Γράφει ο Δρ. Κυριάκος Τόμπρας
ΝΕΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ :
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΜΕΣΑ ΑΠΟ
ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
ΜΕΤΑ ΑΠΟ 38 ΧΡΟΝΙΑ,
ΓΥΡΙΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ
3η ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 1974.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΣΟΚ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΣΟΚ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη, Απριλίου 26
Τρίτη, Μαρτίου 13
“Ο Θεός συγχωρεί, εγώ όχι”… τις Μετανοούσες “Μαγδαληνες”
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, από το βήμα της εθνικής συνδιάσκεψης του ΠΑΣΟΚ, ζήτησε από τον ελληνικό λαό “ειλικρινή συγγνώμη” για τα ιστορικά λάθη του Κινήματος. Και για τα προσωπικά λάθη των στελεχών του που άσκησαν εξουσία. Στοιχίζεται έτσι στη σειρά αυτών που ζήτησαν συγχώρεση επειδή κατέστρεψαν τον Ελληνισμό, μετά τον Πάπα, τον Κλίντον και τον Ερντογάν. Αυθόρμητα θυμήθηκα το χαριτολόγημα : Από τότε που ..βγήκε το συγγνώμη χάθηκε το φιλότιμο. Κι άλλο ένα σοφότερο :Καλύτερα να ζητάς συγγνώμη παρά την άδεια. Εδώ, πρόκειται για τον πολιτικά καιροσκόπο που, έχοντας επιτελέσει κοινωνική επανάσταση προς όφελός του, εμφανίζεται σαν μετανοούσα Μαγδαληνή.
Όταν βέβαια το ΠΑΣΟΚ διέπραττε με αλαζονεία εγκλήματα κατά της πατρίδας, την οποία θυμήθηκε ως όρο και εισήγαγε στο λεξιλόγιό του πριν ένα χρόνο, δεν ζητούσε άδεια ούτε υπολόγιζε εθνικές συνέπειες.
Γιατί δεν διέθετε εγγενή αρετή.
Ή μάλλον, επειδή ήταν -και παραμένει- γενετικά φαύλο.
Τώρα, νομίζουν ότι τα τριάντα χρόνια εθνικής παρακμής που οδήγησαν στη δουλεία του Χρέους παραγράφονται με μια συγγνώμη.
Κατά τούτο ο Βενιζέλος θυμίζει τη στάση της Τουρκίας, όπως αυτή αποτυπώθηκε στη συγγνώμη που ζήτησε πριν λίγα χρόνια ο Ερντογάν για τις “ακρότητες” κατά του Ελληνισμού της Πόλης, της Ίμβρου και της Τενέδου.
Αφού τον είχε ήδη εξολοθρεύσει.
Αφήνοντας από μια ανθηρή εθνική μειονότητα μόνο 1500, γερόντια επί το πλείστον.
Αφού είχε εξασφαλίσει μονομερές όφελος, εφόσον δεν εκδιώχθηκε από την ελληνική πλευρά η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, όπως όφειλε αντίστοιχα.
Έτσι και το ΠΑΣΟΚ, έχοντας σχηματίσει σταθερό καθεστώς ελέγχου του κρατικού μηχανισμού και του μηχανισμού διαμόρφωσης κοινής γνώμης και συνειδήσεων, ζητά, δια στόματος Βενιζέλου, εκ του ασφαλούς συγγνώμη.
Δεν διαφέρουν ΠΑΣΟΚ και Τουρκία.
Πρόκειται για τον εσωτερικό και τον εξωτερικό εχθρό του Ελληνισμού.
Εάν ο χαρακτηρισμός “εσωτερικός εχθρός” ακούγεται βαρύς θυμηθείτε την προχθεσινή χρεωκοπία.
Μην αυταπατάστε. Το καθεστώς ΠΑΣΟΚ κυβερνά αδιάκοπα.
Μόλις πρόσφατα, για παράδειγμα, όρισε μια απίθανη, που σε κάθε σοβαρή κοινωνία θα ήταν βοηθός πιστολάκι, Υπουργό Ανάπτυξης.
Δηλαδή διαχειριστή των όποιων αναπτυξιακών κονδυλίων.
Και μην θεωρήσετε, παρά τα λεγόμενα, ότι η συγγνώμη απευθύνεται σε όλον τον ελληνικό λαό.
Ως πολιτικός τακτικισμός, απευθύνεται στην ευρεία μάζα των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που δεν ανήκουν στον σκληρό πυρήνα τού μηχανισμού του και έχουν πληγεί εισοδηματικά.
Αποσκοπεί στη συσπείρωση των προβάτων που έφυγαν από το πράσινο μαντρί, κυρίως για τη νεότευκτη στάνη του κυρ-Φώτη, του οποίου φουσκώνουν τα πανιά στις δημοσκοπήσεις.
Κάποιοι θα πουν “τι ασχολείσαι, το ΠΑΣΟΚ σβήνει, πεθαίνει…”.
Το ΠΑΣΟΚ, αντίθετα με την ΝΔ, έχει ιστορικά επιδείξει αξιοζήλευτη πολιτική ευελιξία.
Εγκλώβισε την ΝΔ με κοινωνικά τετελεσμένα που οδήγησαν σε δημοσιονομικά τετελεσμένα, αυτά σε πολιτικά τετελεσμένα και τα τελευταία σε τραγικά, εθνικά τετελεσμένα.
Ίσως, ακόμα και τώρα, είναι “σκληρό για να πεθάνει”. Και άλλωστε αποτελεί συνέχεια της ιστορικής, Βενιζελικής παράταξης.
Πρώτος στόχος της συγγνώμης η προσπάθεια ανάκτησης της πολιτικής ηγεμονίας με εξαπάτηση της μάζας, η πίεση στον Κουβέλη, δεδομένου ότι πρόκειται για συγκοινωνούντες πολιτικούς χώρους, και ο επαναπατρισμός ψήφων με πλασάρισμα “νέου ξεκινήματος”.
Με το Βενιζέλο θα υπάρξει ανάκαμψη, ίσως όχι θεαματική, αλλά τόση που να σβήσει δημοσκοπικές, φρούδες ελπίδες. Και 20% μετά τα οχτάρια στις δημοσκοπήσεις θα εμφανιστεί “θρίαμβος”, εκτός του ότι κάνει απροσδιόριστη την μετεκλογική σύνθεση της Βουλής και τυχόν συμμαχίες που θα επιτάσσει.
Δεύτερος στόχος, η ανύψωση ηθικού, όπως επιδιώκει κάθε νέος προπονητής που παραλαμβάνει ρόστερ τους ίδιους παίκτες που έφεραν τα οικτρά, αγωνιστικά αποτελέσματα.
Ταυτόχρονα, ο “νέος προπονητής”, με τη συγγνώμη “καρφώνει” τις προηγούμενες ηγεσίες, αποδίδοντας ευθύνη για τα λάθη που εκείνες διέπραξαν και επιδιώκοντας να συνεχίσει ο ίδιος ως λευκή περιστερά στην ανασύνταξη του πολιτικού του χώρου.
Τρίτος στόχος, να καρπωθεί το PSI.
Ο Βενιζέλος, ο κ."ευτυχώς που έχουμε την Τρόϊκα", λέει : “σφάλαμε, συγγνώμη, αλλά εμείς σώσαμε τη χώρα με το PSI”.
Η επίσημη χρεωκοπία που προκάλεσε η βιαστική ενεργοποίηση των CACs φρόντισαν να περάσει σαν business as usual.
Τέταρτος στόχος, ο σταθερός, στρατηγικός του ΠΑΣΟΚ : το “σύντομο νεοδημοκρατικό κυβερνητικό διάλειμμα” – γι’ αυτό ο Καραμανλής μισήθηκε τόσο.
Σίγουρα, διακατέχεται από μανιχαϊσμό όποιος αποδίδει όλα ανεξαιρέτως τα δεινά της χώρας στο ΠΑΣΟΚ.
Όμως, ένα είναι αδιαμφισβήτητο.
Οι ανελθόντες πληβείοι προσάρμοσαν το εθνικό κοστούμι στο δικό τους, στρεβλό κορμί.
Και φτάσαμε στο σημείο να συνηθίσουμε τους Παπουτσήδες σαν συστατικό στοιχείο της δημόσιας ζωής και οργανικό μέρος της εξουσίας στον τόπο.
Οι ξένοι έβλεπαν καθαρά. Στα αρχεία του Φόρεϊν Οφις για το έτος 1980 υπάρχει αναφορά του Βρετανού πρέσβη Σάδερλαντ. “Το ΠΑΣΟΚ παραμένει το κόμμα του ενός“, έγραφε ο Σάδερλαντ.
«Κανείς από τους “υπολοχαγούς” του Παπανδρέου δεν είναι σε θέση να μοιρασθεί μαζί του τους προβολείς της δημοσιότητας», σημείωνε. Κατά τον πρέσβη, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ έδιναν την εντύπωση ότι δεν ήταν σε θέση να επιλύσουν τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η χώρα στην περίπτωση που θα συμμετείχαν σε μια κυβέρνηση υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Είχε δίκιο. Αν για τον ιδρυτή απαιτείται μαυσωλείο φαυλότητας, η θλιβερή παρέλαση επιγόνων και απογόνων προκαλεί συναισθήματα ιστορικής απόγνωσης.
Σημίτης – Γιώργος Παπανδρέου – Βενιζέλος.
Αλίμονο…
Μια τρέχουσα, υπό πολιτικό πρίσμα, αποτίμηση των ολίγιστων δεν αναδεικνύει την αβυσσαλέα εθνική μειονεκτικότητά τους.
Πρέπει να αποστασιοποιηθείς, να ταξιδέψεις πίσω στον ιστορικό χρόνο, να τους συγκρίνεις με εκείνο τον Βυζαντινό που, για να ανακτήσει το θρόνο, άνοιξε την όρεξη και το δρόμο στο λεφούσι της μοιραίας Δ΄ Σταυροφορίας.
