Άγει δε προς φώς την αλήθειαν χρόνος.

Άγει δε προς φώς την αλήθειαν χρόνος
(Ο χρόνος φέρνει την Αλήθεια στο φώς)
Μένανδρος

Ολοι θα συμφωνήσουνε με θαυμασμό ότι η αλήθεια είναι μία….. διαφορετική για τον καθένα. Το ίδιο και το ψέμα.

Αλήθεια εκ του ἀλήθεια – αληθής – α + λήθη

Ουσιαστικό, και ώ τι παράξενο γένους θηλυκού. Τελικά το θηλυκό γένος είναι υπεύθυνο για όλα τα καλά και όλα τα άσχημα σε αυτή τη ζωή. Δίνει ζωή , παίρνει ζωή , προσφέρει ευεξία αλλά και θάνατο… Το αρσενικό και το θηλυκό λειτουργούν συλλογικά και όχι σε αντιπαράθεση ή ανατρεπτικά. Με υποστηρικτικούς ρόλους και όχι κατηγορηματικούς.

Η αλήθεια αναδεικνύεται πάντα από το συνδυασμό της κατανόησης των πράξεων που θα την ακολουθήσουν, με την πραγματικότητα της χρονικής στιγμής την οποία εξετάζουμε. Αναδεικνύεται από το εάν το γεγονός για το οποίο γίνεται λόγος, όντως συνέβη ή συμβαίνει ή με σιγουριά θα συμβεί. Αυτό το σημείο είναι το κομβικό στην Α-λήθεια. Πως ο καθείς εκλαμβάνει την σιγουριά… πως ο καθείς νιώθει αυτή την βεβαιότητα και την πραγματεύεται…

Ψέμα με ρίζα το ψεῦσμα, γένους ουδετέρου.
Κάτι ήξεραν οι Αρχαίοι μας πρόγονοι… σου λένε κάντο ουδέτερο, κάτι από αρσενικό και από θηλυκό. Ταιριάζει με όλα. Κάτι που δεν είναι αλήθεια, ή περίπου αλήθεια ή παραποίηση της αλήθειας. Αλλά ποιος νοιάζεται σιγά μήπως και το ψέμα αφορά εμάς; Ποτέ… Αφορά τους άλλους. Οι άλλοι το λένε, οι άλλοι το κάνουν να φαίνεται αληθινό.

Εμείς τι είμαστε ; Πρωτοπόροι της αλήθειας… είμαστε;

Θα φανεί στην πορεία…. Διότι ο χρόνος είναι αμείλικτος και στο διάβα του, είτε το θέλουμε είτε όχι, μας παρουσιάζει την πραγματικότητα όπως ΕΙΝΑΙ και όχι όπως μορφοποιημένα μας βολεύει να είναι. Είμαστε αυτό που είμαστε και όχι αυτό που δείχνουμε.

Μπροστά σε αιώνες σκλαβιάς, τι είναι 200 χρόνια, ελευθερίας κι αυτής κολοβής; Μια μέρα και μια νύχτα!

Έχει περάσει στο DNA μας η τροποποίηση της αλήθειας και η εναρμόνισή της κατά το δοκούν για τους περισσότερους. Προσαρμόσαμε όλα τα γένη και εγκλίσεις, ρήματα και ουσιαστικά κατά το δοκούν και κατά πως μας βολεύει. Ετσι λοιπόν ένα ταξίδι προς τα πίσω ίσως μας παρουσιάσει την πραγματικότητα, (εντέχνως δεν λέω «αλήθεια»), για την οποία κάποιοι εκ των προγόνων μας μίλησαν.

Ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης μίλησαν περί γνώσεως ανάμεσα σε άλλα. Η γνώση όμως τι είναι ; αν δεν είναι η αλήθεια…

Στην “Πολιτεία” του Πλάτωνα και συγκεκριμένα στο απόσπασμα που αφορά την αλληγορία του Σπηλαίου αναφέρεται ένα παράδειγμα:
Οι άνθρωποι στο σπήλαιο γνωρίζουν και αντιλαμβάνονται μόνο τις σκιές των αντικειμένων, που βλέπουν στον τοίχο που βρίσκεται μπροστά τους, μιας και είναι γυρισμένοι με πλάτη σε αυτά, με αποτέλεσμα να μην βλέπουν τα ίδια τα αντικείμενα. Αν λοιπόν θεωρήσουμε ότι αυτό είναι η αλήθεια γι αυτούς,  τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ζουν σε μια ψευδαίσθηση η οποία δημιουργήθηκε και εδραιώθηκε από διάφορες αισθήσεις και που γι αυτούς είναι αληθινή. Αν λοιπόν ξαφνικά όλους αυτούς τους ανθρώπους που  τόσα χρόνια είναι δεμένοι και αναγκασμένοι να βλέπουν μόνο σκιές τους λύσουμε δίνοντας τους την δυνατότητα να μπορούν να αντικρύσουν την αλήθεια κατάματα ποια αίσθηση θα τους δημιουργηθεί;
Χαρά, γιατί ανακάλυψαν την αλήθεια και απελευθερώθηκαν από τα χρόνια δεσμά ενός ψέματος;
Ευγνωμοσύνη, για την ευκαιρία που τους δόθηκε ;
Λύπη, γιατί τόσα χρόνια ζούσαν σε ένα ψεύδος που τους ανάγκαζε να λειτουργούν υπό διαφορετικές από τις πραγματικές;

Στην αντίπερα όχθη, είναι προφανώς χρέος του γνώστη της αλήθειας να ενημερώσει όλους τους άλλους για την διαφοροποίηση της.

Ποιάς αλήθειας όμως από τις δύο;
Εκείνης που βιώνει τώρα ελευθερωμένος από τα δεσμά, ή εκείνης που νοούσε ότι  ζούσε, γιατί και τότε  τα μάτια του δεν ήταν δεμένα;

Όταν ο γνώστης ενημερώσει τους εναπομείναντες δέσμιους  για την πραγματικότητα που είναι σε πλήρη αντίθεση με αυτά που ζούνε εκείνοι πως θα αντιδράσουν άραγε;

Θα μπορέσουν μέσα στην ψευδή ελευθερία που τους δίνει η μερική όραση να αντιληφθούν τη λάθος προσέγγιση στην αλήθεια; ή θα λειτουργήσουν αρνητικά θέτοντας το φόβο της άρνησης σαν τείχος μπροστά σε μια φωτισμένη αλήθεια…

Αλήθεια και εγωισμός .
Εγωισμός και φόβος.
Φόβος και ψέμα ή αλλιώς ψευδαίσθηση.

Ερμηνεύοντας λοιπόν την αλληγορία αυτού του παραδείγματος από τον Πλάτωνα, βλέπουμε ουσιαστικά αυτό που θέλει και ο ίδιος να δείξει, αλλά και που είναι μια αναμφισβήτητη αλήθεια. Φαίνεται δε μόνο όταν κάποιος δεν έχει αποφασίσει να υψώσει τοίχο στο μυαλό και κουρτίνα στα μάτια της ψυχής. Η αλήθεια είναι πέρα από αυτά που βλέπουμε και νιώθουμε. Μπορεί να είναι πέρα από οτιδήποτε εμείς θεωρούμε ως δεδομένο επειδή την συγκεκριμένη στιγμή τα γεγονότα αυτό μας υποδεικνύουν, επηρεάζοντας την αντικειμενικότητα του πνεύματός μας. Ετσι λοιπόν ο έχων το χρέος να μεταφέρει την αλήθεια που βίωσε μετά την αποκάλυψή της, είναι υποχρεωμένος να φτάσει στην υπέρτατη θυσία για να αποκαλύψει και στου έτερους δεσμευμένους την αλήθεια…

Όμως μέσα από όλα τι μπορούμε να συμπεράνουμε; Ποια είναι η αλήθεια; Τι είναι η αλήθεια;

Μια απλή έννοια η οποία εκφράζεται κατά το δοκούν του καθενός ή η έκφραση των εμπειριών και πως ο καθείς τις βιώνει, και εξηγεί; Αρα μήπως τελικά ο γνωρίζων την αλήθεια είναι εκείνος που πέρασε μέσα από την ψευδαίσθηση αυτής για να εξηγήσει την πραγματική ουσία που ήρθε μέσω της αλλαγής της εμπειρίας δέσμιος – ελεύθερος.

Μήπως λοιπόν, όταν βιώσουμε για το ίδιο γεγονός τις αντιφατικές εκφράσεις του, μπορούμε να γνωρίζουμε πάντα πια είναι η τελική αλήθεια, η οποία και θα μας απελευθερώσει δίνοντάς μας την δυνατότητα να την μεταλαμπαδεύσουμε στους μένοντας πίσω δέσμιους;

Άρα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως η αλήθεια βρίσκεται πίσω από την αντικειμενικότητα των γεγονότων, που παρά την εκ διαμέτρου αντίθετη όψη τους, δείχνουν το δρόμο προς τον διαφωτισμό.

Συνοψίζοντας, η αλήθεια έρχεται από την εμπειρία και την διαφορετικότητα αντιμετώπισης της. Μέσω αυτής και της μάθησης μπορούμε να υπερβούμε την ψευδαίσθηση της ψευδούς αλήθειας, αγνοώντας τον εγωισμό και τον φόβο που θολώνει την κρίση και την αντιμετώπιση.

Αυτά κατά τον Πλάτωνα…. Όμως τι είμαστε εις θέση να δεχτούμε και να πράξουμε ; Με πιο κόστος και ως πιο σημείο;

Δύσκολο… Ας πάμε πάλι πίσω:

Αλήθεια λοιπόν σημαίνει θυσία. Ποιος όμως υπερβαίνει τον φόβο του για να καταστήσει το ψεύδος αληθινό και να αποκαλύψει μέσω αυτού την ισοπέδωση παντός είδους σκιάς;

Ο ενάρετος, γένους αρσενικού! Πως δένει τελικά το συμπλήρωμα του αρσενικού και του θηλυκού… Ενάρετος, αρετή ….

Πολλά συμπεράσματα θα μπορούσαν αναγραφούν, όμως το πιο ανατρεπτικό όλων θα μπορούσε να είναι η συσχέτιση της αλήθειας και του ψέματος με το αρσενικό και το θηλυκό, την αέναη και διαρκή μάχη της ισορροπίας χωρίς επιβολή.

Αν μπορούσαμε να δούμε και να συγκεράσουμε την ανάγκη σύμπραξης και συνύπαρξης με αλληλοσυμπλήρωμα των δύο, τότε η αλήθεια θα φώτιζε τις σκιές τους ψέματος και η ανάγκη για το “καλλίτερο” θα υπερέβαινε τον εγωισμό.

Η αλήθεια του ψέματος θα ισορροπούσε και με ευθύ βλέμμα θα μπορούσαν οι άνθρωποι να επικοινωνούν χωρίς να χρειάζονται τις γκρίζες ζώνες των κατ’ ανάγκη ψεμάτων…

Είμαστε αυτό που νιώθουμε, βιώνουμε, χτίζουμε στο χρόνο,  χωρίς να υπάρχει ανάγκη να δείχνουμε κάτι άλλο για να γίνεται αποδεκτό.

*Εικόνα από την wikipedia  : François Lemoyne: “Ο Χρόνος σώζει την Αλήθεια από την ψευτιά και τον φθόνο”.

Άρθρο της Χριστίνας  μέσω  Αβέρωφ ! Το διαδυκιαό πειρατικό !

Διαβάστε περισσότερα »

Η γενεσις των Ελληνων

Στα αποσπάσματα που ακολουθούν, ο Πίνδαρος και ο Απολλόδωρος αποκωδικοποιούν την αναγέννηση της Ελληνικής φυλής, μετά την κάθαρση που προκλήθηκε από τον μεγάλο κατακλυσμό. Ο Δευκαλίων αφού ταξίδεψε εννέα ολόκληρα μερόνυχτα μέσα εις την θάλασσα, προσέκρουσε εις τον Παρνασσόν. Έκει, αφού σταμάτησαν οι βροχές, βγαίνοντας έξω θυσιάζει εις τον Φίξιον Δία.
Ο Ζεύς έστειλε τον Ερμή σ’ αυτόν και τον παρακίνησε να διαλέξει ότι θέλει. Αυτός διάλεξε να δημιουργηθούν σ’ αυτόν τον τόπο άνθρωποι. Και αφού διέταξε ο Ζεύς να σηκώσει λίθους και να τους ρίξει πάνω από το κεφάλι του, αυτούς που έρριπτε ο Δευκαλίων γίνονταν άνδρες και αυτούς που έρριπτε η Πύρρα γίνονταν γυναίκες. Απ’ όπου ονομάστηκαν μεταφορικά και λαοί από το Λάος που σημαίνει λίθος (Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, 1, 48, 10).

