ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΝΤΑΡΣΙΑΣ ΑΠΟ 20 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Το κίνημα των αγανακτισμένων, η φυγή των βουλευτών με βάρκα στην ΚΕΡΚΥΡΑ και η συνεχιζόμενη αγανάκτηση του λαού, με τα επερχόμενα μέτρα  “ανάγκασε” 20 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να παραδώσουν επιστολή στον ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και του ζητάνε:

• Σύγκληση όλων των οργάνων του ΠΑΣΟΚ με διάλογο από όλα τα μέρη και όχι μονόλογο του πρωθυπουργού (Sic)
• Να ενημερώσει τα μέλη γιατί απέτυχε το μνημόνιο και αν εγγυάται ότι το νέο θα πετύχει..  (εδώ γελάνε απλά …)
  
• Να ψηφισθεί το νομοσχέδιο ανά άρθρο ώστε κάποιο που δεν συμφωνούν να μην το ψηφίσουν
• Να μην βάλει στο ίδιο τσουβάλι την εκποίηση του ιπποδρόμου με π.χ. την ΔΕΗ. Να τους πει αν όσες υπηρεσίες( υποδομές)  εξυπηρετούν το εθνικό συμφέρον είναι να μην πωληθούν.
• Άρχισαν τα όργανα. Το ξεπούλημα δεν θα περάσει.

Υ.Γ. Αν τους γράψει, θα βρουν το θάρρος να αντιδράσουν στην βουλή και να ενωθούν με τους αγανακτισμένους;   (Εεε!  τώρα  γελάν και οι…αρκούδες , πριν ρίξουν το ξύλο !)
Το ανέφερε, η κ. ΜΑΚΡΗ, τώρα στον real fm.

Νίκος Καράς

Διαβάστε περισσότερα »

Η χώρα των προβάτων

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν μια χώρα που την κατοικούσαν πρόβατα. Για χιλιάδες χρόνια ζούσαν στη χώρα αυτή και είχαν γνωρίσει  τα πάντα:  μέρες μεγαλείου, αλλά και μέρες Εθνικής ντροπής. Κάθε φορά στα δύσκολα, τα κατάφερναν.   Μα τώρα, ένιωθαν πως η κατάσταση, ήταν πολύ πιο δύσκολη από άλλες φορές.

Τα  περισσότερα πρόβατα, μέχρι  πριν  από λίγο καιρό,   νόμιζαν πως τα πράγματα πήγαιναν  σε γενικές γραμμές, καλά. Νόμιζαν πως το πολιτικό τους σύστημα, ήταν δημοκρατία. Πως οι εκλεγμένοι τους  στις εκλογές, εκτελούσαν τις εντολές τους. Νόμιζαν πως τα ίδια, ήταν ελεύθερα μέσα στο λιβάδι τους. Είχαν  κάποια χρήματα για να  καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες. Έτσι δεν έδωσαν σημασία σε πολλές  ανησυχητικές καταστάσεις.

Δεν έδωσαν σημασία λ.χ.  στο  σύστημα της διακυβέρνησής τους:  αντίθετα με ότι ίσχυε παλιά στην ομάδα τους, ένα πρόσωπο  μπορούσε να εκλέγεται όσες φορές ήθελε. Kαι τα «εκλεγμένα» πρόβατα, είχαν  νομικό δικαίωμα να κυβερνήσουν τη χώρα, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Έτσι δημιουργήθηκε μια  ομάδα προερχόμενη θεωρητικώς από τα  ίδια τα πρόβατα, αυτονομημένη όμως,   που κυβερνούσε τη χώρα.   Η ομάδα χωρίστηκε σε μικρές  υπο-ομάδες που έκαναν τάχα πως κονταροχτυπιούνται  για το τι είναι καλύτερο για το λαό. Μα πίσω από τις βιτρίνες, στα τραπέζια, ολόκληρη η ομάδα μαζί   έτρωγε και έπινε και μοίραζε τις θέσεις, στα δικά της «πρόβατα».

Η κυρίαρχη ομάδα, έφτιαξε και άλλα συστήματα για να εδραιώσει την εξουσία της. Ένα που το ονόμασε «δικαστική εξουσία». Ότι νόμους ψήφιζε η κυρίαρχη ομάδα, ήταν υποχρεωμένη να εφαρμόσει η ‘δικαστική εξουσία’. Παρόλα αυτά, έλεγαν  στα πρόβατα ότι τάχα είναι ανεξάρτητη. Και αυτά, το πίστευαν.

Έφτιαξαν και ένα σύστημα για την  ελεύθερη πληροφόρηση του κοινού. Μα που με διάφορους τρόπους το ήλεγχαν. Έτσι τα πρόβατα ποτέ δεν μάθαιναν την ουσία των πραγμάτων.