Το 1204 άνοιξε η Κερκόπορτα του 1453.
Αντίστοιχοι οι τωρινοί. Από τα Ίμια και την παράδοση του μισού Αιγαίου, στο “λεφτά υπάρχουν” και στη Χρεωκοπία. Ανίκανοι και αδαείς να αντεπεξέλθουν στο σκληρό παζάρι για τα εθνικά συμφέροντα που απαιτεί δομικά και θεσμικά η ΕΕ.
Για να μη χάσουν τα προνόμιά τους, επιβάλλουν στο σύνολο να (ξε)πληρώσει.
Μπορεί βέβαια κάποιος να δώσει στο ζήτημα θρησκευτική διάσταση.
Αμαρτία και συγχώρεση αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο της Χριστιανικής Πίστης.
Κι επιτέλους, έτσι προχωράει ο κόσμος, γι αυτό ξεχνάει (και ξανακάνει τα ίδια λάθη) αλλοιώς θα ήταν μόνιμα δηλητηριασμένος από οργή και μίσος.
Αναλόγως την αμαρτία. Οι Ισραηλινοί ακόμα κυνηγούν και δικάζουν επιζώντες ναζί.
Μπορείτε λοιπόν να συγχωρέσετε, ή να το αφήσετε στον Κύριο.
Για τον μεν Ερντογάν, ο Θεός φαίνεται πολύ τον αγάπησε και θα τον φωνάξει σύντομα κοντά του. Ας του πει αν τον συγχωρεί.
Για τους δικούς μας του ΠΑΣΟΚ, θυμάμαι τον τίτλο ενός παλιού φιλμ: “Ο Θεός συγχωρεί, εγώ όχι”.
Και ανακαλώ τον νόμο της Άγριας Δύσης για τους ζωοκλέφτες : “Κρεμάστε τους τώρα – τους δικάζουμε αργότερα”.
Αλλά κυρίως νοσταλγώ το γουέστερν, αυτό το κατά βάθος ρομαντικό είδος φιλμικής γραφής.
Όπου ο μοναχικός ήρωας μπαίνει σε μια πόλη διεφθαρμένη μέχρι το μεδούλι, από πάνω προς τα κάτω, όπως πηγαίνει η διαφθορά, και “καθαρίζει” όλη τη βρωμιά.
Τον φαταούλα δήμαρχο, τον δοτό δικαστή, τον επίορκο σερίφη.
Εκτελεστική, νομοθετική, δικαστική εξουσία. Και όλη τη συμμορία τους.
Κάτι όπως αυτό που κάνει ο Κλιντ Ήστγουντ στο “Ασυγχώρητοι”.
Δεν είμαι μόνος στη νοσταλγία του γουέστερν.
Γι’ αυτό ο Πούτιν έχει τόσους θαυμαστές στην Ελλάδα.
Προφήτης
Πηγή
Δευτέρα, Μαρτίου 12
Έλληνες γρηγορείτε.
Ο Β. Βενιζέλος υποστηρίζει ότι έχει επίγνωση της κατάστασης !!! και μας απειλεί κατάμουτρα ότι πάει για πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ στις επερχόμενες εκλογές.
Μαζί για τη νίκη είπε ο Μπένι τονίζοντας ότι όλοι μαζί μια αγκαλιά θα οδηγήσουν το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές.
Τώρα τη μεγάλη αγκαλιά να την εκλάβω ως σεξουαλική παρενόχληση;
Διότι την πρωτιά στις εκλογές μόνο ως χιούμορ μπορώ να την εκλάβω.
Σαν το ανέκδοτο με το λαγό και το λιοντάρι που ο πρώτος... έβριζε το δεύτερο και μόλις τον έπιασε το λιοντάρι , ο λαγός “χεσμένος” είπε: Ε, λέμε και καμιά… μα….α για να περνά η ώρα.
Μπορεί ο λαός μας να μην έγινε λιοντάρι ακόμη και να ψάχνει “προσωρινα παγωμένος” στους κάδους απορριμάτων μόλις τελειώνουν οι λαϊκές ,
αλλά το Μπένυ έχει χεσμένη τη φωλιά του κι ας παίζει “επικοινωνιακά παιχνίδια” φανερά , το μποξεράκι “παντιέρα” του το ξέρει !!!
Έτσι και ο Βενιζέλος λέει ότι του έρθει για να περάσει η ώρα και να ξεγελαστεί κι ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ να πάει να ψηφίσει την άλλη Κυριακή. Και να πάει χωρίς να έχει μαζί του γιαούρτια και πατάτες, ειδικά τώρα που είναι φθηνές από το Νευροκόπι, μετατρέπονται σε φθηνότερο «όπλο».
Έχει, λέει, πλήρη επίγνωση του τι περνά ο κόσμος αλλά όλοι μαζί πρέπει να κάνουμε την προσπάθεια να κρατήσουμε τη χώρα όρθια.
Όμως, θα πρέπει να αναρωτηθούμε: Από που κι ως που έχει επίγνωση της κατάστασης ο Βενιζέλος; Πήγε ποτέ στις φτωχογειτονιές, πήγε στις ουρές του ΟΑΕΔ, στα εργοστάσια που δουλεύουν με 500 ευρώ επειδή αυτός το αποφάσισε; Ή μήπως ρώτησε κανέναν δανειολήπτη πώς θα πληρώσει την επόμενη δόση του δανείου του;
Άραγε ο κ. Βενιζέλος τολμά να πάει να ζητήσει την ψήφο του μικροκαταθέτη ο οποίος εμπιστεύθηκε το ελληνικό δημόσιο κι αγόρασε ομόλογα μέχρι 100.000 αλλά τώρα χάνει τα μισά λεφτά;
Έχει την ίδια επίγνωση και με όλους τους άλλους. Όσο ξέρει ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς, ο Παπαδήμος και όλοι όσοι αποφασίζουν για μας, άλλο τόσο ξέρει κι ο Μπένυ.
Ενδεικτικό της "επίγνωσης" του είναι η πρόσφατη δήλωση του πως :
"δεν υπάρχει ούτε μία ελληνική οικογένεια, που να μην έχει επενδύσει σε μικρά ή μεγάλα ακίνητα".
Ζουν στην κοσμάρα τους...
Έχουμε την ευκαιρία να τους πετάξουμε έξω από τη ζωή μας στις επόμενες εκλογές. Θα το κάνουμε ή θα υποκύψουμε στους εκβιασμούς τους?
Η αλαζονεία είναι βασικό χαρακτηριστικό του κ. Βενιζέλου, όπως και η κομπορρημοσύνη. Τώρα προστίθεται και η αναίδεια, η έλλειψη σεβασμού στον ελληνικό λαό.
Ολόκληρη η δήλωση – μνημείο αναίδειας του κ. Βενιζέλου είναι η εξής:
«Ευχαριστώ θερμά το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ που μου έκανε την πολύ μεγάλη τιμή να με ανακηρύξει σήμερα υποψήφιο Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Γύρω από την υποψηφιότητά μου συσπειρώνεται όλη η δημοκρατική προοδευτική παράταξη που την εξέφραζε, την εκφράζει και θα την εκφράζει το ΠΑΣΟΚ.
Η κρισιμότητα των περιστάσεων που ζει η πατρίδα μας και η παράταξή μας, οδήγησε ένα πολύ μεγάλο αριθμό στελεχών του ΠΑΣΟΚ στην υποστήριξη της υποψηφιότητάς μου. Έχω πλήρη συνείδηση της ευθύνης που επωμίζομαι, αλλά αυτή η ευθύνη είναι μια ευθύνη συλλογική και η δράση μας θα είναι ομαδική.
Όλοι θα είναι δίπλα μου και εγώ θα είμαι δίπλα σε όλους. Ειδικά αναφέρομαι στο Χρήστο Παπουτσή που είχε την πολιτική παρρησία να παρουσιάσει την προγραμματική του πρόταση και να την αναδείξει στην Εθνική Συνδιάσκεψη.
Θέλω να αναφέρω ονομαστικά όλους τους φίλους και συναγωνιστές, αλλά δεν μπορώ να το κάνω μέσα στα όρια αυτής της σύντομης δήλωσης. Απευθύνομαι προσωπικά στην κάθε Ελληνίδα και στον κάθε Έλληνα, απευθύνομαι προσωπικά σε όλα τα στελέχη, τα μέλη, τους φίλους, τους ψηφοφόρους κάποια στιγμή του ΠΑΣΟΚ και τους καλώ να γυρίσουν εδώ στο σπίτι τους, στη μεγάλη κοίτη της δημοκρατικής, προοδευτικής παράταξης.
Έχω αποδείξει, υπό πολύ δύσκολες συνθήκες, την πίστη μου στις εσωκομματικές, πολυφωνικές διαδικασίες.
Τώρα, την άλλη Κυριακή, πρέπει να μετατρέψουμε την διαδικασία εκλογής του νέου Προέδρου του ΠΑΣΟΚ σε μια μεγάλη γιορτή δημοκρατίας και συμμετοχής. Πρέπει να σπάσουμε τα φράγματα που θέλουν να μας στήσουν ώστε να κρατηθεί το ΠΑΣΟΚ σιωπηλό και ακίνητο, όπως θέλουν να κρατήσουν σιωπηλή και ακίνητη κάθε γνήσια πολιτική έκφραση.
Τώρα πρέπει να πάρουμε ξανά την υπόθεση στα χέρια μας, γιατί ο στόχος μας είναι καθαρός, είναι ρεαλιστικός, είναι η νίκη στις βουλευτικές εκλογές, είναι η πρωτιά, το ΠΑΣΟΚ για το καλό του έθνους πρέπει να έχει τον κεντρικό, τον πρώτο λόγο στις πολιτικές εξελίξεις.