Το ίδιο γεγονός μας εξιστορεί και ο Πίνδαρος: Φέρνεις εις την πόλιν την γλώσσα της Πρωτογένειας, δία να κατέβουν η Πύρρα και ο Δευκαλίων εις τον Παρνασσόν, όπου με την βούλησιν τον υψηλοβρόντου Διός έκτισαν πρώτα ιερόν, και χωρίς λίθους έκτισαν λίθινον γόνον από το ίδιο έθνος· και οι γόνοι ονομάστηκαν λαοί (Πίνδαρος, Ολυμπία, 9, 42).
Ο Ζεύς και ο Ερμής δημιουργούν στην κορυφή του Παρνασσού τους πρώτους ανθρώπους,
προσφέροντας και πάλι τον δικό τους γόνο. Η Πύρρα και ο Δευκαλίων διασώζονται διότι ήταν αμόλυντοι και καθαροί. Όταν το σκάφος τους προσάραξε στην κορυφή του Παρνασσού, ο Ζεύς τους πρόσταξε να ρίξουν λίθους, χτίζοντας λίθινους γόνους από το δικό τους έθνος.
Το όνομα Δευκαλίων φανερώνει τον κάλλιστο άνδρα του Διός, ενώ το όνομα Πύρρα, φανερώνει το πύρινο ηλιακό σπέρμα, τον νέο γόνο που θα φιλοξενήσει στα σπλάχνα της η πρώτη γυναίκα δια να επέλθουν τα νέα ελληνικά φύλλα.
Ο Απολλόδωρος συνεχίζει την αφήγηση του, εξιστορώντας την καταγωγή των ελληνικών φύλων και καταρρίπτοντας τις σιωνιστικές θεωρίες περί καταγωγής των Ελλήνων από την ανύπαρκτη ινδοευρωπαϊκή φυλή. περί καθόδου των Δωριέων κ.λ.π
Το πρώτο παιδί που έρχεται στο φως από τα σπλάχνα της Πυρράς, μετά την γονιδιακή παρέμβαση του ιδίου του Διός. είναι ο ‘Έλλην, 9.500 χρόνια πριν από την Έλευση του Ιησού Χριστού στην γη. Από τον Δευκαλίωνα και την Πύρρα γεννιούνται παιδιά, πρώτον εκ των οποίων ήταν ο Έλλην, δια τον οποίον λένε ότι γεννήθηκε από τον Δία, δεύτερος ο Αμφικτύων ο οποίος βασίλευσε μαζί με τον Κραναό εις την Αττική και είχε κόρη την Πρωτογένεια.
Απ’ αυτήν και τον Δία γεννήθηκε ο Αέθλιος. Από τον Έλληνα και την νύμφη Ορσηίδα γεννήθηκε ο Δούρος, ο Ξούθος και ο Αίολος. Αυτός λοιπόν ο Έλλην, από τον εαυτόν του ονόμασε Έλληνες αυτούς που ονομάζονται γραικοί και εις τα παιδιά του διαμοίρασε την χωράν και ο Ξούθος παίρνοντας την Πελοπόννησο, από την Κρέουσα την κόρη τον Ερεχθέα, γέννησε τον Αχαιό και τον Ίωνα, από τους οποίους ονομάζονται οι Αχαιοί και οι Ίωνες, ο Δώρος δε παίρνοντας την χωράν πέραν από την Πελοπόννησο, από τον εαυτόν τον ονόμασε τους κατοίκους Δωριείς, ο δε Αίολος βασιλεύοντας εις τους τόπους γύρω από την Θεσσαλία, τους κατοίκους ονόμασε Αιολείς. (Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, 1, 49, 1 )
Αυτή είναι η γενεαλογία της ελληνικής φυλής, αυτή είναι η αγαθογονία που συντελείται στην κορυφή του Παρνασσού αμέσως μετά τον μεγάλο κατακλυσμό. Είναι η περίοδος που εμφανίζονται στο προσκήνιο της ιστορίας, οι Αιολείς, οι Δωριείς, οι Ίωνες. οι Αχαιοί, οι Θεσσαλοί, οι Μακεδόνες και οι Κρήτες.
Εγγονός του Λώρου, του υιού του Δευκαλίωνος, είναι ο Αστερίας ο οποίος βασίλευσε στην Κρήτη. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Ζεύς υπό μορφή πάλλευκου ταύρου, απήγαγε την Ευρώπη και μεταφέροντας την στην πλάτη του έφθασε στην Κρήτη. Εκεί την κατέστησε μητέρα του Μίνωος, του Ραδαμάνθεως και του Σαρπηδόνος και κατόπιν την νύμφευσε με τον βασιλέα της νήσου Αστέρια, που ήταν τρισέγγονος του Δευκαλίωνος. Ο υιός που γεννήθηκε από τον Μίνωα ονομάστηκε και πάλι Δευκαλίων. Η λέξη Μίνωα, με αφομοίωση του (α) εις (ε), μετατρέπεται σε Μι- νώε. Η λέξη νώε προέρχεται από το νωί, που είναι ποιητικός τύπος του νω, και κατά την αττική-ιωνική διάλεκτο σημαίνει, εμείς οι δύο. Νώι δέ χαζώμεσθα, Διός δ’ άλεώμεθα μηνιν. Και εμείς οι δύο (ο Αρης και η Αθηνά) να φύγουμε, του Διός η οργή μην μας πλακώσει. (Ιλιάς, 5, 34)
ΜΙΝΩΑΣ: Υιός του Δία και της Ευρώπης. Αδελφός του Ραδαμάνθυ και του Σαρπηδόνα. Διαδέχτηκε τον βασιλιά της Κρήτης τον Αστερίωνα. Απέκτησε μεγάλη φήμη σαν σοφός βασιλιάς, δίκαιος και για την επιβολή των νόμων που παρελάμβανε (κάθε 9 χρόνια στο βουνό Ίδη) από τον ίδιο τον Δία.
ΕΡΙΧΘΟΝΙΟΣ: Γεννήθηκε από το σπέρμα του Ήφαιστου που έπεσε πάνω στον μηρό της Αθηνάς η οποία το σκούπισε με τα μαλλιά της και μετά το το έριξε στην γη, από την οποία σε κανονικό χρονικό διάστημα βγήκε ο Εριχθόνιος.
ΜΑΚΕΔΝΟΣ: (γενάρχης των Μακεδόνων. Μακεδνός= ευμήκης, ψηλός, μακρής) Υιός του Διός και της Αιθρίας, κόρης του Δευκαλίωνος.
ΕΛΛΗΝΑΣ: Υιός του Δευκαλίωνα και της Πύρρας. Είχε τρεις υιούς, τον Αίολο, τον Δώρο και τον Ξούθο.
ΚΕΚΡΟΠΑΣ: Υιός της Γαίας. Ο πρώτος αυτόχθων βασιλιάς της Αττικής, ήρωας και πρόγονος των Αθηναίων.
ΩΓΥΓΟΣ (ή ΩΓΥΓΗΣ): Ο πρώτος βασιλιάς και πατέρας της ανθρωπότητας. Στα χρόνια του έγινε ο πρώτος μεγάλος κατακλυσμός που φέρει το όνομά του.
ΠΕΛΑΣΓΟΣ: (Ο γενάρχης των Πελασγών, του αρχαιότερου λαού της Ελλάδας) Κατά μία παράδοση είναι υιός του Δία και της Νιόβης, πρώτος βασιλιάς της Αρκαδίας, κατά μία άλλη είναι βασιλιάς του Αργους και κατά την τρίτη υιός του Ποσειδώνα, αδελφός του Αχαιού και του Φθίου. Ο Πελασγός κατά τον Αρκαδικό μύθο που αναφέρει ο Απολλώνιος ο Ρόδιος “ανεδύθη από την γη” και έγινε γενάρχης των ανθρώπων “πριν από την εμφάνιση της Σελήνης”. Γι’ αυτό οι Αρκάδες εθεωρούντο “Προσέληνοι” ή Προσεληναίοι*
ΑΙΓΥΠΤΟΣ: Υιός του Βήλου και της Αγχινόης. Δίδυμος αδελφός του Δαναού και ενώ ο αδελφός του πήρε στο μερίδιό του την Λιβύη, αυτός πήρε την Αίγυπτο.
*Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, βάσει των αστρονομικών δεδομένων που αναφέρει ο Νόνος (Α 176-197, Β654-659), η Σελήνη έγινε δορυφόρος της γης το 26.147 π.Χ..
Πηγή: Δίοδος  μέσω  Αβέρωφ , διαδυκτιακό πειρατικό !

Διαβάστε περισσότερα »

ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ, ΤΟ ΕΠΤΑΠΥΡΓΙΟ

Του Δημ. Τσιρόγλου

  Η  Θεσσαλονίκη,  εξ  αιτίας  της  σπουδαίας  στρατηγικής  θέσης  της, περιτειχίσθηκε  πολύ  νωρίς για  να  προστατευτεί  από  την  ξένη  επιβουλή. Πολύ  πιθανόν  να  οχυρώθηκε  άμα  τη  ιδρύσει  της.Μάλιστα  τα  τείχη  της  είχαν  σχεδόν  στην  πλειονότητά τους  την  ίδια  θέση  μ’ αυτά  των  νεότερων  χρόνων.

Τα  τείχη  που  διασώζονταν  μέχρι  πρόσφατα είχαν  μήκος  περί  τα  8.000  μ.  και  το  ύψος  τους  έφθανε  σε  μερικά  σημεία  και  τα  12  μ., ανάλογα  πάντοτε  με  την  κλίση  του  εδάφους. Σήμερα  σώζονται  περίπου  4.000  μ. Το  σχήμα  που  δημιουργούσαν  ήταν  τραπεζοειδές. Χρονολογούνται  τα  περισσότερα  σωζόμενα  τμήματά  τους  από  την  εποχή του  Μεγάλου  Θεοδοσίου (τέλη  του 4ου αι.) ή  λίγο  αργότερα.

Τα  δύο  παράλληλα  τείχη, το  δυτικό  και  το  ανατολικό, το  παραθαλάσσιο  τείχος  που  τα  συνέδεε  προς  νότον  και  η  βόρεια  πλευρά  που  ουσιαστικά   είναι  η  προέκταση  του  δυτικού  προς  το  ανατολικό, στη  συμβολή  των  οποίων  βρίσκεται  το  κάστρο  της  Ακρόπολης. Το  δε  κάστρο  της  Ακρόπολης  ήταν  ενισχυμένο  στη  βόρεια  πλευρά  του  με  επτά  πύργους  και  δημιουργούσε  έτσι  το  Επταπύργιο. Αναφέρεται  ότι  στα  τείχη  της  πόλης  υπήρχαν  μέχρι  40  πύργοι  ή  ίσως  πολύ  περισσότεροι. Στην  πλειονότητά  τους  ήταν  πρόβολοι,  τριγωνικοί  ή  συνήθως  τετράγωνοι. Τα  σημαντικότερα  φρούρια  της  οχύρωσης  της  πόλης  ήταν  του    Αχμέτ  Πασά, το  Γεντί  Κουλέ, το  Τοπ  Χανέ, του  Βαρδαρίου  και  τέλος  το  φρούριο  της  Καλαμαριάς.

  Στη  νότια  πλευρά  της  οχύρωσης, στην  κάτω  πόλη,  τα  τείχη  ήταν  διπλά. Αποτελούνταν  από  το  εσωτερικό  και  το  εξωτερικό  τείχος  ή  περίτειχος,  με  μεταξύ  τους  απόσταση  10  μ. περίπου. Μετά  το  εξωτερικό  τείχος  ακολουθούσε  το  προτείχισμα  και  αμέσως  μετά  η  απαραίτητη  βαθιά   τάφρος με  νερό.

  Το  παραθαλάσσιο  τείχος  είχε  επί  συνόλου  τρεις μεγάλους   πύργους – φρούρια. Ένας  υπήρχε στη  συμβολή  δυτικού  και  παραθαλάσσιου, νότια, το  ονομαζόμενο   φρούριο  του  Βαρδαρίου. Ο  δεύτερος  δίπλα  στον  προηγούμενο, νοτιότερα,  και  λεγόταν  φρούριο  Τοπ  Χανέ. Και  ο  τρίτος  στη  συμβολή  παραθαλάσσιου  και  ανατολικού  προς  νότον, το  φρούριο  της  Καλαμαριάς, ο  μετέπειτα   Λευκός  Πύργος. Βέβαια  σε  παλιά  χαλκογραφία  εικονίζονται  πλήθος  άλλων.

Όπως  επίσης  μεγάλος  αριθμός  αναφέρεται  και  σε  υπηρεσιακά  έγγραφα  της  οθωμανικής  διοίκησης. Ωστόσο  αυτοί  ήταν  οι  μεγαλύτεροι  και  σπουδαιότεροι.

Κατά την μεγαλύτερη περίοδο της ιστορίας της Θεσσαλονίκης στην Ακρόπολη στρατοπέδευε  η  φρουρά  της πόλης. Αποτελούσε το τελευταίο  καταφύγιο των  υπερασπιστών της, στρατιωτικών και πολιτών. Έτσι παρά  το μέγεθός του  το Φρούριο της Ακρόπολης  ήταν  υψίστης σημασίας για την άμυνα της πόλης.

Σημαντικά ήταν και τα έργα οχύρωσης των οποίων την μέριμνα είχε η Άννα Παλαιολογίνα και αναφέρονται  στην  ενίσχυση του ανατολικού τείχους και της Ακρόπολης. Στην  πύλη την πλησίον του Πύργου της Αλύσεως (Τριγωνίου), την μετέπειτα ονομασθείσα Πύλη  της Άννας της Παλαιολογίνας υπάρχει η κάτωθι επιγραφή:

’’Ανηγέρθη η παρούσα πύλη ορισμώ της κραταιάς και αγίας ημών κυρίας και δεσποίνης κυράς Άννης της Παλαιολογίνης υπηρετήσαντος καστροφύλακος Ιωάννου Χαμαετού… τω ςωξγ Ινδικτιώνος Θ’’.

Είχε εκτός των άλλων επί συνόλου 14 μικρές πύλες, που λέγονταν παραπύλια. Υπήρχαν κυρίως για να εξυπηρετούν την φρουρά, δηλαδή για στρατιωτικούς λόγους.

Κατά καιρούς αναφέρεται ότι υπήρχαν πολλά μοναστήρια. Προφανώς θα πρόκειται για μικρές μονές, διότι η έκταση του χώρου δεν επέτρεπε ανάπτυξη μεγάλων μοναστηριακών συγκροτημάτων. Σημειωτέον ότι εκτός της φρουράς στην  Ακρόπολη στεγάζονταν και κάτοικοι. Μεταξύ των μοναστηριών αναφέρεται και η μονή  των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, της οποίας, φαντάζομαι, ’’κατάλοιπο’’ αποτελεί ο σημερινός ναός των Αγίων. Λέγοντας κατάλοιπο εννοώ ότι μετά την καταστροφή της μονής οι Ακροπολίτες κατασκεύασαν τον σημερινό ναό προς τιμήν των Αγίων. Κτήτωρ της μονής φέρεται ο μοναχός Φώτιος ο Θεσσαλονικεύς, πνευματικός πατέρας του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου.

Μετά την κατάληψη της πόλης το 1431 κατασκευάστηκε το Επταπύργιο (τουρκιστί Γεντί Κουλέ). Αυτό αποτέλεσε την έδρα του στρατιωτικού διοικητή της Θεσσαλονίκης. Στην πορεία υπήρξε φυλακή μέχρι και τα τελευταία χρόνια. Εκεί βρήκε τον θάνατο μεγάλος αριθμός πατριωτών κατά την διάρκεια της επάρατης τουρκοκρατίας, πλήθος μακεδονομάχων στην διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνος, αλλά και κατά την διάρκεια της, επίσης επάρατης, γερμανικής κατοχής.

Εικόνα από : mg34.imageshack.us

Πηγή: eistorias.wordpress.com   Μέσω Μέλιας που την ευχαριστώ !!

Διαβάστε περισσότερα »

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Οι Ψυχολογικές Επιχειρήσεις Πολέμου (ΨΕΠ) εμφανίστηκαν στην αρχαιότητα και εξελίχθηκαν σημαντικά στην αρχαία Ελλάδα. Σε εμπόλεμες αλλά και σε ειρηνικές περιόδους υπήρξαν άνθρωποι οι οποίοι κρυφά ή φανερά ασχολούνταν με όλες τις πιθανές διαστάσεις του ψυχολογικού πολέμου, κάτι που σήμερα κατέχουν τα πρωτεία –μεταξύ άλλων– οι ΗΠΑ[1].

Οι ΨΕΠ συνιστούν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και απευθύνονται σε εχθρούς, φίλους και ουδέτερους. Επιχειρήσεις που στόχευαν τη λογική και τα συναισθήματα του πλήθους, καθώς και τον επηρεασμό τους μέσα από εξειδικευμένες τεχνικές επίδρασης, όπως είναι η προπαγάνδα, έχουν καταγραφεί αμέτρητες φορές στην ιστορία του πολέμου.

«τῶν δʼ ἀνθρώπων πρὸς τὰ λεγόμενα καὶ αἱ γνῶμαι ἵστανται» [2]

[διότι οι κρίσεις των ανθρώπων επηρεάζονται από ό,τι ακούν]

Ξεκινώντας, πρέπει να διευκρινίσουμε πως όταν αναφερόμαστε στην προπαγάνδα δεν εννοούμε μόνο τη διασπορά ψευδών μηνυμάτων, όπως έχει επικρατήσει λανθασμένα. Αποσαφηνίζουμε ότι η πολεμική προπαγάνδα διακρίνεται σε τρεις μορφές εκ των οποίων η πρώτη ασχολείται καθαρά με τη χρήση αληθινών γεγονότων (βλέπε λίστα ) :

Π Ο Λ Ε Μ Ι Κ Η  Π Ρ Ο Π Α Γ Α Ν Δ Α

1. ΛΕΥΚΗ = ΧΡΗΣΗ ΑΛΗΘΙΝΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
2. ΓΚΡΙΖΑ = ΧΡΗΣΗ ΜΙΣΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
3. ΜΑΥΡΗ = ΧΡΗΣΗ ΨΕΥΔΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ

Με μια γενική έννοια, προπαγάνδα είναι το είδος επικοινωνίας (με αληθινά ή ψεύτικα μηνύματα) το οποίο σκοπεύει να πείσει ένα συγκεκριμένο ακροατήριο να διαμορφώσει κάποιες συμπεριφορές ή να αλλάξει στάσεις και απόψεις γύρω από ένα θέμα [3]. Ό,τι ακριβώς περιλαμβάνεται και στον ορισμό των ΨΕΠ:

«Σχεδιασμένες ψυχολογικές δραστηριότητες κατά τη διάρκεια της ειρήνης και του πολέμου κατευθυνόμενες σε εχθρικές, φίλιες ή ουδέτερες κοινωνικές ομάδες, με σκοπό να δημιουργήσουν τέτοια στάση και συμπεριφορά, ώστε να μας ευνοούν στην επίτευξη πολιτικών και στρατιωτικών αντικειμενικών σκοπών».

