν. Φορούν τα παπούτσια. Ανεβαίνουν
Με φαρδιές κυλιόμενες κλίμακες κλαίγοντας σιωπηλά.
Δακρυσμένα σκαρφαλώνουν στους στύλους. Ξεβιδώνουν
τις λάμπες. Μεγάλα κομμάτια δόξας αιωρούνται στο σκοτάδι Νάσος Βαγενάς (αριστερός)
   Ο κύκλος προδοσιών αυτής της χώρας δεν έχει τέλος.Το σπειροειδές ελατήριο της Ελλάδας ανακυκλώνει τους εφιάλτες: Από τον εφιάλτη της στρατιωτικής δικτατορίας της 21ης Απριλίου φτάσαμε στον εφιάλτη της πλανητικής δικτατορίας του ΔΝΤ…Αυτό αποτελεί τη  μεγαλύτερη περιφρόνηση και προσβολή όλων αυτών που αγωνίστηκαν,θυσιάστηκαν για ένα καλύτερο αύριο. Θυσιάστηκαν ζωές για να γκρεμίσουν τη δικτατορία και να φέρουν έναν άλλο κόσμο και καταλήξαμε στη σημερινή διαστροφή της δικτατορίας του ΔΝΤ: Στην πλέον απαίσια και μοχθηρή μορφή δικτατορίας!!!
            Η ιστορία παίζει οδυνηρά παιχνίδια και είναι και «εκδικητική».
            Δεν επαναλαμβάνεται μόνο ως  φάρσα, αλλά ως πολλαπλή τραγωδία.
Όταν μέσα στους «ιστορικούς κύκλους» υπάρχουν πολλές επαναλήψεις φάρσας, τότε έρχονται οι εφιάλτες.
             Ζήσαμε πολλές φάρσες: Τη σοσιαλδημοκρατική φάρσα και τις οβιδικές μεταλλάξεις και ενσωματώσεις της σταλινογενούς αριστεράς.
            Έτσι φτάσαμε μετά τη δικτατορία της 21ης Απριλίου στη δικτατορία του ΔΝΤ: Σε ένα ακόμα χειρότερο δικτατορικό εφιάλτη!!!
Τι διαβολική σύμπτωση!!! Απρίλιο μήνα και ίδιες μέρες…
Θα παραθέσουμε ένα κείμενό μας που περιέγραφε το σημερινό εφιάλτη….

Γραμμένο τον Απρίλιο του 2006, ΡΕΣΑΛΤΟ-6
 

  Η Χούντα του 1967 και ο σύγχρονος φασισμός.