Έχω πλήρη επίγνωση των ερευνών της κοινής γνώμης. Γνωρίζω σε βάθος τι τραβάει το κάθε νοικοκυριό, ο κάθε Έλληνας πολίτης, τις δυσκολίες, τις θυσίες, τη δυσφορία, αλλά όλοι μαζί κάνουμε μια προσπάθεια, μια εθνική προσπάθεια να κρατήσουμε τη χώρα όρθια.
Και τώρα μετά την ολοκλήρωση του περιβόητου PSI έχει ανοίξει ένα τεράστιο παράθυρο ευκαιρίας. Ένα παράθυρο ευκαιρίας για να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος, για να αναπληρώσουμε απώλειες, για να αποκτήσουμε ξανά την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια μας ως έθνος, ως πολίτες της Ευρώπης, ισότιμοι και όχι ως παρίες της ευρωζώνης.
Φίλες και φίλοι, σας περιμένω εγώ και όλοι οι φίλοι μου, οι συναγωνιστές μου του ΠΑΣΟΚ με ανοιχτή αγκαλιά την επόμενη Κυριακή στις οργανώσεις μας, στις κάλπες για να δείξουμε ότι υπάρχουμε, ότι η παράταξη είναι ζωντανή, ότι εμείς μπορούμε να σηκώσουμε και θα σηκώσουμε ξανά το βάρος της ανανέωσης, της αναγέννησης και της προοπτικής του τόπου.
Αρχίζουμε».
Κυριακή, Μαρτίου 11
Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ : Και όμως τα καταφέραμε!
σ. Π. : Μετά απο “τέτοιο” φτύσιμο ,ένα γιαουρτάκι ,έστω και light , είναι λίγο ;;;
Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΠΑΣΟΚ 10.03.12
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι μόλις δυόμιση χρόνια μετά τη μεγάλη εκλογική νίκη του 2009, θα ζούσαμε την πλήρη ανατροπή των πάντων;
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι η ελπίδα ενός ολόκληρου λαού για ένα καλύτερο αύριο θα μετατρεπόταν σε αγωνία για την καθημερινή επιβίωση;
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι το δυνατό ΠΑΣΟΚ θα καταντούσε περίγελος των ίδιων των ανθρώπων που το εμπιστεύτηκαν;
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι θα είχαμε υποστεί τέτοιου μεγέθους ιδεολογική και στρατηγική ήττα που σήμερα να μην μπορούμε να μαζέψουμε ούτε τα κομμάτια μας;
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι σήμερα θα μιλούσαμε για μια χώρα στα πρόθυρα της καταστροφής και ένα κόμμα απαξιωμένο, διαλυμένο και χωρίς προοπτική;
Και όμως τα καταφέραμε!
Αφού διαψεύσαμε κάθε ελπίδα των πολιτών, αφού οδηγήσαμε τη χώρα στην πιο βαθειά εξάρτηση για τα επόμενα πολλά χρόνια, αφού διακωμωδήσαμε ακόμα και την έννοια της δημοκρατίας, αφού ευτελίσαμε την ψυχή και την καρδιά ενός λαϊκού κινήματος, αφού προδώσαμε τα πιστεύω μας, ερχόμαστε να κάνουμε άραγε τι;
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Σε λίγο καιρό θα ζητήσουμε την ψήφο του ελληνικού λαού. Θα υποστούμε τη βάσανο της κρίσης του.
Θα θερίσουμε ότι σπείραμε το προηγούμενο διάστημα.
Και η σπορά της αδικίας θα παράξει οργή.
Η σπορά της απογοήτευσης θα παράξει θυμό.
Και η ανακολουθία υποσχέσεων και έργων θα αποδώσει την παραδειγματική τιμωρία.
Η επόμενη όμως ημέρα είναι δεδομένη.
Για τη χώρα ο αβέβαιος δρόμος της εξάρτησης και της υποταγής θα συνεχιστεί,
η διάλυση κάθε έννοιας σύγχρονου κοινωνικού κράτους θα συνεχιστεί,
η καταλήστευση των εργαζομένων και των μισθωτών θα συνεχιστεί,
η ανεργία θα συνεχίσει να αυξάνεται,
η ύφεση θα συνεχίσει να μεγαλώνει και ανά τακτά χρονικά διαστήματα νέα μέτρα θα μας επιβάλλονται, μεγαλύτερες θυσίες θα απαιτούν οι δυνάστες μας.
Η επόμενη και οι επόμενες ημέρες για την πατρίδα θα είναι ημέρες δύσκολες και δυστυχώς χωρίς καμία προοπτική.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Κάτω από αυτές τις συνθήκες της εξάρτησης και της υποταγής, η κατάρρευση του πολιτικού σκηνικού , όπως αυτό το ζήσαμε από τη μεταπολίτευση και εδώ είναι απολύτως φυσιολογική.
Γιατί σήμερα η χώρα και ο λαός της δεν πληρώνει τις δικές της ανομίες αλλά απολαμβάνει τα αποτελέσματα του πελατειακού κράτους, των εντολοδόχων πολιτικών, του διαπλεκόμενου και παρασιτικού κράτους που οι ίδιοι δημιούργησαν.
Πληρώνει την αδυναμία των πολιτικών που εξέλεξε να δώσουν λύσεις, να διεκδικήσουν, να πετύχουν αποτελέσματα, να υλοποιήσουν υποσχέσεις.
Για εμάς βέβαια το πλήγμα είναι ακόμη μεγαλύτερο.
Γιατί καταφέραμε να πουλήσουμε και την ψυχή μας στο διάολο, γιατί διαψεύσαμε την τελευταία ελπίδα ενός κουρασμένου και φοβισμένου λαού, γιατί αποδειχτήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων.
Γιατί ακόμη και τώρα, χωρίς να έχουμε συνειδητοποιήσει το μέγεθος της ιστορικής μας ευθύνης, συμπεριφερόμαστε σαν να είμαστε πολίτες μιας άλλης χώρας, αποδεικνύοντας με την μικροπρέπεια των λεγόμενων «κορυφαίων» μας στελεχών ότι κάποιους τους ενδιαφέρει το προσωπικό τους μέλλον και τίποτα άλλο.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Ή θα μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας ή ας μην πούμε τίποτα.
Ή θα είμαστε επιτέλους ειλικρινείς με τους εαυτούς μας ή ας πάμε σπίτια μας.
Ο λαός μας έδωσε συγκεκριμένη εντολή στις εκλογές του 2009.
Κάτω από τις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες οφείλαμε άμεσα να ανταποκριθούμε στις ανάγκες της συγκυρίας σχεδιάζοντας, συγκροτώντας και υλοποιώντας συγκεκριμένο σχέδιο πολιτικής.
Ταυτόχρονα οφείλαμε να συγκροτήσουμε την ηγετική ομάδα της Κυβέρνησης με τέτοιο τρόπο που να μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες της συγκυρίας.
Δεν κάναμε ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Ήδη από το 2008 η ηγετική ομάδα του Κινήματος στην οποία συμμετείχαν τα περισσότερα από τα λεγόμενα «κορυφαία στελέχη», σχεδιάζει και εισηγείται όχι απλά λάθος αλλά εξωπραγματικές πολιτικές.
Αγνοούν όσοι σήμερα προσπαθούν να εμφανιστούν ως αθώες περιστερές και την πραγματικότητα αλλά και αδυνατούν να προτείνουν ένα πραγματικό σχέδιο εξόδου από την κρίση.
Συμφωνούν με το πρώτο Μνημόνιο, υπόσχονται φύκια για μεταξωτές κορδέλες, οδηγούν την χώρα σε αδιέξοδο και σήμερα τάχα διαφωνούν με το νέο Μνημόνιο σαν να μην πρόκειται για συνέχεια του πρώτου.
Σήμερα σηκώνουν τη σημαία της επανάστασης. Χθες οι ίδιοι προσπαθούσαν να την κρύψουν.
Ταυτόχρονα από το πουθενά βρέθηκαν στην Κυβέρνηση άνθρωποι που καμία σχέση δεν είχαν με το ΠΑΣΟΚ.
Χωρίς συνείδηση της παράταξης, χωρίς καμία εμπειρία αναλαμβάνοντας μάλιστα να διαχειριστούν κρίσιμους τομείς του Κυβερνητικού έργου.
Η στελέχωση του κρατικού μηχανισμού χάθηκε στα πειράματα του οπεν γκοβ, οι εφορίες παρέμειναν ακέφαλες και τα καταστήματα του ΙΚΑ εξακολούθησαν να έχουν στη διοίκηση τους εκλεκτούς της προηγούμενης Κυβέρνησης.
Ασύνδετη κυβέρνηση, ασύνδετες πολιτικές!
Το μέγεθος της κρίσης δεν έγινε αντιληπτό, η κρίση χρέους μετατράπηκε σε κρίση δανεισμού, τα αδιέξοδα της πολιτικής μας οδήγησαν στις επιλογές των Νεοφιλελεύθερων της Κυβέρνησης και το ΔΝΤ και η Τρόικα άρχισαν να κάνουν πλιάτσικο στην Ελλάδα.
Προειδοποιήσαμε από την πρώτη στιγμή για το αδιέξοδο και επικίνδυνο των επιλογών.
Το ΠΑΣΟΚ δεχόταν το πρώτο πλήγμα καλούμενο να υλοποιήσει πολιτικές επιλογές ξένες με την ιδεολογία του και τα πιστεύω του. Το αποτέλεσμα γνωστό και αναμενόμενο.
Μα σύντροφοι τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές μπορούν να τις ασκήσουν με επιτυχία όσοι καλά τις έχουν μελετήσει.
Η εμμονή του οικονομικού επιτελείου και της Κυβέρνησης σε λάθος πολιτικές συνέχισε να εντείνει τα αποτελέσματα της κρίσης.
