Το Νόμο (2112/1920) που τρεις δικτατορίες δεν τόλμησαν να πειράξουν, ούτε και η κατοχή …..τόλμησε το ΠΑΣΟΚ

*Το αισιόδοξο :

Από χθες κάτι άλλαξε, στο δρόμο εκτός από τους γνωστούς-αγνώστους ήταν κι οι άγνωστοι-άγνωστοι, αυτοί που δεν είχαν ξαναπατήσει σε πορείες, δεν συμμετείχαν άμεσα, ήρθαν απλώς να δουν. Με τα παιδιά τους με τους παππούδες κοιτούσαν με το ύφος να πάω, να μην πάω, με πολύ τρακ, έγινε όμως μια … γνωριμία.

Έγινε μια αρχή, ελπίζω να γίνει μόνιμη σχέση.!

Παρακολουθήστε το βίντεο του   Αυτιά  , έχει μια σημαντική είδηση-εκτίμηση    (μετά το 2:02 ) εκτός απ το οτι γυρνάμε “πίσω” στο 1920!!  *

Γράφει ο   netakias o Αιολεύς

Το βίντεο το ανέβασε στο Youtube ο χρήστης “Βαθύ Κόκκινο”, από το όνομα συμπεραίνω που ανήκει (αν γνωρίζει κανείς να με διορθώσει μην είναι ο ολυμπιακός και τον εκθέτω αδίκως).

Αυτό που συμπεραίνω λοιπόν είναι ότι κάτι άλλαξε στις 3 Μαϊου.

Οι νοητοί πολιτικοί σχηματισμοί που ξέραμε, είναι καμένα χαρτιά, απλώς δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμη, κι εγώ το ίδιο.

Δεν λέω ότι οι ιδεολογίες καπιταλισμού ή σοσιαλισμού και κομμουνισμού έπαψαν να είναι επίκαιρες. Αλλά σα να έχει μπει ένας τοίχος οριζόντιος ανάμεσα σε όσα γνωρίζαμε. Ενώ παράλληλα υπάρχει μια ομίχλη, που μας δυσκολεύει να διακρίνουμε ποιος είπε και τι.

Οχι δεν έγινε η Παπαρήγα Δεξιά, ούτε ο Σαμαράς συνοδοιπόρος, αλλά αυτό που... ήρθε έξωθεν, σαν να έχει αλλάξει το τρόπο που σκεφτόμαστε την Ελλάδα και για την Ελλάδα.

Ακούω από αριστερούς να μιλούν για spread, για ομολογα, όπως και δεξιούς να μιλούν για κοινωνικό φιλελευθερισμό για κοινωνικά κεκτημένα. Για να σας προλάβω, δεν εννοώ μόνο τα επίσημα κόμματα, που ίσως στοχεύουν σε πολιτικά οφέλη, αλλά απλούς ανθρώπους σαν εμάς που πιστεύουμε (ή πιστεύαμε) την μια ή την άλλη ιδεολογία.

Γιατί; Γιατί, πιστεύω, ότι σιγά σιγά, τώρα που έπεσαν οι μάσκες, και προσπαθούμε να κάνουμε, όσα δεν κάναμε τόσα χρόνια, που ζούσαμε στην νιρβάνα μας, στην ευωχία του καταναλωτισμού και την ευδαιμονία της ψευδεπίγραφης ανάπτυξης, αντιλαμβανόμαστε όλοι την αξία της αλληλεγγύης και του  κοινωνείν . Την αξία της Πατρίδας, πέρα από τις επιμέρους διαφορές.

Ο λίβας της Παγκοσμιοποίησης είναι εδώ και καίει δικαίους κι αδίκους, τίμιους  και λαμόγια αλλά και τα θύματα αυτής της “ανάπτυξης”.

