«Η Ελλάδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα. Νιώθω σαν να χτυπάμε τα κεφάλια μας στα σίδερα. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν. Μα κάποια στιγμή, θα σπάσουν και τα σίδερα.» Nίκος Καζαντζάκης.
Χαμογέλα μιά καινούργια μέρα παντα αρχίζει, πές Καλημέρα !!! Χαμογελώντας ....... Έχεις κάτι να μας πείς ;..... Κάτι για να δημοσιεύσουμε ;..... Να διαμαρτυρηθείς για ένα δημοσίευμα δικό μας ή και άλλο θέμα ;..... Στείλε μας e-mail απο εδώ : catakravgi@gmail.com ή πάρε μας τηλ. 6 9 4 5 3 5 0 2 7 6 ".......Λένε πως το αιώνιο είναι στιγμές.. καλά φυλαγμένες στο "σφουγγάρι" της καρδιάς... ποτέ δε χάνουν, λένε, το άρωμα, ποτέ δεν αφήνουν την θάλασσα τον ήλιο ή την βροχή, να χάσουν την υφή τους... Κι όταν διψάμε, λένε, στα χείλη της ψυχής, το σφουγγάρι αυτό, ζωή ξαναδίνει...
Ένας παλιάτσος είμαι εγώ καλή σας μέρα Ξέρω να κλαίω, να γελάω, να πονώ ξέρω να λέω την αλήθεια πέρα ως πέρα γι' αυτό κι εγώ θα σας το πω... Τραγούδι λέω δυνατά ν' ακούσουν όλα τα παιδιά ν' ακούσει η πολιτεία κι απ' το τραγούδι μου αυτό παλιάτσοι άλλοι εκατό να βγουν στην κοινωνία Κι έτσι όλοι μαζί κι αντάμα να τραγουδάμε τα δίκια της ζωής να τραγουδάς κι εσύ απ' την πλατεία να μάθεις φίλε μου σωστά να ζεις Τραγούδι λέω δυνατά ν' ακούσουν όλα τα παιδιά ν' ακούσει η πολιτεία κι απ' το τραγούδι μου αυτό παλιάτσοι άλλοι εκατό να βγουν στην κοινωνία Ένας παλιάτσος είμαι εγώ καλή σας μέρα... ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΤΩ ΔΕΞΙΑ !!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, Μαρτίου 6

Πνεύμα και Ύλη

ermis ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΓΑΘΑ  Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΓΑΘΩΝ  ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

Κάθε άνθρωπος, για να έχει μια αξιοπρεπή ζωή, θα πρέπει ναέχει εξασφαλίσει κάποια βασικά υλικά και πνευματικά αγαθά. Απόπλευράς υλικών αγαθών, τα απαραίτητα είναι στέγη, τροφή, νερό,υγεία και εργασία και από πλευράς πνευματικών αγαθών μια σωστήμόρφωση και παιδεία. Μια κοινωνία που εξασφαλίζει αυτά τα βασικάαγαθά σε κάθε μέλος της είναι μια υγιής κοινωνία.Έχοντας εξασφαλίσει τα πιο πάνω αγαθά, ο άνθρωποςαπελευθερώνεται από το καθημερινό άγχος, την ανασφάλεια, το φόβοκαι νιώθει σίγουρος και ήρεμος. Μέσα σ’ ένα τέτοιο κοινωνικό πλαίσιο,όπου επικρατεί η σιγουριά και η ηρεμία, ο άνθρωπος μπορεί να βάλεικάποιους παραπέρα δικούς του στόχους. Αυτοί οι στόχοι είναι συνήθωςη απόκτηση περισσότερων υλικών αγαθών ή η απόκτησηπερισσότερων πνευματικών αγαθών ή και τα δύο.Ένα βασικό ερώτημα που ταλανίζει τον άνθρωπο απόκαταβολής κόσμου είναι τούτο: Τι είναι πιο σημαντικό ν’αποκτήσεικανένας στη ζωή, πολλά υλικά ή πολλά πνευματικά αγαθά; Το ν’ αποκτήσει ταυτόχρονα και τα δύο είναι κάπως δύσκολο (και γι’ αυτόείναι και σπάνιο), αφού, όπως είναι γνωστό, τα υλικά και ταπνευματικά αγαθά είναι αντιστρόφως ανάλογα. Δηλ. όσο πιο πολλάέχεις από το ένα, τόσο πιο λίγα κατέχεις, ή επιθυμείς να έχεις από τοάλλο και αντίστροφα.Στο διάβα των αιώνων υπήρξαν πολλοί σοφοί άνθρωποι που μας δίδαξαν ότι…

Περισσότερα κλικ >>> ΕΔΩ

Διαβάστε περισσότερα »

buzz it!

Σάββατο, Απριλίου 17

Μ' αγιόκλημα και γιασεμί !