Τότε φυλάκιζαν τους αγωνιστές!
Σήμερα φυλακίζουν και δολοφονούν τη σκέψη.
Η δικτατορία είναι μια συνήθεια του αίσχους:
Μια μηχανή  που σε καθιστά κωφάλαλο,
Ανίκανο να ακούσεις, ανήμπορο να μιλήσεις
Και τυφλό σε ό,τι είναι απαγορευμένο να κοιτάξεις.
Εντουάρντο Γκαλεάνο
Κάθε δικτατορία είναι μια «μηχανή», που  πρώτα απ΄ όλα καταδιώκει και βασανίζει τους νέους. Καθεστώς στείρο, όπως είναι, μισεί θανάσιμα καθετί που μεγαλώνει και κινείται. Πολλαπλασιάζει μόνο τις φυλακές και τα νεκροταφεία. Δεν μπορεί να παράγει τίποτε άλλο από κρατούμενους, πτώματα, ρουφιάνους και εξόριστους. Το να είσαι νέος και μάλιστα πολιτικοποιημένος νέος, για τη δικτατορία είναι έγκλημα.
          Οι αφηγήσεις για τη δικτατορία της 21ης Απριλίου είναι «αφηγήσεις» καπηλείας, ηρωποίησης, πολιτικής εξαργύρωσης, «αφηγήσεις» νάρκωσης και λήθης. Και αυτή η πρόσφατη ιστορία μας έχει δοθεί μασκαρεμένη και αφυδατωμένη από τα πολιτικά της μηνύματα. Αυτή η «ιστορία» σε σχέση με την αληθινή ιστορία, είναι όπως ο εφιάλτης σε σχέση με τα βιώματα της πραγματικής ζωής. Η αλήθεια και η μυθολογία διαπλέκονται και τη θέση των πολιτικών αιτημάτων και μηνυμάτων έχει πάρει το ωχρό πρόσωπο εκείνων που επιδιώκουν όχι μόνο να σβήσουν τις αγωνιστικές μνήμες, αλλά και να επιβάλλουν τον ολοκληρωτισμό του αυτοκρατορικού λόγου.
          Εξατμίζουν την ιστορική ουσία, δαιμονοποιούν κάποιες εξωτερικές όψεις της δικτατορίας και τις έννοιες με αρνητική συναισθηματική φόρτιση για να επικαλύψουν και να εξωραΐσουν το ιστορικό παρόν.
          Αυτό το μικρό κείμενο δεν αποπειράται την αποκατάσταση της ιστορίας. Δεν είναι ιστορικό κείμενο. Απλώς θέλει να επισημάνει ότι ο σημερινός κυρίαρχος πολιτικός λόγος είναι ένας ταριχευμένος πολιτικός λόγος που αφού έχει μετατρέψει την ιστορία της χούντας σε μούμια Αιγυπτιακή τη χρησιμοποιεί για να επικαλύψει το σύγχρονο εφιάλτη: Το μακάβριο ολοκληρωτισμό της  πλανητικής αυτοκρατορίας.
Ο σύγχρονος σκοταδισμός
Η χούντα της 21ης Απριλίου μπροστά στην πλανητική χούντα που ζούμε σήμερα φαντάζει σαν αποκριάτικος καίσαρας. Η δικτατορία της 21ης Απριλίου φυλάκιζε τους αγωνιστές και τους αντιπάλους της. Η σημερινή δικτατορία του πλανητικού κράτους υπερβαίνει αυτά τα όρια, είναι χωρίς όρια. Φυλακίζει και δολοφονεί ανθρώπους και ιδέες, αποδομεί την Ιστορία, ακρωτηριάζει συνειδήσεις, ανατρέπει τους μηχανισμούς τη σκέψης: Επιβάλει την ενιαία σκέψη και την ενιαία ταυτότητα. Οι συνταγματάρχες δεν μπορούσαν να εξοντώσουν τις ιδέες και την ελπίδα. Σήμερα έχουν τελειοποιηθεί τα βασανιστήρια της επιβολής της σιωπής και της καλλιέργειας του τρόμου, έχει αναχθεί σε επιστήμη η τεχνική εξόντωσης των ανθρώπων, των ιδεών και της ελπίδας.
          Η Νέα Tάξη χρειάζεται ανθρώπους που να αισθάνονται ελεύθεροι και ανεξάρτητοι, μη υποκείμενοι σε καμιά εξουσία ή αρχή ή συνείδηση, ωστόσο πρόθυμους να  δέχονται διαταγές, να  κάνουν ό,τι απαιτούν από αυτούς, να εφαρμόζουν καλά στην κοινωνική μηχανή, χωρίς τριβή, ανθρώπους που να μπορούν να καθοδηγούνται χωρίς εξωτερική βία, να ποδηγετούνται  χωρίς ηγέτες, να παρακινούνται χωρίς σκοπό. Σήμερα θέλουν πλάσματα με στενό, μίζερο μυαλό, ταπεινά περιχαρακωμένο στην απληστία και στην ατομική αναρρίχηση. Θέλουν πλάσματα άβουλα, χειραγωγήσιμα, πειθαρχημένα, γρανάζια της κοινωνικής μηχανής: Ο σκοταδισμός στην πιο ακραία, μοχθηρή και εφιαλτική του μορφή.
Τα ιδεώδη της Νέας Εποχής
          Το ιδεώδες της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας μας είναι η υπνωτική αρμονία, η μηχανοποίηση της σκέψης, ο λήθαργος του υποκειμένου. Γι αυτό οι μηχανισμοί της πλανητικής Χούντας στοχεύουν:
          * Στην αποδόμηση της ιστορίας, της συλλογικής συνείδησης και των αγωνιστικών παραδόσεων. Κατακερματίζουν τον «παλαιό» κοινωνικό ιστό, με πρόσχημα την  ενημέρωση και τον προβληματισμό. Κατακερματίζουν τον «παλαιό» ψυχοπνευματικό ιστό με πρόσχημα την ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης. Εξουδετερώνουν τον «παλαιό» άνθρωπο και εξαφανίζουν την εμπειρία και τις κατακτήσεις αιώνων, παρεμβαίνοντας, δήθεν επανορθωτικά, σε κάθε τομέα της ζωής του. Λανσάρουν υποβολιμαία τα νέα ιδεολογήματα που εκλαμβάνουν ως κατάκτηση τη σήψη των ιδεολογιών. Θεωρούν «προχωρημένο» και «προοδευτικό» να αισθάνεσαι «πολίτης της γης», να αποκολλάσαι  οικειοθελώς από την Ιστορία, να δέχεσαι αδιαμαρτύρητα κάθε μεταβολή στα ταξικά, εθνικά, ψυχοπνευματικά, προσωπικά και σεξουαλικά δεδομένα, να ζεις σε ένα ατέλειωτο συμβατικό παρόν, χωρίς παρελθόν και μέλλον…
          *Στην παράλυση της σκέψης και  της βούλησης. Υποσκάπτουν τη λογική αποδομώντας κάθε αυτονόητο και κάθε κοινωνικό κριτήριο. Η «νέα λογική» θεωρεί κάθε άποψη εξ ίσου έγκυρη, γιατί ο καθένας είναι φορέας της δικής του αλήθειας. Καταργούν στην πράξη τη λογική, όταν υποβιβάζουν σύνθετες έννοιες στο επίπεδο των αγοραίων απλουστευτικών εξισώσεων. Καταστρέφουν τη σκέψη με τις σούπες των κοινοτοπιών και την ασυδοσία της «ατομικής άποψης». Παραλύουν τη λογική διαμέσου της τυπικής και της «δημοκρατικής» τήρησης ίσων αποστάσεων μεταξύ δικαίου και αδίκου, θύματος και θύτη, καταπιεσμένων και καταπιεστών, βίας και αντι-βίας, καλού και κακού κλπ. Καταστρέφουν, τέλος, κάθε κοινωνικό, ταξικό, πνευματικό, ηθικό, εθνικό, θρησκευτικό έρεισμα του ανθρώπου με το δογματικό πλουραλισμό: Η σχετικοποίηση του απόλυτου και η απολυτικοποίηση του σχετικού.
          * Στην κατασκευή πραγμάτων και ανθρώπων χωρίς σύνορα, χωρίς όρια, χωρίς περιορισμούς: «ανοικτά σύνορα», πολύ-πολιτισμικός πολτός, ανοχή χωρίς όρια, πάθη και ένστικτα χωρίς όρια, δηλαδή άνθρωποι χωρίς αναστολές, χωρίς δισταγμούς, χωρίς ενοχές, νοσηρά ατομικιστές, εν δυνάμει απατεώνες και που θα είναι περήφανοι για το ρεαλισμό τους και τον κυνισμό τους…
          Με δύο λόγια η σύγχρονη δικτατορία της Νέας Τάξεις έχει ως έμβλημά της το μίσος για τη σκέψη και τη βούληση και στοχεύει στην κατασκευή ανθρώπων δειλών, μοιραίων και άβουλων οι οποίοι θα ανέχονται τα πάντα και  θα παρακολουθούν, δίχως να το αντιλαμβάνονται, την αποσάθρωση και αποτέφρωση του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος.
Ο αόρατος πόλεμος
          Με τη Χούντα των συνταγματαρχών είχαμε να κάνουμε με συμβατικό πόλεμο. Αυτή μας δίωκε, μας φυλάκιζε, μας βασάνιζε, αλλά διατηρούσαμε πλήρη διαύγεια του πνεύματός μας, είχαμε επίγνωση της ήττα μας. Γνωρίζαμε δηλαδή ότι η εξωτερική ελευθερία μας είχε αλωθεί, αλλά η ελευθερία της σκέψης και της βούλησής μας, συνακόλουθα και της δράσης μας παρέμενε αλώβητη. Συνεπώς η υποδούλωσή μας ήταν προσωρινή.
          Με τη σημερινή Χούντα της Νέας Τάξης ο πόλεμος είναι αόρατος, δραματικά πιο επικίνδυνος και καταστροφικός από ένα συμβατικό πόλεμο. Σήμερα ο εχθρός ( η πλανητική Χούντα) στρέφεται επιπλέον και κατά της λογικής, για να την απορυθμίσει, στρέφεται και κατά της βούλησης, για να την αλώσει. Η Νέα Χούντα εξοντώνει δηλαδή και τη σκέψη και τη βούληση, με τα παραπλανητικά δολώματα της «ελευθερίας χωρίς όρια, χωρίς σύνορα, χωρίς περιορισμούς». Γεννά ηττημένους χωρίς διαύγεια πνεύματος, ώστε να έχουν επίγνωση της ήττας τους, ηττημένους υπερήφανους για την ήττα τους…          Ας μην υπερτιμούμε και δαιμονοποιούμε, συνεπώς, τη βαρβαρότητα των «συμβατικών» δικτατορικών καθεστώτων, επικαλύπτοντας και αποκρύπτοντας ή εξωραΐζοντας τον εφιάλτη του σύγχρονου φασισμού της Νέας Τάξης: Αυτό που κάνει η ηττημένη και καλοαναθρεμμένη «αριστερά»…