Οι πολιτικές τροφοδοτούσαν την ανεργία, τη φτώχεια και τελικά την ύφεση. Ήταν θέμα χρόνου να αποδειχθούν πραγματιστές όσοι προειδοποιούσαν πως αυτές οι πολιτικές δεν οδηγούν πουθενά.
Δυστυχώς πτωχεύσαμε την κοινωνία, πτωχεύσαμε το ΠΑΣΟΚ, πτωχεύσαμε τις ιδέες μας και ουσιαστικά οδηγήσαμε τη χώρα σε μια συντεταγμένη χρεοκοπία.
Γιατί τι άλλο είναι να μην μπορείς να πληρώσεις τις υποχρεώσεις σου; Τι άλλο είναι να δανείζεσαι για να πληρώνεις αυτά που χρωστάς;
Την αποτυχία αυτής της πολιτικής την παραδέχτηκαν όλοι εκτός από τους εμπνευστές της. Κανείς δεν ανέλαβε το βάρος της ευθύνης να μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας στο λαό και να αναλάβει και τις πολιτικές του ευθύνες.
Ο μόνος που χρεωνόταν τις λάθος επιλογές ήταν το ίδιο το ΠΑΣΟΚ.
Σταδιακά εξάντλησε την υπομονή του λαού, ο οποίος έδειξε πρωτόγνωρη καρτερία και ωριμότητα για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να αποφασίσει την οριστική ρήξη των δεσμών του με το κόμμα μας.
Πέρα όμως από την αποτυχία στην εφαρμογή μιας οικονομικής πολιτικής διεξόδου από την κρίση αυτή η Κυβέρνηση παρουσίασε σε όλες της τις εκφράσεις την εικόνα μιας πολιτικής Βαβέλ.
Χωρίς συντονισμό, χωρίς σχέδιο, χωρίς ενιαίο κέντρο αποφάσεων. Ο καθένας έκανε του κεφαλιού του και όταν πολιτικές Υπουργών συγκρούονταν μεταξύ τους, ο λαός τρομαγμένος αναρωτιόταν αν όντως υπάρχει πάτος σε αυτό το κατάντημα.
Μικροί πολιτικοί, ανόητες πολιτικές, τραγικά αποτελέσματα.
Έτσι οδηγηθήκαμε στην παράδοση της εξουσίας το καλοκαίρι στη ΝΔ, ξαφνικά οι χθεσινοί εμπρηστές της ελληνικής οικονομίας έγιναν απαραίτητοι για τη διακυβέρνηση της χώρας, επειδή εμείς αποδεικνυόμασταν λίγοι και ανίκανοι, ανασχηματισμός χωρίς κανένα καταλογισμό πολιτικών ευθυνών, μεσοπρόθεσμο και παραίτηση του εκλεγμένου Πρωθυπουργού, προκειμένου οι δανειστές μας να αποκτήσουν τον δικό τους άνθρωπο στην κατάλληλη θέση.
Δεν έφτανε η πολιτική και ιδεολογική μας ήττα, δεν έφτανε η συντριβή της πολιτικής από τις αγορές με Δούρειο Ίππο τους υπουργούς της Κυβέρνησης, δεν έφτανε η εναντίωση ολόκληρης της κοινωνίας στην πολιτική μας και η ταύτιση του ΠΑΣΟΚ με τις πιο συντηρητικές και αντιλαϊκές απόψεις, δημιουργήσαμε και ένα τεράστιο θέμα δημοκρατίας.
Βάλαμε με τη σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ, τη σφραγίδα του κινήματος που κατοχύρωσε και διεύρυνε τη Δημοκρατία στη χώρα, μπουρλότο στη δημοκρατική διαδικασία.
Ξεπεράσαμε και τους πιο αυταρχικούς εφιάλτες! Πρωθυπουργός χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση, εγκάθετος των αγορών και των Τραπεζιτών και ομοτράπεζοι «σοσιαλιστές» με ακροδεξιούς, στρατευμένοι στην υπόθεση της πειθούς στις εντολές των Οικονομικών μας δανειστών.
Ένα σουρεαλιστικό δημιούργημα των ξένων για να δώσει ακόμη μια διάσταση στο πείραμα «Ελλάδα».
Στο πώς δημιουργούνται σύγχρονες αποικίες μέσα στην Ε.Ε. και πως ταπεινώνεται ένας ολόκληρος λαός!
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Εξέφρασα δημόσια τις απόψεις μου για τη νέα δανειακή σύμβαση.
Εκφράζω για μία ακόμη φορά τη βαθύτατη ανησυχία μου και την πλήρη διαφωνία μου με αυτή, όχι γιατί απλά πρέπει να διαφωνήσω αλλά γιατί η απλή λογική λέει πως κανένας δημοκράτης, κανένας σοσιαλιστής δεν μπορεί να συμφωνήσει με την επιλογή εξαθλίωσης του λαού, με την πλήρη και πολύχρονη εξάρτηση της χώρας, με αδιέξοδες νεοσυντηρητικές επιλογές.
Ποιος στο ΠΑΣΟΚ μπορεί να συμφωνήσει με τη λογική ότι η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας περνά μέσα από την τεράστια μείωση του κατώτατου μισθού,
Ποιος θα μπορέσει να συμφωνήσει ότι η λύση στο πρόβλημα της ανεργίας είναι κατάργηση στων συλλογικών και κλαδικών συμβάσεων,
Ποιος θα συμφωνήσει ότι η Ελλάδα πρέπει να μετατραπεί σε δορυφόρο και αποικία της Γερμανίας όχι για να επιβιώσει αλλά για να ξεχρεώσει τους δανειστές της.
Ποια πολιτική θα μπορέσει να είναι αποτελεσματική όταν έχει ολόκληρη την κοινωνία απέναντί της;
Ποια χώρα θα μπορέσει να σταθεί και πάλι στα πόδια της όταν απουσιάζει κάθε έννοια ανάπτυξης, όταν το όποιο σχέδιο είναι υπό την έγκριση των δανειστών, όταν κάθε πλουτοπαραγωγική μας πηγή θα ξεπουληθεί;
Υποθηκεύσατε το μέλλον της χώρας και μας επιστρέψατε στη δεκαετία του ’50.
Φτώχεια, ανεργία, μετανάστευση και ερείπια παντού.
Νέοι που επιλέγουν την ξενιτιά, μικρομεσαίοι που καταστρέφονται, εργαζόμενοι που αδυνατούν να επιβιώσουν.
Είναι μια εικόνα τρόμου που με το πέρασμα των χρόνων θα γίνεται ολοένα και πιο αποκρουστική.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Λένε κάποιοι και θα συμφωνήσω μαζί τους: «Η σωτηρία της χώρας είναι το πατριωτικό μας καθήκον».
Δεκτό.
Ποια σωτηρία όμως;
Γιατί αν κάποιοι θεωρούν ότι με αυτές τους τις επιλογές σώζουν τη χώρα θα μου επιτρέψουν όχι απλά να διαφωνήσω αλλά να πω ότι μας δουλεύουν!
Ποια σωτηρία, σε ποια χώρα και σε ποια κοινωνία;
Αν λοιπόν το πατριωτικό καθήκον είναι αυτό τι θα πρέπει να σκεφτώ για όσους όχι μόνο δεν εξασφαλίζουν τη σωτηρία της χώρας αλλά με τις επιλογές τους την οδηγούν ακόμη πιο βαθιά στην εξάρτηση, ακόμη πιο βαθιά στην υπανάπτυξη;
Αν εννοούν ότι κάποια στιγμή, όπως παλιότερα, σαν αποικία μιας μεγάλης οικονομικής δύναμης, θα είμαστε καλοί και ευνοημένοι δουλοπάροικοι, ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω.
Το πατριωτικό καθήκον κάθε σοσιαλιστή, κάθε δημοκράτη προσδιορίζεται με το σπάσιμο των νέων δεσμών της εξάρτησης της Τρόικα και του Δ.Ν.Τ. , με την αποκατάσταση της χώρας σε διεθνές επίπεδο στο πλαίσιο του αμοιβαίου σεβασμού των κυριαρχικών δικαιωμάτων, με τη συντριβή σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο των δουλικών απόψεων περί εκχώρησης της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας στο πλαίσιο μιας υποτιθέμενης Ευρωπαϊκής λογικής!
Το πατριωτικό καθήκον κάθε σοσιαλιστή, κάθε δημοκράτη προσδιορίζεται από την υπεράσπιση των βασικών αρχών της αυτοτέλειας και της αυτονομίας της χώρας, αλλά και από την επαναδιατύπωση της υποχρέωσής μας να υπερασπιστούμε τη δυνατότητα να αποφασίζει ο λαός και να Κυβερνούν όσοι αυτός επιλέγει, χωρίς επιτηρητές, χωρίς εποπτείες, χωρίς εγκάθετους.
Το πατριωτικό μας καθήκον εκφράζεται με τη δεδομένη θέση μας ότι αυτός ο λαός δεν μπορεί να είναι το πειραματόζωο των αγορών και πρέπει και οφείλουμε να του εξασφαλίσουμε ανθρώπινο επίπεδο διαβίωσης, συνθήκες εργασίας σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, ικανή αμοιβή και ασφάλιση, ισονομία και ισοπολιτεία, κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα σε κάθε έκφραση της καθημερινής του λειτουργίας.
Αυτό σημαίνει ότι αναλαμβάνουμε τις ευθύνες απέναντι σε αυτούς που μας δάνεισαν τα όποια χρήματα, αλλά αναλαμβάνουμε και την ευθύνη να διαχειριστούμε τα της χώρας μας ΕΜΕΙΣ και ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Για να υλοποιηθούν αυτά χρειάζεται και το πολιτικό υποκείμενο.
Το ΠΑΣΟΚ του σήμερα είναι ένα κοινωνικά απαξιωμένο, αποιδεολογικοποιημένο και οργανωτικά διαλυμένο κόμμα.
Αυτό το ΠΑΣΟΚ δεν μας εκφράζει.