Κάποια φίλη μιας φίλης έγραψε ένα κείμενο,να μη τα πολύ-λέω..(γράφω) ,η φίλη της φίλης ,τω φίλω  κλπ. ξεδίπλωσαν πολλά πράγματα που θόλωσαν με το πέρασμα του χρόνου ,και μας γυρίζουν πίσω σε ωραίες και αθώες στιγμές που έχουμε όλοι ξεχασμένες.....αλλά πάντα είμαστε σε αναζήτηση τους λες και είναι το Αγιο Δισκοπότηρο για το παρόν μας.Τα πλαισίωσα λοιπόν κι εγώ με εικόνες και τις φωνές δυό Κυριών από τις οποίες η απουσία της μιας  είναι αισθητή  και  αλησμόνητη......Εδώ είμαστε λοιπόν παρακολουθείστε διαβάστε και θυμηθείτε μαζί μας............
Σε ψάχνω μα δεν σε βρίσκω.
by :  Theodosia
Το γλυκό μου alataki έγραψε ένα πανέμορφο κείμενο που τραγούδησε στην καρδιά μου.
Ήθελα να γράψω την δική μου αλήθεια βασισμένη στο δικό της κείμενο.
Το προσάρμοσα λοιπόν στις δικές μου αναμνήσεις στο δικό μου παρόν.
Ιωάννα σ`ευχαριστώ πολύ για την έμπνευση.
Θυμάμαι...
Γειτονιά,μονοκατοικίες με αυλές που μοσχομύριζαν γιασεμί.
Πνιγμένες στην γαρδένια και στις τριανταφυλλιές.
Άνισος ανταγωνισμός ποια αυλή θα έχει τα ομορφότερα λουλούδια.
Φρεσκοβαμμένα πεζούλια με ασβέστη.
Σ`αυτά τα πεζούλια που έβγαινε όλη η γειτονιά στο καθημερινό της ραντεβού.
Με καρέκλες και σκαμπό αποσυρμένα από το εσωτερικό του σπιτιού.
Γλυκές κουβέντες και λόγια καρδιάς καθαρά.
Καφεδάκι,κουτσομπολιό καλοπροαίρετο αλλά πάντα κοιτώντας ο ένας τον άλλον στα μάτια.
Τον αντιμετώπιζες και σ`αντιμετώπιζε.Και στην δύσκολη ήταν εκεί παρόν.
Γεφυρώνονταν η πίκρα,η απογοήτευση με την ανθρώπινη παρουσία.
Μικρό κορίτσι ήσουν και τα όνειρά σου ταξίδευαν αχαλίνωτα σε κείνα τα σοκάκια.
Είχες όλα όσα χρειαζόταν η ψυχή σου.
ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.
Θυμάσαι;
Σ`έψαχνα εκεί και σε συναντούσα...........

Σε ψάχνω να σε βρω στ`αποκρουστικά τσιμέντα,στην απομόνωση της ψυχής.
Απομονώθηκες,ταμπουρώθηκες,πίσω από μια εικονική και πλασματική πραγματικότητα.
Δεν ταξιδεύουν τα όνειρα πια.Έπαψες να ονειρεύεσαι.Στέρεψες.
Γέμισε το μυαλό σου πληροφορίες που σου μαύρισαν την ψυχή.
Ψάχνω να σε βρω στην έκπτωση της ηθικής, στην νομιμοποίηση του ανήθικου.
Εκεί που ο κάθε ένας ελεύθερα, μπορεί να σε περιγράφει πίσω από ανωνυμίες και εκ του ασφαλούς χωρίς να σε ξέρει.
Να σου χρεώνει χωρίς να πληρώνει.Τσάμπα μάγκας με μόνο κόστος την ψυχή σου.
Ψάχνω να σε βρω στο χάος των χρόνων που έρχονται,στην θλίψη που τεντώνει το πρόσωπό σου,στα μάτια που δεν γελάνε πια.
Έχεις όλα όσα είναι ΠΕΡΙΤΤΆ και σου λείπουν ΟΣΑ χρειάζεσαι.
ΣΕ ΒΡΙΣΚΩ ΣΤΑ ΜΕΡΗ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΣΕ ΣΥΝΑΝΤΩ ΠΙΑ.

Διαβάστε περισσότερα »

buzz it!

Τρίτη, Απριλίου 6

Μία κακοποίηση... Θα την πάρετε εδώ ή να σας την τυλίξω...?

Στο κείμενο που ακολουθεί εμείς παραθέτουμε  Και την εικόνα  με την προσευχή που δανειστήκαμε απο το μπλογκ  της  Αναζήτησης ,όπου αναρτήθηκαν στις  28 του Μάρτη  εν όψη  Μεγάλης Εβδομάδος......paparounesΔιαβάστε και τις  δυο Κυρίες μόνο  όφελος  θα αποκομίσετε ! ! !