Δημοσιεύθηκε από olympiada

Διαβάστε περισσότερα »

Χαρά Νικοπούλου : Τι είναι η Πατρίδα μας

Η συγκινητική ομιλία της Δασκάλας Χαράς Νικοπούλου κατά τη βράβευσή της από τη Νομαρχία Θεσσαλονίκης στις 14/4 στο Porto Palace. Η Χαρά Νικοπούλου έδωσε τη δική της εκδοχή στο τι είναι η Πατρίδα μας δίνοντας έτσι έμμεση απάντηση στο απαράδεκτο πόνημα της Θ. Δραγώνα.


Η Δασκάλα του Έβρου δε μένει πια εκεί. Πήρε μετάθεση για τη Θεσσαλονίκη, καθώς κάποιοι "Ελληνες" έγιναν αφόρητα πιεστικοί και για πρώτη φορά ένιωσε τον κίνδυνο, τον οποίο αψήφησε ακόμα κι όταν ξυλοκοπήθηκε άγρια στο σχολείο της από φανατικό μουσουλμάνο.

Δε μένει κάτι άλλο να πούμε, παρά ότι η Ελλάδα για μία ακόμη φορά "τρώει" τα παιδιά της...

                        

Πηγή :  Εκπαιδευτικοί  Λήμνου

Διαβάστε περισσότερα »

ο Γέρος του Μωριά : "φωτιά και τσεκούρι, στους προσκυνημένους"!

Μια σημαντικότατη επιστολή-λόγος του κ. Νικολάου Μελετίου  Δημάρχου  Ασπροπύργου.Διαβάστε την,  σημαντικά κέρδη θα αποκομίσουμε όλοι μας με αυτό ! Οι φίλοι που θα το λάβουν με Newsletter  ας κάνουν τον κόπο να  επισκεφθούν το Ιστολόγιο για την ανάγνωσή του.Κάντε "κλικ" στο τετραγωνάκι κάτω δεξιά της εικόνας του εγγράφου για μεγένθυση!

                                             
 
Ευχαριστούμε τον Γιάννη Ανουσάκη, απο το Ι.Ν.Κ.Α Κρήτης που  την έστειλε στο   :  Α! μπε μπα Blog ! 
απο όπου την δανειστήκαμε και μείς.

Διαβάστε περισσότερα »

Αφιέρωμα στον Γρηγόριο Δικαίο ( Παπαφλέσσα ) και το Αθάνατο Μανιάκι 20 ΜΑΙΟΥ 1825

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑ

ΜΑΝΙΑΚΙ, 20 ΜΑΪΟΥ 1825

Η ΜΑΧΗ

Η Ελληνική Επανάσταση διήνυε ήδη το πέμπτο έτος της και η Πελοπόννησος ελεγχόταν πλέον από ελληνικές δυνάμεις πλην των φρουρίων της Πάτρας, της Μεθώνης και της Κορώνης. Οι πολεμικές επιχειρήσεις ωστόσο επισκιάζονταν από τις εσωτερικές διχόνοιες των Ελλήνων. Ηδη από τις αρχές του 1823, στο πλαίσιο της Β’ Εθνοσυνέλευσης στο Αστρος Κυνουρίας, είχαν παρατηρηθεί έντονες διαφωνίες και σκληρός ανταγωνισμός ανάμεσα στην «παράταξη» των στρατιωτικών και στη μερίδα των πολιτικών. Κόκκινο πανί για την πολιτική παράταξη αποτελούσαν στη μεν Στερεά Ελλάδα ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, στη δε Πελοπόννησο ο γέρος του Μοριά Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Μετά το πέρας της Συνέλευσης το χάσμα ανάμεσα στις αντιμαχόμενες πλευρές έμοιαζε αγεφύρωτο και ο πρώτος εμφύλιος (φθινόπωρο 1823 – καλοκαίρι 1824) ήταν προ των πυλών.