Ο λαός καταδικάζει τη νεοσυντηρητική του στροφή που επέλεξε μια μικρή κάστα γραφειοκρατών στην ηγετική του ομάδα.
Η κοινωνία το τιμωρεί για την αδυναμία του να τηρήσει τα υπεσχημένα, την αδυναμία του να αναλύσει τις εξελίξεις και να δώσει λύσεις, την αδυναμία του να την εκφράσει.
Το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα διαμορφωμένο ιδεολογικό συνονθύλευμα.
Η χρησιμότητα του εξαντλείται στην στήριξη των εντολών της Τρόικα, μετατρεπόμενο έτσι από λαϊκό κίνημα σε εργαλείο υλοποίησης συγκεκριμένων πολιτικών.
Η μετάλλαξή του σε κόμμα στελεχών που καμία επαφή δεν έχουν με την εκλογική του βάση αλλά και η ενδυνάμωση του ρόλου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας με την ταυτόχρονη διάλυση το κομματικού ιστού, οδηγεί στη μεταμόρφωσή του σε ένα κλασσικό αστικό συντηρητικό σχηματισμό, που καμία σχέση δεν θα έχει με το ΠΑΣΟΚ που ιδρύσαμε.
Θα είναι βεβαίως ένα χρήσιμο κόμμα για το σύστημα, αλλά παντελώς άχρηστο για το λαό.
Θα εξασφαλίζει πιθανώς τη συνέχιση του επαγγέλματος του πολιτικού σε κάποια λεγόμενα «κορυφαία» στελέχη, αλλά δεν θα μπορεί να προσφέρει απολύτως τίποτα στην πατρίδα.
Προφανώς αυτό δεν μπορεί να έχει σχέση με το ΠΑΣΟΚ.
Έχουμε πολλά να απαντήσουμε και να λύσουμε στην πορεία για το Συνέδριο και προειδοποιώ ότι όσοι εδώ μέσα έχουν την άποψη ότι αυτό το Κόμμα γεννήθηκε για να υπηρετήσει την προσωπική τους φιλοδοξία και την επαγγελματική τους συνέχεια με την πολιτική θα βρεθούν μπροστά σε δυσάρεστες εκπλήξεις.
Σήμερα όμως και επειδή μπροστά μας είναι η ανάδειξη της νέας ηγεσίας και η εκλογική διαδικασία πρέπει να πάρουμε σαφείς απαντήσεις από τις οποίες θα εξαρτηθεί και η στάση μας:
1. Σε σχέση με την πολιτική που θα ακολουθήσουμε.
2. Σε σχέση με ενδεχόμενη νέα Κυβέρνηση Συνεργασίας. Επειδή ακούω δηλώσεις νυν βουλευτών να αναδεικνύουν σαν προαπαιτούμενο της σωτηρίας της χώρας, μια νέα Κυβέρνηση τύπου Παπαδήμου, πρέπει σήμερα να ξεκαθαρίσουμε το θέμα.
Εμείς από την πλευρά μας είμαστε ξεκάθαροι. Καμία συνεργασία, καμία συμμετοχή σε συντηρητικές εξελίξεις, καμία συνενοχή.
Και αυτό δεν μπορεί παρά να είναι απόφαση μιας προγραμματικής Συνδιάσκεψης.
3. Ποια είναι η άποψη των υποψηφίων προέδρων για τη συγκρότηση της ηγετικής ομάδας στο κόμμα;
Με βάση ποια λογική θα πορευτούν;
Το λέω γιατί η κρίση σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής εκπροσώπησης έχει πάρει διαστάσεις τυφώνα! Το πολιτικό προσωπικό είναι και απαξιωμένο και χρεωμένο και αδύναμο να ανταποκριθεί στις ανάγκες μιας νέας επανεκκίνησης.
4. Τι στάση θα κρατήσει το υπάρχον ΠΑΣΟΚ στις πιέσεις της Τρόικα τον Ιούνιο για νέες μειώσεις στο βασικό μισθό, στις συντάξεις, στους μισθούς;
Τον Ιούνιο θα πρέπει να συζητηθούν τα μέτρα που θα χρειαστούν για το 2013 και το 2014.
Τι θα κάνουμε, τι θα υπερασπιστούμε;
5. Ποιο σχέδιο εξόδου από το σημερινό αδιέξοδο υπάρχει; Και καλές είναι οι γενικολογίες και τα ευχολόγια που έχουμε ακούσει αλλά εδώ χρειάζονται συγκεκριμένες δεσμεύσεις, συγκεκριμένη προοπτική, συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Υπάρχει ένα τριπλό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί από όλους μας:
1. Χωρίς το προοδευτικό ΠΑΣΟΚ ΤΙ;
2. Με τον πολίτη αμέτοχο και την κοινωνία θεατή ΠΩΣ;
3. Χωρίς το σύνολο της οργάνωσης και όλων όσων πάλεψαν για την αλλαγή ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΥ;
Και θεωρώ ότι έτσι απλουστευτικά μπορούν να διατυπωθούν τα πιο κρίσιμα ερωτηματικά για την πορεία μας.
Η απάντηση στο πρώτο ερώτημα θα πρέπει να γίνει με την συγκρότηση μιας νέας πρότασης εξουσίας, πλήρους αποστασιοποιημένης από τα λάθη του παρελθόντος που θα δίνει τη δυνατότητα να ξαναμιλήσουμε για Εθνική Στρατηγική.
Στα άλλα δύο ερωτήματα πρέπει να απαντήσουμε στο συνέδριο με την ανασυγκρότηση και την αναγέννηση του Κινήματος.
Στα κρίσιμα όμως θέματα πρέπει τα μέλη και οι φίλοι να εκφράσουν την άποψή τους.
Πρέπει όσοι σκέφτονται να αποκτήσουν ηγετικούς ρόλους να ξέρουν τις απόψεις αυτών που θα τους σύρουν στις πλάτες τους..
Για αυτό προτείνω και ζητώ από τη Συνδιάσκεψη να αποφασίσει, ταυτόχρονα με τη διαδικασία εκλογής προέδρου να ζητηθεί η άποψη των φίλων και των μελών μας για δύο θέματα:
1. Τη νέα δανειακή σύμβαση.
2. Την πιθανότητα μετεκλογικής συνεργασίας με τη ΝΔ.
Όσοι κόπτονται για το κίνημα,
όσοι θέλουν να ηγηθούν,
όσοι μιλούν για δημοκρατία,
όσοι δεν θέλουν απλά ένα κόμμα υπηρέτη των προσωπικών συμφερόντων τους,
όσοι δεν φοβούνται αλλά αντίθετα σέβονται την άποψη των συντρόφων,
όσοι θέλουν να δώσουν αξία στην καταρρακωμένη δημοκρατική διαδικασία στο εσωτερικό μας, ας το τολμήσουν.
Όσοι φοβούνται,
όσοι δεν θέλουν καθαρές διαδικασίες,
όσοι δεν θέλουν συγκροτημένο κόμμα αλλά μαϊμού οργανώσεις,
όσοι δεν θέλουν συμμέτοχους τους συντρόφους στις αποφάσεις ας το αρνηθούν.
Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!
Δευτέρα, Οκτωβρίου 17
Οι αντιπαραγωγικοί να περάσουν άμεσα σε παραγωγή …
Ο κύβος ερρίφθη: Το ΠΑΣΟΚ και ο Καμίνης βγάζουν το στρατό στους δρόμους ..για να μαζέψει τα σκουπίδια!
Το ΠΑΣΟΚ μαζί με τον Δήμο Αθηναίων έλαβαν μια καθοριστική απόφαση για την κοινωνία.
Οι δρόμοι της Αθήνας θα καθαρίσουν από τους τόνους των σκουπιδιών με τη συμβολή του ελληνικού στρατού, αφού διαπίστωσαν ότι οι ιδιώτες – κολλητοί δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν πλήρως.
Αυτή η κίνηση αναμένεται να λάβει άμεσα σάρκα και οστά, αφού 170 επαγγελματίες οπλίτες με την ιδιότητα του οδηγού θα αναλάβουν να οδηγούν τα ιδιωτικά οχήματα αποκομιδής!
Η ..τιμητική διάκριση ήρθε μετά από σχετική πρόταση του Δήμου Αθηναίων και του υφυπουργού Εσωτερικών Πάρη Κουκουλόπουλου, ο οποίος είχε επικοινωνία με τον υπουργό Αμυνας κ. Πάνο Μπεγλίτη.
Αυτή η κίνηση ήρθε μετά τις καταγγελίες που ακούστηκαν στο δημοτικό συμβούλιο του δήμου Αθηναίων ότι πίσω από τις ιδιωτικές εταιρίες που έχουν ριχθεί στη “μάχη” των σκουπιδιών κρύβονται συγγενείς και φίλοι πολιτικών.
Διαβάστε επίσης: Ο Μπόμπολας, τα απορρίματα και η Ελλάδα που ανήκει στους Έλληνες (φίλους των Γερμανών)
Τετάρτη, Οκτωβρίου 12
Πράσινοι και άλλοι
Μπορεί το ΠΑΣΟΚ ν’ αλλάξει ηγεσία. Και να μου το θυμηθείτε, τόχα γράψει πριν πολύ καιρό, αρχηγός του θα γίνει ο Γερουλάνος ο αδιάφθορος. Τον κρατάνε μακριά από την πολιτική φθορά, και τον προσέχουν σαν κόρη οφθαλμού. Ο Μπένι πάει, τόκαψε το γάλα, από την πολύ εξυπνάδα που τον διακρίνει, συνελήφθη απ’ τον μικρό Jeffrey από την μύτη.
Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να έβαλε την Ελλάδα στον αστερισμό της επαιτείας.
Μπορεί να άφησε ατιμώρητους όλους τους πολιτικούς της που κατάκλεψαν τον έρμο αυτόν τόπο.