 

Μία κακοποίηση στο 96...Θα την πάρετε εδώ ή να σας την τυλίξω...?

-...Όχι θα την πάρω στο email μου για να μου φτιάξει την Υπόλοιπη μέρα.
Δευτέρα πρωί, πίνοντας τον καφέ μου, ανοίγω το email μου, όπως συνηθίζω να δω τα μηνύματά μου.
Κι εκεί που πίστευα ότι η ζωή έγινε πιο όμορφη, τουλάχιστον στις καρδιές μας, διαβάζω:
Παρά ταύτα: Χριστός ανέστη!
Posted: 04 Apr 2010 04:08 AM PDT
Παρά ταύτα:
Βρετανία: Θάνατος 12χρονου κοριτσιού από ξυλοκόπημα
Νεκρό από ξυλοκόπημα έως θανάτου 12χρονο κορίτσι στο Μάντσεστερ, ένας 37χρονος ανακρίνεται.
Μου μαύρισε την ψυχή, και την μέρα μαζί.
Δεν έχει σημασία αν συνέβη σε μια άλλη χώρα. Kurie
Είναι ο θάνατος ενός παιδιού που συνέβη δίπλα μου.
Που κάποιοι άνθρωποι για χάρη του κλικ ,εκμεταλλεύονται τον ανθρώπινο πόνο.
Τον δικό μου πόνο της μάνας.
Πού με πάνε από κακοποίηση σε κακοποίηση, και μου μαυρίζουν την καρδιά.
-Πώς να σου χαλάσω την αισιοδοξία;
-Πάρε έναν θάνατο παιδιού για breakfast.
Αλλά πάρα ταύτα: Χριστός Ανέστη.
Παρακάτω σχόλιο σ`ένα άρθρο με τον τίτλο: "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ":
Αν δεν είσαι βροχή αγάπη μου
Γίνε δέντρο
Γόνιμο…γίνε δέντρο.
Κι αν δεν είσαι αγάπη μου δέντρο
Γίνε πέτρα
Υγρή…γίνε πέτρα.
Κι αν πέτρα, αγάπη μου, δεν είσαι
Γίνε φεγγάρι
Στο όνειρο της αγαπημένης…γίνε φεγγάρι.
[Έτσι είπε μια γυναίκα
στο γιο της καθώς έθαβαν.
]..
Όλ`αυτά σε αναστάσιμο post.
Kι αναρωτιέμαι, τελικά στην ζωή μας, τίποτα δεν επιτρέπεται να είναι όμορφο;
Όλα μαύρα κι άραχνα;
Μόνο ο πόνος κι ο θάνατος πουλάει σήμερα;
Καταντήσαμε πιο μαύροι από τα δελτία ειδήσεων.
Και το λέω εγώ που δεν υπάρχει πόνος, ειλικρινά, που να μην τον έχω βιώσει.
Που έχω γίνει στάχτη και ξαναναστήθηκα άπειρες φορές στην ζωή μου.
Και το κατάφερα μέσα από την εμπιστοσύνη που έδειχνα πάντα σ`ΕΚΕΙΝΟΝ, και στην θεϊκή του παρέμβαση.
Ποτέ δεν με γέλασε...στον κατάλληλο χρόνο όταν ήμουν έτοιμη ήταν Παρόν.
Ας αντικρίσουμε επιτέλους  με πιο αισιόδοξο βλέμμα την ζωή κι αυτή θα μας τ`ανταποδώσει.
Άς μεταδώσουμε πιο αισιόδοξα μηνύματα στους γύρω μας.
Και να είστε σίγουροι ότι η ζωή θα μας το προσφέρει  πίσω  στο διπλάσιο, όπως έκανε σε μένα.
Λίγα λόγια που διάβασα και προσπαθώ κάθε μέρα να τα κάνω πράξη: 
Να θυμηθώ κάθε μέρα. Butterfly
Να μην αφήνω την τύχη να μου ρίχνει τα σκουπίδια της.( και τις μαύρες ειδήσεις της)
Να ζήσω ημέρες χειροποίητες. Και νύχτες.(κεντημένες με το νήμα της Αγάπης)
Να θυμηθώ να μη φοβάμαι το φόβο.( ο φόβος χτύπησε την πόρτα...η Αγάπη άνοιξε και δεν ήταν κανείς απέξω).
Έζησα αρκετά χρόνια μέχρι τώρα και το είδα.
Να θυμάμαι να μην απελπίζομαι.
Να μην με παίρνει από κάτω.
Να θυμάμαι να χαμογελάω και να ντύνω την μέρα μου με τα χρώματα του ουράνιου τόξου.
Και το μαύρο χρώμα το χαρίζω σ`αυτούς που ηδονίζονται να ζουν μες την μιζέρια και την κακομοιριά.

Έγραψε  η  :  Theodosia

Διαβάστε περισσότερα »

buzz it!

www.olympia.gr