Στην αρχαία Ελλάδα οι ΨΕΠ αποσκοπούσαν κυρίως στην εξασθένιση της θέλησης του εχθρού να εμπλακεί σε πολεμικές επιχειρήσεις,καθώς και στην εξαπάτηση. Οι επιχειρήσεις αυτές διακρίνονταν σε στρατηγικό και σε τακτικό επίπεδο.

Κλασικό είναι το παράδειγμα από την περίοδο των Μηδικών και συγκεκριμένα προ της, καθοριστικής σημασίας, ναυμαχίας στη Σαλαμίνα το 480 π.Χ. Εκείνη την περίοδο οι Πέρσες είχαν εντάξει στη δύναμή τους πολεμικά πλοία και πληρώματα από τις περιοχές της Ιωνίας καθώς και από τις πόλεις που είχαν «μηδίσει». Ο Θεμιστοκλής στοχεύοντας τη διάσπαση της ενότητας της δύναμης των περσικών ναυτικών δυνάμεων θέλησε να διασπείρει την αμφιβολία στα ανώτατα κλιμάκια της ηγεσίας του εχθρού. Για το σκοπό αυτό φρόντιζε να αφήνει γραπτά ανοικτά μηνύματα σε πηγές όπου γινόταν ο ανεφοδιασμός των πληρωμάτων του στόλου και να χρησιμοποιεί λέξεις (μέσα της τεχνικής επίδρασης), οι οποίες δημιουργούσαν ποικίλα συναισθήματα σε όσους τα διάβαζαν. Μέσω των λέξεων «έστελνε» το ξεκάθαρο μήνυμα να μην έλθουν αντιμέτωποι Έλληνες εναντίον Ελλήνων (όσοι, με τη βία ή όχι, στρατολογήθηκαν από τον Περσικό Στρατό). Η επιχείρηση υπήρξε απόλυτα επιτυχής διότι, όταν οι Πέρσες ενημερώθηκαν από τους υπόλοιπους συμμάχους τους για το περιεχόμενο της «Θεμιστόκλειας προπαγάνδας», αντιμετώπισαν με καχυποψία πλέον τους Έλληνες υποτελείς τους.

Έναν περίπου αιώνα αργότερα, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας στην Ασία, κάθε φορά που ο Μέγας Αλέξανδρος πληροφορούνταν από τους μάντεις ότι τα σφάγια είναι ευοίωνα [4], φρόντιζε να τα περιφέρουν και να τα επιδεικνύουν στους στρατιώτες, ώστε να επιδρά θετικά στο στράτευμα η πληροφορία σε συνδυασμό με την εικόνα στην εμψύχωσή του και στην πίστη του για αίσια έκβαση της επικείμενης μάχης [5].

Πολύ μεταγενέστερα, και ενώ οι ΨΕΠ συνέχισαν να αποτελούν «φαρμακερά βέλη στη φαρέτρα» των κατά καιρούς αντιπάλων δυνάμεων, η περίοδος της κλασικής αρχαιότητας αποτέλεσε το πρότυπο για την εξέλιξή τους. Έτσι, κατά τη διάρκεια του Α΄ΠΠ, το Λονδίνο ήταν γεμάτο από λεωφορεία με αφίσες οι οποίες έδειχναν αποσπάσματα από τον επιτάφιο λόγο του Περικλή, ώστε να υπενθυμίσουν στον βρετανικό λαό τις αξίες για τις οποίες πολεμούσαν [6].

Αργότερα, η Γερμανία, η Ιταλία και η Ιαπωνία ανέπτυξαν δυναμική και επιθετική προπαγάνδα την περίοδο πριν από τον Β΄ ΠΠ, ενθαρρύνοντας τον φανατισμό με νέα τεχνολογικά μέσα όπως το ραδιόφωνο.

Στην αρχαία Ελλάδα υπήρξαν αναμφισβήτητα πολλές ψυχολογικές παράμετροι, οι οποίες μπορούσαν να ανατρέψουν ακόμη και την επιτυχή έκβαση μιας πολεμικής αναμέτρησης. Αρκετές φορές τα στρατεύματα ή τα πληρώματα δεν εκτιμούσαν σωστά τον κίνδυνο κι αδιαφορούσαν για τα μέτρα προφύλαξης και αντιμετώπισης. Από την άλλη, ήταν δυνατό να υπερεκτιμήσουν τον αντίπαλο (διασπορά φημών και μύθων περί αήττητου ή δήθεν δυσμένειας των θεών), να δειλιάσουν ή και να φοβηθούν να αποτολμήσουν οτιδήποτε. Σε αυτό το σημείο αναλάμβανε να παίξει έναν πολύ σπουδαίο ρόλο αυτός που ηγείτο της εκστρατείας, ο στρατηγός ή ο ναύαρχος. Σε αυτή την περίπτωση έπρεπε, καταστρώνοντας την επιχειρησιακή του σχεδίαση, να λαμβάνει υπόψη και τις περιπτώσεις ψυχολογικού επηρεασμού. Όφειλε να γνωρίζει τον τρόπο που θα παρουσίαζε τον αντίπαλο στο στράτευμά του, εμφανίζοντάς τον κυρίως ως αδύναμο (χωρίς να τον εκμηδενίζει) και ποτέ ως φοβερό και επιβλητικό, εμπνέοντας έτσι και εμψυχώνοντας, αλλά και, κατά κάποιον τρόπο, δημιουργώντας ισορροπία στα συναισθήματα των ανδρών του.

Σύνηθες φαινόμενο πριν από μια ναυμαχία ή μάχη ήταν ο προτρεπτικός λόγος του ηγέτη (στρατηγού, ναυάρχου) προς τους άνδρες του. Ο λόγος αυτός ξεκινούσε πρώτα με μια επίκληση προς τους θεούς, με αναφορά στους προγόνους και στη συνέχεια προχωρούσε στον απολογισμό της κατάστασης, με διάφορες λύσεις και προτάσεις και κατέληγε με την προσπάθεια για εμψύχωση όλων και την εξασφάλιση για μια βεβαία νίκη. Από τους πλέον χαρακτηριστικούς αλλά και χαρισματικούς λόγους ηγέτη υπήρξε διαχρονικά ο περίφημος «Επιτάφιος Λόγος» του Περικλή, ο οποίος, εξυμνώντας τις λαμπρές πράξεις των προγόνων που έφεραν την πατρίδα σε τέτοιο σημείο δύναμης, κινητοποίησε τους Αθηναίους στην πολεμική προσπάθεια.

«…Περὶ τοιαύτης οὖν πόλεως οἶδέ τε γενναίως δικαιοῦντες μὴ ἀφαιρεθῆναι αὐτὴν μαχόμενοι ἐτελεύτησαν, καὶ τῶν λειπομένων πάντα

τινά εἰκὸς ἐθέλειν ὑπὲρ αὐτῆς κάμνειν» [7].

[…Για μια τέτοια πατρίδα και για να μην επιτρέψουν να τους τη στερήσουν, οι γενναίοι αυτοί σκοτώθηκαν στη μάχη και όσοι ζούμε φυσικό είναι να είμαστε έτοιμοι να υποστούμε οτιδήποτε για χάρη της].

Σε περιπτώσεις που η πόλη-κράτος διατηρούσε σε υψηλά επίπεδα τους άλλους δύο γενικούς παράγοντες [8] (πολιτικούς και οικονομικούς) δεν ήταν δύσκολο ο ψυχολογικός παράγοντας να αναδειχθεί με το λόγο του ηγέτη σύμφωνα με τους επιθυμητούς σχεδιασμούς.

Παρ’ όλα αυτά, παρατηρούμε –συχνά– ότι το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται ακόμα και σε περιπτώσεις που, ενώ οι άλλοι δυο γενικοί παράγοντες έχουν καταρρεύσει, η νίκη να δείχνει αμφίβολη.

Ένα από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα χειρισμού ανάλογων καταστάσεων συνέβη κατά τη διάρκεια της αθηναϊκής εκστρατείας στη Σικελία όταν οι άνδρες του στρατηγού Νικία [9], αποθαρρυμένοι από την ήττα τους στη ναυμαχία των Συρακουσών και ταλαιπωρημένοι από την έλλειψη τροφίμων, δεν είχαν σκοπό να συνεχίσουν. Ο Νικίας, παρά το γεγονός ότι ήταν αντίθετος αρχικά με το όλο πνεύμα της εκστρατείας κατά των Συρακουσών και ήταν βαριά άρρωστος (έπασχε από νεφρίτιδα, ζήτησε να αντικατασταθεί αλλά οι Αθηναίοι αδιαφόρησαν), συγκέντρωσε τους άνδρες και τους μίλησε με έναν πολύ ενθαρρυντικό λόγο ώστε να ξαναμπούν με νικηφόρα ψυχολογία ξανά στη μάχη. Επειδή τότε τα περισσότερα αθηναϊκά πλοία είχαν καταστραφεί από τον εμβολισμό πλώρη με πλώρη που χρησιμοποιούσαν οι Κορίνθιοι, ο Νικίας, μεταξύ άλλων, τους πρότεινε μέτρα αντιμετώπισης όπως τη «σιδηρά χείρα» [10], και τους αναπτέρωσε το ηθικό ξαναζωντανεύοντας ελπίδες. Η ελπίδα ήταν και είναι συναίσθημα ζωτικής σημασίας· αν χανόταν μπορούσε να επηρεάσει σημαντικά την αποστολή.

«Τὰ δὲ πολλά πρὸς τὰς ἐπιχειρήσεις ἡ μεγίστη ἐλπὶς μεγίστην καὶ τὴν προθυμίαν παρέχεται» [11].

[Ως επί το πλείστον άλλωστε, η μεγίστη ελπίδα εμπνέει και τον μέγιστο ζήλο σε κάθε επιχείρηση].

Για το λόγο αυτό, ακόμη κι αν οι ενδείξεις για την έκβαση μιας μάχης ή ναυμαχίας δεν ήταν αίσιες, αυτές έπρεπε να κρατηθούν μυστικές και στη θέση τους να τοποθετηθούν άλλες ενδείξεις που θα προοιώνιζαν τη νίκη. Κατά τη ναυμαχία των Αργινουσών (406 π.Χ.), ο Αθηναίος στρατηγός Θρασύβουλος, την ημέρα που είχε την ηγεσία, είδε ένα όνειρο. Ο μάντης ερμήνευσε ότι οι στρατηγοί θα νικήσουν, αλλά θα σκοτωθούν. Η ερμηνεία του ονείρου δεν έπρεπε να αναγγελθεί στα πληρώματα ως είχε και οι στρατηγοί αποφάσισαν να αποκρύψουν τον θάνατό τους και να τους πληροφορήσουν μόνο για τη νίκη τους [12].

Ένα μήνυμα, ψεύτικο ή αληθινό, συνήθως περιλαμβάνει λέξεις-κλειδιά που φορτίζουν συναισθηματικά και αποσκοπούν στην άμεση αντίδραση των αποδεκτών. Μεταξύ των λέξεων αυτών (όπως π.χ. πατρίδα, ελευθερία, κ.λπ.) δύναται να υπάρχουν και έντονες λέξεις οι οποίες προκαλούν αρνητικά συναισθήματα όπως, για παράδειγμα, οι ύβρεις, ώστε η μετάδοση ενός μηνύματος να γίνεται περισσότερο προσωπική. Κάτι τέτοιο στοχεύει στην αποτελεσματικότερη διαμόρφωση συναισθημάτων. Από το β΄ βιβλίο των Ιστοριών του Ηροδότου (102) αντλούμε μια πληροφορία πολύ ενδιαφέρουσα που ταυτόχρονα προκαλεί κι έκπληξη για τη διαχρονικότητά της. Ο Φαραώ της Αιγύπτου Σέσωστρις όποτε συναντούσε έναν γενναίο εχθρό που πολεμούσε με ανδρεία για την ελευθερία του, έστηνε στήλες πάνω στις οποίες ανέφερε το όνομά του· σε αντίθετη περίπτωση, πρόσθετε στις στήλες απεικονίσεις γυναικείων γεννητικών οργάνων, θέλοντας να δείξει ότι οι κάτοικοι της πόλης ήταν… άνανδροι.

Τέχνη ήταν, επίσης, όχι μόνον ο ενθαρρυντικός λόγος του ηγέτη (στρατηγού,ναυάρχου) αλλά και η αλήθεια και το ψέμα και ο τρόπος παρουσίασής τους.

«Οὕτω πολλάκις συνήνεγκεν καὶ τοὺς φιλίους ἅμα τοῖς πολεμίοις ἐξαπατῆσαι, τοῖς μὲν τὰ κρείττω, τοῖς δὲ τὰ χείρω ψευδόμενον» [13].

[Συμφέρει πολλές φορές να λέμε ψέματα και στους δικούς μας και στους εχθρούς· στους πρώτους ευχάριστα, στους δεύτερους δυσάρεστα].

Η αλήθεια δεν ήταν πάντοτε ευχάριστη όταν ακουγόταν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Μπορούσε όμως να γίνει ευχάριστη με ένα ψέμα. Και όταν το ψέμα αυτό επιδρούσε θετικά, τότε έφερνε το επιθυμητό αποτέλεσμα άρα, αυτομάτως, έπαυε να είναι ψέμα! Αναλυτικότερα:

α) Ψεύτικη είδηση που αποδυναμώνει τις Εχθρικές Δυνατότητες.

Όταν, κατά τη διάρκεια μιας ναυμαχίας, επικρατεί η πληροφόρηση ότι ο αντίπαλος στόλος χάνει δυνάμεις ή ότι ο αντίπαλος που ηγείται είναι νεκρός (ή οτιδήποτε σοβαρά μειονεκτικό που αφορά τον αντίπαλο) αποσκοπεί στη μείωση ηθικού και μαχητικής ισχύος του εχθρού προκαλώντας σύγχυση. Ως παράδειγμα θα αναφερθούμε στη ναυμαχία της Μυκάλης (479 π.Χ.). Όταν οι Έλληνες ναυμαχούσαν στη Μυκάλη και δέχονταν πλήγματα από τους εχθρούς, οι Ίωνες μήδιζαν από φόβο. Τότε ο Σπαρτιάτης ναύαρχος Λεωτυχίδης χάλκευσε μια είδηση, ότι δήθεν οι Έλληνες νίκησαν στις

Πλαταιές. Οι Ίωνες μόλις το άκουσαν αναθάρρησαν και ενώθηκαν με τους υπόλοιπους Έλληνες. Το αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο να κερδίσουν, αλλά και η ίδια η τύχη φρόντισε να επαληθευθεί η νίκη στη μάχη των Πλαταιών! [14]

β) Ψεύτικη είδηση που εξαλείφει τις Εχθρικές Δυνατότητες

Μια κατασκευασμένη ψευδής είδηση μπορούσε να στοχεύσει στην εξάλειψη και στην ολοσχερή καταστροφή ενός ήδη αποδυναμωμένου στρατεύματος, το οποίο βρισκόταν σε μειονεκτική θέση, ή είχε κουραστεί και ετοιμαζόταν να οπισθοχωρήσει, ή είχε ηττηθεί και απέμενε μόνο να παραδοθεί.

Όταν οι Αθηναίοι έχασαν την τελευταία ναυμαχία στη Σικελία (413 π.Χ.) αποφάσισαν να φύγουν νύκτα. Οι Συρακούσιοι ενθουσιασμένοι από τη νίκη τους τέλεσαν επινίκιες θυσίες και ύστερα από το πολύ ποτό κοιμήθηκαν. Ο Συρακούσιος στρατηγός Ερμοκράτης δεν ήθελε να αφήσει τους Αθηναίους να διαφύγουν την ώρα που Συρακούσιοι κοιμούνταν. Έστειλε στο αθηναϊκό στρατόπεδο υπό τη συνοδεία ιππέων μερικούς δήθεν φίλους των Αθηναίων με σκοπό να ειδοποιήσουν τον

Νικία:

«Μὴ ἀπάγειν τῆς νυκτός τὸ στράτευμα ὡς Συρακοσίων τὰς ὁδοὺς φυλασσόντων, ἀλλά καθʼ ἡσυχίαν τῆς ἡμέρας παρασκευασάμενων ἀποχωρεῖν» [15].

