«Η Ελλάδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα. Νιώθω σαν να χτυπάμε τα κεφάλια μας στα σίδερα. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν. Μα κάποια στιγμή, θα σπάσουν και τα σίδερα.» Nίκος Καζαντζάκης.
Χαμογέλα μιά καινούργια μέρα παντα αρχίζει, πές Καλημέρα !!! Χαμογελώντας ....... Έχεις κάτι να μας πείς ;..... Κάτι για να δημοσιεύσουμε ;..... Να διαμαρτυρηθείς για ένα δημοσίευμα δικό μας ή και άλλο θέμα ;..... Στείλε μας e-mail απο εδώ : catakravgi@gmail.com ή πάρε μας τηλ. 6 9 4 5 3 5 0 2 7 6 ".......Λένε πως το αιώνιο είναι στιγμές.. καλά φυλαγμένες στο "σφουγγάρι" της καρδιάς... ποτέ δε χάνουν, λένε, το άρωμα, ποτέ δεν αφήνουν την θάλασσα τον ήλιο ή την βροχή, να χάσουν την υφή τους... Κι όταν διψάμε, λένε, στα χείλη της ψυχής, το σφουγγάρι αυτό, ζωή ξαναδίνει...
Ένας παλιάτσος είμαι εγώ καλή σας μέρα Ξέρω να κλαίω, να γελάω, να πονώ ξέρω να λέω την αλήθεια πέρα ως πέρα γι' αυτό κι εγώ θα σας το πω... Τραγούδι λέω δυνατά ν' ακούσουν όλα τα παιδιά ν' ακούσει η πολιτεία κι απ' το τραγούδι μου αυτό παλιάτσοι άλλοι εκατό να βγουν στην κοινωνία Κι έτσι όλοι μαζί κι αντάμα να τραγουδάμε τα δίκια της ζωής να τραγουδάς κι εσύ απ' την πλατεία να μάθεις φίλε μου σωστά να ζεις Τραγούδι λέω δυνατά ν' ακούσουν όλα τα παιδιά ν' ακούσει η πολιτεία κι απ' το τραγούδι μου αυτό παλιάτσοι άλλοι εκατό να βγουν στην κοινωνία Ένας παλιάτσος είμαι εγώ καλή σας μέρα... ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΤΩ ΔΕΞΙΑ !!

Παρασκευή, Αυγούστου 5

Legalize it… the right way! Το πρώτο «οργανικό» αυτοκίνητο το οποίο ‘’έκαιγε’’ κάνναβη.

Εγκληματούν κατά της Γαίας τα βαποράκια της φούντας

Θεωρώντας τη μάχη για τη Γαία ως υπέρτατο σκοπό, δε μπορούμε παρά να εξοργιστούμε βλέποντας το νέο ορυμαγδό περί της δήθεν “αποποινικοποίησης” της χρήσης του χασίς για … φουμάρισμα. Την ώρα που η παγκόσμια κοινή γνώμη προσπαθεί να ανακόψει τους ρυθμούς της καταστροφής ψάχνοντας βιολύσεις αναστροφής, τα βαποράκια του βιομηχανικού κατεστημένου επανέρχονται πιστά στο ραντεβού τους και στους αφέντες τους για πάνω από 70 χρόνια. Έτσι, Τσίπρες, Κανάκηδες, καθηγητές των πανεπιστημίων της αγνωσίας και λοιποί αυτοβαπτιζόμενοι αντικαπιταλιστές βυθίζουν στο σκοτάδι παρούσες και επερχόμενες γενιές, είτε λόγω ατομικής ηλιθιότητας ή τιμώντας το ξεροκόμματο των εργοδοτών τους.

Κύριοι εγκληματίες ή ηλίθιοι, η καλλιέργεια της Καννάβεως πρέπει άμεσα όχι απλώς να επιτραπεί αλλά και να επιδοτηθεί. Η Κάνναβη δύναται να προσφέρει λύσεις σε πλείστα θέματα βιολογικής παραγωγής προϊόντων όπως άλλωστε έδινε για χιλιετίες. Ο κύκλος της από την καλλιέργεια εως την αποσύνθεση των παραγώγων, είναι απόλυτα βιολογικός και σύννομος με την πλανητική αρμονία. Εξοικονομεί φυσικούς πόρους, νερό κ.α αποδίδοντας υπερπαραγωγή πρώτων υλών σε σύντομο χρόνο.