Η πολιτική τάξη έχει χωριστεί οριζόντια, σε αυτούς που θα προσπαθήσουν να επωφεληθούν από την κρίση τους Βιομηχάνους, τους Εκδότες, τους Εργολάβους, τις Τράπεζες, το ΠΑΣΟΚ, ΔΗ.ΣΥ., Κουβέλη, Οικολόγους και το ΛΑΟΣ και σε αυτούς που είναι απέναντι, τον Σαμαρά (με ή χωρίς την ΝΔ), τον Τσίπρα και το ΚΚΕ.

Δεν ξέρω πως να τελειώσω τον συλλογισμό μου, λείπουν ακόμη κομμάτια του παζλ, ελπίζω να τα συμπληρώσετε εσείς με το διάλογο, από αυτό εδω το βήμα.

Αλλά χθες κάτι άλλαξε, στο δρόμο εκτός από τους γνωστούς-αγνώστους ήταν κι οι άγνωστοι-άγνωστοι, αυτοί που δεν είχαν ξαναπατήσει σε πορείες, δεν συμμετείχαν άμεσα, ήρθαν απλώς να δούν. Με τα παιδιά τους με τους παππούδες κοιτούσαν με το ύφος να πάω, να μην πάω, με πολύ τρακ, έγινε όμως μια … γνωριμία.

Έγινε μια αρχή, ελπίζω να γίνει σχέση.

*Απ το στόμα του και στου  Θεού της Ελλάδας  το αυτί,  μπάς και ξεκουμπιστούνε νωρίτερα και γλυτώσουμε από GAP & IMF…….

το βίντεο το βρήκα εδώ: http://stoxasmos-politikh.blogspot.com/2010/12/21121920-gapsok.html

*Τα πορτοκαλιά σχόλια και οι τονισμοί/χρώματα  του παρόντος.

Διαβάστε περισσότερα »

Καιρός να θυμηθούμε,το «βόηθα Παναγιά» και το «έχει ο Θεός» των γονιών μας…

Εάν έχεις πίστη…Πέσε!…(Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά;)

Kαλημέρα και καλό Τριήμερο της "δήθεν" πλέον εργατικής πρωτομαγιάς! Ας μας ελεήσει η Παναγιά των Ελλήνων...

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η ιστορία μιλάει για έναν ορειβάτη, που θέλησε να σκαρφαλώσει στο ψηλότερο βουνό. Ξεκίνησε την περιπέτεια του μετά από πολλά χρόνια προετοιμασίας. Όμως, επειδή ήθελε τη δόξα μόνο για τον εαυτό του αποφάσισε να σκαρφαλώσει το βουνό μόνος. Η νύχτα έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα, όλα ήταν μαύρα, μηδενική ορατότητα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από σύννεφα. Καθώς ο άνδρας ανέβαινε και απείχε λίγα μόνο μέτρα από την κορυφή του βουνού, γλίστρησε και έπεσε στο κενό με μεγάλη ταχύτητα.

Ο ορειβάτης πού το μόνο πού έβλεπε καθώς έπεφτε ήταν μαύρες κουκίδες, είχε την τρομερή αίσθηση της βαρύτητας να τον τραβά. Συνέχισε να πέφτει και σε εκείνες τις στιγμές του μεγάλου φόβου ήρθαν στο μυαλό του όλα τα καλά και τα άσχημα επεισόδια της ζωής του. Σκεφτόταν, τώρα, το πόσο κοντά στο θάνατο ήταν, όταν ξαφνικά ένιωσε το σκοινί πού ήταν δεμένο στη μέση του να τον τραβά δυνατά. Το σώμα του ορειβάτη κρεμόταν πλέον στον αέρα. Μόνο το σχοινί τον κρατούσε ζωντανό. Εκείνη τη στιγμή της αμηχανίας και καμιάς άλλης επιλογής, φώναξε:

Θεέ μου, βοήθησε με!
Ξαφνικά, μια βαθειά φωνή προερχόμενη από τον ουρανό απάντησε:
Τί θέλεις να κάνω;
Σώσε με, Θεέ μου!
Αληθινά, νομίζεις ότι μπορώ να σε σώσω;
Βέβαια, πιστεύω ότι Εσύ μπορείς!
ΤΟΤΕ, ΚΟΨΕ ΤΟ ΣΧΟΙΝΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΕΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΣΟΥ...».
Στο σημείο αυτό σταμάτησα να διαβάζω και με απορία σκέφτηκα: «Θεέ μου, τι ζητάς από αυτόν τον άνθρωπο; Είναι δυνατόν να του ζητάς να κόψει το σκοινί, το μόνο πράγμα πού τον κρατάει ζωντανό;» Εγκατέλειψα γρήγορα αυτές τις σκέψεις και έβαλα τον εαυτό μου στη θέση του ορειβάτη. Αλήθεια, ΕΓΩ τί θα έκανα; Με ανάμεικτα συναισθήματα και σχεδόν με βεβαιότητα για την απάντηση μου, συνέχισα να διαβάζω:
«Η ομάδα διάσωσης, την άλλη μέρα, είπε ότι ....

ένας ορειβάτης βρέθηκε πεθαμένος, παγωμένος και το σώμα του κρεμόταν από ένα σχοινί. Τα χέρια του κρατούσαν σφιχτά το σχοινί ΜΟΝΟ 3 μέτρα πάνω από το έδαφος....».
Εσύ και εγώ, πόσο κολλημένοι είμαστε στο σχοινί μας; Ποτέ μην αμφισβητούμε όσα είναι από το Θεό. Ποτέ δεν θα πρέπει να λέμε ότι μας έχει ξεχάσει η μας έχει εγκαταλείψει. Ποτέ μη σκεφθούμε ότι δεν μας φροντίζει. Μας κρατάει πάντα με το δεξί Του χέρι και η επιλογή να απλώσουμε το δικό μας χέρι ανήκει σε εμάς.

 

(Τα μέτρα που μας επιβάλλονται είναι απίστευτα δύσκολα και δυστυχώς  αυτοί που μας Κυβέρνησαν μας έφτασαν μέχρι εδώ αλλά δεν φρόντισαν να μας δώσουν τις δεξιότητες που απαιτούνται για να ανταπεξέλθουμε στις σκληρές δοκιμασίες. Καιρός να θυμηθούμε, χωρίς βέβαια να γίνουμε μοιρολατρικά θρησκόληπτοι το «βόηθα Παναγιά» και το «έχει ο Θεός» των γονιών μας…

Την πατρότητα του κειμένου που ακολουθεί δεν την γνωρίζω εγώ και ο φίλος μου Γιάννης Α. που μου το έστειλε. Εάν εσύ την γνωρίζεις παρακαλώ γράψε μας εδώ στο blog να την μάθουμε όλοι )

Διαβάστε περισσότερα »

Ενθάδε κείται.!!!

By  Theodosia στο Θολό Τοπίο !