[Να μην αποσύρει τον στρατό τη νύκτα, διότι τάχα οι Συρακούσιοι φύλαγαν τους δρόμους, αλλά ν’ αναχωρήσει την ημέρα, αφού ετοιμαστεί με την ησυχία του].

Ο Νικίας έπεσε στην παγίδα, το πίστεψε, και περίμενε να ξημερώσει για να αποχωρήσει το στράτευμα. Το πρωί όμως οι Συρακούσιοι, που είχαν πλέον αναλάβει τις δυνάμεις τους, έπιασαν τις διαβάσεις των ποταμών και τις γέφυρες και σκόρπισαν τον όλεθρο στους Αθηναίους [16].

γ) Ψεύτικη είδηση που τροφοδοτεί τις Εχθρικές Δυνατότητες

Η ψεύτικη είδηση, στην υπηρεσία του ψυχολογικού πολέμου, μπορεί μεταξύ άλλων να προκαλέσει βαθιά ικανοποίηση στον εχθρό, με σκοπό να τον παραπληροφορήσει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα συνιστά η ψεύτικη είδηση/παραπληροφόρηση που χρησιμοποίησε ο Θεμιστοκλής για να ενισχύσει τις περσικές δυνάμεις όχι μόνο με ελπίδα για τη νίκη, αλλά με υπέρτατη αλαζονεία. Στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, οι Αθηναίοι, με την «επιχείρηση Σίκκινος» [17], παραπλάνησαν τον Ξέρξη και τον ανάγκασαν να αλλάξει τα σχέδιά του και να ναυμαχήσει σε ένα πεδίο που ήταν ακατάλληλο γι’ αυτόν. Το κλειδί στην παραπληροφόρηση ήταν ότι είπε στον αντίπαλο αυτά που ήθελε να ακούσει. Τροφοδότησε την υπεροψία του, ικανοποίησε τον εγωισμό του και τον παρέσυρε να αναμετρηθεί σε μη ευνοϊκό τόπο και χρόνο. Η χρήση των ψευδών ειδήσεων απαιτούσε δεξιοτεχνία. Δεν ήταν δύσκολο «σπουδαία λόγια» από κακό χειρισμό να φέρουν τα αντίθετα αποτελέσματα. Υπήρχαν περιπτώσεις που για την καλύτερη λειτουργία του στρατού/στόλου έπρεπε να ακουστούν λόγια ικανά να προκαλέσουν όχι εμψύχωση αλλά φόβο. Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ότι:

«τοὺς μὲν γὰρ δειλούς ἀνδρείους ποιεῖ, τοὺς δὲ θρασεῖς προμηθεῖς» [18].

[Ο φόβος κάνει δειλούς τους γενναίους και τους θρασείς προνοητικούς].

Η παραπάνω ρήση, όπως και εν γένει κάθε ρήση, εγκυμονούσε κινδύνους αν ο χειρισμός της πληροφόρησης/προπαγάνδας δεν ήταν προσεκτικός. Μπορούσαν να συμβούν δύο τινά:

α) να τρομοκρατηθούν τόσο από τον αντίπαλο, ώστε να μη θέλουν να αποτολμήσουν τίποτα ή

β) να περιφρονήσουν τόσο τον εχθρό, ώστε να μη λάβουν καμία προφύλαξη. Για το λόγο αυτό η ικανότητα του ηγέτη (στρατηγού, ναυάρχου) δοκιμαζόταν από τη γνώση και των δύο περιπτώσεων ώστε να βρίσκει την κατάλληλη στιγμή να παρουσιάσει τον αντίπαλο ως αδύναμο ή ως επιβλητικό.

Σημαντική θέση είχε και η εικόνα ως μέσο τεχνικής επίδρασης. Τα σύμβολα/εμβλήματα (θρησκευτικά, πολιτικά, κ.λπ.) δημιουργούσαν έμπνευση. Η χρήση τους ήταν μια συνήθεια, η οποία έπαιρνε τη μορφή άγραφου νόμου, μέσω της οποίας αναπτύσσονταν ισχυροί δεσμοί μεταξύ των στρατιωτών/πληρωμάτων και συνέβαλλε στην εξύψωση του ηθικού τους. Ισχυρή επιρροή είχαν και στους πληθυσμούς.

Όταν ο Επαμεινώνδας οδήγησε 6.000 Θηβαίους κατά 40.000 Σπαρτιατών και των συμμάχων τους, οι Θηβαίοι φοβήθηκαν μπροστά στο πλήθος των αντιπάλων τους. Για να τους αναζωπυρώσει την ελπίδα, έφερε τη νύχτα έναν τεχνίτη, ο οποίος αλλοίωσε το ξόανο της θεάς Αθηνάς. Αρχικώς, το άγαλμα παρουσίαζε τη θεά να κρατά στο δεξί χέρι ένα δόρυ, ενώ η ασπίδα της ήταν ακουμπισμένη μπροστά στα πόδια. Ο τεχνίτης παρουσίασε τη θεά να κρατά την ασπίδα από τη λαβή. Όταν οι στρατιώτες αντίκρισαν το αλλοιωμένο άγαλμα, έμειναν κατάπληκτοι καθώς πίστεψαν πως η θεά είχε εξοπλιστεί κατά των εχθρών. Έτσι οι Θηβαίοι πήραν θάρρος, αγωνίστηκαν με γενναιότητα και επικράτησαν [19].

Εικόνες με έντονη επιρροή αποτελούσαν τα σφάγια των θυσιών. Όσα ήταν ευοίωνα, έπρεπε να είναι ορατά από όλους στο στράτευμα. Στην αντίθετη περίπτωση, η δυσμενής εικόνα αποκρυβόταν και στη θέση της ανακοινωνόταν η ψεύτικη είδηση, ότι η έκβαση της εκστρατείας (μάχης, ναυμαχίας) θα είχε αίσιο τέλος. Η εικόνα επηρέαζε ποικιλοτρόπως και είχε ευρεία ανάπτυξη δυνατοτήτων. Ο στρατηγός των Λακεδαιμονίων Αγησίλαος (442-358 π.Χ.), σε μάχη κατά των Βοιωτών που κυλούσε αμφίρροπα, έστειλε τα μεσάνυχτα τους πιο πιστούς οπλίτες του με τη διαταγή να καλύψουν με χώμα όσους νεκρούς Σπαρτιάτες μπορούσαν να αναγνωρίσουν. Οι οπλίτες τελείωσαν το έργο τους πριν ξημερώσει. Το αποτέλεσμα ήταν, όταν ξημέρωσε η επόμενη μέρα, οι Βοιωτοί να δουν ότι οι νεκροί Σπαρτιάτες ήταν ελάχιστοι σε σχέση με τους δικούς τους. Αυτή η εικόνα επέφερε απογοήτευση κι έχασαν το ηθικό τους, πιστεύοντας ότι οι Λακεδαιμόνιοι ήταν πολύ κοντά στη νίκη [20].

Το εύρος που καλύπτουν οι ψυχολογικές επιχειρήσεις στην αρχαία Ελλάδα είναι αρκετά μεγάλο. Η χρήση των τεχνικών επίδρασης σε συνδυασμό με την εκτίμηση των πληροφοριών απαιτούσε ιδιαίτερο χειρισμό, και από τα γεγονότα αντιλαμβανόμαστε τη σημασία που είχε ο τομέας αυτός ήδη από εκείνη την εποχή.

Οι ασπίδες ορισμένες φορές σκόπιμα απεικόνιζαν τρομακτικές παραστάσεις από τη μυθολογία, όπως η εικονιζόμενη κεφαλή της Μέδουσας, με σκοπό την τρομοκράτηση του αντιπάλου. (Φωτογραφία από την ιστοσελίδα του Αρχαιοπρεπούς Οπλιτικού Αγήματος «Κορύβαντες» www.koryvantes.org)

ΠΗΓΕΣ/ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Θουκυδίδης, Ιστορίαι, εκδ. Πάπυρος & εκδ. Γεωργιάδης.

Ξενοφών, Ελληνικά, εκδ. Πάπυρος

Ονάσανδρος, Στρατηγικός, εκδ. Κάκτος

Πολύαινος, Στρατηγήματα, εκδ. Γεωργιάδης

Στοβαίος, Βιβλίο Δ΄ , εκδ. Κάκτος

Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου (2009): Ο παράγων ελιγμός κατά τις ναυμαχίες των αρχαίων Ελλήνων. Ναυτική Επιθεώρηση, εκδ. Υπηρεσία Ιστορίας Ναυτικού/ ΓΕΝ, τεύχ. 568, σελ 87.

Χρήστος Μπίσιας, (Πλωτάρχης (ΥΙ) Π.Ν)-Δρ Ευτέρπη Μαμπλέκου, Ταγματάρχης (ΥΙ), (2007): «Η ψυχολογία στον πόλεμο: Προπαγάνδα και ενεργητικά μέτρα, Ναυτική Επιθεώρηση, τεύχ. 560.

Louis J. Hallee, (1984): «The Elements of International Strategy»,

University Press of America.

Linebarger, P. M.A., (1954): «Psychological Warfare», Washington, Combat Forces Press, 1954

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1 .Οι ΗΠΑ διατηρούν έναν από τους μεγαλύτερους οργανισμούς που ασχολούνται με ψυχολογικές επιχειρήσεις. Αποτελεί ξεχωριστό τμήμα των ενόπλων δυνάμεων, του οποίου η 4η Διεύθυνση μόνο αποτελείται από 3 τμήματα! (Πλωτάρχης (ΥΙ) Χρήστος Μπίσιας Π.Ν.- Ταγματάρχης (ΥΙ) Δρ Ευτέρπη Μαμπλέκου (2007): «Η ψυχολογία στον πόλεμο: Προπαγάνδα και ενεργητικά μέτρα», περιοδικό «Ναυτική Επιθεώρηση»,τεύχ.

560).

2. Θουκυδίδου: Ιστορίαι, ΣΤ 34

3. Hogg, M.A. & Vaughan, G.M. (2005): «Persuasion and attitude change, στο Social Psychology», London: Pearson Prentice Hall., καθώς και στο Linebarger, P. M.A. (1954): «Psychological Warfare», Washington: Combat Forces Press.

4. Η συνήθεια αυτή ήταν ιερά υποχρέωση πριν από κάθε εκστρατεία, και τη συναντούμε από τα ομηρικά έπη. Οι μάντεις (οιωνοσκόποι) εξέταζαν από τα ζώα που προσέφεραν για θυσία, εκτός των άλλων, τη λειότητα και τη χροιά των σπλάχνων (Αισχύλος, Προμηθέας, 493/ Ευριπίδης, Ηλέκτρα, 833) και έβγαζαν το συμπέρασμα εάν η εκστρατεία θα είχε αίσια έκβαση ή όχι.

5. Πολυαίνου, Στρατηγήματα, Δ΄ 3, 14

6. Paul Millet. «Warfare, Economy and Democracy in Classical Athens Rich and Shipley», στο War and Society in the Greek World, σελ. 179

7. Θουκυδίδου, Ιστορίαι, Β΄ 41.

8. Αναφερόμαστε στους παράγοντες του περιβάλλοντος (Περιοχή Επιχειρήσεων) και της Σχετικής Μαχητικής Ισχύος, οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την έκβαση των επιχειρήσεων (ανάλυση η οποία περιλαμβάνεται στο δεύτερο στάδιο της Εκτίμησης Καταστάσεως).

9. Ο Νικίας ήταν Αθηναίος στρατηγός και πολιτικός με πλούσια επιτυχία στο ενεργητικό του. Διαπραγματεύτηκε την ειρήνη του 422 π.Χ. (Νικείος ειρήνη) και θανατώθηκε από τους Σπαρτιάτες μετά την ήττα των Αθηναίων στη Σικελία.

10. Όταν ο Γύλιππος πληροφορήθηκε για τις σιδερένιες χείρες (αρπάγες) που θα χρησιμοποιούσαν τα πλοία του Νικία, φρόντισε να καλύψει με δέρματα τις πλώρες και τα πάνω μέρη των πλοίων του, ώστε οι αρπάγες να μη βρίσκουν λαβή, να γλιστρούν και να φεύγουν (Θουκυδίδου, Ιστορίαι, Η 65).

11. Θουκυδίδου, Ιστορίαι, Η 67.

12. Διοδώρου Σικελιώτου, ΙΓ΄ 97, 5-7.

13. Ονασάνδρου, Στρατηγικός, ΧΙΙΙ 3.

14. Πολυαίνου, Στρατηγήματα Α΄ 33/Ηρόδοτος, Θ΄ 100.

15. Θουκυδίδου, Ιστορίαι, Ζ΄ 73.

16.Θουκυδίδου, Ιστορίαι, Ζ΄, 73/Πλούταρχος, Νικίας, 26.

17. Ο Θεμιστοκλής αποστέλλει τον υπηρέτη του Σίκκινο, τη νύκτα της 28ης Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ. στους Πέρσες στρατηγούς να τους αποκαλύψει, τάχα, τις κινήσεις του ελληνικού στόλου. Ο Σίκκινος τους πληροφορεί ότι οι Έλληνες δειλιάζουν κι ετοιμάζονται να φύγουν. Τους επεσήμανε ότι τώρα δίδεται στους Πέρσες η ευκαιρία να τους εμποδίσουν να φύγουν, μιας που στερούνται στη Σαλαμίνα της πεζικής τους δύναμης, και να τους καταστρέψει. (Ηροδότου, Ιστοριών Η’ 75)

18. Ονασάνδρου, Στρατηγικός, XIV α΄.

19. Πολυαίνου Στρατηγήματα, Β΄ 3, 12.

20. Πολυαίνου, Στρατηγήματα, Β΄ 1, 23._

Η Εικόνα είναι από το www.opinion-maker.org της Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου Συγγραφεύς-ναυτικός, μέλος Ελληνικής Εταιρίας Στρατηγικών Μελετών (ΕΛ.Ε.Σ.ΜΕ.)(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Στρατοί & Τακτικές, τεύχος 1, Απρίλιος 2010, εκδόσεις Αιγίς, σελ. 28-35)

Αναδημοσίευση από το Αβέρωφ που αλίευσε η Φαίη

Διαβάστε περισσότερα »

Η Ελλάδα γεμάτη από «θησαυρούς» ορυκτών

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ !!!

Εκθεση του ΟΗΕ αποκαλύπτει ότι «βάσει ερευνών και εξορύξεων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, η χώρα κάθεται επάνω σε μία πλάκα με δεκάδες εξαιρετικά σπάνια ορυκτά με εφαρμογή στη βαριά βιομηχανία, την αεροναυπηγική κ.λπ., τα οποία διαθέτει και σε μεγάλες ποσότητες»

Στην έκθεση του ΟΗΕ αποκαλύπτεται η ύπαρξη χουντίτη, ενώ η χώρα μας είναι πρώτη στην προμήθεια βωξίτη, νικελίου, περλίτη και στην εξαγωγή ακατέργαστου μαγνησίου στην Ευρώπη

Ενας σπάνιος «θησαυρός», που θα μπορούσε να βγάλει τη χώρα μας από την οικονομική κρίση, κρύβεται στα ελληνικά εδάφη. Τον... άσο που κρύβει η Ελλάδα στο μανίκι της, σύμφωνα με έκθεση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, αποτελούν πλούσια κοιτάσματα ορυκτών μεταξύ των οποίων χρυσός, χαλκός και νικέλιο.