Θα μπορούσαν βέβαια τα πρόβατα να αναζητήσουν την αλήθεια  μόνα τους. Αλλά συνήθισαν πια να αναζητούν υλικά αγαθά. Συνήθισαν να καταναλώνουν ό,τι τους έλεγαν οι διαφημίσεις. Έτσι έγιναν μαλθακά. Νοιάζονταν το  καθένα για τον εαυτό του. Και βολεύονταν με τα λόγια των εκπροσώπων τους.

Μα οι λύκοι που παρατηρούσαν από μακριά τη χώρα των προβάτων, διαπίστωσαν πως ήταν  μοναδική η ευκαιρία να την καταλάβουν. Έτσι κατέστρωσαν    ένα σχέδιο, βασισμένο στις αδυναμίες του λαού της χώρας των προβάτων.

Οι λύκοι κατάλαβαν αμέσως πως το σύστημα διακυβέρνησης της χώρας ήταν  ολιγαρχικό. Αν λοιπόν με οποιοδήποτε τρόπο, ένας, κατόρθωνε να έχει με το μέρος του, την «ομάδα διακυβέρνησης», θα είχε τη χώρα ολόκληρη. Γιατί τα πρόβατα, είχαν «παραδώσει» την εξουσία τους κυβερνώντες. Είχαν ξεχάσει ότι είναι τα αφεντικά και οι κυβερνώντες απλά οι εκτελεστές της θέλησής τους. Είχαν γίνει υπήκοοι  και μάλιστα υπάκουοι υπήκοοι.

Οι λύκοι λοιπόν, έφτιαξαν και εφάρμοσαν σταθερά και για πολλά χρόνια, ένα σχέδιο κατάκτησης της χώρας. Ήταν τόσο σταδιακή η προσαρμογή των προβάτων, που τα τελευταία δεν αντιδρούσαν καθόλου. Ούτε που πήραν χαμπάρι τι γινότανε. Όλα νόμιζαν πως ήταν για το καλό τους. Αυτά, είπαμε: Η μόνη τους   ασχολία ήταν τα υλικά αγαθά. Ξέχασαν το πνεύμα και τις αξίες.

Το πρόγραμμα των λύκων, έφτασε στο τελικό σημείο εφαρμογής. Τότε τα αποτελέσματα,  άρχισαν να φαίνονται στα περισσότερα πρόβατα. Και τότε μόνο, όταν το πρόβλημα έφτασε στο σπίτι τους, άρχισαν να αφυπνίζονται.

Κάποια διαπιστώσανε πως το φαγητό  δεν ήταν στο στομάχι τους. Τοβλεπαν  μόνο  σε  εικόνα, σ’ ένα κουτί  σ ένα δωμάτιο του σπιτιού τους. Κάποια πρόβατα, δεν είχαν λεφτά ούτε για θέρμανση. Κάποια αισθάνονταν άχρηστα, γιατί δεν μπορούσαν να βρουν δουλειά.  Όλες, μα όλες οι υπηρεσίες που τους προσέφερε η χώρα τους, υποβαθμίστηκαν. Τα νεαρά πρόβατα που είχαν  καλή εκπαίδευση, έφευγαν για άλλα λιβάδια, μήπως μπορέσουν και ζήσουν καλύτερα. Και όλα τα πρόβατα ζούσαν πια μέσα  στην ανασφάλεια.

Και αφού η ζωή τους χειροτέρεψε τόσο,  δεν αντέδρασαν; Ρώτησε το παιδί.

Τα πρόβατα με τη μαλθακότητά  και την ανοχή τους, είχαν φέρει τον εαυτό   τους σε δύσκολη θέση. Τα  περισσότερα ήξεραν πως κάτι έπρεπε να γίνει. Αλλά δίσταζαν. Χρόνια τώρα, είχαν αφήσει το χειρισμό των υποθέσεών τους σε διάφορους ηγέτες.  Τώρα έψαχναν για ένα  καινούργιο ηγέτη, αλλά  κανείς δεν φαινόταν  στον ορίζοντα. Κατάλαβαν πως έπρεπε το  καθένα ξεχωριστά και όλα μαζί να σηκώσουν το βάρος της επ-ανάστασης. Μας πώς να εμπιστευτούν τον εαυτό τους, όταν μια ζωή άφηναν τους άλλους να αποφασίζουν για αυτούς; Και πως να αντέξει η εικόνα του διπλανού τους, στη σύγκριση με την ψεύτικη εικόνα των πολιτικών τους που τους παρουσίαζαν οι image makers;

Δεν είχαν μάθει τα πρόβατα να είναι υπεύθυνα για τη ζωή τους.

Ύστερα έπρεπε να δουλέψουν σε τόσους     πολλούς τομείς. Η προσπάθεια  που  έπρεπε να γίνει ήταν τεράστια. Δουλειά δεκαετιών, μέσα σε λίγο χρόνο.