Ενθάδε κείται ο ελληνικός λαός που κάποιοι επιτήδειοι έχουν βαλθεί να τον εξοντώσουν.
Διαβάζω σε μια γύρα στον χωρο του διαδικτύου bananiagr "Αυξήσεις φωτιά".
Σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης 30% ο τιμάριθμος επάνω.
Και παρασύρομαι στ`όνειρο για να μην ουρλιάξω και σιχτιρίσω  γυναίκα πράγμα.
Μπαίνω στην σφαίρα της παραίσθησης και φαντάζομαι τον εαυτό μου με 30% παραπάνω στήθος.
Με βλέπω 30 πόντους ψηλότερη.(Σιγά μάνα μου μην ξεδιπλώνεσαι τόσο απότομα με επισκίασες).
Οι ρυτίδες έκφρασης από το πολύ γέλιο  του σαρκάζω κι αυτοσαρκάζομαι να μειώνονται κατά 30%
Τα μαλλιά μου να πάψουν να πέφτουν από αυτά που βλέπω γύρω μου κατά  30%
Να γνωρίσω τον άντρα των ονείρων μου, που θα είναι ακμαίος 30 μέρες και νύχτες καθ`όλη την διάρκεια του χρόνου.(Μάλλον πρέπει να σταματήσω να διαβάζω τόσα ρομάντζα)
Να αποκτήσω 30% περισσότερο μυαλό απ`αυτό που κουβαλάω, που να μην πω καλύτερα τι έχει μέσα σήμερα.
Να πάψω να είμαι τόσο αφελής κι ευκολόπιστη  κατά 30%.
Όπως βλέπετε οι αυξομειώσεις γίνονται πάντα σύμφωνα με το δικό μου συμφέρον.
Με συνοπτικές και δημοκρατικές διαδικασίες υπέρ εμού, όπως πάντα άλλωστε.
Να γίνει η καθημερινότητά μου 30% πιο αισιόδοξη.
Να ατενίζω την ζωή 30% με πιο θετική ματιά.
Ν`αγαπήσω και ν`αγαπηθώ 30% πιο πολύ απ`ότι μέχρι σήμερα.
Να συγχωρώ όσους με έχουν πληγώσει και να συγχωρούμαι από την ίδια την ζωή 30% πιο συχνά.
Να λέω τις λέξεις "Καλημέρα","Καληνύχτα","Σ`αγαπώ  γι αυτό που  είσαι", με 30% πιο μεγάλη κατανόηση για το νόημά τους.
Και τέλος στον ομαδικό τάφο που κάποιοι έσκαψαν για την Ελλάδα, να αξιωθώ να γράψω από πάνω μια μέρα:
Ενθάδε κείτονται τα ανα καιρούς 300 "κλεφτόπουλα" που χρεοκόπησαν την αισιοδοξία και τα όνειρά μας. Άλλο κακό να μη μας βρεί. ΑΜΗΝ!

Διαβάστε περισσότερα »

Καλημέρα...Σας

ΚΑΛΗΜΕΡΑ  ΣΑΣ... μια ευχή μέσα σε μια λέξη γεμάτη...

αισιοδοξία, ελπίδα, χαρά, κέφι για ζωή...
Όταν το πρωτοείδα, με γέμισε μια γλύκα για την ζωή,
με λίγο νοσταλγία για τα παλιά,
με ζήλια για συνθήκες ξεχασμένες,
με απορία που πήγαν αυτοί οι χαρούμενοι Έλληνες,
με απογοήτευση που δεν είμαι πια έτσι,
με επιθυμία να ζήσω σε τέτοιο κλήμα...
Γιατί τα χάσαμε;
Γιατί πέσαμε;
Γιατί τρέχουμε σκυθρωποί;
Γιατί παραμιλάμε;
Γιατί όλα μας φταίνε;
Γιατί κλειστήκαμε στην φυλακή μας;
Γιατί επιτρέψαμε να μας κλέψουν το όνειρο;
Γιατί επιτρέψαμε να είμαστε "κανείς" χάνοντας τον πολιτισμό μας;
Γιατί...
Εσείς τι νοιώθετε όταν το βλέπετε;

Εγώ πάντως θέλω να ……

ζήσω έτσι, ξανά...δεν θέλω πια να είμαι "κανείς".
Μήπως πρέπει να το βλέπω συνεχώς, για να μπορέσω να αρχίσω να βγαίνω σιγά, σιγά από το καβούκι που με κλείσανε με την απαισιοδοξία, τον υλισμό και την γνώμη των άλλων;
Μήπως είναι αργά;
Πάντως αυτό το βίντεο μας διαφημίζει φέτος, παγκοσμίως...κι όμως ενώ το κόστος του ήταν σχεδόν μηδενικό κάποιοι που δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να τα οικονομήσουν ακόμα κι από αυτό,  το καταδίκασαν.
Καλημέρα λοιπόν σε όλους εμάς που είμαστε Κάποιοι και κουβαλάμε σαν ιδανικοί κι ανάξιοι εραστές, το όνειρο μιας καινούριας Ελλάδας, που με το φως του πολιτισμού της θα φωτίζει τον δρόμο μας.