Συγκρούσεις ανάμεσα στους Έλληνες

Χαρακτηριστική της διαμορφωμένης πολιτικής κρίσης υπήρξε η κίνηση του Κολοκοτρώνη και των υποστηρικτών του να αποτραβηχθούν στην Τριπολιτσά με το παλιό Εκτελεστικό κηρύσσοντας το υπάρχον Βουλευτικό παράνομο. Το Βουλευτικό με τη σειρά του κατέφυγε στο Κρανίδι, όπου, αφού κήρυξε παράνομο το παλιό Εκτελεστικό, όρισε δική του κυβέρνηση με επικεφαλής τον Γεώργιο Κουντουριώτη και μέλη μεταξύ άλλων τους Ζαΐμη και Κωλέττη. Μαζί τους συμπαρατάχθηκαν οι Στερεοελλαδίτες, οι νησιώτες και όσοι εκ Πελοποννήσου πολιτικοί αντιτάσσονταν στη γραμμή του Κολοκοτρώνη.

Επειτα από σειρά αλληλοκατηγοριών και συρράξεων, συναισθανόμενος ότι η Επανάσταση βρισκόταν αντιμέτωπη με το φάσμα της αποτυχίας, ο Κολοκοτρώνης υποχώρησε προς στιγμήν αιτούμενος αμνηστία. Το αίτημά του έγινε δεκτό υπό τον όρο να…

απωλέσει το δικαίωμα ανάληψης δημοσίων αξιωμάτων επί σειρά ετών. Τα γεγονότα αυτά εσήμαναν το τέλος του πρώτου εμφυλίου, ενώ η συνέχεια των εχθροπραξιών δεν άργησε να έρθει με τη μορφή του δεύτερου εμφυλίου (Ιούλιος 1824 – Ιανουάριος 1825).

Τα χρήματα από τη σύναψη του πρώτου δανείου (περίπου 800.000 λίρες) με εγγύηση τα εθνικά κτήματα είχαν εν τω μεταξύ χορηγηθεί από την Αγγλία. Η αμφισβητήσιμη διαχείρισή τους ενέτεινε τις προστριβές στους κόλπους της κυβέρνησης Κουντουριώτη. Οι Πελοποννήσιοι που απομακρύνθηκαν συνέπραξαν με τον Κολοκοτρώνη. Η απάντηση Κουντουριώτη ήταν η πρόταση να σταλούν στρατεύματα στην Πελοπόννησο, με τη συντήρηση των οποίων θα επιβαρύνονταν οι κάτοικοι. Η σπίθα που δυναμίτισε τις εύθραυστες σχέσεις των αντιμαχομένων πλευρών ήταν η άρνηση των κατοίκων της Τριφυλίας να καταβάλουν φόρους στην κυβέρνηση του Κουντουριώτη. Στις πρώτες συγκρούσεις που ακολούθησαν ηττημένοι βγήκαν οι κυβερνητικοί. Η κλιμάκωση της έντασης βρήκε εν συνεχεία την κυβέρνηση να παροτρύνει τους κατοίκους της Στερεάς με χρήματα του δανείου να στραφούν κατά των συμπατριωτών τους Πελοποννησίων.

Η φυλάκιση τού Κολοκοτρώνη

Στο πεδίο των συγκρούσεων τραυματίστηκε θανάσιμα ο γιος του Κολοκοτρώνη, Πάνος, γεγονός που οδήγησε τον γέρο του Μοριά να αποσυρθεί στη Στεμνίτσα. Εν μέσω λεηλασιών και αλληλοσπαραγμού ο ως τότε ουδέτερος Δημήτριος Πλαπούτας μεσολάβησε προκειμένου να επέλθει ηρεμία. Ο Κολοκοτρώνης παραδόθηκε και μαζί με τους Δεληγιανναίους, τους Νοταράδες και τον Σισίνη, τον Γρίβα και τον Φραντζή πήραν τον Φεβρουάριο του 1825 τον δρόμο για τη φυλακή.

Η Επανάσταση βρισκόταν στην κρισιμότερή της καμπή. Η χώρα είχε ερημώσει, οι στρατιωτικές δυνάμεις είχαν αποδεκατιστεί και οι κορυφαίοι πελοποννήσιοι πολιτικοί και στρατιωτικοί τελούσαν υπό κράτηση. Επιπλέον τα χρήματα του πρώτου δανείου είχαν ήδη εξανεμιστεί προκειμένου να τροφοδοτήσουν τις εσωτερικές έριδες των Ελλήνων και όχι την αντίσταση κατά των Τούρκων.

Και όσο τα τραγικά αυτά γεγονότα εκτυλίσσονταν στη δυτική πλευρά του Αιγαίου, ο σουλτάνος, διαπιστώνοντας ήδη από το 1824 ότι οι δικές τους δυνάμεις δεν επαρκούσαν για να αντιμετωπίσουν τους επαναστατημένους Ελληνες, συνέπραξε με τον υποτελή του αλλά ισχυρό πασά της Αιγύπτου Μωχάμετ Αλή (ή Μεχμέτ Αλη, αλβανικής καταγωγής, γεννημένο στην Καβάλα) προκειμένου με συνδυασμένες επιχειρήσεις να καταφέρουν το τελειωτικό χτύπημα στον αγώνα των Ελλήνων για εθνική απελευθέρωση. Η τουρκοαιγυπτιακή συμμαχία στόχευε στην καταστολή της επανάστασης στην Κρήτη, στην απόβαση αιγυπτιακών δυνάμεων στην Πελοπόννησο, με παράλληλη εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στη Στερεά και του τουρκικού και αιγυπτιακού στόλου στα νησιά του Αιγαίου με σκοπό να τα καταστρέψουν.