Αναζητούσαν  στην αρχή λύσεις μέσα από το ‘λυκοσύστημα’. Μετά θυμήθηκαν πως ο μόνος τρόπος να διδάξεις τους άλλους κάτι, είναι η συμπεριφορά. Αν ήθελαν να σεβαστούν οι λύκοι τα δικαιώματά τους, έπρεπε  να τους επιβάλλουν να τα σεβαστούν.

Δεν ήξεραν όμως  πώς να δράσουν. Κοίταξαν τη δύναμη του εχθρού και φοβήθηκαν. Από τη μειωμένη παραγωγή της χώρας τους, στην οποία θα μπορούσαν να στηριχτούν σε περίπτωση ανάγκης, μέχρι τα ΜΜΕ που δεν ανήκαν σ αυτούς. Από τα συστήματα επικοινωνίας που ανήκαν στον εχθρό, μέχρι τα όπλα που δεν είχαν. Από τον έλεγχο του χρήματος, μέχρι τον έλεγχο την νομοθεσίας: όλα    ήταν  εναντίον τους .

Δηλαδή δεν υπήρχε τρόπος αντίδρασης;

Όχι αντίδρασης. Δράσης. Διόρθωσε ο αφηγητής.

Υπήρχε. Σιγα σιγά τα πρόβατα αφυπνίστηκαν. Κατάλαβαν πως ο αγώνας ήταν για την ίδια τους την ύπαρξη. Άρχισαν να οργανώνονται σε πολλές μικρές ομάδες. Πάμπολλες ομάδες σε ολόκληρη την χώρα    δημιουργήθηκαν στηριγμένες στις αρχές της άμεσης δημοκρατίας. Εφαρμόζοντας στο εσωτερικό της ομάδας τις   αρχές της άμεσης δημοκρατίας, δουλεύουν αθόρυβα, αλλάζοντας τους εαυτούς τους και το περιβάλλον τους ταυτόχρονα.

Τι έγινε στο τέλος; Κατάφερε η πλειοψηφία,  να αποτινάξει το ζυγό της ολιγαρχίας;

Κάθε πιθανό μέλλον, υπάρχει μέσα μας, είπε ο αφηγητής. Το θέμα είναι τι θα επιλέξουμε. Μπορεί  τα πρόβατα να επιλέξουν τα πάντα: από το  να συνεχιστεί ο αφανισμός τους, μέχρι τη  ρήξη και την ‘διαρκή αναγέννηση’. Το τι θα κάνουν, θα … μας το πουν τα ίδια.

Δηιδάμεια

Διαβάστε περισσότερα »

Το πείραμα με τους δέκα πιθήκους...

Το πείραμα που ακολουθεί, με τους πιθήκους, είναι ένα από μια σειρά πειραμάτων του καθηγητή Μίλγκραμ.