Η αφθονία σπάνιων ορυκτών έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον μεγάλων «παιχτών» του εξωτερικού, η χώρα όμως σε σύνολο 177 χωρών βρίσκεται μόλις στην 57η θέση όσον αφορά τη δυνατότητα προσέλκυσης επενδύσεων που σχετίζονται με τους φυσικούς πόρους. Εκθεση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, που δημοσιεύτηκε χθες, αποκαλύπτει μεταξύ άλλων ότι «βάσει ερευνών και εξορύξεων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, η χώρα κάθεται επάνω σε μία πλάκα με δεκάδες εξαιρετικά σπάνια ορυκτά με εφαρμογή στη βαριά βιομηχανία, αεροναυπηγική κ.λπ., τα οποία διαθέτει και σε μεγάλες ποσότητες».

Πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα νέο «Ελντοράντο».

Στην έκθεση αποκαλύπτεται η ύπαρξη χουντίτη (μοναδική παγκοσμίως η ύπαρξη του εν λόγω υλικού που χρησιμοποιείται για την κατάσβεση πυρκαγιών και ως αντιπυρικό υλικό στις οικοδομές), ενώ η χώρα μας είναι πρώτη στην προμήθεια βωξίτη, νικελίου, περλίτη και στην εξαγωγή ακατέργαστου μαγνησίου στην Ευρώπη και παράλληλα δεύτερη στην Ευρώπη και πέμπτη σε όλο τον κόσμο στην παραγωγή λιγνίτη.

Το 3%-5% του ΑΕΠ
Οπως επίσης αναφέρεται στην έκθεση του ΟΗΕ, ο τομέας των εξορύξεων στην Ελλάδα αποτελεί σημαντικό κομμάτι της οικονομικής δραστηριότητας, καθώς αντιπροσωπεύει το 3%-5% του ΑΕΠ, ενώ απασχολεί επισήμως 20.000 άτομα και ανεπισήμως 60.000 εργαζομένους. Ειδικότερα, ο λιγνίτης προμηθεύει 21 σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, δηλαδή το 50% της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται στην Ελλάδα.

Είναι χαρακτηριστικό, σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, ότι το 2009 η συνολική παραγωγή του ορυκτού πλούτου ήταν περίπου 63 εκατομμύρια τόνοι, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις υπολογίζεται ότι συνολικά οι πωλήσεις σε ορυκτά και μέταλλα ανέρχονται ετησίως στα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ.

Βέβαια, η παραγωγή το 2009 σημείωσε σημαντική πτώση, που αποδίδεται στην ύφεση. Τη στιγμή που η παραγωγή βωξίτη, για παράδειγμα, το 2008 ανήλθε στους 2,1 εκατομμύρια τόνους, το 2009 έπεσε στους 1,9.

Από την έκθεση του ΟΗΕ προκύπτει, τέλος, ότι στην Ελλάδα υπάρχουν σημαντικά αποθέματα σε ορυκτά, τα οποία η χώρα έχει πάψει να εκμεταλλεύεται ή δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με αυτά. Πρόκειται, μεταξύ άλλων, για τον πηλό, τον ασβεστόλιθο, τον σχιστόλιθο, την καολίνη και τον γύψο.

Κατερίνα Κοσμά   Αλιεύθει από  ethnos.gr  μέσω Περίοπα.
kosma@pegasus.gr

Διαβάστε περισσότερα »

“Ο Εκδικητής”! Ανδρέα Καρκαβίτσα (Από τα λόγια της πλώρης)

Είμαστε άντρες εμείς είμαστε άντρες! είπε ο υποναύκληρος καθισμένος ανάμεσα στο πλήρωμα. Έλληνας! σου λέει ο άλλος· δεν είναι παίξε γέλασε. Έχουμε τα κακά μας – δε λέω· πήραμε δρόμο στραβό, σαν το κακοκυβερνημένο πλε­ούμενο· μα δεν είμαστε και ντιπ! για πέταμα. Και να είμαστε για πέταμα, πάλι δε θα χαθούμε, θέλουμε δε θέλουμε, θα ζή­σουμε. θα ζήσουμε και θα θεριέψουμε και θα δοξαστούμε, όπως και πρώτα. Το σιδερόξυλο σιδερόξυλο είναι, όσο κι αν το κουτσουρέψεις· όσο κι αν του μαδήσεις την κορφή, αν του ζεματίσεις τα φύλλα, αν του πριονίσεις τα κλαδιά. Ο λέοντας, λέοντας λέγεται, όσο κι αν του ψαλιδίσεις τη χήτη, αν του κόψεις την ουρά, αν του βγάλεις τα νύχια, αν του ξεριζώσεις τα δόντια. Φτάνει το βρούχημά του να σε πάει ριπιτί. Το έχει το σκαρί μας, ναι· το θέλ’ η τύχη μας να είμαστε πάντα μεγά­λοι. Όπου κι αν γυρίσεις, σε στεριές και θάλασσες, σε νότο και βοριά, σ’ ανατολή και δύση, θα το ιδείς γραμμένο. Και γραμ­μένο όχι με ανθρώπινο κοντύλι, αλλά με το ίδιο χέρι, το πα­ντοδύναμο χέρι του Δημιουργού. Είμαστε άντρες, σου λέω!

Να, κοίταξε στην Ανατολή. Εκεί βγαίνει ο ήλιος, ήλιος λαμπρός και αβασίλευτος – ο ήλιος του Γένους μας. Όποιος δεν έχει μάτια, εκείνος δε βλέπει τη χαραυγή· εθνική χαραυγή, πόθος και καημός αιώνων όλων – όχι κουραφέξαλα.

Κοίταξε γύρω μας: θάλασσα φουρτουνιασμένη, ουρανός κατασκότεινος, στεριές σκουντουφλιασμένες, φορτωμένες δάκρυα και φαρμάκι, θεριά τα κύματα χτυπάνε το καράβι μας. Λύσσα και χολή μας πολεμά. Το νερό δέρνει τη στεριά, την τρώει, την ξεσχίζει, την πετσοκόβει άπονα, όσο να κάμει τα πάντα θάλασ­σα και ν’ απλωθεί αχόρταγος ρούφουλας στον παράνομο κόσμο.

Μα γύρισε κατά την Ηράκλεια. Καιρός διαμάντι· νερό τρι­σάγιο. Το μάτι του θεού εκεί έπεσε. Έχεις αρρώστια; πήγαινε να γιατρευτείς. Έχεις πονόματο; άλειψε τα ματόφυλλό σου ν’ αγναντέψεις κόσμους. Είσαι κουφός; θ’ ακούσεις αρμονίες. Βερέμης είσαι; Διγενής έγινες. Η κολυμπήθρα του Σιλωάμ εκεί βρίσκεται για μας. Κολυμπήθρα σωματική, κολυμπήθρα ψυχι­κή, εθνική πρώτ’ απ’ όλα. Είναι η Άγια Τράπεζα της Αγιασοφιάς, το προσκυνητάρι του Γένους μας.

Την άπαρτη Πόλη μας ξένου πόδι την πάτησε – ποδάρι Βενετσάνου. 0 τυφλός Δάνδολος με ξεμωραμένου πιθυμιά έκλει­σε στην άσαρκη αγκαλιά την παρθένα μας· μάρανε τα ρόδα του προσώπου της με το βρωμερό του χνώτο· ρούφηξε το τρισά­γιο αίμα της με τα σαλιαριστά φιλήματα του. Εννιακόσιων χρόνων ένδοξη ζωή την έσβησε μ’ ένα του σφιχταγκάλιασμα. Ο Λάσκαρης, φαρμακωμένης ώρας βασιλιάς, φεύγει μακριά συνεπαίρνοντας του Γένους την ελπίδα, την αθάνατη σπορά, που θα γυρίσει πάλι μια μέρα θεριεμένος εκδικητής. Και ο καταχτητής, Φράγκοι και Βενετσάνοι και Γερμανοί αδέσποτοι, σαν το αψύ πουλάρι, που τσαλαπατεί με τα πέταλά του τ’ αβρά λούλουδα, χύνονται απάνω της αχόρταγοι. Με το σταυρό τους συντρίβουν το σταυρό μας· με τη θρησκεία τους πελεκούν τη θρησκεία μας. Γκρεμίζουν εκκλησίες, ποδοπατούν καλλιτεχνή­ματα, μολύνουν αγιάσματα, αποτεφρώνουν πνευματικά αριστουργήματα. Και σφάζουν γέροντες, ατιμάζουν παρθένες, πα­τούν αρχόντων μέγαρα, ξαπλώνονται σε βασιλικά κλινάρια· νεκρούς γυμνώνουν ένδοξους, ποδοκυλούνε στέμματα θαυμαστά, στενάζει η Βασιλεύουσα· μυρολογά η Σιών μας! Και ο Δάνδολος, γιος κουρσάρων, δε λησμονεί την τέχνη των πατέρων του. Κουρσεύει και θέλει με ξένα και αταίριαστα στολίδια να στολίσει τη λιμνογέννητη πατρίδα του.

Γαλέρες φεύγουν και γαλέρες έρχονται. Παίρνουν τον πλού­το μας τον αδαπάνητο, τη δόξα μας, την αβασίλευτη τη λάμ­ψη, τη σοφία, τα ιερά μας. Η Βενετία τα δέχεται περίχαρη, στο­λίζεται και καμαρώνει σαν ξιπασμένη και άμυαλη τσιγγάνα. Ζώ­νεται το σπαθί του Κωνσταντίνου μας το βλογημένο, που έχει στο θηκάρι του τον ουρανό με τ’ άστρα, τη θάλασσα με τα κα­ράβια, τη γη με τα κάστρα της· ιστορία χρυσόγλυπτη του απέ­ραντου Κράτους μας. Παίρνει την κολυμπήθρα, που τόσοι βα­φτίστηκαν πορφυρογέννητοι, και βαφτίζει μέσα των εμπόρων τα παιδιά. Με τις χρυσόπορτες του ναού μας στολίζει τον Άγιο Πέτρο της· στήνει στους πύργους της το Ρολόγι, θαύμα του κό­σμου, με τους Μάγους που χαιρετούν ταπεινοί του Χριστού μας τη Γέννηση· στήνει στις πλατείες της τ’ άλογα τ’ ανεμοπόδαρα, ακράτητου λαού συμβολική παράσταση.

Γαλέρες φεύγουν και γαλέρες έρχονται. Παίρνουν τα πλού­τη μας, τη δόξα, τα ιερά μας. Αλλού τα πάνε, στη Δύση την τρισβάρβαρη, να ημερέψουν και κείνης τους λαούς, να δοξά­σουν και κείνης τα χώματα.

Η Αγιατράπεζα όμως δεν ακολουθεί. Η πλάκα η πολύτιμη, που την έστησε ο Ιουστιανός στη μέση του Ναού, λαμπρό ζαφείρι στη χρυσή σφεντόνα του· η πλάκα που άκουσε τόσα Νικητήρια και θυσίασε απάνω της ο Φώτιος, δεν πάει να κλειστεί σκλάβα στα δολερά τείχη, στ’ αρπαχτικά χέρια του Ιννοκέντιου. Όχι, δεν πάει. Άνοιξε η καρίνα στα δυο και γλίστρησε η Αγιατράπε­ζα στα νερά του Μαρμαρά. 0 βούρκος έφυγε από κοντά της, όπως φεύγει η αμαρτία στο Σταυρό, και ο χρυσός άμμος στρώθηκε, κλίνη πάναγνη από κάτω της. Και του θεού το μάτι, του δικαιοκρίτη και παντοδύναμου, στάθηκε απάνω της άγρυπνο, όπως μάνας μάτι στην κούνια του μονάκριβου παιδιού της.

***

Και από τότε είναι εκεί καιρός διαμάντι, ήλιος κατάργυρος, νερό τρισάγιο. Μύρο ανεβαίνει από το βυθό και απλώνεται στο πρόσωπο της θάλασσας και κάθεται χρίσμα σωματικό, χρίσμα ψυχικό, εθνικό πρώτ’ απ’ όλα! Όπως από το Δισκοπότηρο βγαίνει η σωτηρία του χριστιανού, θα έβγει από κει και η δι­κή μας απολύτρωση. Η χαραυγή του γένους μας εκεί θ’ ανατείλει· ναι, εκεί θα ανατείλει. Προβαίνει ολοένα η Αγιατράπεζα και βούλεται να πιάσει τη στεριά. Αργά η γρήγορα θα την πιάσει τη στεριά. Και τότε σ’ όλη την ελληνική γη, από άκρη σ’ άκρη, από νότο και βοριά, χαρούμενος ο ήλιος θα πυρώσει τους δούλους, καμπάνα θα σημάνει σε κάθε μιναρέ και τα τζα­μιά θα ηχολογήσουν τη χριστιανική, την εθνική μας λειτουρ­γία. Και τότε πάλε η Χρυσόπορτα θα στολίσει Ελλήνων βασι­λιάδων τα τρόπαια.

Τότε θα πάρουμε και τα κουρσεμένα πίσω. Τα πλούτη μας, τις δόξες, τα ιερά μας. Θα πάρουμε το σπαθί του Κωνσταντί­νου και την κολυμπήθρα του Πορφυρογέννητου· τις πόρτες του Ναού μας, το Ρολόγι των Μάγων, τ’ άλογα τ’ αράθυμα. Και θα μείνει πάλι φτωχή και ταπεινή ψαρούδισσα η Βενετιά, και η Πόλη μας θα γίνει καύχημα και στόλος της Οικουμένης, όπως ήταν πριν τη μαράνει του Βενετσάνου το αγκάλιασμα και το βάρβαρο ποδάρι του Τούρκου.

Ναι· θα ζήσουμε και θα θεριέψουμε και θα δοξαστούμε πά­λι. Είμαστε άντρες εμείς· μωρ’ είμαστ’ Έλληνες!…»

Και ορθός τώρα έριξε τα μάτια φλογερά στις σκοτεινές στεριές, σαν προφήτης του Ισραήλ, υμνώντας τη γη της Επαγγελίας, ο υποναύκληρος. Και δεν ήταν, όχι, ο ναύτης ο ταπεινός. Ήταν ο Ελληνισμός ολόκληρος, με την ακλόνητη πί­στη στις παραδόσεις και τους θρύλους του.

Πηγή: sarantakos.com  Μέσω  Αβέρωφ απ τη  Μέλια .

Εικόνα : Κωνσταντίνος Βολανάκης, “Κάτω από το σεληνόφως” από το xartografos.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα »

Με λόγια απλά

Πολλά χρόνια πριν, όταν ήμουνα παιδί, περίμενα όπως όλα τα παιδιά με λαχτάρα τις διακοπές  και τις αργίες. Τη μία μέρα έκλεινε το σχολείο… το ίδιο βράδυ έπρηζα τους γονείς μου…. και την επομένη έβαζα πλώρη για το χωριό της γιαγιάς μου το Χορτιάτη.

Η γιαγιά μου είχε χηρέψει πολύ νέα. Τον ήρωα παππού μου, τον εκτέλεσαν για αντίπονα οι Γερμανοί μπροστά στα μάτια της γιαγιάς μου… κρατούσε τον μικρό του γιο στην  αγκαλιά του  για να τον προφυλάξει από την κτηνωδία του κατακτητή, μόνο που δεν τα κατάφερε γιατί η ίδια γερμανική σφαίρα τους διαπέρασε και τους δυο.

Τα στερνά λόγια του παππού μου ήταν: μην κλαις Αναστασία… μη τους δώκεις αυτή τη χαρά….. στάσου ορθή… και έκλεισε τα μάτια.

Η γιαγιά μου μαρμάρωσε….. δεν ήξερε ποιόν να πρωτοθρηνήσει.

Το στερνοπαίδι της ή τον πατριώτη άντρα της που δεν είχε αφήσει πόλεμο για πόλεμο, υπερασπιζόμενος τα όσια και τα ιερά της πατρίδας του, πολεμώντας σώμα με σώμα τον εχθρό.