Είμαστε πρώτοι και τελευταίοι
Είμαστε αθώοι, απατεώνες και γενναίοι
Αριστοκράτες και φριχτοί μικρομεσαίοι

ακροβάτες, προδότες και λαθραίοι,

Σουλιώτες , αδέσποτοι κι ωραίοι !

Απο το Idea Studio στο  Θολό τοπίο με Ξεκάθαρη ματιά !

Διαβάστε περισσότερα »

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ... ΑΜΥΓΔΑΛΙΑΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ και της ΕΛΠΙΔΑΣ !

Υπέροχο βίντεο φτιαγμένο με μεράκι και Αγάπη για την Ελλάδα και τους Έλληνες....

 

Πηγη :   PLWTINOS

Διαβάστε περισσότερα »

Μία κακοποίηση... Θα την πάρετε εδώ ή να σας την τυλίξω...?

Στο κείμενο που ακολουθεί εμείς παραθέτουμε  Και την εικόνα  με την προσευχή που δανειστήκαμε απο το μπλογκ  της  Αναζήτησης ,όπου αναρτήθηκαν στις  28 του Μάρτη  εν όψη  Μεγάλης Εβδομάδος......Διαβάστε και τις  δυο Κυρίες μόνο  όφελος  θα αποκομίσετε ! ! !

 

Μία κακοποίηση στο 96...Θα την πάρετε εδώ ή να σας την τυλίξω...?

-...Όχι θα την πάρω στο email μου για να μου φτιάξει την Υπόλοιπη μέρα.
Δευτέρα πρωί, πίνοντας τον καφέ μου, ανοίγω το email μου, όπως συνηθίζω να δω τα μηνύματά μου.
Κι εκεί που πίστευα ότι η ζωή έγινε πιο όμορφη, τουλάχιστον στις καρδιές μας, διαβάζω:
Παρά ταύτα: Χριστός ανέστη!
Posted: 04 Apr 2010 04:08 AM PDT
Παρά ταύτα:
Βρετανία: Θάνατος 12χρονου κοριτσιού από ξυλοκόπημα
Νεκρό από ξυλοκόπημα έως θανάτου 12χρονο κορίτσι στο Μάντσεστερ, ένας 37χρονος ανακρίνεται.
Μου μαύρισε την ψυχή, και την μέρα μαζί.
Δεν έχει σημασία αν συνέβη σε μια άλλη χώρα.
Είναι ο θάνατος ενός παιδιού που συνέβη δίπλα μου.
Που κάποιοι άνθρωποι για χάρη του κλικ ,εκμεταλλεύονται τον ανθρώπινο πόνο.
Τον δικό μου πόνο της μάνας.
Πού με πάνε από κακοποίηση σε κακοποίηση, και μου μαυρίζουν την καρδιά.
-Πώς να σου χαλάσω την αισιοδοξία;
-Πάρε έναν θάνατο παιδιού για breakfast.