Φανταστείτε ένα όχημα το οποίο κατασκευάζεται εξ’ ολοκλήrου από Κάνναβη και κινείται από αυτή.. φαντασία; Όχι κύριοι. Πραγματικότητα εδώ και 80 χρόνια από την Ford!!

Οπότε άθλιοι ταγοί της εξουσίας, βαποράκια της πρέζας και συκοφάντες κάθε τι φυσικού, δε μπορείτε πλέον να επικαλείστε άγνοια. Είτε σταματάτε το παραμύθι ή απλά χάνετε τα προσωπεία με τα οποία εξαπατείτε την ανθρωπότητα και δη την Ελληνική κοινωνία. Που θα πρέπει την επόμενη φορά που θα βγείτε να πλασσάρετε το εμπόρευμα των αφεντικών σας, να σας πάρει όχι με τις πέτρες, αλλά με τις Κανναβόβεργες.

Για κάποιους που εξακολουθούν να είναι δύσπιστοι, ορίστε και το ιστορικό απαγόρευσης:

Η απαγόρευση της κάνναβης άρχισε στις ΗΠΑ, και εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα σε όλο σχεδόν τον κόσμο. Στην πραγματικότητα, τον μύθο ότι η κάνναβη είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα φυτά στον κόσμο το δημιούργησαν και τον συντήρησαν τα μεγάλα βιομηχανικά συμφέροντα.
Όταν, στη δεκαετία του ’30, οι νέες τεχνικές θερισμού και επεξεργασίας της κάνναβης έγιναν διαθέσιμες και οικονομικά ανεκτές, ο δρόμος για την μαζική πλέον παραγωγή κάνναβης άρχισε να ανοίγει. Η κάνναβη φαινόταν ότι θα κυριαρχούσε στην παγκόσμια αγορά και οι απίστευτες δυνατότητες εκμετάλλευσης που παρουσίαζε θα προκαλούσαν ‘’εκρηκτικές’’ συνέπειες σ’ ένα ευρύ φάσμα βιομηχανιών. Εκτός από την κατασκευή χαρτιού, οι δυνατές φυσικές ίνες του φυτού ήταν εξίσου ιδανικές για την παραγωγή υφασμάτων, πλαστικών ακόμα και εκρηκτικών. Ήδη είχε κατασκευαστεί το πρώτο «οργανικό» αυτοκίνητο (από ένα συνδυασμό κάνναβης και άλλων ετήσιων φυτών) από τον Henry Ford, το οποίο μάλιστα ‘’έκαιγε’’ κάνναβη.
Η κάνναβη αποτελούσε πλέον μία μεγάλη απειλή. Οι μεγάλες χαρτοβιομηχανίες και οι βιομηχανίες πετροχημικών θα έχαναν δισεκατομμύρια δολάρια.

Στην δαιμονοποίηση και εν συνεχεία απαγόρευση του φυτού πρωτοστάτησαν ο μεγιστάνας των media και χαρτοβιομήχανος Randolph Hearst, ο οποίος χρησιμοποίησε την τεράστια αλυσίδα εφημερίδων του προκειμένου να εξαπλώσει την προπαγάνδα κατά της κάνναβης (σημ.: ο Hearst αποτέλεσε θέμα της ταινίας του Orson Welles «Πολίτης Κέιν»), και ο μεγαλοβιομήχανος πετροχημικών DuPont.
Ο DuPont μόλις τότε πατένταρε το νάυλον, όπως και μεθόδους για να παρασκευάζει πλαστικά από πετρέλαιο και κάρβουνο (άνθρακας), καθώς και μία υψηλά μολυσματική τεχνική για να παράγει χαρτί από ξυλοπολτό.
Οι εφημερίδες του Hearst κατάφεραν να κατασκευάσουν μία νέα απειλή για την Αμερική και οργάνωσαν μία μεγάλη καμπάνια προκειμένου η κάνναβη να γίνει παράνομη. Συνδέοντας την κάνναβη με το έγκλημα και με τη χρήση υστερικών επικεφαλίδων στα πρωτοσέλιδά του, επηρέασε την κοινή γνώμη.
Κατά τη διάρκεια του ’30, τα ταμπλόιντ του Hearst αναφέρονταν συνεχώς σε πολύκροτες ιστορίες για νέγρους, οι οποίοι υπό την επήρεια της μαριχουάνας (σημ.: όρος που διαδόθηκε από τις εφημερίδες του Hearst και χρησιμοποιήθηκε για εκφοβισμό και αποπροσανατολισμό) βίαζαν λευκές γυναίκες και έπαιζαν ένα είδος «σατανικής, βουντού μουσικής», που σήμερα είναι γνωστή απλά ως τζαζ.