Μπορεί να μας εμπαίζει ακόμη και τώρα με την λίστα των 3000 φοροφυγάδων, σε σημείο που να επεμβαίνει ο εισαγγελέας. Τάδωσα δεν τάδωσα. Και ποιος δεν τους πιστεύει.
Μπορεί, μπορεί, μπορεί πολλά μπορεί να έχει κάνει αυτό το κινηματικό κόμμα με όλη του την σημασία.
Κατάφερε όμως να κάνει κάτι που για να ξεριζωθεί θα πρέπει να περάσουν μία και δύο γενιές. Για να το κάνουμε πιο γλαφυρό ας ξεκινήσουμε από την οικογένεια. Όταν οι γονείς ξεχωρίζουν κάποιο παιδί, τα υπόλοιπα παιδιά με το πέρασμα του χρόνου θα εμπεδώσουν μια απέχθεια και μια έχθρα προς τον ευνοημένο που θα έχει άσχημη επίδραση στην σχέση τους μ’ αυτόν. Ο δε ευνοημένος, αναπτύσσει εγωκεντρισμό και εγωιστικότατα πράγμα που τον κάνει να διάκειται με απληστία στ’ αδέλφια του. Αυτό θα γίνει και η αιτία της διάλυσής τους. Δεν τα λέω εγώ αυτά, τα λεν οι ειδικοί.
Έρχομαι τώρα στο ΠΑΣΟΚ και στην πολιτική που έκανε για να κρατηθεί στην εξουσία. Πλησίασε ανθρώπους, και όσοι ενέδωσαν αποτέλεσαν αυτούς που θα ήταν τα στηρίγματά του σε κάθε περίπτωση. Ήταν τα δικά τους παιδιά. Εφοδιασμένα με τις πράσινες κάρτες και με βολέματα ιδίων και συγγενών στο δημόσιο. Βλέπαμε με τα χρόνια δικούς μας ανθρώπους με μειωμένες αποδόσεις να γίνονται προϊστάμενοι, διευθυντές σε οργανισμούς και ΔΕΚΟ αλλά και σε υπουργία, και αναρωτιόμασταν πως έγιναν αυτοί και ταχτοποίησαν και τα παιδιά τους. Αντάλλαγμα; Ότι μπορούσε να προσφέρει.
Ήρθαμε λοιπόν στο σήμερα με τα χίλια προβλήματα και την δημιουργία νέων τάξεων. Λέτε αυτό να εννοούσε ο Αντρέας όταν μιλούσε για νέα τζάκια; Σήμερα υπάρχουν οι βολεμένοι του καθεστώτος. Είναι αυτοί που τους κατηγορούν οι ίδιοι στο κόμμα σήμερα με την δημιουργία εβδομήντα τόσων οργανισμών στα τελευταία δύο χρόνια. Είναι οι φίλοι μας, οι διπλανοί μας, οι συγγενείς μας. Με βολεμένους εαυτούς και συγγενείς. Είμαστε εμείς που μείναμε έξω από όλα σαν ανεπίδεκτοι.
Αυτός λοιπόν ο βολεμένος σε στραβοκοιτάζει που αγανακτείς, που βρίζεις και καταριέσαι. Δείχνει να σε συμμερίζεται αλλά σου υπενθυμίζει πως δεν υπάρχει άλλη λύση. Μετά το ΠΑΣΟΚ το χάος. Φοβάται μην τυχόν βολευόμενος εσύ, ξεβολευτεί αυτός. Άρα εσύ πρέπει να είσαι στα σκατά για να έχει αυτός την βολή του. Ειδάλλως αν βολευτείς και συ, ίσως να ξεβολευτείτε και οι δύο. Και είναι δικός σου, αδελφός σου, φίλος σου. Συγγενής σου.
Είναι που λέγαμε ο ευνοημένος αδελφός.
Που θα καταλήξει αυτό; Τι θα γίνει; Εμφύλιος; ΟΧΙ, παρότι το κλίμα είναι εμφυλιακό.
Δεν θα γίνει τίποτε απολύτως. Απλά θα τον μισήσουμε και θα του κόψουμε τις σχέσεις όπως θα κάνει και ο ίδιος. Και που θα φτάσει αυτό; Μάλλον όταν τα δισέγγονα αναπτύξουν νέες σχέσεις.
Αυτό το κατόρθωμα είναι του ΠΑΣΟΚ και το βιώνουμε όλοι με φίλους και γνωστούς. Ας το χρεωθούν οι κατά τα άλλα, Σοσιαληστές ισοπεδωτές κάθε έννοιας κοινωνικής ισότητας. Οι εκφραστές της σύγχρονης βαρβαρότητας. ΟΙ ψεύτες που μας κυβερνούν.
Έγραψε ο Αρισταρχος
Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 22
Η πιό σοφή κουβέντα που άκουσα τον τελευταίο καιρό !
Το είδαμε στο taxalia και σας το μεταφέρουμε,απλά άπαιχτο!!!
Πριν από δύο λεπτά με πήρε τηλέφωνο ο ξάδερφός μου Σάκης. Αστυνομικός και ...φόλα ΠΑΣΟΚ. Άρρωστος Πασόκος, από αυτούς που κολλούσαν αφίσες τη δεκαετία του ΄80. Αιτία του τηλεφώνου, το εκκαθαριστικό με το τέλος αλληλεγγύης. Με πήρε ως οικονομολόγο, για να με συμβουλευτεί. Σας μεταφερω αυτούσιο τον διάλογο:
-Ρε ξάδερφε, μου ήρθε σήμερα αυτή η μαλακία με τον έκτακτο φόρο.
-Πόσο σου ήρθε ρε;
-672 ευρώ, μας γ@μησαν. Τι σκατά κάνω τώρα; Το πληρώνω; Έχεις καμιά μαγκιά να μην το πληρώσω;
-Όχι ρε τι μαγκιά, να το πληρώσεις, εγώ έχω μια βδομάδα που το πλήρωσα.
-Ρε δε γ@μιούνται! Δεν το πληρώνω, τι θα μου κάνουν; Θα με κλ@σουν τ΄@ρχίδια.
- Μην κάνεις μαλακίες, πλήρωσέ το -του λέω- δεν το γλιτώνεις, δεν θα παίρνεις ενημερότητα. Εξάλλου -συνεχίζω- εσύ είσαι ΠΑΣΟΚ ρε κουφάλα!
- Εγώ είμαι! αυτός ο μαλάκας ο Γιωργάκης δεν είναι !!!! με ταπώνει και με στέλνει αδιάβαστο!
Μα τω Θεώ κάθε λέξη είναι αληθινή, αυτή ακριβώς ήταν η κουβέντα μας.
Άδικο έχει;
Σ.Γ./taxalia
Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 21
ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΤΗΤΕ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ ΠΡΟΔΟΤΕΣ-ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ-ΑΝΙΚΑΝΟΙ…
Μας έλεγαν προεκλογικά :
“Λεφτά Υπάρχουν”..
Έλεγε ο πρωθυπουργός ότι δεν θα πάμε στο ΔΝΤ, γιατί το ΔΝΤ έχει αποτύχει όπου πήγε, κόβει το μέλλον της χώρας και καταδικάζει σε υπανάπτυξη σε μόνιμη βάση.
Μετά τις εκλογές πέρασαν 8 μήνες πλήρους απραξίας, χωρίς καμία προσπάθεια, καμία ενέργεια, χωρίς αναζήτηση λύσης.
Αμέλησαν, κατά περίεργο τρόπο, να δανειστούν από τις αγορές και από τρίτες εκτός Ε.Ε χώρες, όταν ήταν ακόμη δυνατός αυτός ο δανεισμός.
Τα spreads-θυμίζουμε ακόμη μια φορά για όσους επιμένουν να το ξεχνούν- όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ την εξουσία ήταν στις 130 μονάδες.
Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός των οικονομικών με κάθε ευκαιρία αμαύρωναν την εικόνα της χώρας και της οικονομίας στο εξωτερικό, «βάζοντας βούτυρο στο ψωμί» των κερδοσκόπων.
Φούσκωσαν το έλλειμμα από το 12 στο 15,4% για να μας σπρώξουν στο στόμα του λύκου.
Έπαιξαν με τα CDS και στοιχημάτισαν στην χρεωκοπία της χώρας.
Μετά μας έλεγαν “λεφτά υπήρχαν..”
Μας έλεγαν ότι δεν θα γίνουν απολύσεις…
Ο ΓΑΠ έλεγε:
“Δεν θα ήθελα να χαθεί καμία θέση απασχόλησης.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Επομένως, δεν θα απολύσετε κανένα από το Δημόσιο;
ΓΑΠ: Είπα ότι πρέπει να προστατεύσουμε τις θέσεις απασχόλησης. Αλλά μπορούμε να βρούμε άλλους τρόπους, για να περιορίσουμε τις σπατάλες.”
Μας έσυραν στο ΔΝΤ τον Μάιο του 2010 για να μας σώσουν..για 1η φορά.
Υπέγραψαν την κατάπτυστη, απίστευτη, αποικιοκρατική και αντισυνταγματική δανειακή σύμβαση παράδοσης και ξεπουλήματος της χώρας.
Γέμισαν την Ελλάδα με στρατιά συμβούλων που κατασκήνωσαν στα υπουργεία και υποκατέστησαν την κυβέρνηση.
Έλεγε ο Πάγκαλος ότι το μνημόνιο είναι “Ευτυχία για τον τόπο”
Πήγε ο πρωθυπουργός στην Ευρώπη και δήλωσε ότι έχουμε πρόβλημα στο “caρacity” του δημοσίου.
Για αυτό μας έστειλαν δυνάμεις κατοχής, το περίφημο Task Force, και πλήρους ελέγχου του διαλυμένου και αποσυντονισμένου από την κυβέρνηση κράτους.
250 άτομα της Task Force, θα κατοικοεδρεύουν στην Ελλάδα από υπουργεία μέχρι περιφέρειες.