Η αιγυπτιακή απειλή

Με αντάλλαγμα λοιπόν την Κρήτη και την Κύπρο και τη διοίκηση της Πελοποννήσου, ο αιγύπτιος ηγεμόνας ανέθεσε στον γιο του Ιμπραήμ να εκστρατεύσει ως διοικητής του αιγυπτιακού στρατού και πασάς της Πελοποννήσου με ισχυρή δύναμη κατά της Πελοποννήσου. Τις επιχειρήσεις στη μεγαλόνησο ανέλαβε ο Χουσεΐν μπέης, ο οποίος ηγείτο από το 1823 της στρατιωτικής δύναμης Τούρκων και Αιγυπτίων στο νησί. Ενισχυμένος με εκπαιδευμένα αιγυπτιακά στρατεύματα κατέστειλε τον αγώνα των ντόπιων οπλαρχηγών τρέποντας σε φυγή αρκετούς Κρητικούς, οι οποίοι αναζήτησαν καταφύγιο στα νησιά των Κυκλάδων και στα βουνά της Πελοποννήσου.

Στους μήνες που ακολούθησαν το άρτια οργανωμένο κατά τα γαλλικά πρότυπα εκστρατευτικό σώμα των Αιγυπτίων κύκλωσε με 35 πολεμικά πλοία και 3.000 αρβανίτες στρατιώτες την Κάσο (Μάιος 1824). Το κύμα κανονιοβολισμών διαδέχθηκε οργανωμένη ομαδική απόβαση, για να ακολουθήσουν λεηλασίες, σφαγές και καταστροφές. Μερικές εβδομάδες μετά στόχος των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων έγινε το μικρό νησί των Ψαρών (Ιούνιος 1824). Με περίπου 176 πλοία και 12.000 στρατιώτες υπό τον Χοσρέφ πασά οι Τούρκοι πέρασαν από τον Ελλήσποντο κατευθυνόμενοι στα Ψαρά των 7.000 κατοίκων, των 25.000 χίων προσφύγων και των 1.200 μακεδόνων πολεμιστών. Ακολούθησε σφαγή άνευ προηγουμένου, η οποία έμεινε στην Ιστορία και μέσα από τους πίνακες του Ντελακρουά και του Γύζη και τους αθάνατους στίχους του Διονυσίου Σολωμού. Τελικός απολογισμός: οι μισοί κάτοικοι και πρόσφυγες νεκροί και ο μισός στόλος σε τουρκικά χέρια.

Οταν στη συνέχεια αποπειράθηκαν να επικρατήσουν και στη Σάμο, οι δυνάμεις του τουρκικού ναυτικού αντικρούστηκαν από τον ελληνικό στόλο στη ναυμαχία της Μυκάλης. Ο Χοσρέφ πασάς κατευθύνθηκε τότε στην Κω, όπου ο στόλος του συναντήθηκε με το αιγυπτιακό ναυτικό του Ιμπραήμ. Τη στιγμή εκείνη η τουρκοαιγυπτιακή θαλάσσια συμμαχία μετρούσε περίπου 400 πλοία, 2.500 κανόνια και 30.000 άνδρες. Γρήγορα εμφανίστηκε απέναντί τους και ο ελληνικός στόλος, που αριθμούσε μόλις και μετά βίας 70 πλοία, 850 κανόνια και 5.000 άνδρες. Η κορύφωση των μεταξύ τους εχθροπραξιών ήλθε λίγες ημέρες αργότερα, στις 28 Αυγούστου 1824, στον κόλπο του Γέροντα, στα μικρασιατικά παράλια. Το τέλος της ναυμαχίας βρήκε τους Ελληνες νικητές και τον στόλο των Τούρκων και των Αιγυπτίων διασκορπισμένο και αποδεκατισμένο.

Ο Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο

Ο Ιμπραήμ κατευθύνθηκε τότε στον κρητικό λιμένα της Σούδας, από όπου, αρχές Φεβρουαρίου 1825, έπλευσε με τον στόλο του (50 πλοία, 4.000 πεζοί και 500 ιππείς) χωρίς δυσκολία στη Μεθώνη της Πελοποννήσου. Εν συνεχεία λέγεται ότι ενισχύθηκε με άλλους 6.000 πεζούς και 500 ιππείς. Από εκεί κινήθηκε προς Βορρά, με κατεύθυνση την Κορώνη, την Πύλο και το Νεόκαστρο, τα οποία και πολιόρκησε. Αιφνιδιασμένες οι ελληνικές δυνάμεις από την απόβαση του αιγύπτιου στρατηλάτη στα πελοποννησιακά παράλια εν μέσω χειμώνα δεν κατάφεραν να αντιδράσουν έγκαιρα και αποφασιστικά.

Ο Κουντουριώτης ξεκίνησε με 3.000 εμπίστους του προκειμένου να αντιμετωπίσει τον εχθρό αλλά σύντομα εγκατέλειψε εξουθενωμένος την προσπάθεια προτού εμπλακεί σε μάχη. Αρχιστράτηγο των μελλοντικών επιχειρήσεων διόρισε τον πλοίαρχο Σκούρτη. Στην ένοπλη σύρραξη Ελλήνων και Αιγυπτίων στις 7 Απριλίου 1825 κοντά στη θέση Κρεμμύδι της Μεσσηνίας οι ελληνικές δυνάμεις ηττήθηκαν κατά κράτος, με περισσότερους από 600 Ελληνες νεκρούς στο πεδίο της μάχης. Ακολούθως οι 800 Ελληνες που ταμπουρώθηκαν στη Σφακτηρία, μικρό νησί έναντι της Πύλου, δέχθηκαν καταιγισμό πυρών και σφαγιάστηκαν στις 26 Απριλίου από τους στρατιώτες του Ιμπραήμ. Στην αναμέτρηση αυτή χάθηκαν σημαντικές προσωπικότητες της Επανάστασης, μεταξύ των οποίων ο Αναγνωσταράς, ο Τσαμαδός και ο γνωστός ιταλός φιλέλληνας Σανταρόζα. Ακολούθησε η πτώση του Νεοκάστρου στις 11 Μαΐου. Η Μεσσηνία εγκαταλείφθηκε από τους πληθυσμούς και τις περισσότερες φρουρές της.