Έτσι, το 1937 η κάνναβη έγινε παράνομη στις ΗΠΑ … και σε όλο σχεδόν τον κόσμο!!!

Όλα αυτά για να πλασσάρουν το “βιολογικό” τους Νάυλον και να μονοπωλούν το χαρτί έχοντας σκλάβους τους γηγενείς του Αμαζονίου και τη Γή τους.

Για πλήρη εικόνα των εφαρμογών της Καννάβεως δείτε εδώ.

Για να τιμωρήσετε τα βαποράκια των βιομηχάνων, καταστροφέων δασών και δουλεμπόρων, απλά μαυρίστε τους στις επερχόμενες εκλογές. Το ποιοί είναι, το βλέπετε καθημερινά.

Και στον επόμενο λοιπόν που θα σας προσφέρει Μπαφο, αντιπροτείνετε του κουρτινόξυλο. Του χρειάζεται.

 

ΨΥΧΟΤΡΟΠΕΣ  ΟΥΣΙΕΣ  ΚΑΝΝΑΒΗ  ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ – ΧΑΣΙΣ

Συγγραφέας :  Κλεάνθης Γρίβας
πρόλογος:  Γιώργος Βότσης

Δεν υποστηρίζω τη χρήση των ψυχοτρόπων ουσιών.
Αλλά υπερασπίζομαι τη νομιμοποίησή τους.
Πρώτον, για λόγους ηθικούς:
Κανένας εκτός από μένα δεν έχει δικαίωμα να αποφασίζει
ποια ουσία θα καταναλώνω και ποια όχι.
Δεύτερον, για λόγους πολιτικούς:
Η κοινωνία δεν απειλείται από τις ψυχοτρόπες ουσίες.
Κινδυνεύει μόνο από την κατασταλτική πολιτική
της κρατικής εξουσίας απέναντι σ’ αυτές.
Το δικαίωμα να ψηφίζω
και το δικαίωμα να εξουσιάζω το κορμί μου
αποτελούν ουσιαστικά στοιχεία της ελευθερίας μου.
Το δικαίωμα να ψηφίζω
είναι θεμελιώδες στοιχείο της ελευθερίας μου ως πολίτη.
Και το δικαίωμα να εξουσιάζω το κορμί μου
είναι κεντρικό στοιχείο της ελευθερίας μου ως ατόμου.
Η απαγόρευση της ψήφου
αίρει το δικαίωμά μου να ασκώ κάποιο έλεγχο
στους διαχειριστές της εξουσίας,
και συνεπώς καταργεί την ελευθερία μου ως πολίτη.
Η απαγόρευση των ψυχοτρόπων ουσιών
αίρει το δικαίωμά μου να εξουσιάζω το σώμα μου
και συνεπώς καταργεί την ελευθερία μου ως ατόμου.
3
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ του Γ.Βότση 5
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 7
I. Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ 9
1. Το φυτό
2. H χρησιμότητα της κάνναβης
3. H έκταση της χρήσης
4. Τα δραστικά συστατικά
5. Τα παράγωγα της κάνναβης
6. Απορρόφηση, διάσπαση και απέκκριση
7. Δόσεις και Χρήστες
8. Αποτελέσματα της χρήσης 22
9. Ανοχή και Εξάρτηση 23
10. Ψυχική εξάρτηση 25
II. ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ 22
1. Αρχαιότητα
2. Μεσαίωνας
3. Νεότερα χρόνια
III. Ο ΑΙΩΝΑΣ ΤΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ 27
1. Εργαλείο εσωτερικής πολιτικής (1900-1930)
2. Εργαλείο εξωτερικής πολιτικής (1900-1930)
3. Οι αιτίες της απαγόρευσης (1930-1940)
4. Το κράτος υπέρ της κάνναβης (1942-1945)
5. Το κυνήγι των μαγισσών (1946-1960)
6. Η αμφισβήτηση της απαγόρευσης (1960-1980)
7. Η περίοδος της ανοχής (1970-1980)
8. Η θεσμοποίηση της ανοχής (1970-1980)
9. Το παρελθόν επιστρέφει: Just Say No (1981 -1988)
10. Το διωκτικό παραλήρημα: No Tolerance (1989-1992)
IV. ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ 56
1. Κυβερνητικές και Επιστημονικές Επιτροπές