Τα έξοδα του δημοσίου παρά τις απίστευτες περικοπές δεν μειώθηκαν.
Παράλληλα όμως υπέγραφαν αβέρτα-κουβέρτα υπερωρίες στους δικούς τους, πράσινους υπαλλήλους, υπουργοί και βουλευτές όταν ο κόσμος στέναζε από τα αβάσταχτα χαράτσια την ανεργία και τις περικοπές.
Τα μισθολογικά ρετιρέ στις ΔΕΚΟ των πρασινοσυνδικαληστών ΔΕΝ τα πείραξαν ΠΟΤΕ.
Μας “ξαναέσωσαν” για δεύτερη φορά με το μεσοπρόθεσμο..
Το μεσοπρόθεσμο δεν πήγε-δεν δούλεψε, απέτυχε παταγωδώς …
Το καλοκαίρι όλοι ήταν άφαντοι για διακοπές, συναγωνιζόμενοι για το ποιος θα επιστρέψει περισσότερο μαυρισμένος.
Πριν την έγκριση-λήψη της εκάστοτε δόσης, μας ανακοινώνανε νέα μέτρα που όμως δεν ήταν νέα μέτρα.
Ανακάλυψαν και επανέφεραν τους κεφαλικούς φόρους και τα χαράτσια, σε ότι κινείται…
Μας ξαναέσωσαν στις 21 Ιουλίου αλλά άνοιξαν μέσω της Φιλανδίας την κεκρόπορτα των εγγυήσεων και του ξεπουλήματος.
Εδώ και 4 ημέρες είναι όλοι μα ΟΛΟΙ εξαφανισμένοι και ενημερωνόμαστε από τους πρασινοπαπαγάλους.
Έτσι φτάσαμε στο σήμερα όπου ο Βενιζέλος, ως άλλος Σημίτης που είχε ευχαριστήσει τους Αμερικάνους για τα Ίμια, μας παρουσίασε ως ανίκανους και ευχαρίστησε την Τρόικα γιατί μας έσωσε !!!
Μετά από όλα αυτά και τα μέτρα που ανακοινώθηκαν ανεπίσημα και πάλι απ τα κανάλια, μιας και όλοι τους είναι κρυμένοι, μια είναι η λύση:
NA ΤΣΑΚΙΣΤΗΤΕ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ ΠΡΟΔΟΤΕΣ-ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ-ΑΝΙΚΑΝΟΙ…
Σάββατο, Σεπτεμβρίου 3
Από το... ζιβάγκο στα κοστούμια και στο Μνημόνιο.
37 (αξέχαστα) χρόνια ΠΑΣΟΚ: Μίζες, μίση, πάθη και... ροζ ιστορίες!
Από το... ζιβάγκο και τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό στα κοστούμια Ermenezildo Zinnia και στο Μνημόνιο. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να καταγραφεί η πορεία 37 χρόνων ενός Κινήματος που για αλλού ξεκίνησε και αλλού ο κυβερνητισμός το πήγε.
Οταν ο Ανδρέας Παπανδρέου κράδαινε, παρουσία ενός ανομοιογενούς ακροατηρίου, την περίφημη διακήρυξη ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ στο King’s Palace, σαν σήμερα πριν από 37 χρόνια, με κεντρικό σύνθημα το τετράπτυχο Εθνική Ανεξαρτησία - Λαϊκή Κυριαρχία - Κοινωνική Απελευθέρωση - Δημοκρατική Διαδικασία - Εθνική Κυριαρχία, κανείς δεν περίμενε ότι μέρα με τη μέρα το πουλόβερ (ζιβάγκο, για την ακρίβεια) θα ξηλωνόταν όλο και πιο πολύ. Οτι όλα αυτά, επί της ουσίας, όπως χαρακτηριστικά είχε πει και ο Χαρίλαος Φλωράκης (στην αυτοβιογραφία του), είχαν έναν στόχο. Να κλέψουν τα συνθήματα της Αριστεράς μαζί με τους ψηφοφόρους της και να δημιουργήσουν το όχημα της μετάβασης σε ένα πιο σκληρό σύστημα απ' ό,τι επαγγελλόταν τότε η... κακή «Δεξιά».
Αν η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί στο πάλαι ποτέ ΠΑΚ που μεταμορφώθηκε μετά σε ΠΑΣΟΚ, πράγματι έτσι έγινε. Οι διαγραφές ξεκίνησαν με το... καλημέρα έναν χρόνο μετά την ίδρυσή του.
Στις εκλογές του 1974 το ΠΑΣΟΚ παίρνει το 13,5%, εκλέγοντας 15 βουλευτές.
Για να ενισχύσει το Κίνημα στις 10 Οκτωβρίου, σε κοινή συνέντευξη Τύπου, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Σάκης Καράγιωργας ανακοίνωναν ότι ΠΑΚ και Δημοκρατική Αμυνα ήταν συνιδρυτές και ισότιμοι εταίροι στο ΠΑΣΟΚ. Τον Μάρτιο του 1975 έγινε η πρώτη διάσπαση. Ο Ανδρέας κατηγόρησε στελέχη του Κινήματος, που ήταν μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, για «δεξιά απόκλιση» και ακολούθησε η διαγραφή τους. Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, εκ των διαγραφέντων, ζητούσε τον λόγο, αλλά ο πρόεδρος του συνεδρίου Γιάννης Αλευράς τού απαντούσε: «Δεν βλέπω, δεν βλέπω, έχει καπνό εκεί κάτω». Ενας άλλος που ετέθη εκτός ήταν ο Σάκης Καράγιωργας. Οταν ζήτησε τον λόγο επί της διαδικασίας, κάποιοι τον αποδοκίμασαν, φωνάζοντας «έξω, κουλοχέρη».
Εναν χρόνο μετά έρχεται και νέα διάσπαση. Ο Ανδρέας κατήγγειλε ότι τμήμα του ΠΑΣΟΚ ήθελε ένοπλο αγώνα. Αποκεφάλισε πάνω από 1.000 στελέχη. Είχαν, υποτίθεται, οργανωθεί για την ανατροπή του προδότη του λαϊκού Κινήματος Ανδρέα Παπανδρέου. Μεταξύ εκείνων που είχαν κατηγορηθεί ότι μετείχαν σε κείνη την... οργάνωση ήταν και η σημερινή σύζυγος του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Αντα Παπανδρέου, αλλά και ο Χρήστος Παπουτσής.
Στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1977 το ΠΑΣΟΚ φτάνει το 25,34%, εκλέγει 93 βουλευτές και γίνεται αξιωματική αντιπολίτευση.
Ο Ανδρέας σκληραίνει τη ρητορική του και απευθύνεται στη δεξαμενή της Αριστεράς, χαράσσοντας τη στρατηγική της «Λαϊκής Ενότητας». Ανακαλύπτει το «Συμβόλαιο με τον λαό» και υπόσχεται αλλαγή.
Στις 18 Οκτώβρη του 1981 ο «λαός είναι στην εξουσία και το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση».
Οι ιστορίες με τους μουσάτους που πήγαιναν την επομένη να προσληφθούν στο Δημόσιο με τα διαπιστευτήρια της κλαδικής ήταν ατέλειωτες. Οπως και οι ρεβανσιστικές διώξεις σε βάρος υπαλλήλων που δεν ήταν «αρεστοί» στο «κράτος του ΠΑΣΟΚ». Ο κόσμος που είχε προσληφθεί χωρίς καμιά διαδικασία δεν χώραγε και κάθονταν όλοι πρόχειρα, ακόμη και σε καρέκλες, χωρίς γραφείο. Το Δημόσιο «βούλιαζε», τα χρέη πολλαπλασιάζονταν, οι συντάξεις διπλασιάζονταν, όπως και οι βασικοί μισθοί! Αναγνωρίζονται ως αντιστασιακοί ακόμη και άτομα που την περίοδο της μαύρης κατοχής ήταν με...πάνες!
Τα κρατικά ταμεία, με δανεικά ή μη, ήταν εκεί για να τροφοδοτήσουν τους συντρόφους, που είδαν το όνειρό τους για μία θέση στον κρατικό μηχανισμό να γίνεται πράξη. Φυσικά, ούτε από την ΕΟΚ βγήκαμε ούτε από το ΝΑΤΟ, όπως ο Ανδρέας διεκήρυττε. Οι δε «βάσεις του θανάτου» έφυγαν όταν το αποφάσισαν για δικούς τους λόγους οι Αμερικανοί.
Το «πράσινο καθεστώς» πατάει... γερά και το 1985 ο Ανδρέας Παπανδρέου διαπράττει τη μεγαλύτερη πολιτική απάτη της Μεταπολίτευσης. Ενώ είχε δεσμευτεί στον Κωνσταντίνο Καραμανλή την επανεκλογή του στην Προεδρία της Δημοκρατίας, ύστερα από πιέσεις ότι θα κλείσουν τις οργανώσεις και με τον «αυριανισμό» στο φόρτε του, την τελευταία ώρα προτείνει τον ανακριτή της υπόθεσης Λαμπράκη, κ. Χρήστο Σαρτζετάκη για πρόεδρο (με την αμφισβητούμενη ψήφο Αλευρά και τα «έγχρωμα» ψηφοδέλτια) και καταφέρνει να κερδίσει τις εκλογές του Ιουνίου με 45,8% έναντι 40,8% της Ν.Δ.
Το φθινόπωρο του '85 ο Ανδρέας υπόσχεται «αλλαγή στην αλλαγή», αλλά για άλλη μια φορά κοροϊδεύει κανονικά τους πολίτες. Ανακαλύπτει τον... πρόδρομο του Μνημονίου. Το βαφτίζει «σταθεροποιητικό πρόγραμμα» και εγκαινιάζεται η λιτότητα.
Νέο κύμα διαγραφών. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι στον συνδικαλισμό, ενώ από τα επώνυμα στελέχη την πόρτα εξόδου βλέπει και ο Γεράσιμος Αρσένης.