Αλλά πάρα ταύτα: Χριστός Ανέστη.
Παρακάτω σχόλιο σ`ένα άρθρο με τον τίτλο: "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ":
Αν δεν είσαι βροχή αγάπη μου
Γίνε δέντρο
Γόνιμο…γίνε δέντρο.
Κι αν δεν είσαι αγάπη μου δέντρο
Γίνε πέτρα
Υγρή…γίνε πέτρα.
Κι αν πέτρα, αγάπη μου, δεν είσαι
Γίνε φεγγάρι
Στο όνειρο της αγαπημένης…γίνε φεγγάρι.
[Έτσι είπε μια γυναίκα
στο γιο της καθώς έθαβαν.]..
Όλ`αυτά σε αναστάσιμο post.
Kι αναρωτιέμαι, τελικά στην ζωή μας, τίποτα δεν επιτρέπεται να είναι όμορφο;
Όλα μαύρα κι άραχνα;
Μόνο ο πόνος κι ο θάνατος πουλάει σήμερα;
Καταντήσαμε πιο μαύροι από τα δελτία ειδήσεων.
Και το λέω εγώ που δεν υπάρχει πόνος, ειλικρινά, που να μην τον έχω βιώσει.
Που έχω γίνει στάχτη και ξαναναστήθηκα άπειρες φορές στην ζωή μου.
Και το κατάφερα μέσα από την εμπιστοσύνη που έδειχνα πάντα σ`ΕΚΕΙΝΟΝ, και στην θεϊκή του παρέμβαση.
Ποτέ δεν με γέλασε...στον κατάλληλο χρόνο όταν ήμουν έτοιμη ήταν Παρόν.
Ας αντικρίσουμε επιτέλους  με πιο αισιόδοξο βλέμμα την ζωή κι αυτή θα μας τ`ανταποδώσει.
Άς μεταδώσουμε πιο αισιόδοξα μηνύματα στους γύρω μας.
Και να είστε σίγουροι ότι η ζωή θα μας το προσφέρει  πίσω  στο διπλάσιο, όπως έκανε σε μένα.
Λίγα λόγια που διάβασα και προσπαθώ κάθε μέρα να τα κάνω πράξη: 
Να θυμηθώ κάθε μέρα.
Να μην αφήνω την τύχη να μου ρίχνει τα σκουπίδια της.( και τις μαύρες ειδήσεις της)
Να ζήσω ημέρες χειροποίητες. Και νύχτες.(κεντημένες με το νήμα της Αγάπης)
Να θυμηθώ να μη φοβάμαι το φόβο.( ο φόβος χτύπησε την πόρτα...η Αγάπη άνοιξε και δεν ήταν κανείς απέξω).
Έζησα αρκετά χρόνια μέχρι τώρα και το είδα.
Να θυμάμαι να μην απελπίζομαι.
Να μην με παίρνει από κάτω.
Να θυμάμαι να χαμογελάω και να ντύνω την μέρα μου με τα χρώματα του ουράνιου τόξου.
Και το μαύρο χρώμα το χαρίζω σ`αυτούς που ηδονίζονται να ζουν μες την μιζέρια και την κακομοιριά.