2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
V. ΤΑ “ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ” ΤΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ 61
1. Η κάνναβη “προκαλεί” τοξικομανία
2. Η κάνναβη “είναι” προστάδιο της ηρωίνης
3. Η κάνναβη “προκαλεί” εγκεφαλικές βλάβες
4. Η κάνναβη “προκαλεί” βλάβες στα χρωμοσώματα
5. Η κάνναβη “εξασθενεί” την άμυνα του οργανισμού
6. Η κάνναβη “μειώνει” την τεστοστερόνη
7. Η κάνναβη “προκαλεί” χασισική ψύχωση
4
8. Η κάνναβη “παράγει” επιθετικότητα
9. H κάνναβη “συνιστά” απειλή για την οδήγηση
VΙ. ΟΙ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ 74
1. Γλαύκωμα (ενδοφθάλμια υπέρταση)
2. Παρενέργειες της χημειοθεραπείας (ναυτία και έμετοι)
3. Ασθμα
4. Επιληψία και σπασμοί
5. Κατάθλιψη και ανορεξία
6. Αναλγητικές ιδιότητες
7. Αντικαρκινικές δράσεις
8. Απεξάρτηση από αλκοόλ και οπιούχα
9. Φαρμακευτικά σκευάσματα της κάνναβης
VII. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 87
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 109
1. Βιβλία και εργασίες
2. Επίσημες εκθέσεις
ΠΙΝΑΚΕΣ 121
ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ 129
ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ 134
5
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Η διαπίστωση είναι απλή: Ποτέ στην ιστορία των οργανωμένων
κοινωνιών, δεν γινόταν τόσος λόγος, δεν είχε αναπτυχθεί τέτοια φιλολογία
για τα “ναρκωτικά”, όσο στις τελευταίες δεκαετίες και, κυρίως, στις μέρες
μας. Και ποτέ δεν είχε προσλάβει τόσο ανησυχητικές διαστάσεις η σύγχυση
των πολλών για ένα πρόβλημα όντως οξύ, σύνθετο και πολυδιάστατο.
Σύγχυση ακόμη και ως προς τα στοιχειώδη -το εννοιολογικό
περιεχόμενο λ.χ. λέξεων και όρων. Ο όρος “ναρκωτικά”, έτσι,
χρησιμοποιείται αυθαιρέτως για το σύνολο των ευφορικών ή ψυχοτρόπων
ουσιών, ή, ακόμη χειρότερα, για όσες απ’ αυτές κατέστησαν παράνομες,
επιλεκτικά, από ποικίλες σκοπιμότητες. Οι λέξεις “εθισμός” και “εξάρτηση”,
επίσης, έχουν υποστεί σημαντική εννοιολογική αλλοίωση, αφού δεν γίνεται
διάκριση αν έχουν σχέση με τη χρήση ή την κατάχρηση όλων ή κάποιων
συγκεκριμένων ουσιών.
Σύγχυση που παράγει μαζικά η παραπληροφόρηση και η μυθοπλασία
των media και υποθάλπει η ατολμία ή η υστεροβουλία και ιδιοτέλεια όσων
έχουν γνώση, αλλ’ όχι και τη θέληση να την καταπολεμήσουν.
Σύγχυση που παρέχει πρόσφορο έδαφος για τη δαιμονολογία και την
προκατάληψη, αφού οι πιο κραυγαλέοι (και πιο ύποπτοι) κήρυκες κάθε
“αντιναρκωτικής” εκστρατείας “αγνοούν” προκλητικά τα δεδομένα της
επιστήμης ως προς τη φύση, την επικινδυνότητα ή και τη χρησιμότητα των
παράνομων και νόμιμων ουσιών.
Σύγχυση σκόπιμη, που κατατείνει να δημιουργήσει αρνητικό,
απαξιωτικό κοινωνικό στερεότυπο γενικά για τον χρήστη των παράνομων
ψυχοτρόπων ουσιών. Και να δικαιολογήσει, έτσι, μια επίσημη πολιτική
απέναντί του ανάλγητη και εξοντωτική, αφού τον καταδικάζει ισοβίως στο