Σήκωσε από κάτω το κορμάκι του Νικόλα της, το χωριό καιγότανε μετά μουσικής (είναι ιστορικά καταγεγραμμένο ότι η σφαγή στο Χορτιάτη συνοδευόταν από τους ήχους ενός βιολιού) και φώναξε τα παιδιά της ένα ένα με το όνομα τους, για να σιγουρευτεί ότι είναι όλα ζωντανά. Τα παιδιά μαζεύτηκαν σαστισμένα, μπαρουτοκαπνισμένα. Η μεγάλη της κόρη ξέσπασε σε κλάματα και ουρλιαχτά.

Η γιαγιά μου τότε αντέδρασε απρόσμενα βίαια. Της έριξε ένα σβουριχτό χαστούκι( που ακόμα το θυμάται) και έδωσε εντολές: Σκάσε… πάμε να βοηθήσουμε τον κόσμο που καίγεται και κλαίς αργότερα…. πιάσε τα παιδιά απ’ το χέρι.

Ξάπλωσε το στερνοπούλι της δίπλα στον πατέρα του και άρχισε να τρέχει σαν τρελή με τα παιδιά ξοπίσω της.

Ήταν Σάββατο 2 Σεπτεμβρίου του 1944.

Η γιαγιά μου από κείνη τη μέρα στέρεψε το δάκρυ της, ζώστηκε τα μαύρα ρούχα μέχρι τον θάνατό της, αντριώθηκε και ανάστησε τα παιδιά της.

Κατά την διάρκεια του πολέμου βοήθησε το χωριό της ενεργά και γενναία.

Θα αναρωτηθήτε και με το δίκιο σας γιατί βρε Μέλια πρέπει να τα μάθουμε όλα αυτά;

Τι μας ενδιαφέρουν εμάς τα οικογενειακά σου και μας ζαλίζεις;

Εξηγώ: κάθε φορά που λυγίζω και που θέλω να το βάλω στα πόδια σκέφτομαι τη γιαγιά μου που γονάτισε και….. που στάθηκε ορθή…. τον παππού μου που πολέμησε σώμα με σώμα στον πόλεμο και εκτελέστηκε τόσο άνανδρα έξω από το σπίτι του και όλο το γενναίο χωριό που μαρτύρησε για να ζω εγώ σε μια ελεύθερη Ελλάδα.

Και θυμώνω με τον εαυτό μου που αρκετές φορές λιγοψυχώ… γιατί είμαι άνθρωπος και το βάζω κάτω…. και ανεβάζω πίεση, που μου περνάει από το μυαλό να ξενιτευτώ για ένα καλύτερο αύριο.

Και που να πάω ρε;

Πώς θα ξεχάσω τόσους νεκρούς που έχυσαν το αίμα τους γι’ αυτόν τον τόπο;

Ωραία με γονατίσαν με ξεφτιλίσαν… αλλά να με δουν και νεκρή;

Ε όχι αυτή τη χάρη δεν θα τους την κάνω!

Με λάθος άνθρωπο και με λάθος λαό τα βάλανε.

Αυτές τις δύσκολες μέρες που βιώνει η πατρίδα μας (πείνα, εξαθλιώση, προδοσία, ξεπούλημα)  είναι χρέος μας να σταθούμε δίπλα στον γνωστό άγνωστο της γειτονιάς μας, να τον στηρίξουμε με και να του ανεβάσουμε το ηθικό με πράξεις και με προσωπικό παράδειγμα.

Όχι άλλος νεκρός Έλληνας…

Όχι άλλος ξενητεμός….

Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες…. και σε κανέναν άλλο π….!

Η Ελλάδα, μας χρειάζεται όλους…

Ας τους πετάξουμε στη θάλασσα…. λάθος η θάλασσα μας ανήκει και δεν θα τη μαγαρίσουμε με δαύτους….

Και επειδή δεν τους χαλαλίζω τίποτα…. ας τους στείλουμε στα τσακίδια…..

Μέλια

Διαβάστε περισσότερα »

Μετά απο την συνάντηση με τον Ανεξάρτητο Έλληνα Νίκο Λυγερό σας κοινοποιώ την εξήγηση για την ΑΟΖ.

Panos Kammenos

Μετά απο την συνάντηση με τον Έλληνα Νίκο Λυγερό σας κοινοποιώ την εξήγηση για την ΑΟΖ.
Για αυτό επιμένουμε..............
ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ (ΑΟΖ)
Α. ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΟΡΥΚΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ
Πρώτο Βήμα
ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ( δηλ. ΘΕΣΠΙΣΗ) ΤΗΣ ΑΟΖ:
Τι σημαίνει;
Δηλώνω ότι έχω ΑΟΖ. Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (1982) γίνεται πάντα μονομερώς. Πάνω από 130 χώρες παγκοσμίως έχουν προβεί σε μονομερή ανακήρυξη.
Πώς γίνεται πρακτικά;
Η κυβέρνηση φέρνει νομοσχέδιο στη Βουλή για ψήφιση. Χρειάζεται πλειοψηφία. Δεν απαιτείται καμία άλλη διαδικασία – Γίνεται τις πρώτες μέρες της κυβέρνησης. Ο νόμος δημοσιεύεται σε ΦΕΚ και υποβάλλεται στον ΟΗΕ για γνωστοποίηση.
Δεύτερο Βήμα
ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΟΖ:
Γίνεται με διμερή συμφωνία των κρατών.
Αρχικά
1. με την Ιταλία – Έχει γίνει συμφωνία μεταξύ Ελλάδος-Ιταλίας για την υφαλοκρηπίδα από το 1977, με βάση τη μέση γραμμή. Η ΑΟΖ θα οριοθετηθεί στη γραμμή της υφαλοκρηπίδας. Κανένα πρόβλημα.
Στη συνέχεια
2. Αλβανία
3. Λιβύη
4. Αίγυπτο
5.Κύπρο και
6. Τουρκία (στο τέλος).
• Υπάρχει δυνατότητα η ως άνω σειρά να τροποποιηθεί ανάλογα με τα δεδομένα που ενδέχεται να προκύψουν. Σημαντικό στοιχείο αποτελεί η ανάληψη από την Κύπρο της Προεδρίας του Συμβουλίου της Ε.Ε. το β´ εξάμηνο του 2012.
• Όποιος διαφωνεί απλά δεν υπογράφει. Δεν υπάρχει casus belli.
• Η οριοθέτηση που γίνεται με μία χώρα μας επιτρέπει να προβούμε στο επόμενο στάδιο (οικοπεδοποίηση) για την περιοχή αυτή.
Τρίτο Βήμα
ΟΙΚΟΠΕΔΟΠΟΙΗΣΗ
Δηλαδή, παραχώρηση οικοπέδων για εξόρυξη ορυκτού πλούτου. Ξεκινάμε άμεσα με το ΙΟΝΙΟ και συνεχίζουμε στις άλλες περιοχές. Σε πέντε (5) μήνες είναι δυνατόν να υπάρχουν τα πρώτα οικονομικά οφέλη για το κράτος από τις συμφωνίες αυτές.
Β. ΑΞΙΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΩΝ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ
• ΑΙΓΑΙΟ 1,5 δις βαρέλια Χ 100 $ = 150 δις $
• ΙΟΝΙΟ 2 δις βαρέλια Χ 100 $ = 200 δις $
• ΚΡΗΤΗ 14 - 22 δις βαρέλια Χ 100 $ = 1,4 – 2,2 ΤΡΙΣ $
• ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ
ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟΥ 50 δις βαρέλια Χ 100 $ = 5 ΤΡΙΣ $
* Το φυσικό αέριο υπολογίζεται σε βαρέλια, για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης με το πετρέλαιο - Για να κατανοούνται καλύτερα τα μεγέθη.
* Το μέγεθος των κοιτασμάτων έχει υπολογιστεί από το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ και έχει δημοσιευθεί σε σχετικούς χάρτες.
Σχετικές μελέτες έχουν γίνει και από το Γαλλικό Ινστιτούτο Πετρελαίου με ανάλογα αποτελέσματα - Η Γαλλία ερευνά τη Μεσόγειο από το 1911.
Γ. ΚΥΠΡΟΣ
• Απρίλιος 2014 - Θα εξάγει στην Ελλάδα φυσικό αέριο (από το κοίτασμα ΑΦΡΟΔΙΤΗ – οικόπεδο 12), το οποίο θα διέρχεται από την ελληνική ΑΟΖ (που είναι και ευρωπαϊκή ΑΟΖ) και στο μέλλον, κατόπιν σχεδιασμού, θα τροφοδοτήσει την υπόλοιπη Ευρώπη με τον αγωγό Interconnector Ελλάδας – Ιταλίας, αλλά και του Interconnector Ελλάδας – Βουλγαρίας, που πρόκειται να κατασκευαστούν.
Από τη συμφωνία που έχει γίνει με τη NOBLE ENERGY η Κύπρος θα παίρνει το 80% των εσόδων.
• Οκτώβριος 2012 – Θα αναθέσει την εξόρυξη ορυκτού πλούτου σε 9 οικόπεδα. Υπάρχει εκδήλωση ενδιαφέροντος από εταιρείες και κοινοπραξίες εταιριών που προέρχονται από Αμερική, Ρωσία, Γαλλία, Ισραήλ, Καναδά, Αυστραλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Κορέα, Νορβηγία, Μαλαισία. Τα οικόπεδα 1, 4 και 13 δεν προκηρύχτηκαν, καθώς το μεν 1 είναι πολύ κοντά στην Κύπρο (27 ΝΜ) και το 13 είναι κοντά στη Λιβύη. Όσον αφορά το 4, είναι κοντά στην ελληνική ΑΟΖ και υπάρχουν σκέψεις για κοινοπραξία με συνορεύον οικόπεδο της ελληνικής ΑΟΖ, που θα μπορούσαν να δοθούν ως ένα οικόπεδο.
Δ. ΛΟΙΠΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
1. Η Ελλάδα διαθέτει τη 2η μεγαλύτερη ΑΟΖ στη Μεσόγειο. Η Ε.Ε. διαθέτει την μεγαλύτερη ΑΟΖ παγκοσμίως.
2. Η ΑΟΖ της Ελλάδος συνδέει την ΑΟΖ της λοιπής Ε.Ε. με την ΑΟΖ της Κύπρου, γεγονός που προσδίδει στη χώρα μας επιπλέον αξία στην ήδη σημαντική γεωπολιτική θέση της Ελλάδος.
3. Τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της Ελλάδος είναι εξίσου εξαιρετικής ποιότητας με αυτά της Κύπρου, αλλά και πολύ μεγαλύτερα.
4. Στην Ελλάδα έχουν γίνει οι απαιτούμενες σεισμικές μελέτες (υπάρχουν οι «Σεισμικές Γραμμές», όπως αποκαλούνται). Η Κύπρος καθυστέρησε 2-3 χρόνια μέχρι να γίνουν.
5. ΑΝΕΡΓΙΑ: Κάθε εξόρυξη, μαζί με τον τερματικό σταθμό, συνεπάγεται 100.000 θέσεις εργασίας.
6. Η εξόρυξη των κοιτασμάτων σε ΙΟΝΙΟ, ΚΡΗΤΗ και ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟΥ γίνεται σε απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων από τη στεριά. Στην Κύπρο η μικρότερη απόσταση μεταξύ στεριάς και οικοπέδου εκμετάλλευσης είναι στα 27 Ναυτικά Μίλια (ΝΜ).
7. Η επιλογή της περιοχής του Κατάκολου (Γ. Μανιάτης - ΠΑΣΟΚ) δεν κρίνεται ορθή, καθώς βρίσκεται στα 4,2 ΝΜ από τη στεριά, δηλ. εντός των εθνικών χωρικών υδάτων (6 ΝΜ), και συνεπώς δεν ανήκει στο πλαίσιο της ΑΟΖ. Επιπλέον, πρόκειται για μικρό κοίτασμα χωρίς σημαντικά οφέλη για το κράτος και δεν προσελκύει το ενδιαφέρον μεγάλων εταιριών.
8. EuroAsia Interconnector: Η ΔΕΗ της Ελλάδος με τις αντίστοιχες εταιρίες του Ισραήλ και της Κύπρου (ΑΗΚ), καθώς και η Quantum Corporation, υπέγραψαν στις αρχές του 2012 μια κοινοπραξία η οποία θα μεταφέρει ηλεκτρικό ρεύμα μεταξύ των χωρών αυτών και στη συνέχεια σε λοιπές ευρωπαϊκές χώρες. Η προμελέτη έχει ολοκληρωθεί, η μελέτη ολοκληρώνεται το 2012 και η καταπόντιση του καλωδίου θα γίνει τον Οκτώβριο του 2013. Το ηλεκτρικό ρεύμα θα παράγεται από την καύση του φυσικού αερίου και θα μεταφέρεται με καλώδια, τα οποία θα διέρχονται μέσω και της ελληνικής ΑΟΖ. Πρόκειται για μία στρατηγική επένδυση αξίας 1 δις ευρώ.
9. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει μεγάλη σημασία στην έννοια της ΑΟΖ και αναγνωρίζει τη σπουδαιότητά της. Αυτό αποδεικνύεται, αφενός, από το γεγονός ότι από την 01.07.2013 η Κροατία θα αποτελέσει την 28η χώρα της Ε.Ε., η οποία διαθέτει τη μεγαλύτερη ΑΟΖ από τα κράτη της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας, αφετέρου από το γεγονός ότι το 2004 εντάχθηκαν η Μάλτα και η Κύπρος.
Ε. ΕΛΛΑΔΑ – ΕΥΡΩΠΗ – ΕΥΡΩ
Με βάση τα ανωτέρω στοιχεία, κάθε συζήτηση περί εξόδου της Ελλάδος από την Ευρώπη ή το Ευρώ καθίσταται τουλάχιστον ανεδαφική και παρελκυστική.
ΣΤ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ο καθορισμός της ΑΟΖ για την Ελλάδα είναι ζήτημα υψίστης σπουδαιότητας και θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα τόσο για λόγους στρατηγικής σημασίας όσο και για λόγους πραγματικής και ουσιαστικής οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας.
Τα υπόλοιπα κόμματα θα πρέπει άμεσα να καταστήσουν σαφές αν προτίθενται να ψηφίσουν το σχετικό νομοσχέδιο στη Βουλή για την ανακήρυξη (θέσπιση) της ΑΟΖ. Ελπίζουμε πως θα υπάρξει εθνική σύμπνοια.