Έγραψε  η  :  Theodosia

Διαβάστε περισσότερα »

Απο το 2010 χαμογελώντας στο ... 2020 .

Ας κρατήσουμε μέσα μας την αισιοδοξία του κειμένου ,κάνοντας πράξη τον τίτλο του.....Η αρχή αυτής της δεκαετίας σε τίποτα δεν θα μοιάζει με το τέλος της.......

Να χαμογελάτε

Η αρχή αυτής της δεκαετίας σε τίποτα δεν θα μοιάζει με το τέλος της  όσον αφορά την Ελλάδα . Μην φοβάστε. Είναι πολύ λίγα αυτά τα δύσκολα  που θα περάσετε σε σχέση με τα πολλά  καλά και εύκολα που ακολουθούν σύντομα. Είναι γεγονός ότι σας περιμένουν λίγα δύσκολα χρόνια, όχι όμως και τόσο δύσκολα ώστε να σας κάνουν να νιώσετε  σε απόγνωση και σε αδιέξοδο. Όπου  υπάρχουν  χαμόγελα δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Ναι θα σας ταλαιπωρήσουν και θα σας αδικήσουν ξανά και ξανά στο επόμενο χρονικό διάστημα. Η διαστρέβλωση και η παραποίηση κάθε λογικής και κάθε αλήθειας ώστε να είστε πάντα εσείς αυτοί που φταίνε, θα φτάσουν στο αποκορύφωμα τους. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να χαμογελάσετε. Γιατί είναι πράγματι πολύ αστείο να προσπαθούν να σας πείσουν ότι δεν είστε αυτοί που είστε  ή ότι πρέπει να ντρέπεστε που το λέτε. Έχετε δει πολύ χειρότερα σαν λαός, έχετε περάσει σε συλλογικό επίπεδο από τεράστιες καταστροφές και δοκιμασίες και να είστε εδώ ακόμα και μιλάτε αυτήν την γλώσσα .. και χαμογελάτε. Τίποτα δεν θα χαθεί. Όλες αυτές οι άσχημες προοπτικές που έχουν για εσάς, οι πιέσεις, οι απειλές, οι εκβιασμοί, τα περίτεχνα ψέματα, οι εξαναγκασμοί, θα επιστρέψουν στους αποδέκτες τους  για να εκπληρωθούν με τρόπο που δεν μπορούν ακόμα να φανταστούν. Όλη αυτή η δοκιμασία έχει φυσικά το νόημά της και είναι αυτή ακριβώς η δύσκολη κατάσταση που βρίσκεστε που θα γίνει η ασπίδα σας και θα σας γλυτώσει από πολλά χειρότερα. Χειρότερα μέσα στα οποία θα πιαστούν όλοι αυτοί που τώρα τα υφαίνουν , και που θα συνεχίσουν για λίγο ακόμα να το κάνουν. Θα πρέπει να τους ευχαριστείτε  που παίζουν τόσο καλά τον ρόλο τους και διαμορφώνουν εκείνες ακριβώς τις συνθήκες που χρειάζεστε για το μάθημά σας. Το ζητήσατε. Κανείς σας δεν βρίσκεται τυχαία εδώ στην Ελλάδα αυτήν την χρονική περίοδο.......Συνέχεια εδώ

Ας νιώθετε  καλά λοιπόν και ας είστε ευγνώμονες απέναντι σε αυτές τις πρόσκαιρες δυσκολίες που θα είναι πολύ λίγες  σε σχέση με τα οφέλη που σας  περιμένουν. Είναι το εισιτήριο σας  σε  μια νέα φωτεινότερη περίοδο στην πορεία σας.

Είναι αλήθεια ότι το ξέσπασμα του πολέμου που θα λάβει χώρα  σχεδόν παντού γύρω σας χωρίς την δικιά σας συμμετοχή, θα σας βρει ταλαιπωρημένους.  Αυτός ο πόλεμος όμως που για άλλους θα σημάνει την καταστροφή τους θα είναι για σας ευλογία. Και αυτό θα είναι ένα από τα παράδοξα που αν και θα μπορείτε να το εξηγείτε ωστόσο θα το νιώθετε σαν τέτοιο μέσα σας. Γιατί ο ομφαλός νιώθει όλο το σώμα. Και ό πόνος που θα νιώσετε δεν θα είναι ο δικός σας. Όλες οι ομάδες κάνουν τις επιλογές τους. Όπως τις κάνατε και εσείς. Ας τιμήσετε την δικιά σας επιλογή λοιπόν  με ένα χαμόγελο και τις επιλογές των άλλων με την κατανόησή σας. Αποσβολωμένοι και με το στόμα ανοιχτό θα παρατηρείτε όχι μόνο την αγριότητα και την ταχύτητα των πράξεων αλλά και το μέγεθός τους. Να θυμάστε ότι τίποτα και σε καμιά στιγμή δεν πρόκειται να χαθεί για σας. Το κέρδος κρύβεται σε αυτό που είσαι εσύ και  όχι σε αυτό που έχεις ή που έχουν κάποιοι άλλοι. Τα χρήματα θα επιστρέψουν πολλαπλασιασμένα μετά την καταιγίδα, αλλά δεν είναι για τα χρήματα που θα πρέπει να ανησυχείτε. Αλλού βρίσκεται το κέρδος σας.

Στέκεστε  ήδη ανάμεσα στα κύματα και  πρέπει να γίνετε σαν τον βράχο  που ατάραχος παραμένει αμετακίνητος από την μανία της θάλασσας, γιατί τα κύματα θα δυναμώσουν. Τίποτα δεν μπορεί να σας πειράξει . Κρατείστε την Ενέργεια και την Πίστη σας και παραμείνετε σε εκείνο το σημείο μέσα σας όπου βασιλεύει η ειρήνη. Αυτή η δοκιμασία είναι η δικιά σας επιλογή. Να είστε ο βράχος εν μέσω των κυμάτων.