κοινωνικό περιθώριο, στους χωρίς επιστροφή μονόδρομους του
υπόκοσμου και της εγκληματικότητας, στη φρίκη των δεσμωτηρίων.
Σύγχυση σκοταδιστική, αφού ναρκώνει στοιχειώδεις νοητικές
λειτουργίες των πολλών, σε βαθμό που να δέχονται αβασάνιστα τις
κυρίαρχες αντιλήψεις, να μη τις αμφισβητούν, να μη προβληματίζονται, να
μη θέτουν καίρια ερωτήματα συναφή με την ποινικοποίηση της χρήσης και
να κλείνουν τ’ αυτιά σε πειστικές και εγκυρότατες απαντήσεις: Oταν λ.χ.
καθηγητές του Ποινικού Δικαίου (Ιωάννης Μανωλεδάκης, Νίκος
Παρασκευόπουλος, κ.α.) αμφισβητούν την ίδια τη νομιμότητα της
καταστολής, αφού η χρήση των ψυχοτρόπων ουσιών, ως πράξη
αυτοπροσβολής δεν είναι και δεν μπορεί να είναι αξιόποινη. Είτε όταν ο
Κλεάνθης Γρίβας, θεωρώντας αυτονόητο ότι ο άνθρωπος είναι ον
αυτοπροσδιοριζόμενο σε μια ελεύθερη κοινωνία, υποστηρίζει ότι:
“Kανένας, εκτός από μένα, δεν έχει δικαίωμα να αποφασίζει ποια ουσία θα
καταναλώνω και ποια όχι”.
Σύγχυση επικίνδυνη, αφού εμβαπτίζει στην κοινωνική συναίνεση την
πολιτική της καταστολής, δικαιολογεί ως αναγκαιότητα την κρατική βία και
6
αυθαιρεσία και νομιμοποιεί έναν επεκτατικό αυταρχισμό, που συρρικνώνει
δικαιώματα και ευνουχίζει ελευθερίες.
Σύγχυση, τέλος, υπόπτως καλλιεργούμενη, αφού κάνει κοινωνικά
αποδεκτή μια πολιτική ανελεύθερη, απάνθρωπη και παράλογη, που
αναπαράγει και διογκώνει το πρόβλημα καθώς ενδυναμώνει τα παγκοσμίως
πανίσχυρα, οικονομικά και πολιτικά, ναρκωκυκλώματα.
Δεν έλειψαν σ’ αυτό τον τόπο οι συνειδητές προσπάθειες να
καταπολεμηθεί αυτή η σύγχυση και να τεθεί σε ορθολογικά πλαίσια το
μέγα (όπως έχει αναχθεί) πρόβλημα των “ναρκωτικών”.
Ο Κλεάνθης Γρίβας ανήκει σ’ εκείνους τους κατόχους ειδικών
γνώσεων, που (μετρημένοι στα δάχτυλα, φευ) αντιμάχονται σθεναρά την
ιδεολογική χειραγώγηση των πολλών, την εξουσιαστική βία και
αυθαιρεσία. Εχει κάνει έργο ζωής, έχει αφοσιωθεί, επί δύο σχεδόν
δεκαετίες, να αποκαλύπτει και να στηλιτεύει την τοξικομανία της εξουσίας,
που επαναφέρει απειλητικά το μεσαιωνικό σκοταδισμό στην εποχή της
επικοινωνιακής επανάστασης.
Ο Κλεάνθης Γρίβας διαθέτει την ευρυμάθεια για να φωτίζει, στα
βιβλία και τα άρθρα του, το πρόβλημα σε όλες τις πτυχές του: Την
αυστηρά ιατρική και φαρμακολογική. Την κοινωνική, ιστορική και νομική.
Την πολιτική, πολιτισμική, οικονομική και ιδεολογική. Τη φιλοσοφική και
ηθική. Διαθέτει την τόλμη, την εντιμότητα και την κοινωνική ευαισθησία:
Δίχως αυτά, η ευρυμάθειά του θα ήταν υπόθεση προσωπική. Και, πάνω απ’
όλα, είναι προικισμένος με την ύψιστη των αρετών: Το πάθος για την
ελευθερία.
Ευθύς και σκληρός μέχρι παρεξηγήσεως στην πολεμική του, όταν
υπερασπίζεται αιχμηρές αλήθειες, ο Κλεάνθης Γρίβας δεν νοιάζεται να
δημιουργεί συμπάθειες, απεχθάνεται να κολακεύει, δεν πολιτεύεται.
Συγκρούεται ανελέητα με τις πλαστές “αυθεντίες”, οικοδομεί τη σκέψη του
σε στέρεη τεκμηρίωση, προκαλεί, έτσι, σε διάλογο μόνο με επιχειρήματα,