Το 1988 ξεσπάει το σκάνδαλο Κοσκωτά και ο Ανδρέας με τη Δήμητρα (τότε Μιμή) πάει στο Χέρφιλντ και η Ελλάδα ζει στους ρυθμούς του Γιακούμπ και της κυρίας Λιάνη.
Στις εκλογές του 1989 το ΠΑΣΟΚ χάνει τις εκλογές, αλλά λόγω του «Κουτσονόμου» δεν σχηματίζεται αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Τζαννετάκης, Ζολώτας και τέλος Μητσοτάκης με απανωτές εκλογικές διαδικασίες.
Τον Σεπτέμβριο παραπέμπονται, με απόφαση της Βουλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου και άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ στο Ειδικό Δικαστήριο, που τον αθωώνει για μία ψήφο.
Λίγες μέρες μετά το 2ο Συνέδριο, κατά τη συνεδρίαση της Κ.Ε., η οποία έγινε στο ξενοδοχείο «Πεντελικό», ξεσπά κρίση σε επίπεδο ηγεσίας, η γνωστή έκτοτε ως κρίση του «Πεντελικού».
Το 1993 ένας Ανδρέας ασθενής «σε γυάλινο κλουβί» κερδίζει τις εκλογές και επανέρχεται το ΠΑΣΟΚ, λαμβάνοντας ένα ποσοστό 46,82% και εκλέγοντας 170 έδρες στο Κοινοβούλιο.
Προς τα τέλη του 1995 ο Α. Παπανδρέου εισάγεται στο Ωνάσειο Νοσοκομείο. Στις 15 Ιανουαρίου 1996 ο Α. Παπανδρέου υπογράφει από το νοσοκομείο την επιστολή παραίτησής του από το αξίωμα του πρωθυπουργού. Αμέσως μετά, στις 18 Ιανουαρίου, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, κατόπιν μιας ψηφοφορίας μεταξύ του Γ. Αρσένη, του Κ. Σημίτη και του Α. Τσοχατζόπουλου, επιλέγει ως πρωθυπουργό τον Κ. Σημίτη, ο οποίος ηγείται της ομάδας των «εκσυγχρονιστών». Στις 23 Ιουνίου 1996, εν όψει του 4ου Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, πεθαίνει ο Α. Παπανδρέου στο σπίτι του, στην Εκάλη. Προς τα τέλη Ιουνίου διεξάγεται το 4ο Συνέδριο, μέσα σε συνθήκες σκληρής εσωκομματικής αντιπαράθεσης, μεταξύ «εκσυγχρονιστών», με επικεφαλής τον Κ. Σημίτη, και των λεγόμενων προεδρικών, με επικεφαλής τον Ακη Τσοχατζόπουλο. Το δίπολο «άλλος πρόεδρος του Κινήματος και άλλος πρωθυπουργός» που έθετε ο Τσοχατζόπουλος δεν πέρασε και έτσι ο Σημίτης έγινε και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, με μικρή διαφορά ψήφων.
Τον Μάρτιο του 1999 πραγματοποιείται το 5ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και ο Κ. Σημίτης επανεκλέγεται πρόεδρος χωρίς αντίπαλο, συγκεντρώνοντας το 65% των ψήφων.
Στις 9 Απριλίου 2000 διεξάγονται βουλευτικές εκλογές, τις οποίες το ΠΑΣΟΚ τις κερδίζει με οριακή διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία. Δύο μήνες μετά, η Ελλάδα εντάσσεται στην ΟΝΕ. Τα έργα και οι ημέρες των... κορυφαίων του εκσυγχρονισμού αποκαλύπτονται. Τσουκάτος, Βερελής, Τσοχατζόπουλος είναι μερικά από τα ονόματα. Τα διαπλεκόμενα συμφέροντα όμως συντηρούν τον... καταλληλότερο με κάθε τρόπο, όσο τους είναι χρήσιμος.
Στις 18 Ιανουαρίου του 2004 ο Κ. Σημίτης παραιτείται από πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Στις 8 Φεβρουαρίου πραγματοποιείται έκτακτο Συνέδριο-παρωδία, το οποίο έγινε με μοναδικό σκοπό να αλλαχθεί μια παράγραφος του Καταστατικού, ώστε να έχουν δικαίωμα ψήφου ακόμη και οι φίλοι για την εκλογή του νέου προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Το δαχτυλίδι πάει (πού αλλού;) στον υιό του Ανδρέα. Στις εκλογές που γίνονται στις 7 Μαρτίου του 2004 το ΠΑΣΟΚ χάνει με μεγάλη διαφορά την εξουσία που τόσο αγάπησε. Αναλαμβάνει η Νέα Δημοκρατία, με πρωθυπουργό τον Κ. Καραμανλή. Νέα ήττα του Γιώργου το 2007 οδηγεί σε αμφισβήτηση κορυφής. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος πάει στο Ζάππειο για να ρίξει τον Παπανδρέου. Στην εσωκομματική διαδικασία χάνει και ο Γιώργος Παπανδρέου το 2009 κερδίζει τις εκλογές. Γίνεται πρωθυπουργός, διαγράφει και τον κ. Σημίτη και ξεκινά την υλοποίηση των συμφωνηθέντων. Στις 26 Απριλίου 2010 βάζει τη χώρα στο Μνημόνιο. Η χώρα υπό «κατοχή». Ενας κύκλος, που ξεκίνησε μακιγιαρισμένος με σοσιαλισμό, παραδίδει τα κλειδιά της Ελλάδας στις δάνειες δυνάμεις.
Νίκος Ελευθερόγλου, Μαριτίνα Ζαφειριάδου
Εν μέσω καταγγελιών τα φετινά μελαγχολικά γενέθλια….. Σαν τι τραγούδι να σου πω - Αντώνης Καλογιάννης :
Στίχοι: Βαρβάρα Τσιμπούλη
Μουσική: Δήμος Μούτσης
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Καλογιάννης
Σαν τι τραγούδι να σου πω
Πού είναι το στόμα μου πικρό
Τα λόγια μου είναι στεναγμός
Παραπονιάρικος σκοπός
Παλικάρι μου ποιο τραίνο
Πέρασε και ζήλεψες
Ήλιε μου κουράστηκες
Και νωρίς βασίλεψες
Με τι καρδιά να τραγουδώ
Που έχω στα στήθια μου καημό
Μας βρήκαν βάσανα πολλά
Χαλάζι βαρυχειμωνιά
Τοίχο από το ίδιο του το κόμμα αλλά και την κοινωνία αναμένεται να συναντήσει σήμερα ο Γιώργος Παπανδρέου, που θα επιχειρήσει «άνοιγμα» στα αδύναμα στρώματα της κοινωνίας από το βήμα της Εθνικής Συνδιάσκεψης του ΠΑΣΟΚ στο γήπεδο Τάε Κβον Ντο. Ηδη με κείμενο-παρέμβασή τους, που κυκλοφόρησε χθες, «πράσινοι» συνδικαλιστές καταθέτουν τη διαφοροποίησή τους με την κυβερνητική πολιτική, κάτι που αναμένεται να κάνει σήμερα, ανήμερα της 37ης επετείου από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, η Αριστερή Πρωτοβουλία του κόμματος. Οι λεγόμενοι «εκσυγχρονιστές» πάλι επέλεξαν τελικά να μην κατεβάσουν κείμενο, αλλά να ασκήσουν σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση, έστω και απόντων των Κώστα Σημίτη και Γιώργου Φλωρίδη, που κατά πληροφορίες δεν θα παραβρεθούν στη συνδιάσκεψη.
Με μια δεκασέλιδη ανακοίνωσή τους οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ Ιδιωτικού Τομέα, με επικεφαλής τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλο, δηλώνουν αντίθετοι στο Μνημόνιο και «στα σκληρά, άδικα και άνισα μέτρα σε βάρος του κόσμου της εργασίας», προτείνοντας την επιβάρυνση των εχόντων και κατεχόντων για έξοδο από την κρίση. Απαιτούν μάλιστα τη δήμευση της περιουσίας όλων όσοι διασπάθησαν δημόσιο χρήμα και «την αποκάλυψη των ενόχων στα μεγάλα σκάνδαλα», όπως λένε, αναφέροντας χαρακτηριστικά τις υποθέσεις Siemens, Βατοπαιδίου, Ομολόγων και Γερμανού. Ζητούν ακόμη μεταξύ άλλων την πολιτική ενοποίηση της Ε.Ε., την αλλαγή του ρόλου της ΕΚΤ στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους των κρατών-μελών, την έκδοση ευρωομολόγων και μια ανάκαμψη στηριγμένη σε επενδύσεις, απασχόληση και κοινωνική προστασία, αλλά και την αποδέσμευση της κυβέρνησης από την απαίτηση για εκποίηση δημόσιων επιχειρήσεων και τη θαρραλέα επαναδιαπραγμάτευση των απαιτήσεων της τρόικας.
Εν τω μεταξύ, την ώρα που ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Καρχιμάκης δηλώνει (Real.gr) ότι «η Εθνική μας Συνδιάσκεψη καλείται τώρα να βάλει τη σφραγίδα της νέας αναπτυξιακής ταυτότητας της χώρας, που θα δώσει προοπτική και ελπίδα, που θα οδηγήσει την Ελλάδα στην έξοδο από την κρίση», ο επικεφαλής της Αριστερής Πρωτοβουλίας Γιώργος Παναγιωτακόπουλος καταγγέλλει την ηγετική ομάδα της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ για την επιλογή μιας «συνοπτικής, απολίτικης και προβληματικής» διαδικασίας, προκειμένου να κρύψει «κάτω από το χαλί» τα προβλήματα, και ζητά τη σύγκληση συνεδρίου.
dimokratianews το βιντεο με το τραγούδι είναι η δική μας συμβολή….που “κλέψαμε” απ το youtube.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