Και ενώ στα πελοποννησιακά εδάφη οι επαναστατικές εστίες έσβηναν η μία μετά την άλλη υπό τη βάναυση προέλαση του Ιμπραήμ και των ανδρών του, ο Κολοκοτρώνης και οι φίλα προσκείμενοι σε αυτόν πολέμαρχοι παρέμεναν έγκλειστοι στην Υδρα. Εν μέσω γενικευμένου πανικού και σύγχυσης αποφασιστικό ηγετικό ρόλο ανέλαβε να διαδραματίσει ο Γρηγόριος Παπαφλέσσας.

Ο Παπαφλέσσας οργανώνει την αντίσταση

Ο Παπαφλέσσας ή Φλέσσας (Γρηγόριος Δικαίος ήταν το κοσμικό όνομά του) υπήρξε ένας εκ των πιο δραστήριων πρωτεργατών της Ελληνικής Επανάστασης του ‘21, φλογερός ομιλητής, από τους ακρογωνιαίους λίθους της Φιλικής Εταιρείας και δεινός πολεμιστής – διακρίθηκε σε πολλές μάχες στην Πελοπόννησο, όπως π.χ. στα Δερβενάκια ενάντια στη στρατιά του Δράμαλη.

Ο Παπαφλέσσας είχε διατελέσει μοναχός σε μοναστήρια του Μοριά, στη συνέχεια αρχιμανδρίτης, έμπιστος του Υψηλάντη και γερουσιαστής στην Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, αντιπρόεδρος της Πελοποννησιακής Γερουσίας και στη συνέχεια υπουργός Εσωτερικών και Αστυνομίας στην κυβέρνηση Κουντουριώτη. Υπό αυτή λοιπόν την ιδιότητα ανέλαβε να οργανώσει ο ίδιος την ελληνική άμυνα στις αρχές του 1825 προκειμένου να ανακοπεί η προέλαση του Ιμπραήμ στην καρδιά της Πελοποννήσου.

Συναισθανόμενος την επικινδυνότητα της κατάστασης ο Παπαφλέσσας ζητούσε επίμονα την απελευθέρωση του «αντάρτη» Κολοκοτρώνη και των υπολοίπων εγκλείστων οπλαρχηγών και τη χορήγηση αμνηστίας προκειμένου να ενώσουν τις δυνάμεις τους για την αντιμετώπιση της αιγυπτιακής λαίλαπας. Η έκκλησή του ωστόσο δεν έγινε εγκαίρως δεκτή (όταν ο Κολοκοτρώνης τελικά αποφυλακίστηκε, ήταν πολύ αργά για τον Παπαφλέσσα).

Κατόπιν αυτών ο Παπαφλέσσας δήλωσε ενώπιον Βουλής και Εκτελεστικού ότι ήταν αποφασισμένος να αφήσει το Ναύπλιο και να κατευθυνθεί προς την Τριπολιτσά και εν συνεχεία προς τη Μεσσηνία με σκοπό να αναμετρηθεί με τη στρατιά του Ιμπραήμ, η οποία ήταν εκπαιδευμένη από γάλλους αξιωματικούς που είχαν πλούσια στρατιωτική εμπειρία από τους ναπολεόντειους πολέμους. Χαρακτηριστικά λέγεται ότι δήλωσε πως είτε θα επέστρεφε νικητής είτε θα έπεφτε στο πεδίο της μάχης.

Στην πρόσκλησή του ανταποκρίθηκαν σχεδόν 700 πολεμιστές, με τους οποίους κατευθύνθηκε στο σημείο Λεοντάρι, όπου και ενώθηκαν με τον ανιψιό του Παπαφλέσσα Δημήτρη Φλέσσα και τα περίπου 150 «τουφέκια» του. Ακολούθησαν οι οπλαρχηγοί Αναστάσης Κουμουνδούρος, Χρήστος Πατρινέλλης, Αδαμάκης Αποστολόπουλος, Παναγιώτης Μπούρας και Αναστάσης Κουλοχέρας με τα «ασκέρια» τους. Οταν η στρατιά προχώρησε στους Λάκκους, στο δυναμικό της προστέθηκαν ο Γιώργος Μπούτος και ο πολέμαρχος Καρακίτσος με τους άνδρες τους. Αργότερα ο Παπαφλέσσας πληροφορήθηκε ότι ο Πλαπούτας σκόπευε να προστρέξει σε βοήθειά του με περίπου 1.600 πολεμιστές του, ενώ και οι αρκάδες οπλαρχηγοί τού διεμήνυαν ότι θα έσπευδαν προς ενίσχυση της ελληνικής στρατιάς με τουλάχιστον 2.000 «τουφέκια».