«Σε ένα κλουβί που έχουμε κλεισμένους 10 πίθηκους, κρεμάμε ένα τσαμπί μπανάνες. Όλοι οι πίθηκοι τρέχουν να πιάσουν το τσαμπί. Ένας από τους πιθήκους, ο πιο γρήγορος, φτάνει πρώτος στο τσαμπί. Εκείνη τη στιγμή, καταβρέχουμε με νερό με πολλή πίεση τους υπόλοιπους, που έχουν μείνει πίσω.
Αυτός που έτρεξε πρώτος και έπιασε το τσαμπί, τρώει τις μπανάνες και το ευχαριστιέται πολύ. Οι υπόλοιποι προσπαθούν να στεγνώσουν και να ξεπεράσουν το σοκ από το κατάβρεγμα.
Μετά από 1-2 ώρες, η κατάσταση της ομάδας των...πιθήκων επανέρχεται στο φυσιολογικό. Βέβαια, οι 9 που έφαγαν το κατάβρεγμα (και δεν έφαγαν μπανάνες), κοιτούν με κάποια ζήλια τον έναν που και τις μπανάνες έφαγε και το κατάβρεγμα το γλίτωσε.
Επαναλαμβάνουμε την ίδια ενέργεια, δηλαδή κρεμάμε ένα τσαμπί μπανάνες στο κλουβί. Τρέχουν όλοι, αλλά ο ίδιος πίθηκος, ο οποίος όπως είπαμε είναι ο γρηγορότερος καταφέρνει και πάλι να φτάσει πρώτος στο τσαμπί.
Εμείς ξανακαταβρέχουμε με πολλή πίεση τους υπόλοιπους, ενώ ο πρώτος τρώει επιδεικτικά τις μπανάνες που "κέρδισε δίκαια", αφού ήταν ο γρηγορότερος. Επαναλαμβάνουμε το ίδιο 2-3 φορές.
Κάποια φορά, καθώς ξεκινάει ο γρήγορος να πιάσει το τσαμπί που τοποθετήσαμε εκ νέου, τον πιάνουν οι υπόλοιποι εννιά και τον κάνουν μαύρο στο ξύλο.
Βρίσκεται λοιπόν το τσαμπί στη θέση του για κάποια ώρα, χωρίς να συμβαίνει τίποτα. Κάποια στιγμή, ο γρήγορος ξαναπροσπαθεί να τρέξει προς το τσαμπί, αλλά οι υπόλοιποι τον ξαναπλακώνουν στο ξύλο, γιατί φοβούνται το κατάβρεγμα.
Μετά από μερικά ξυλοφορτώματα, ο γρήγορος "μαθαίνει το μάθημά του" και δεν ξαναπροσπαθεί. Μπορεί να προσπαθήσει και κάποιος άλλος, αλλά το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: ξύλο από τους υπόλοιπους. Εδώ ξεκινάει το ενδιαφέρον της υπόθεσης.
Βγάζουμε από το κλουβί έναν από τους εννιά πιθήκους, αυτούς που καταβρέχαμε, όχι αυτόν που έφτανε πρώτος στο τσαμπί και βάζουμε έναν καινούριο πίθηκο, αντικαταστάτη.
Ο καινούριος πίθηκος, με το που βλέπει το τσαμπί με τις μπανάνες το οποίο φυσικά δεν ακουμπάει πλέον κανένας από τους "έμπειρους" της ομάδας ορμάει να το πιάσει. Οι υπόλοιποι εννιά, συμπεριλαμβανομένου και του παλιού "γρήγορου", τον βουτάνε και τον κάνουν μαύρο στο ξύλο.
Ο παλιός "γρήγορος" μπορεί και να χαίρεται που τρώει και κάποιος άλλος ξύλο. Ο καινούριος δεν ξέρει γιατί τρώει ξύλο, αφού δεν είχε την εμπειρία του καταβρέγματος.
Μαθαίνει όμως πολύ γρήγορα ότι αν ξεκινήσει να πιάσει το τσαμπί, αυτό συνεπάγεται ξύλο από τους υπόλοιπους. Έτσι, ξαναβρισκόμαστε σε κατάσταση "ισορροπίας" μέσα στο κλουβί, δηλαδή υπάρχει ένα τσαμπί μπανάνες το οποίο δεν πάει να πιάσει κανείς. Ξανά-αλλάζουμε έναν από τους παλιούς 8 πιθήκους (όχι τον παλιό "γρήγορο" και όχι τον νέο ξυλοφορτωμένο) με έναν αντικαταστάτη.
Όπως καταλαβαίνετε, γίνεται η ίδια ιστορία της προηγούμενης παραγράφου, μέχρι να τους αλλάξουμε όλους (τελευταίο βγάζουμε τον παλιό "γρήγορο", τον πρώτο που έφαγε ξύλο στην αρχή της ιστορίας).
Τι έχουμε λοιπόν; Έχουμε ένα τσαμπί μπανάνες, μέσα σε ένα κλουβί με 10 πιθήκους, από τους οποίους κανείς δεν τρέχει να το πιάσει, και κανείς δεν ξέρει γιατί (δεδομένου ότι κανένας τους δεν ήταν στην αρχική ομάδα που έφαγε το κατάβρεγμα)».
Μια άλλη εκδοχή του πειράματος από τον κ. Νάσο Κόκκινο.
Έχουμε λοιπόν 10 νέους πιθήκους στο κλουβί και ένα τσαμπί μπανάνες άθικτο. Στη "συλλογική" μνήμη των οποίων είναι εγγεγραμμένο ότι το "κοινωνικά πρέπον" είναι να μην ακουμπάμε το τσαμπί γιατί το απαγορεύει ο νόμος. Όποιος προσπαθεί να το πλησιάσει, τις τρώει.
Το αξιοσημείωτο εδώ είναι ότι αυτός που πάει να πιάσει τις μπανάνες εξ ενστίκτου, δεν μπορεί να καταλάβει γιατί τιμωρείται έτσι σκληρά αλλά και οι υπόλοιποι δεν γνωρίζουν γιατί του τις βρέχουν, αφού κανένας τους δεν έχει βιώσει τις δύσκολες μέρες στο κλουβί με τα κυνηγητά και τα καταβρέγματα.
Η ζωή κυλάει ήρεμα στο κλουβί, με τις μπανάνες κρεμασμένες σε μια γωνιά που κανένας πίθηκος δεν τολμάει να τις ακουμπήσει. Οι μπανάνες έχουν γίνει πλέον "ιερές μπανάνες". Δεν αποτελούν για την ομάδα προϊόν τροφής αλλά ταμπού.
Ας δούμε τώρα τι θα συμβεί στην ομάδα αν εφαρμόσουμε ένα είδος μνημονίου, σαν και αυτό που έχουμε εδώ με την τρόικα. Αν δηλαδή αρχίσουμε να περικόπτουμε την τροφή στους πιθήκους, με άλλα λόγια να πέσει πείνα στη ομάδα και το τσαμπί με τις μπανάνες θα αρχίζει να χάνει την άγια λάμψη του και να φαίνεται πάλι σαν λύση τροφής στην ομάδα.
Όσο θα κλείνουμε την στρόφιγγα του "μνημονίου" τόσο το μάτι των πιθήκων θα γυαλίζει περισσότερο... ώσπου κάποιο βράδυ, κάποιος πεινασμένος και εξαθλιωμένος πίθηκος θα την κάνει. Θα την πέσει στο τσαμπί.
Κακός χαμός, σίγουρα κάποιοι θα τον πάρουν είδηση αμέσως, μάλλον αυτοί που δεν κοιμόντουσαν αλλά σχεδίαζαν με ποιο τρόπο θα την πέσουν εκείνοι στις μπανάνες. Ο μάγκας να τρέχει μπροστά με το τσαμπί και 2-3 να τον καταδιώκουν. Ο κλέφτης όμως έχει βάλει ήδη την μισή μπανάνα στο στόμα.
Και φαΐ και τσαμπί και τρεχαλητό δεν γίνεται, τον προλαβαίνουν οι υπόλοιποι και αρχίζει η πάλη. Ενώ ο δόλιος παραβάτης περιμένει να τον σαπίσουν στο ξύλο, να τον διαμελίσουν ανοίγει τα μάτια και βλέπει τους καταδιώκτες του να έχουν πάρει το τσαμπί και να τρώνε ήσυχοι ήσυχοι τις μπανάνες μαζί με κάποιους που βρέθηκαν κοντά και ξύπνησαν από την φασαρία.
Απ´ αυτή την μέρα και μετά ο "ιερός κανόνας" έχει χαθεί. Χρειάζεται το πείραμα να ξαναστηθεί από την αρχή......χρειάζεται μάνικα!
Κάθε ομοιότητα με φυσικά πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική...
Το πείραμα με τους πιθήκους που δημοσίευσα είναι ένα από μια σειρά πειραμάτων του καθηγητή Μίλγκραμ.
από το capital