Διαβάστε περισσότερα »

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΟ MATRIX

 Η παρέα ήταν καλή , όλο το πλήρωμα σχεδόν ξενυχτήσαμε απλωμένοι στην κουβέρτα κάτω απ τον έναστρο καλοκαιρινό ουρανό αυτής της γλυκειάς νύχτας του Ιούνη . Βρέχοντας συνεχώς τα χείλη μας μ’οτι είχε διαθέσιμο ο καθένας (το ρουμι κλπ μας τα ‘κρυψαν οι ανωτεροι μιας και ειμαστε ακομη “αροδα”),το πλοίο μας έστεκε ολόφωτο στη μέση του λιμανιού σαν γιορτινό στολίδι κι εμείς ξεδιπλωσαμε τις σκεψεις μας  στην Αναζητηση της Αληθειας γραφοντας 201 σχολια κι αποσυρθηκαμε ένας ένας εξαντλημενοι ανοιγοντας νεο πεδιο συζητησης λαμπρο με το αρθρο : Matrix: Αναρτηση για συζήτηση σχετικά με ένα αμφιλεγόμενο κιν. έργο. !!! Οι προσπαθειες του Πετρου να εστιασουμε στο σκοπο του πρώτου τιτλου απεβησαν ακαρπες σκονταφτοντας στις προσωπικες αληθειες (χμμ !) του καθενος μας. Παραδοξως ομως ανοιγοντας την κουβεντα σε αυτο το δεύτερο αρθρο , ανεφερε την μια και μοναδικη Αληθεια μεσα απο το “ρεζουμε” του για την ταινια Matrix !!!(βλ.σχολιο υπ.αρ. 2 ! )
Και αυτη ειναι πως ο Ανθρωπος δεν μπορει οχι μονο να την αντικρυσει , αλλα ουτε και να ενδιαφερθει για την αναζήτησή της. Ποσο μαλλον να ζησει “μεσα” σε αυτην. Αυτο συμβαδιζει απολυτα και εισερχεται στα μονοπατια της Ψυχολογιας ατομικης και μαζων , με προεκτασεις φυσικα το μανιπουλαρισμα τους αντιστοιχα σε συλλογικο αλλα και ατομικο επιπεδο. Μα απο εδω ξεκινα και η τρελλα της σημερινης συγχρονης κοινωνιας μας. Με ριζες απο την εναρξη της βιομηχανικης επαναστασης στις αρχες του 18 αιων. και της σταδιακης αυτοματοποιησης παραγωγης αγαθων. Εκατονταδες ισως και χιλιαδες οι ασημοι αλλα και διασημοι “τρελλοι” ειναι καταγεγραμμενοι στα πρωϊμα κιταπια της Ψυχιατρικης. Οσοι αντικρυζαν εστω και αχνα αυτη την Αληθεια προσεκρουαν στο “Σινικο τειχος” της κοινωνιας που τους περιελαμβανε μεχρι τοτε . Μιας κοινωνιας που οτι “ξεφευγε” απ τα κοινως αποδεκτα ορια , ηταν δακτυλοδεικτουμενο , αρχικα μονο , με τελικο προορισμο τα τοτε ψυχιατρεια κολαστηρια. Δεκαδες και οι επιστημονες που “εσκυψαν” πανω στην ψυχη του ανθρωπου , ανοιγοντας τα μονοπατια για την συγχρονη Ψυχιατρικη . Οσοι προλαβαν και καταλαβαν ή εστω κοιταξαν κλεφτα την προηγουμενη Αληθεια , κατορθωσαν να συγγραψουν τονους με τομους συμπερασματων ακομα και πειραματων πανω στο θεμα της ψυχικης υγειας , μισοκλεινοντας τα ματια τους κατορθωσαν να συγκερασουν την προσωπικη τους αληθεια με την κοινωνικη αληθεια αποκρυπτοντας σκοπιμως τη μονη και πραγματικη Αληθεια. Παντα με τον κατακερματισμο και την αποσπασματικη αντιμετωπιση του προβληματος..Οι υπολοιποι απλως “περασαν στην αλλη μερια” . Δεν ειναι τυχαιο αλλως τε αυτο που ακουμε ακομα και σημερα στους διαδρομους των Ψυχιατρικων κλινικων αναφορικα με πολλους ασθενεις : Τρελλαθηκε απ το πολυ διαβασμα !! Ομως δεν ειναι ετσι ,ετσι ειναι γιατι ετσι το “βλεπουνε” ολοι τους πλεον , γιατροι και νοσηλευτικο προσωπικο…που κι αυτοι ειναι ανθρωποι φυσικα με την αδυναμια που προαναφεραμε….Και για να χαμογελασουμε λιγο ,ας αναφερω αυτο που σε στιγμες ευθυμιας εχουμε “πει” ολοι μας : Οι τρελλοι ειναι απ εξω , οι λογικοι ειναι μεσα στα τρελλοκομεια! ..
ΑΛΗΘΕΙΑ ! μια απλη λεξη με τοση δυναμη ομως…Ο Κυριος ειπε : “Γνωσεσθε την Αληθεια και η Αληθεια ελευθερωσει υμας”.Ποσοι εξ ημων ομως αντεχουν την Αληθεια ; Ελαχιστοι , ισως κανεις , δε ξερω..ακομα κι εγω που γραφω αυτες τις αραδες ,αδυνατω να περιγραψω ην ελευθερια σκεψεων μεσω εικονων που κατακλειζουν το μυαλο μου σχετικα με το θεμα ρεοντας χωρις καμια αναστολη..Αν περιορισω αυτη την ελευθερια ,την κατακερματισω δηλαδη και την περιχαραξω σε ενα μονο πεδιο και θα μπορεσω να το περιγραψω γινομενος αυτοματα και κατανοητος/αρεστος απ τους αναγνωστες μου…Αυτο ομως ειναι αυτο-ελεγχος , ελεγχος συναισθηματων και επιρροων απ το περιβαλλον. Και αντε τα συναισθήματά μου τα ελεγχω (κι αυτα εν μερει) ,το περιβαλλον ομως ; Αν μπορουσα να ελεγχω και το περιβαλλον θα ημουν ο απολυτος κυριαρχος . Δεν γινεται ομως σε ατομικο επιπεδο ! Σε συλλογικο ομως γινεται και παραγινεται ,κι οχι εν μερει αλλα στην ολοτητα του μεσω του στοχευμενου ελεγχου / προπαγανδας απο ειδικες ομαδες επιστημονων οι οποιες εχουν συλλεξει στα χέρια τους τεραστιο ογκο πληροφοριων απο τα συγγραμματα των πιονερων της Ψυχιατρικης.Κι αυτοι ομως υποκεινται σε ελεγχο μεσω διαχωρισμου σε συνολα και υποσυνολα τα οποια περιλαμβανονται σε υπερσυνολα πυραμιδικης ομαδοποιησης… Στις μερες μας αυτα τα “οικοδομηματα” περιλαμβανουν πλεον τη βιομηχανια κινηματογραφου ,τον εντυπο καθημερινο τυπο ,τις εκδοσεις , διαφημηστικες εταιριες , πρακτορεια ειδησεων , τηλεοπτικους σταθμους , βιοτεχνιες παιχνιδιων και την “εκπαιδευση” των ατομων απο τη νηπιακη ακομη ηλικια , αφαιροντας την απ τα κρατη/εθνη !! Στην κορυφη αυτου του οικοδομηματος “στεκει” καλα κρυμμενος ο σκοπος του. Γκλομπαλοποιηση των παντων. Τα οπλα τους περιλαμβανουν και την παρουσιαση της Αληθειας , μαζι με ψεμματα και υπεραπλουστευσεις με στοχο την σταδιακη αυξηση αμφιβολιων.. Που ομως ; Αμφιβολιες στην “κοινωνια” τους δεν υφιστανται ,δεν ριζωνουν , εχουν τον τροπο τους να κανουν υπακουη την κοινη γνωμη. Στο ατομο ειναι η προσοχη τους , το ατομικο επιπεδο του καθενος μας γεμιζουν αμφιβολιες καθιστοντας μας αβουλους θεατες και υπακουα μελη της κοινης γνωμης τους , στρεφοντας οσες μοναδες/ατομα διατηρουν ψυγματα βουλησης ακομη το ενα εναντι του αλλου μεσα απ την αναγκαστικα διαφορετικη προσωπικη αληθεια του καθενος απ αυτους..
Το Matrix η ταινία δεν θα μπορουσε να αποτελει εξαιρεση απο τον παραπανω “κανονα”.. ακολουθει πιστα τις επιταγες της νεας ταξης που συστηματικα ξεδιπλωνει συνεχως τα πλοκαμια της απ τη δεκαετια του 80s…

ΥΣ.Συγχωρέστε τον Περίοπα για την απουσία τονισμού στο παραπάνω κείμενο..Βλέπετε με τι διπλωματικό τρόπο  το ζητάω ; Λες και είμαι κάποιος τρίτος ,xexexexexe . Η αλήθεια είναι πως προσπάθησα να διορθώσω τον τονισμό και πως το ξεκίνησα για σχόλιο ,αλλά μου “βγήκε” σεντόνι και το’κανα άρθρο ! Συγνώμη και για την “σεντονίαση”..

Παραθέτω και την Κυριακή Προσευχή δια χειρός Πέτρου :   

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς·

Ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου.

Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου.

Γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς.

Τόν ἄρτον ἡμῶν όν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον.

Καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν,

ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν.

Καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν,

ἀλλά ρῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

 

Μια ακόμη αναζήτηση ξεκίνησε μόλις , εσείς , θα ακολουθήσετε ;

Διαβάστε περισσότερα »

Εδώ είναι Ελλάδα, Τόπος θυσίας μα μ’ελεύθερη σκέψη ! Βιντεο

Μια διεισδυτική  προσπάθεια να περιγραφεί το βάθος και το εύρος της υποκρισίας και της διαπλοκής του πολιτικού μας συστήματος και της κουλτούρας που το συντηρεί ,μέσα απ το βίντεο που ακολουθεί ,βρήκε τον εισαγωγικό της πρόλογο με την πέννα της Φαίης και τον τσεκουράτο λόγο του Βράχου.Τους ευχαριστώ .  
Η ανομία που διαπράττεται από το πολιτικό σύστημα δεν είχε ποτέ όνομα. Τα πρόσωπα χάνονται πίσω από τους θεσμούς και έτσι όλοι εμείς καταλήγουμε να απευθυνόμαστε σε σαμάρια όταν προσπαθούμε να βρούμε το δίκιο μας. Αντιθέτως, οι αισχρές πράξεις αυτών των ‘αόρατων θεσμών’ πάντα βρίσκουν στόχο πραγματικούς ανθρώπους, με όνομα και επώνυμο που τις πληρώνουν με αίμα και ιδρώτα.

Το αδήλωτο εκατομμυριάκι του συζύγου της ντορίτσας δεν στάθηκε εμπόδιο στο να συνεχίσει την πολιτική της καριέρα και μάλιστα σε τιμητική θέση αφού πρώτα εξαγνίστηκε φυσικά μέσα στην κολυμβήθρα των πολιτικών συμφερόντων. Αυτά τα πολιτικά συμφέροντα τα οποία μας τα προβάλλουν ως και δικά μας συμφέροντα και εκεί πιστεύω είναι πως την πατάμε. Βγήκε ο ΚΚβ, χθες προχθές και τι είπε; Πρέπει να συνταχθούμε όλοι μαζί για να μην βγει η άλλη πλευρά (εννοώντας τον τσίπρα κ.α.), για να μην καταστραφεί η Ελλάδα.Ολοι οι άλλοι είναι εχθροί (!) δηλαδή !   Βγήκε και είπε με άλλα λόγια ότι πρέπει να ξεχάσουμε τις παλιές αμαρτίες και να φερθούμε ώριμα. Το καλό της Πατρίδας ταυτίστηκε με την επιβίωση του κόμματος του, ένα κόμμα που μαζί με τη σάρα και τη μάρα που κρατούσε τόσον καιρό ενισχύθηκε και με παραπάνω σαπίλα, πάντα για το καλό της Πατρίδας.  Σ.Π.Δε μας είπε όμως πως , όλοι κι όταν λέμε ΟΛΟΙ , εννοούμε ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ είναι στο ίδιο σακί με τα σκ@τ@ .

Ξαφνικά μας καλούν , παθαίνουμε αμνησία και κάνουμε φαύλους κύκλους. Και δεν είναι και τόσο δύσκολο όταν αυτή η “γραμμή” υπακούεται από όλους τους υπολοίπους . ΜΜΕ, αντίπαλα κόμματα. Όλοι κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο. Έτσι, ενώ βλέπουμε το άδικο κάποια στιγμή επιστρέφουμε σα μετανοημένοι άσωτοι υιοί πίσω στη στάνη, στην αποδεκτή συμπεριφορά, στις επιταγές, των… πολιτικών αναγκών. Είναι ανάγκη σου λένε τώρα σοβαρέψου και μην κάνεις τον καμπόσο.

Ποιος είναι ο τρόπος να ξεφύγουμε από αυτήν την επαναλαμβανόμενη ΚΑΤΑΡΑ;;  Γιατί αν είμαι εξοργισμένη μια φορά με όλους αυτούς που μας δουλεύουν ψιλό γαζί, είμαι πολύ περισσότερο με εμάς τους ίδιους που στις πιο κρίσιμες στιγμές ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΜΑΣ. Δεν ξέρω αν υπάρχουν μαγικές συνταγές . Αυτό που ξέρω είναι ότι πρέπει να αποκωδικοποιούμε αυτές τις συμπεριφορές όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται στον απλό πολίτη.Να του εξηγούμε αυτό σημαίνει αυτό, μην πλανάσαι. Αυτός που σου λέει αυτό έχει κάνει αυτό και εκείνος που δεν τον ξεβρακώνει είναι επειδή έχει κάνει εκείνο. Δεν είναι ηλίθιος ο πολίτης απλά θέλει λίγη βοήθεια για να ξεστραβωθεί. Την εικόνα τη βλέπει αλλά την κρίσιμη στιγμή, μέσα από την καταιγίδα της κατευθυνόμενης πληροφορίας και της προπαγάνδας η εικόνα μπροστά του γίνεται θολή. Αυτό για μένα είναι το πρώτο βήμα. ΝΑ ΑΡΘΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΣΟ ΠΙΟ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ. ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ, να την σπάσουμε σε κομμάτια και να την ξαναστήσουμε έτσι ώστε να βγάζει πραγματικό νόημα. Αυτή η μπουρδελοκατάσταση του πήγαινε έλα δεν μας έχει βγάλει πουθενά.Η αλήθεια που τη μια λέγεται, την άλλη αποκρύπτεται, τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά. Δεν μπορούμε άλλο να σερνόμαστε στην σχιζοφρένεια των κομμάτων, Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΛΛΟ.

Αυτή είναι η αρχή… η συνέχεια έχει πολλή συζήτηση , είπε η  Φαίη στις  Ιουνίου 2, 2012 στις 5:27 μμ  Αφιερώστε λίγο απ το χρόνο σας και “δείτε¨το βίντεο που ακολουθεί ,θα αποκωδικοποιήσετε πολλά πραγματα !! 

Το βάζω κι εδώ, για να μην παραπονιέστε…  έγραψε ο Βράχος :

Όσο, όσο,όσο, υπάρχει “πολιτική” διαχείριση, Εθνικών προβλημάτων ή επικοινωνιακή διαχείριση Εθνικών προβλημάτων, θα έχουμε ακριβώς τα ίδια, μίζερα, μέτρια,άδοξα, γελοία, ανόητα αποτελέσματα.
Έχουμε – και αυτό πάει σε όλους – εκχωρήσει δικαιώματα, σε τσουτσέκια της επικοινωνίας, σε άχρηστα ενεργούμενα, οσφυοκάμπτες ενός βρώμικου συστήματος, που έχουν μετατρέψει το πολιτικό “παιχνίδι”, σε διάλογο πολιτικάντηδων, που αν τους έβαζες πραγματικό, ουσιαστικό πρόβλημα να λύσουν, ανθρώπινο, το πιθανότερο θα ήταν να έχεζαν το στριγκάκι τους…
Όταν κάποτε είχα γράψει ότι βασικά χρειάζονται λειτουργικοί ανδρικοί γενετικοί αδένες ,συμφώνησαν όλοι – και τα τσουτσέκια – και μετά πήγαν στον γυναικολόγο τους, οι περισσότεροι όχι όλοι, για να τους συμβουλέψει για τις παρενέργειες της εμμήνου ρύσεώς τους. Καμία μομφή στις κυρίες. Από τις κυρίες περιμένεις να έχουν καμιά φορά προβλήματα γυναικολογικά, από αγοράκια, δεν είναι ο κανόνας, αλλά κάνουν ότι μπορούν για να το αλλάξουν. Και αυτό…
Τα αποτελέσματα των παρενεργειών, τα βλέπουμε.
Κάποτε είχα γράψει σε ένα άνθρωπο, ότι για να μπορέσει να μπει σε διαδικασία αλλάγής του περιβάλλοντος του, θα πρέπει να αποφασίσει ότι το περιβάλλον του χάθηκε και ότι εκείνος είναι πεθαμένος, νεκρός, τελειωμένος, αλλού,off.
Δεν με άκουσε και βεβαίως παλεύει με φαντάσματα, σε στοιχειωμένα σπίτια, ψόφιος, χωρίς να ξέρει ότι ήδη ετοιμάζουν το μνημόσυνό του…
Δεν είναι ζήτημα προσώπων.
Είναι ζήτημα στόχου.Τα πρόσωπα, έρχονται και παρέρχονται.
Όταν υπάρχει ΑΝΣΚ, τότε, όποιος έχει λειτουργικούς ανδρεικούς γενετικούς αδένες, δεν υπολογίζει απώλειες προσωπικού, δεν υπολογίζει απώλειες υλικού, δεν υπολογίζει τίποτε παρά μόνο το μπήξιμο της Σημαίας, στην κορυφή του λόφου.
Όταν ο ΑΝΣΚ, είναι η Ελευθερία της Πατρίδας, οι απώλειες είναι δευτερεύουσες.Απρόσωπες…
Σκληρό;
Τι να κάνουμε…Εδώ είναι Άγιος Τόπος, δεν είναι για ανήλικα…
Εδώ είναι Ελλάδα, Τόπος θυσίας , έγραψε ο   ΒΡΑΧΟΣ στις  Ιουνίου 2, 2012 στις 10:13 μμ

Διαβάστε περισσότερα »

Υπουργός Υγείας σε ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ : Παρέλαβα χάος, ελάτε να τα πούμε.