Το γιατί  και το πώς προκύπτει από τις  ιστορίες των ανθρώπων  που εναποτίθενται στα σπλάγχνα  της Γαίας όταν οι ψυχές φεύγουν. Οι ψυχές τόσο ατομικά όσο και συλλογικά  παίρνουν τις αποφάσεις τους και κάνουν τις επιλογές τους για τους κύκλους των εμπειριών τους.  Η Ινσταμπούλ θα γίνει Κωνσταντινούπολη το 2014. Και αυτή τη φορά έτσι και θα μείνει. Τόσο ο χρόνος όσο και ο χώρος έχουν αποφασιστεί και δεν αλλάζει πλέον. Από εκεί και πέρα για σας  σταδιακά θα αρχίσει η επέκταση, η επανάκτηση, η οικοδόμηση ενός λαμπερού μέλλοντος, χωρίς τα προσκόμματα του παρελθόντος. Στην κυριολεξία θα μπορέσετε σιγά- σιγά να αναπνεύσετε ελεύθερα πια ξανά τις αρχαίες σας ενέργειες που τόσο υπομονετικά  περιμένουν να σας φορτώσουν με τα δώρα τους.

Ας γνωρίζετε  ακόμη ότι, σε χρόνο που δεν  έχει δοθεί, η πόλη της Άγκυρας  θα καταστραφεί ολοκληρωτικά  μέσα σε δευτερόλεπτα. Ο ανατολικός άνεμος θα σας κρατήσει με κλειστά τα παράθυρα και έρημους τους δρόμους σας, για λίγο. Θα περάσει.

Στην  Κύπρο  θα βασιλεύσει εκείνη η ειρήνη που προκύπτει όταν εκείνοι που δεν επιθυμούν την ειρήνη αποχωρούν. Μια ειρήνη που περίμενε πολλούς αιώνες για να υπάρξει σε αυτόν τον τόπο.

Η ειρήνη λοιπόν και τα ερείπια μιας παμπάλαιας μικρής εκκλησίας της Αγίας Ειρήνης  17 χιλιόμετρα από τα νέα σας σύνορα αρκετά πιο ανατολικά απ’ ότι φαντάζεστε, θα σας βρουν να χαμογελάτε γύρω από το τέλος αυτής της δεκαετίας που ξεκίνησε λίγο δύσκολα για εσάς,  αλλά θα τελειώσει πολύ μα πολύ διαφορετικά. Να θυμάστε ότι είναι ο καιρός που θα πρέπει να τιμήσετε τόσο την δικιά σας επιλογή όσο και τις επιλογές των άλλων με την δύναμη της ψυχής σας.

Ανά πάσα στιγμή έχετε ελεύθερη πρόσβαση σε αυτήν την δύναμη. Ανοίξτε και αναπνεύστε αυτήν την αίσθηση που πηγάζει από την καρδιά, το μόνο πραγματικά σταθερό σημείο που μπορείτε να έχετε παντού και πάντοτε μαζί σας τις μέρες που έρχονται. Το μειδίαμά σας θα είναι το κέρδος σας . Τίποτα από όλα όσα γίνονται και θα γίνουν δεν θα έχει σημασία για σας εάν δεν μάθετε να στηρίζεστε σε αυτό το ατάραχο εσωτερικό σημείο. Κλείστε τα μάτια και μερικές ανάσες μακρύτερα είναι ο προορισμός σας. Ότι και να σας απασχολεί, όσο άσχημα και αν φαίνονται τα πράγματα, με μία μικρή σχετικά  προσπάθεια αυτός είναι ένας πολύ κοντινός και ασφαλής προορισμός.   To χαμόγελο της ψυχής σας εν μέσω της πιο άγριας θάλασσας.

Έλλην   ...από olympiada

Διαβάστε περισσότερα »