Διαβάστε περισσότερα »

-Να σώσουμε τα νέα παιδιά από τη «Χρυσή Αυγή»-

Αυτό το ευρηματικό είναι το πρόβλημα της Ναταλι Χατζηαντωνιίου της Ελευθεροτυπίας στην συνέντευξη που πήρε (30/12/2010) από τον φιλόσοφο, αναλυτή, κοινωνιολόγο και παντός καιρού λαϊκό τραγουδιάρη Νταλάρα.
Όχι  !  κυρά μου το πρόβλημα δεν είναι... να σώσουμε τα νέα παιδιά (σ.Περίοπα :  ΜΟΝΟ! )  από την “Χρυσή Αυγή”
Το πρόβλημα είναι πως θα σώσουμε τα παιδιά από :
1. Από τα αναξιοπρεπή μηρυκαστικά της σεσημασμένης δημοσιογραφίας και τηλεαστέρες της "ενημέρωσης" που ξεσκονίζουν τις εξουσίες που διαχειρίζονται το σύστημα της σήψης.
2. Από τον επιδοτούμενο χυλό των ιστορικών, πανεπιστημιακών, σοφών και φωτιστάδων που εγκλωβισμένοι μέσα στο απόλυτο μηδέν μας οπισθοδρομούν στην βαρβαρότητα, αποδυναμώνουν τον πολιτισμό μας, καταστρέφουν την Πολιτεία μας και την καταστούν ευάλωτη στις θελήσεις των πλανητικών νταβατζήδων.
3. Από τους διψασμένους για "ορατότητα" διαβασμένους του κοσμοπολιτισμού που ρίχνουν στο χαρτί τα σκουπίδια του μεγαλοφυούς μυαλού τους με απόλυτα "μακντοναλντοποιημένα" άρθρα φασόν, και με τεχνάσματα που χρησιμοποιεί κάθε επιχείρηση που αγωνίζεται για την επιβίωσή της σε μία ιδιαίτερα ανταγωνιστική αγορά.
4. Από τους διάφορους ξεριζωμένους, εθνοφοβικούς τους κυριαρχούμενους από υποσυνείδητα πλέγματα μειονεξίας αποτυχημένου Μογγόλου, ικανούς ή κατάλληλους , ανίκανους η ακατάλληλους για πολλά ίσως -... και τόνα και τ' άλλο το ίδιο κάνει. Αυτούς που γυρνάνε από κανάλι σε κανάλι "πληροφορημένοι" χολερικοί παγκοσμιολάγνοι ξερόλες , μαλαγάνες και ανούσιοι. Αυτούς που ξερνανε από τις στήλες των εφημερίδων χολή και δηλητήριο και αγκυλωμένες απόψεις.
5. Απο τις μικρονοϊκές μειοψηφίες που έχουν κάνει τα Πανεπιστήμια της χώρας αυλές των θαυμάτων, μία κόλαση όπου δέρνουν καθηγητές, καταστρέφουν γραφεία και υπολογιστές, καίνε βιβλία μοιράζουν "συγκεκριμένα ποσά βίας" και έχουν κάνει τα όνειρα της νεολαίας εφιάλτη.
6. Από τους Ακαδημαϊκά ανύπαρκτους που έχουν αναρριχηθεί σε καθηγητικές έδρες με μόνο προσόν την ικανότητα να χορεύουν στο ρυθμό της Νέας Τάξης και να αποδομούν την Ελλάδα.
7. Από τις νεοταξίτικες κολοβές αλεπούδες που δεν έκοψαν μόνες τους την ουρά τους αλλά γεννήθηκαν χωρίς ουρά και σκούζουν στο άκουσμα της λέξης Έθνος.
8. Απο τον ταριχευμένο λόγο, την κομπάζουσα αμάθεια των κάθε λογής λακέδων του πολιτικού κατεστημένου.
9. Απο τις έμπουσες, τις μποβαρίζουσες και τις διάφορες συνοικιακές κατίνες που για δεκαετίες μέσα από τις φυλλάδες και τα κανάλια διαβουκόλιζουν την θέληση των Ελλήνων.
10. Από τους διάφορους μαϊντανούς , δημόσιους διανοούμενους, τους ανιματέρ βουλευτές, τις τσούλες της πολιτικής και τους υπουργούς κονφερασιέ …..     Έγραψε πολύ σωστά ο   Maximos