δεν απευθύνεται στους πεισμένους, πασχίζει να αφυπνίσει, να
ενεργοποιήσει τον προβληματισμό των πολλών, να κάνει κοινό κτήμα τις
γνώσεις του.
Καρπός μόχθου και ευθύνης, τόλμης και ελεύθερου φρονήματος,
σχολαστικής έρευνας και εναγώνιας εγρήγορσης, κάθε βιβλίο του Κλεάνθη
Γρίβα είναι κοινωνική προσφορά.
Γιώργος Βότσης
Αθήνα 1 Οκτωβρίου 1993
7
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Κάνναβη: Από την ευλογία στην καταδίκη
Μισό αιώνα πριν, ο εισαγγελέας στις
Δίκες της Μόσχας A. Vishinsky
ανήγαγε σε ακρογωνιαίο λίθο του
δικαιικού συστήματος του
κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού το
δόγμα ότι “κάθε κατηγορούμενος
είναι ένοχος μέχρι να αποδείξει την
αθωότητά του.” Σήμερα, ο Gabriel
Nahas και όλοι οι σύγχρονοι κυνηγοί
των μαγισσών έχουν αναγάγει το
ίδιο δόγμα σε ακρογωνιαίο λίθο της
αντιναρκωτικής υστερίας
διακηρύσσοντας ότι “η μαριχουάνα
πρέπει να παραμείνει ένοχη μέχρι να
αποδειχθεί η αθωότητά της.” [1]
Για ολόκληρες χιλιετηρίδες η κάνναβη έπαιζε καθοριστικό ρόλο στην
επιβίωση του ανθρώπου ως πηγή ενέργειας, διατροφής και ένδυσης και ως
θεραπευτικό και ευφορικό μέσο. Αλλά εδώ και εξήντα χρόνια τέθηκε υπό
καθεστώς διωγμού ως απειλή για την ύπαρξή του.
Μέχρι το 1937, η ανθρωπότητα χρησιμοποιούσε την κάνναβη για την
κάλυψη πολλών αναγκών της καθημερινής ζωής. Μετά το 1937, ιδιοτελείς
αυτόκλητοι “προστάτες” της κοινωνίας από τα ναρκωτικά την ανήγαγαν σε
“έσχατο κακό” και επέβαλαν την απαγόρευση της καλλιέργειάς της και τη
δίωξη των χρηστών της.
Το 1875, η σημασία της κάνναβης για την οικονομία και την
επιβίωση του πληθυσμού των ΗΠΑ ήταν τόσο ζωτική ώστε σε πολλές
πολιτείες οι αγρότες που δεν την καλλιεργούσαν τιμωρούνταν με φυλακή ή
βαριά πρόστιμα. Μετά το 1937, οι άνθρωποι έπρεπε να μάθου ν να ζουν με
την απειλή των ίδιων κυρώσεων αλλά για τον ακριβώς αντίθετο λόγο: H
καλλιέργεια ή η συγκομιδή έστω και ενός δενδρυλλίου κάνναβης από
εθνικό καθήκον μετατράπηκε σε επονείδιστο έγκλημα που τιμωρείται με
πολυετή φυλάκιση.
Μέχρι το 1937, η αμερικανική κυβέρνηση εξέδιδε ειδικά φυλλάδια
προτρέποντας τους αγρότες να αυξήσουν την καλλιέργεια της κάνναβης.
Μετά το 1937 προπαγανδίζει την ανάγκη του αφανισμού της κάνναβης και
στέλνει τα αεροπλάνα της να ραντίσουν με τοξικά δηλητήρια τις φυτείες
της στο έδαφος των ΗΠΑ και των γειτονικών χωρών.
Μέχρι το 1937, η κρατική εξουσία χαρακτήριζε την κάνναβη
“πολύτιμο φυτό”. Το 1937 τη βάφτισε “φονιά των νέων”. Το 1942 τη
μετονόμασε σε “φυτό της νίκης”. Και το 1946 την πολιτογράφησε ως
“απειλή για την κοινωνία”.
8
Μέχρι το 1937 η αμερικανική κυβέρνηση παρότρυνε τους αγρότες να
ασχοληθούν με την καλλιέργειά της. Το 1937 έστελνε τους καλλιεργητές
και τους χρήστες της στη φυλακή. Το 1942 κυκλοφορούσε
προπαγανδιστικά φιλμ για την αύξηση της καλλιέργειάς της και πρόσφερε
στους καλλιεργητές της ειδικά πριμ και απαλλαγή απ’ τις στρατιωτικές τους