Τηλεφωνική επικοινωνία είχαν απόψε λίγο μετά τις 21:00 ο Υπουργός Υγείας Χρήστος Κίττας με το Γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού και βουλευτή Εύβοιας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Κώστα Μαρκόπουλο.

Ο κ. Κίττας τηλεφώνησε στο κ. Μαρκόπουλο, ο οποίος είναι και γιατρός, θωρακοχειρουργός, όταν διάβασε την οξύτατη ανακοίνωση που είχε δώσει ο βουλευτής στη δημοσιότητα μία ώρα πριν, για την αθλιότητα στην υπόθεση των φαρμάκων,
εκτοξεύοντας σκληρούς χαρακτηρισμούς για τους συνυπεύθυνους Σαμαρά, Βενιζέλο και Λοβέρδο.

Ο Υπουργός Υγείας στη τηλεφωνική συνομιλία τους περιέγραψε στον κ. Μαρκόπουλο με τα πιο μελανά χρώματα την οικονομική κατάσταση του Υπουργείου που παρέλαβε, υπογραμμίζοντας ότι ανά πάσα στιγμή είναι πρόθυμος να ενημερώσει προσωπικά και τον πρόεδρο των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Πάνο Καμμένο αλλά και στελέχη του κινήματος.

Σημειώνεται πως όλοι οι υπόλοιποι αρχηγοί αναφέρθηκαν στο πρόβλημα με τα φάρμακα των καρκινοπαθών , αλλά μόνο για λόγους εντυπωσιασμού του εκλογικού σώματος..Ο δε Λοβέρδος σε πρωϊνή εκπομπή ,ανέφερε πως η υπηρεσιακή κυβέρνηση αδυνατεί να λύσει το πρόβλημα μόνη της και χρειάζεται σύγκληση συμβουλίου πολιτικών αρχηγών για να το λύσει….  

Διαβάστε περισσότερα »

Projiect Terror - Τρόμος και απειλές!

Τελευταία ακούω, βλέπω και διαβάζω συνεχείς απειλές.
Η πιο συνηθισμένες είναι,
"ή Ευρώ, ή καταστροφή
ή Ευρωπαϊκή κοινότητα, ή καταστροφή,
ή μνημόνιο, ή καταστροφή,
ή ακολουθούμε τις δεσμεύσεις, η καταστροφή.."
Από την μέχρι σήμερα πείρα μου στο σχολείο του δρόμου και της σκληρής επιβίωσης, κι ας μην έχω πολιτική παιδεία, κι ας μην έφαγα πλύση εγκεφάλου απο κάποιο κόμμα ή παράταξη, έμαθα το εξής: "Φωνάζει ο κλέφτης.." καθώς και το: "απειλεί ο φοβισμένος.."
Όλα τα παραπάνω, μαζί με κάποιες ωμές αλήθειες, μου έδωσαν να καταλάβω και να πιστέψω, πως, η καλύτερη λύση για την πατρίδα μου, και πάνω απ' όλα η πιο έντιμη και λιγότερο προσβλητική, είναι να ορθώσει το ανάστημά της, και να τους πεί, "να πάτε να γ@μηθείτε, εσείς και οι απειλές σας. Τα χρήματά σας και το δήθεν καλό σας".
Γουρούνια μας αποκαλούν (P.I.G.S.), καιρός να μάθουν λοιπόν, πως και τα γουρούνια έχουν υπερηφάνεια, που αν την πληγώσεις, σου ορμάνε.
Ξέρουν πολύ καλά, μα το κρύβουν με κάθε τρόπο, πως αν φύγει η Ελλάδα απο ευρωζώνη και απ' το Ευρώ, θα ακολουθήσουν σαν ντόμινο κι άλλες χώρες. Θα δημιουργηθεί τότε μια νέα κρίση, που αυτή τη φορά θα τους πλήξει πραγματικά, ενώ ως σήμερα κερδίζουν απο την δική μας κατάντια. Μια νέα κρίση, την οποία υποψιάζονται, προσπαθούν δήθεν να κοντρολάρουν ανώδυνα, μα γνωρίζοντας πως δεν είναι ικανοί, και θα τους σβήσει.
Θέλω τότε να δω, με ποιο τρόπο η Μέρκελ και ο Σόϊμπλε, ο Ολλανδός κι ο Γάλλος, θα πείσουν τους δικούς τους πολίτες, πως πρέπει να πληρώνονται 500 ευρώ μόνο το μήνα για να ζήσουν, και με συντάξεις μισές. Στους Έλληνες δεν είχαν κανέναν ενδοιασμό να το απαιτούν. Ας φτάσει το αγγούρι στον κώλο τους, για να δω την ανδρεία τους.
Είδαμε τι σημαίνει μέλος της Ε.Ε.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ απανωτές, και ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ.
Κατακτήσεις με αγώνες, αίμα και θυσίες, έγιναν παρανάλωμα μέσα σε μια νύχτα.
Ξέκαναν το 90% του αγροτικού πληθυσμού της χώρας, με την απαγόρευση καλλιέργειας καπνού. Ενός καπνού, που πλέον εισάγουμε κάνοντας πλούσιους άλλους, λιμοκτονώντας εμείς.
Με τον ίδιο τρόπο, άνοιξαν μεγαλοκαταστήματα, που κανένας μέσος Έλληνας επιχειρηματίας δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί, με αποτέλεσμα να κλείσουν χιλιάδες επιχειρήσεις, αφήνοντας χρεωμένους ανθρώπους και ακόμη περισσότερες χιλιάδες ανέργους.
Στέρησαν το δημοκρατικό δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής, απαγορεύοντας εντελώς αυθαίρετα το κάπνισμα παντού, και διχάζοντας τον κόσμο σε καπνιστές και μη καπνιστές, με το πρόσχημα ότι ενδιαφέρονται για την υγεία αμφότερων. Τους πρόσφεραν τυρί, κρύβοντας την φάκα.
Έλληνα, πεινάς που πεινάς.
Θα σου επιβάλουν κι άλλες απαγορεύσεις
ακόμη περισσότερη πείνα και ανέχεια
Θα σε αλλοτριώσουν με ξένες φυλές, για να μην αποτελείς ομοιογενή πληθυσμό, και να περνάνε τα όποια μέτρα τους ανώδυνα, όταν πλέον θα θεωρείσαι μειοψηφία στην ίδια σου την χώρα, και δεν θα μετράει η ψήφος ή η γνώμη σου.
Θα σου κατακρεουργήσουν τα σύνορα σαν χώρα, δήθεν "προς χάριν της ειρήνης".
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΕΛΝΕΙΣ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ,
ξεκινώντας απο τους ΕΦΙΑΛΤΕΣ που τρέχουν να ανοίξουν τις κεκρόπορτες εκ των έσω,
τους διαβρωμένους και ξεπουλημένους
ΑΠΑΤΡΙΔΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ;;;
Μπρός στα καλλη τι είναι ο πόνος..
Από μια πείνα για χάρη των κατακτητών, προτιμώ την πείνα για ελευθερία και υπερηφάνεια!!

πηγη

Διαβάστε περισσότερα »

Ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται

Επρεπε να καταφύγει ο τότε πρωθυπουργός στον μηχανισμό του ΔΝΤ και της Ε.Ε. για να πειστούμε ότι οι ακριβοπληρωμένοι αξιωματούχοι, που κατοικοεδρεύουν στις Βρυξέλλες, έχουν χάσει κάθε επαφή με τους λαούς της Ευρώπης και βέβαια με την πραγματικότητα. Οι δηλώσεις τους και οι πράξεις τους προκαλούν οργή, οι απειλές και οι εκβιασμοί είναι το «φαγητό ημέρας». Και μ' όλα αυτά οδηγούν τα ελληνικά πράγματα σε αντίθετη πορεία από αυτήν που δήθεν επιθυμούν.

Από την άλλη πλευρά, ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, αντιμετωπίζει την ελληνική οικονομική κρίση με προσο­χή και περισσή ευαισθησία, και όταν δηλώνει πως «ανα­γνω­ρίζει τις θυσίες του ελληνικού λαού» το εννοεί και το αποδεικνύει. Πιστεύω πως η Ανγκελα Μέρκελ και οι υπό­λοιποι δυνατοί της Ευρώπης θα έκαναν το απόλυτον μη­δέν για να αντιμετωπιστεί η κρίση, εάν δεν τους ενο­χλού­σε ο Αμερικανός ηγέτης. Δέχομαι πως η κρίση στην Ευρωζώνη επηρεάζει άμεσα την αμερικανική οικονομία και θα αποτελέσει θέμα της προεκλογικής εκστρατείας, αλλά αυτό που εντυπωσίασε τους αναλυτές και τους δι­πλω­­μάτες ήταν η συνέπεια και η σταθερότητα των θέσεών του, που βρί­σκο­νταν πάντα απέναντι στις απόψεις των ισχυρών της Ευρώπης.

Πολλοί άνθρωποι επηρεάζονται από τις απειλές των Βρυξελλών. Θυμώνουν και δικαιολογημένα αντιδρούν. Ετσι και αλλιώς, οι πολίτες της χώρας μας έχουν ξεπερά­σει τα όριά τους και αρκετοί βρίσκονται στο σημείο χωρίς επιστροφή. Ο βρεγμένος δεν φοβάται τη βροχή. Βρίσκο­νται στη δυσάρεστη θέση να μην ελπίζουν σε κανένα αύ­ριο για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Η καταιγίδα πιέσεων δυναμώνει τους ανθρώπους. Ομολογώ ότι η κατάσταση θυμίζει την ατμόσφαιρα πριν από το δημο­ψήφισμα στην Κύπρο. Η συντριπτική πλειονότητα των ξένων κυβερνή­σεων απειλούσαν με καταστροφή τους Ελληνοκύπριους. Τις τελευταίες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες νιώσαμε πως έρχεται το τέλος του... κόσμου. Οι Ελληνοκύπριοι, αντιδρώντας στις απειλές, αρνήθηκαν να ψηφίσουν «ναι». Και η καταστροφή δεν ήρθε ποτέ. Οι Ευρωπαίοι διακινδυνεύουν να συμβεί το ίδιο και στην Ελλάδα.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Διαβάστε περισσότερα »

ΚΥΡΙΕ ΚΟΥΤΡΟΥΜΑΝΗ ΦΕΡΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ!

Αυτα που έδωσες, ΜΕ ΤΟ «ΚΟΥΡΕΜΑ» και ειχες το θρασος να μας το ανακοινωνεις, καθησυχαστικα χαμογελωντας, στην εκπομπη του Αυτια, το Μαρτη 2012.

Εκπομπη που δυστυχως δεν μπορεσα να βρω πουθενα να στην τριψω στη μουρη, εκει που ελεγες οτι το κουρεμα των ομολογων των Ασφαλιστικων Ταμειων ειναι αντιμετωπισιμο.

Τραβα τωρα,

- Που δεν πληρωνεις τους φαρμακοποιους απο ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ, αυτα που διναμε στα ταμεια μας για να εχουμε μεριμνα οταν εχουμε αναγκη (σοσιαλ, κοινωνια, θυμασαι?)

- Που “κουρεψες” ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ ΟΤΑΝ ΤΑ ΧΑΡΙΣΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ,

Να πληρωσεις ΕΣΥ τα φαρμακα του καρκινοπαθη, του νεφροπαθη και των αλλων αδελφων μας που πεθαινουνε,

Γιατι εισαι κυριος υπευθυνος!@

Υπήκοος 

Σχόλιο του Trimer  που συμφωνούμε :   

Δεν τα κούρεψε μόνος του ο κύριος κουτρουμανης.
ειχε πρωθυπουργό τον παπαδημιο που στήριζαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και πραγματοποιούσαν το συμβόλαιο υποταγής και δωσιλογισμού που ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ με το αιμα ΜΑΣ
Ετσι για να μην ξεχνιόμαστε

Διαβάστε περισσότερα »

Ανεμολόγιο

Η επινόηση του Ανεμολογίου, αποδίδεται στον Flavio Gioja,  Ιταλό ναυτικό και εφευρέτη του οποίου η ύπαρξη αμφισβητείται από πρόσφατες ιστορικές μελέτες.

Οι ναυτικοί χάρτες και οι ναυτικές πυξίδες, έχουν τυπωμένo τον κύκλο των 360 μοιρών με τον Βορρά στις 0 μοίρες, την Ανατολή στις 90 κλπ. Ένας άνεμος, παίρνει το όνομά του ανάλογα προς το σημείο του ορίζοντα από το οποίο έρχεται.

Στο Ανεμολόγιο της εικόνας, αναγράφονται επίσης τα ονόματα των ανέμων σύμφωνα με τη ναυτική ορολογία που χρησιμοποιούν οι Έλληνες ναυτικοί και που προέρχεται από την Ιταλική γλώσσα. Στις παρενθέσεις οι αμιγώς Ελληνικές ονομασίες.

Ο Βόρειος άνεμος ονομάζεται και “Τραμουντάνα”. (Βορράς)

Ο Βόρειο – Βόρειο – Ανατολικός: “Γραιγοταμουντάνα”. (Βορράς επί Μέσην)

Ο Βόρειο – Ανατολικός: “Γραίγος”. (Μέσης)

Ο Ανατολικός – Βόρειο – Ανατολικός: “Γραιγολεβάντες”. (Μέσης επί Απηλιώτην)

Ο Ανατολικός: “Λεβάντες”, ή “Λεβάντης”.  (Απηλιώτης)

Ο Ανατολικός – Νότιο – Ανατολικός: “Σιροκολεβάντες”. (Απηλιώτης επ’ Εύρον)

Ο Νότιο – Ανατολικός: “Σιροκος”. (Εύρος)

Ο Νότιο – Νότιο – Ανατολικός: “Οστριοσιρόκος”. (Εύρος επί Νότον)

Ο Νότιος: “Όστρια” (Νότος)

Ο Νότιο – Νότιο – Δυτικός: “Οστριογαρμπής” (Νότος επί Λίβα)

Ο Νότιο- Δυτικός: “Γαρμπής” (Λίβας)

Ο Δυτικός – Νότιο – Δυτικός: “Πουνεντογαρμπής” (Λίβας επί Ζέφυρον)

Ο Δυτικός: “Πουνέντης” (Ζέφυρος)

Ο Δυτικός – Βόρειο – Δυτικός: “Πουνεντομαΐστρος” (Ζέφυρος επί Σκίρωνος, ή Ζέφυρος επί Αργέστην)

Ο Βόρειο – Δυτικός: “Μαΐστρος” (Σκίρων ή Αργέστης)

Ο Βόρειο – Βόρειο – Δυτικός: “Μαϊστροτραμουντάνα” (Σκίρων επί Βορρά, ή Αργέστης επί Βορρά)

πηγη το  Διαδυκτιακό πειρατικό  ΑΒΕΡΩΦ

Διαβάστε περισσότερα »