Διαβάστε περισσότερα »

Δείρε με πασά μου ν’ αγιάσω , έξω με φτύνουν γιατί ;

Βουλευτής  ΠΑΣΟΚ  Έκτορας  Νασιώκας : "Οδηγήσαμε τον κόσμο σε κατάσταση παραφροσύνης. Το να μας δείρουν κάποιοι αυτό έχει και μια αξία(!), μια λεβεντιά(!!). Το να σε φτύνουν είναι το πρόβλημα".
Είπε…    αλλά έχει ενστάσεις για το ….. φτύσιμο που τρώνε όλοι τους.
ΣΧΟΛΙΟ Περίοπα :    Αν κρατούσες την ψήφο σου  για το Νομοσχέδιο και δεν το ψήφιζες και εσύ μαζί με το “μαντρί” , ίσως να γλύτωνες τουλάχιστον το ….φτύσιμο, λέω εγώ.
Τώρα ;  Τι τρέμεις ;  Γιατί λυπάσαι ;   Εγώ ευθύνη δεν σου ζητώ ,(θα’θελες..).
Αυτή η φωνή που τη φοβάσαι ,  δεν είμαι εγώ ούτε δική σου ,  ένας  φωνάζει κι άλλος ρωτάει κι όλοι ζητάμε λογαριασμό…
Αυτή  είναι ΦΩΝΗ ΛΑΟΥ ,και ξέρεις πιστεύω τι ακολουθεί…..γι αυτό τρέμεις ;    
Εγώ να σου αφιερώσω ένα τραγουδάκι ,μαζί με τις ευχές μου …… για καλά σκουπίσματα απ’ τις  ροχάλες  :                


Γράφει  παρακάτω το taxalia :

Χαμός στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, ολοταχώς για εκλογές με λίστα ο Παπανδρέου!  

Είναι τόσο έντονη η οργή του κόσμου της εργασίας εναντίον της πολιτικής της κυβέρνησης Παπανδρέου, ώστε ακόμη και αυτή η ΓΣΕΕ του πολιτικά και συνδικαλιστικά άκρως αμφισβητούμενου Γιάννη Παναγόπουλου - του οποίου το ΠΑΣΟΚ απεργάζεται την ταχεία αντικατάσταση ως οριστικά "καμένου" πλέον - αισθάνθηκε την ανάγκη να βγάλει ανακοίνωση που να την αποστασιοποιεί από  την κυβέρνηση.

"Η αντίδραση και ο αγώνας των συνδικάτων, των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των ανέργων ενάντια στον προϋπολογισμό του 2011 και των νεοφιλελευθέρων πολιτικών του Μνημονίου των τοκογλύφων δανειστών που υλοποιεί η κυβέρνηση συνεχίζεται" αναφέρει η ΓΣΕΕ στην ανακοίνωσή της.

"Ο πιο σκληρός και αδίστακτος ευρωπαϊκός νεοφιλελευθερισμός, στο όνομα των ελλειμμάτων και του χρέους, απαιτεί και επιβάλλει τα πιο σκληρά και αντιαναπτυξιακά μέτρα που βίωσαν ποτέ οι Ευρωπαίοι πολίτες", τονίζει σε άλλη ανακοίνωσή της. Επιθετικότερη προς την κυβέρνηση Παπανδρέου είναι η ΑΔΕΔΥ: "Οι εργαζόμενοι με τη μεγάλη συμμετοχή στις κινητοποιήσεις στέλνουν μήνυμα αντίστασης στις βάρβαρες πολιτικές της κυβέρνησης και της τρόικας", υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή της.