υποχρεώσεις. Και από το 1946 έστρεψε εναντίον τους τον αστυνομικό και
ποινικό μηχανισμό και ράντιζε τη γη τους με paraquat.
Πώς έγινε δυνατό μέσα σε ελάχιστα χρόνια να μεταμορφωθεί από
ευλογία σε κατάρα, ένα φυτό που, από το 1000 π.Χ. μέχρι τα μέσα του
19ου αιώνα, αποτελούσε μια από τις μεγαλύτερες γεωργικές καλλιέργειες
στον πλανήτη και σημαντική πρώτη ύλη για την παγκόσμια παραγωγή των
μέσων ικανοποίησης πολλών αναγκών της καθημερινής ζωής του
ανθρώπου; Αυτό το κρίσιμο ερώτημα απαιτεί μια απάντηση που δεν μπορεί
να εμποδίζεται επ’ άπειρο από τα συνδυασμένα πολιτικά και οικονομικά
συμφέροντα που βρίσκονται πίσω από την απαγόρευση της κάνναβης και
το διωγμό των χρηστών της.
Η εξουσιαστικά επιβεβλημένη διαστροφή του ξαφνικού
μετασχηματισμού της κάνναβης από ευλογία της φύσης σε κατάρα που
ξορκίζεται με αστυνομικές και δικαστικές “επιχειρήσεις” έγινε δυνατή στον
αιώνα της ακμής του αδιέξοδου βιομηχανικού πολιτισμού, όταν η
τεχνολογική “πρόοδος” κατέστησε τον αναπτυξιακό παραλογισμό τόσο
ισχυρό, ώστε να μπορεί να επιβάλει τα συνδυασμένα συμφέροντα της
βιομηχανίας των πετροχημικών, των φαρμάκων, του καπνού και του
αλκοόλ πάνω στα συμφέροντα της ανθρωπότητας.
Σ’ αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται το κλειδί της ερμηνείας του
καρκινώματος της απαγόρευσης ορισμένων ουσιών που στον αιώνα μας
αποσυνθέτει την ανθρώπινη κοινωνία, συμβάλλοντας στην αποδυνάμωση
της φυσικής άμυνας των μελών της, στην άμβλυνση των ηθικών τους
αντιστάσεων και στην υπονόμευση των δεσμών που υπάρχουν ανάμεσά
τους.
Στο παρελθόν, οι επαγγελματίες μανιακοί της καταστολής δεν
προσκόμισαν καμιά απολύτως τεκμηρίωση της επικινδυνότητας της
κάνναβης για να αιτιολογήσουν την απαγόρευσή της και τη δίωξη των
χρηστών της. Ηταν αρκετές οι άναρθρες κραυγές και τα τρομοκρατικά
συνθήματα που εμπεριέχονταν στο διωκτικό τους παραλήρημα. Και
επέβαλαν την καταστολή, αποδεικνύοντας ότι στην αυτάρεσκα
αποκαλούμενη “εποχή της λογικής”, ο Μεσαίωνας είναι πανταχού παρών.
Σήμερα, οι ίδιοι άνθρωποι απαιτούν επιστημονικές αποδείξεις της
ακινδυνότητας της κάνναβης κάθε φορά που προβάλλεται οποιοδήποτε
αίτημα για τη μείωση ή την άρση των ποινικών κυρώσεων που
συνεπάγεται η καλλιέργεια, η κατοχή, η χρήση και η διάθεσή της.
Θ’ αποπειραθώ λοιπόν να δώσω αυτή την επιστημονική τεκμηρίωση,
όχι ως παραχώρηση στην παράνοια των μανιακών της καταστολής αλλά ως
επιπρόσθετη απόδειξη του καθολικού παραλογισμού που διακατέχει μια
κοινωνία η οποία συναινεί να τη μεταχειρίζονται ως ανεύθυνο βρέφος,
προτιμώντας την αμφισβητούμενη ασφάλεια της δουλείας από τους
κινδύνους της ελευθερίας.
9
I. Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ
“Από το 1000 π.Χ. μέχρι τα μέσα του
19ου αιώνα, η κάνναβη ήταν η
μεγαλύτερη γεωργική καλλιέργεια
στον πλανήτη και αποτελούσε τη
σημαντικότερη πρώτη ύλη για την
παγκόσμια παραγωγή φυτικών
κλωστών, υφασμάτων, φωτιστικού