Ο Παπαφλέσσας ανέμενε ακόμη την άφιξη του αδελφού του Νικήτα με 700 στρατιώτες καθώς και την αρωγή του Ηλία Κατσάκου με άλλους 1.000 αγωνιστές. Από αυτούς οι περισσότεροι δεν εμφανίστηκαν ποτέ. Τελευταία στιγμή προστέθηκαν στην ελληνική δύναμη ο Ηλίας Κάρμας, ο Θανασούλας Καπετανάκης, ο Βοϊδής Μαυρομιχάλης, ο Ηλίας Τσαλαφατίνος, ο Σταύρος Καπετανάκης, ο Παναγιώτης Λίβας, ο Αναγνώστης Μπιτσιάνης και ο αδελφός του Παπαφλέσσα Γεώργιος Δικαίος.

Η μάχη στο Μανιάκι

Αφού συγκέντρωσε δύναμη περίπου 2.000 ελλήνων αγωνιστών (1.500 ή μόλις 1.200 κατ’ άλλους) από την Αρκαδία, τη Μεσσηνία και τη Μάνη, ο Παπαφλέσσας πορεύθηκε προς την περιοχή της Πυλίας και συγκεκριμένα κοντά στο χωριό Μανιάκι, που βρισκόταν βορειοανατολικά της Πύλου, σε υψόμετρο 580 μ. Εκεί οχυρώθηκε στις 16 Μαΐου και έστησε τρία πρόχειρα προχώματα (ταμπούρια) σε θέση που επέτρεπε την εποπτεία της γύρω περιοχής από ψηλά. Στο ένα πρόχωμα επικεφαλής τοποθετήθηκε ο ανιψιός του, ο Δημήτριος Φλέσσας, με τους Μεσσηνίους, το άλλο ανέλαβαν να προστατεύσουν ο Βοϊδής Μαυρομιχάλης και οι μανιάτες οπλαρχηγοί και τέλος στο τρίτο, το βόρειο, το πιο επικίνδυνο και εκτεθειμένο, έμεινε ο ίδιος με μερικά από τα παλικάρια του.

Ξημέρωνε 20ή Μαΐου 1825. Ο αιγυπτιακός στρατός πλησίαζε από τον κάμπο. «Είχεν μαυρίσει ο κάμπος από τον πολύν στρατόν» σημειώνει χαρακτηριστικά ο Φωτάκος. Στη θέα του πολυάριθμου αιγυπτιακού πεζικού και ιππικού – περί τους 6.000 άνδρες συνολικά (άλλοι μιλούν για 2.500-3.000 Αιγυπτίους) – που πλησίαζε ορμώμενο από την καταληφθείσα πόλη της Πύλου πολλοί ήταν οι Ελληνες που δείλιασαν και εξέφρασαν την άποψη ότι το σημείο δεν ήταν κατάλληλο για άμυνα, πόσο μάλλον για αναμέτρηση των άνισων αριθμητικά στρατών, με συνέπεια τη γενικευμένη λιποταξία. Περισσότεροι από 1.000 Ελληνες εγκατέλειψαν το μέτωπο.

Ο Παπαφλέσσας, εμμένοντας στην άποψή του ότι η μάχη έπρεπε πάση θυσία να δοθεί στο Μανιάκι, απέμεινε να το υπερασπιστεί με μόνο 600 ή 500 ή κατ’ άλλες ιστορικές πηγές 300 πιστούς συντρόφους, κυκλωμένος από τουλάχιστον 3.000 αιγυπτίους πεζούς και ιππείς. Με μοναδικά του όπλα ένα γιαταγάνι που του είχε χαρίσει ο βοεβόδας της Καλαμάτας Αρναούτογλου και ένα στολισμένο με φίλντισι καριοφίλι που έγραφαν το όνομά του ο Παπαφλέσσας ήταν αποφασισμένος να εμποδίσει με τη θυσία του την προέλαση της αιγυπτιακής στρατιάς, την οποία οδηγούσε ο γάλλος εξωμότης συνταγματάρχης Ντε Σεβ Σουλεϊμάν μπέης μαζί με τον ίδιο τον Ιμπραήμ πασά.

Οπως χαρακτηριστικά περιγράφει τις στιγμές λίγο πριν από τη μάχη ο Φωτάκος στον τρίτο τόμο των Απομνημονευμάτων του, «βλέπων δε ο Φλέσσας ότι εκυκλώθησαν υπό του εχθρικού ιππικού, ενόμιζε τούτο μεγάλον ευτύχημα, διά να συνέλθουν όλοι ομού οι Ελληνες και να πολεμούν καλλίτερα και αποφασιστικώτερα, και να μη λιποτακτούν. [...] Αφού δε συνήλθαν οι στρατιώται, τότε είδε κατά μέγα μέρος ηλαττωμένην την δύναμιν, και έμαθε την φυγήν των προειρημένων, εμέτρησεν έπειτα τους μείναντας και ηύρεν αριθμόν ολιγώτερον των χιλίων. [...] Αφού δε ο στρατός συνηθροίσθη [...] ο Φλέσσας ήλθεν εν τω μέσω των στρατιωτών και εξεφώνησε λόγον, ενθαρρύνων αυτούς και υπενθυμίζων εις τους στρατιώτας τας πρότερον μάχας και τας νίκας του Βαλτετσίου, του Λεβιδίου, της Γράνας, των Βερβένων και των Δολιανών, την άλωσιν της Τριπολιτσάς, την καταστροφήν του πολυπληθούς στρατεύματος του Δράμαλη, και τους παρέστησε νίκην άφευκτον· διότι τους είπεν ότι έρχονται τόσα στρατεύματα εις βοήθειαν εντός ολίγου τα οποία θα υπερβούν τας 15.000, ότι έρχεται ο Πλαπούτας και όλοι οι Αρκαδινοί, ο αυτάδελφός του Νικήτας, ο Κατσάκος και άλλοι Μανιάτες, ότι όλοι ούτοι θα φθάσουν μετά μίαν ώραν και θα είναι εδώ ολοτρόγυρα του Ιμβραήμ να τον κτυπούν από τις πλάτες και τελειώνων είπεν ότι: “Σήμερον η πατρίς περιμένει από ημάς την δόξαν της διά της νίκης ταύτης!”».