Πολύ πιο βίαιο φραστικό περιεχόμενο εναντίον της κυβέρνησης έχουν οι ανακοινώσεις των σωματείων της ΔΕΚΟ και οι δηλώσεις των προέδρων τους που σχεδόν όλοι ανήκουν στην ΠΑΣΚΕ. Αντανακλούν τις διαθέσεις του κόσμου και το γεγονός ότι σύντομα οι ΔΕΚΟ θα πάψουν να είναι προπύργια του ΠΑΣΟΚ μετά από ένα τέταρτο του αιώνα και πλέον....

Πολύ μικρότερο βάθος έχουν οι αντιδράσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ (οι κατά τον Λοβέρδο βρεγμένες κότες....)οι οποίες υπαγορεύονται από καιροσκοπισμό και μόνο. Κάποιοι εκτοξεύουν φραστικές ρουκέτες -για να μπορούν να λένε στους ψηφοφόρους τους "εγώ αντέδρασα" - και στη συνέχεια ψηφίζουν και τα πιο επαίσχυντα νομοσχέδια που φέρνει η κυβέρνηση για να....

διασφαλίσουν τη βουλευτική τους έδρα.

Ενδεικτική η στάση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Έκτορα Νασιώκα: "Οδηγήσαμε τον κόσμο σε κατάσταση παραφροσύνης. Το να μας δείρουν κάποιοι αυτό έχει και μια αξία(!), μια λεβεντιά(!!). Το να σε φτύνουν είναι το πρόβλημα" δήλωσε και η δήλωσή του προβλήθηκε στον Τύπο.

Τι είπε στη συνέχεια για το κοινωνικά βάρβαρο κυβερνητικό νομοσχέδιο; "Φυσικά θα το ψηφίσω, αλλά δεν μπορώ να μην πω ότι έχω και ενστάσεις για την αποτελεσματικότητά του"!

Έπειτα ψάχνουν να βρουν γιατί η απαξίωση του ΠΑΣΟΚ, της κυβέρνησης του και των βουλευτών του έχει προσλάβει διαστάσεις πλημμυρίδας στη συνείδηση του ελληνικού λαού.

(του Γιώργου Δελαστίκ - Επίκαιρα)  

Διαβάστε περισσότερα »

Κλέφτες βγείτε απ’ το μαντρί.

Τα πρόβατα φωνάζουν μπε………..ρε……………………Βγείτε απ’ το μαντρί. Μας το καταλερώσατε. Οι γίδες πια δεν κατεβάζουν γάλα κι ο τσοπάνης απ’ την δυσοσμία δεν μπορεί να πάρει αναπνοή. Νισάφι πιά. Ξεκουμπιστείτε ένας –ένας όσο είναι τα σύνορα ανοιχτά να μην μας μαγαρίσετε και με το αίμα σας το μαντρί. .

Όνειρο ήταν μωρέ ή ΄παραίσθηση ; Τα πρόβατα δεν μιλάνε . Μιλάνε;; Σαν αρχίσουν μόνο να τρέχουν τρελά και να μην φτάνουν , βαράνε τα καμπανάκια που τους σφίγγουν το λαιμό και ο αχός τους θα σκεπάσει το καταπράσινο λιβάδι που βόσκαν ανέμελα τόσο χρόνια. ….

Με αφορμή και αιτία το αρθρογράφημα που ακολουθεί.

`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

ΚΛΕΦΤΕΣ

Σκέψου τον εαυτό σου. Υπόθεση εργασίας κάνω. Στην άκρη με δύο εκατομμύρια euros.

Στην κατοχή σου καμιά πενηνταριά ακίνητα Σπίτια, πολυκατοικίες, οικόπεδα.

Σκέψου λοιπόν να είσαι τόσο μα τόσο ματσωμένος. Και κάποιος να ζητήσει τη γνώμη σου. Για το Μνημόσυνο, τους άνεργους της Νεολαίας και τους τρομοκρατημένους προλετάριους στα κάτεργα εργασίας

Τι θα έκανες; Ειλικρινά τώρα. Εγώ πάντως θα απαντούσα «στα παλιά μου τα παπούτσια». Γιατί με όλο αυτό το πλήθος συναισθηματική επικοινωνία ουδεμία. Και γιατί αν έχυνα κροκοδείλια δάκρυα τότε εντελώς μα εντελώς υποκρισία.

Εγώ στον παράδεισο, η πλέμπα στην κόλαση.

Εγώ στο ρετιρέ ουρανοξύστη του Μανχάταν και τα μυρμήγκια στο πεζοδρόμιο.