Η θυσία τού Παπαφλέσσα

Εκείνη τη στιγμή παρενέβησαν και μερικοί εκ των οπλαρχηγών του Παπαφλέσσα, οι οποίοι πρότειναν τη διάσπαση του κλοιού που είχε σχηματίσει το αιγυπτιακό ιππικό και τη μετακίνησή τους σε καταλληλότερο σημείο. Ελπίζοντας στην άφιξη πολυάριθμων στρατιωτικών ενισχύσεων ο Παπαφλέσσας επέμεινε πεισματικά να παραμείνουν στο σημείο και να πολεμήσουν μέχρις εσχάτων, όπως και τελικώς έγινε.

Τα μοιρασμένα σε λόχους αιγυπτιακά τάγματα βάδιζαν σταθερά σε στήλες με κατεύθυνση τα χαρακώματα των λιγοστών ελλήνων υπερασπιστών. Η λιποταξία από την ελληνική πλευρά συνεχιζόταν. Οι τάξεις του στρατού φυλλορροούσαν. Μολαταύτα η μάχη μαινόταν για περισσότερες από οκτώ ώρες και η αντίσταση των λιγοστών Ελλήνων στα αναχώματα υπήρξε αξιοθαύμαστη. Μεσούσης της μάχης πλησίαζε στο σημείο η δύναμη του Πλαπούτα. Δεν ενεπλάκη όμως στη μάχη. Περιορίστηκε σε μια διαταγή να πέσουν ομαδικές τουφεκιές για να αναθαρρήσουν οι άνδρες του Παπαφλέσσα και να «πτοηθούν» οι Αιγύπτιοι.

Υστερα από αλλεπάλληλες βολές του αιγυπτιακού πυροβολικού και από σειρά εφόδων του ιππικού το πρώτο οχύρωμα που έπεσε ήταν αυτό του Παπαφλέσσα και στη συνέχεια αυτό του Βοϊδή. Ακολούθησε δραματική μάχη σώμα με σώμα. Αφού προξένησαν τη μέγιστη δυνατή φθορά στα στίφη των Αιγυπτίων – περισσότεροι από 600 Αιγύπτιοι νεκροί – τα ελληνικά τυφέκια σίγησαν μέχρις ενός. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ο Γιαννάκης Παπάς, γιος του μακεδόνα αγωνιστή της Επανάστασης Εμμανουήλ Παπά. Μετά το πέρας της μάχης ο Ιμπραήμ ζήτησε επίμονα να μεταφέρουν ενώπιόν του τον νεκρό Παπαφλέσσα. Οταν οι στρατιώτες τού έφεραν το ακέφαλο πτώμα του πελοποννήσιου οπλαρχηγού, διέταξε να τον στήσουν όρθιο πάνω σε ένα δέντρο. Αφού τοποθέτησαν και το κεφάλι του, ο Ιμπραήμ έμεινε να τον κοιτάζει θαυμάζοντας το επιβλητικό του παράστημα. Σύμφωνα με λαϊκές αφηγήσεις, αφού ο αιγύπτιος στρατηγός είπε ότι ήταν κρίμα που δεν τον έπιασαν ζωντανό και ότι αν οι Ελληνες είχαν δέκα πολεμιστές σαν αυτόν θα ήταν αδύνατον να καταπνιγεί η Επανάστασή τους, πλησίασε και τον ασπάστηκε.

Αμνηστία για τους «αντάρτες»

Εν τω μεταξύ η ελληνική κυβέρνηση, ύστερα από λαϊκή απαίτηση, είχε χορηγήσει γενική αμνηστία στους πελοποννήσιους «αντάρτες» (17 Μαΐου 1825), οι οποίοι ωστόσο δεν πρόλαβαν να βοηθήσουν στο Μανιάκι. Χαρακτηριστικό της ατμόσφαιρας ήταν ότι, όταν ο Κολοκοτρώνης έφθασε στο Ναύπλιο, έγινε δεκτός με ζητωκραυγές. Στη συνέχεια η κυβέρνηση τον διόρισε αρχιστράτηγο και γενικό αρχηγό της Πελοποννήσου με διευρυμένες δικαιοδοσίες και με αποστολή να ανακόψει την καταστροφική πορεία του Ιμπραήμ στην πελοποννησιακή ενδοχώρα. Ακολούθησε η κατάληψη της εγκαταλελειμμένης Τριπολιτσάς από τον αιγύπτιο πασά και η ήττα του στους Μύλους του Αργους από τις δυνάμεις του Μακρυγιάννη, του Υψηλάντη και του Κώστα Μαυρομιχάλη. Μετά την ήττα του ο Ιμπραήμ υποχώρησε στην Τριπολιτσά και ύστερα από μήνες λεηλασιών και σφαγών στη γύρω περιοχή κατευθύνθηκε αργά προς το Μεσολόγγι, όπου θα γραφόταν άλλη μια πικρή σελίδα της ελληνικής ιστορίας.

Εβδομάδες μετά τη μάχη στο Μανιάκι κυκλοφόρησε στο Παρίσι λιθογραφία με φανταστική σύνθεση που απεικονίζει την κορύφωση της σύγκρουσης, στην οποία αναγράφεται η φράση: «Η εν Μανιακίω της Πυλίας μάχη, καθ’ ην ο Γρηγόριος Παπαφλέσσας, ηρωικώς μαχόμενος, έπεσε ως νέος Λεωνίδας».

Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Μαρτίου 14, 2010

Πηγές:

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=150443&ct=83&dt=06/04/2003

http://esxatianasxesi.blogspot.com/2010/03/blog-post_9239.html

Διαβάστε περισσότερα »