Τι να δω από εκεί ψηλά; Κουκκίδες να κοπανιούνται σαν ζαλισμένα κοτόπουλα. Κάπως έτσι και με τα γιγαντιαία «πόθεν έσχες» των πολιτικών μας.

Ο φέρ΄ ειπείν Τάκης Τακόπουλος. Με την κουρσάρα του. Με τα ακίνητά του. Με δεκάδες ράβδους χρυσού. Με έναν ωκεανό από πάσης φύσεως σκληρά χαρτονομίσματα. Με τα ομόλογά του, με τις μετοχές του και με τη σπιταρόνα του. Ως άνθρωπος γλεντοκοπάει. Ως πολιτικός τάχα μου θλίβεται και τον λαό του συμπονάει.

Θα μου πείτε, όλα αυτά τα έκανε με την εξυπνάδα του, με τα πτυχία του, με την εμπειρία του και με τον ιδρώτα του προσώπου του. Ωραία. Ας πούμε ότι το πιστεύω.

Αν είναι έτσι, τότε γιατί όλοι αυτοί οι πλούσιοι αλλά συμπονετικοί δεν αποκαλύπτουν δημοσίως τη διαδρομή του χρήματος και της περιουσίας που έχουν καρπωθεί όλα αυτά τα χρόνια στη Βουλή;
Με τόσα μπήκα, με τόσα κατέληξα. Γιατί το καλό παράδειγμα το δίνει η κορυφή. Γιατί αφού δεν έχουν τίποτε να κρύψουν, τότε ας το κάνουν. Να βουλώσουν τα στόματα. Να ακυρώσουν τον χλευασμό.

Και γιατί, το χειρότερο αυτό, είναι εντελώς ύποπτο και υποκριτικό. Να ελέγχεις και να τιμωρείς τον μικρομεσαίο φοροφυγά κι εσύ ο βουλευτής και ο υπουργός να πορεύεσαι με την ασυλία αγκαλιά. Ε τότε, αγαπητέ μου, όλα αυτά τα απόκτησες κλέβοντας τον ελληνικό λαό। Δεν το έκανες;

Απόδειξη !

Δ.Δανίκας Εφημερίδα το ΒΗΜΑ         Με …παρέσυρε  ο   Πηγεμός για την Ιθάκη !!

Διαβάστε περισσότερα »

Κυβέρνηση και κόμμα στα δύο άκρα

Η Κυβέρνηση και τα  στελέχη-βάση  του κόμματος  στα χαρακώματα ή όχι ?.

Το ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά από τη σύστασή του, αντιμετωπίζει ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα που αποτελεί βόμβα στα θεμέλια του κινήματος.
Κυβέρνηση και κόμμα βρίσκονται στα δύο αντίθετα άκρα.
Όση προσπάθεια κι αν κάνουν τα κυβερνητικά στελέχη να πείσουν ότι έχουν τη στήριξη του κόμματος στα αδιανόητα και αισχρά μέτρα που κάθε μέρα σκαρφίζονται...
είναι πασιφανές ότι η προσπάθειά τους είναι αποτυχημένη.
Όποιος γυρνάει έστω και λίγο έξω, διαπιστώνει χωρίς καμία απολύτως προσπάθεια ότι οι ίδιοι οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, η κομματική βάση δηλαδή, είναι εντελώς αντίθετοι με τα μέτρα της κυβέρνησης και κινούνται προς εντελώς άλλη κατεύθυνση.
Αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό δεδομένου ότι πρόκειται για ανθρώπους που ζουν την καθημερινότητα που έχει δημιουργήσει για όλους μας η κυβέρνηση των αρπακτικών.
Το να προσπαθούν οι ταλαίπωροι υπουργοί του Γιώργου αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός να μας πείσουν ότι υπάρχει λαϊκή στήριξη στις αποφάσεις τους, είναι σα να προσπαθούν να μας πείσουν ότι η νύχτα είναι μέρα και το αντίθετο.
Το χειρότερο είναι ότι δεν καταλαβαίνουν ότι η προσπάθειά τους αυτή τους εκθέτει και τους κάνει να φαντάζουν στα μάτια μας ακόμα περισσότερο ψεύτες απ΄ ότι είναι στην πραγματικότητα.
Ο λαός τρώει βέβαια κουτόχορτο, αλλά όχι τόσο που να μην καταλαβαίνει τα πρόδηλα και τα αυτονόητα.
Ο λαός μπορεί να συμπεριφέρεται όπως τα πρόβατα στο μαντρί, αλλά καλό θα είναι να μην ξεχνάνε κάποιοι ότι ακόμα και τα πρόβατα μπορεί να τα πιάσει λύσσα.
Δεν είμαστε μακριά από αυτό το σημείο.

Πηγή : Πολιτική πρόταση

Διαβάστε περισσότερα »