λαδιού, χαρτιού, θυμιαμάτων,
φαρμάκων και ειδών διατροφής για
ανθρώπους και ζώα. Μέχρι τα τέλη
του 19ου αιώνα, το 90% των
καραβόπανων, το 80% των
σχοινιών, το 75-90% του χαρτιού
και το 80% των υφαντουργικών
προϊόντων που κατασκευάζονταν
διεθνώς, φτιάχνονταν από κάνναβη.”
[2]
1. Το φυτό
Η κάνναβη είναι φυτό του γένους των κνιδωδών, περιλαμβάνει ένα
μόνο είδος, την Κάνναβη την ήμερη (Cannabis sativa) και υπάρχει στη
φύση σε περισσότερες από εκατό παραλλαγές. Ο μεγάλος αριθμός των
ποικιλιών αυτού του φυτού, που ταξινομήθηκε από τον Linneaus στα 1753
με το όνομα cannabis sativa, δημιούργησε στο παρελθόν πολλές
διαφωνίες μεταξύ των βοτανολόγων σχετικά με την ακριβή ταξινόμησή
του, αλλά σήμερα έχει γίνει δεκτό ότι υπάρχει ένα αρχικό είδος, η cannabis
sativa, από το οποίο προέκυψαν πολλές παραλλαγές (cannabis indica,
cannabis ruderalis) που διαφέρουν μεταξύ τους κυρίως ως προς την
περιεκτικότητά τους σε ορισμένες δραστικές ουσίες.
H Κάνναβη ανήκει σε μια από τις πιο εξελιγμένες φυτικές οικογένειες
της φύσης. Χρησιμοποιεί το φως του ήλιου αποτελεσματικότερα από κάθε
άλλο φυτό και αποτελεί μια σπουδαία πλουτοπαραγωγική πηγή που
αυτοανανεώνεται, ενισχύοντας την οικολογική ισορροπία. Είναι φυτό
αυτοφυές και καλλιεργούμενο, ποώδες, ετήσιο, δίοικο (αρσενικό και
θηλυκό), κλωστικό και ελαιοφόρο. Μοιάζει με ευθυτενή θάμνο,
αναπτύσσεται σε υγρό έδαφος σε όλες τις κλιματολογικές συνθήκες και
φθάνει σε ύψος 1,5-7 μέτρων, ανάλογα με την ποικιλία του φυτού και τις
συνθήκες του περιβάλλοντος. [3] Ο κορμός του είναι όρθιος, ισχυρός, με
πυκνές διακλαδώσεις. Τα φύλλα του είναι τριχωτά, επίσκληρα, μακρόμισχα
και δακτυλιοειδή, με 5-11 οξύληκτα και οδοντωτά λογχοειδή. Τα αρσενικά
10
άνθη του είναι κιτρινοπράσινα. Τα θηλυκά άνθη διατάσσονται σε
χαρακτηριστικές σταχυόμορφες δέσμες. Οι καρποί του είναι ωοειδείς,
έχουν μέγεθος 4-5 χιλιοστών και περιέχουν παχύρρευστο έλαιο.
2. H χρησιμότητα της κάνναβης
Σ’ όλη τη διάρκειά της γνωστής ιστορίας και μέχρι τις πρώτες
δεκαετίες του 20ου αιώνα, η κάνναβη γνώριζε μια ευρύτατη και
συστηματική καλλιέργεια λόγω της πολλαπλής χρησιμότητάς της, ως
διατροφικό, θεραπευτικό και ευφορικό μέσο [4], η οποία θα πρέπει να
σκιαγραφηθεί συνοπτικά γιατί είναι αναγκαία προϋπόθεση για την
κατανόηση των πραγματικών λόγων της απαγόρευσης της κάνναβης και
τον εντοπισμό των ομάδων οικονομικής ισχύος που είχαν ζωτικό συμφέρον
απ’ την απαγόρευση αυτή.[5]
1) Διατροφικό μέσο: Μέχρι τον 20ο αιώνα, οι σπόροι της κάνναβης,
κονιοποιημένοι ή όχι, για πολλούς λαούς ήταν -και για ορισμένους
παραμένει- ένα βασικό διατροφικό μέσο στο οποίο περιέχονται φυτικές
πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας [6]. “Κανένα άλλο απλό φυτικό μέσο δεν
μπορεί να συγκριθεί με τη διατροφική αξία των σπόρων της κάνναβης. Οι
πρωτεΐνες και τα αιθέρια έλαια που περιέχουν είναι ιδανικά για τη
διατροφή του ανθρώπου. Μόνο η σόγια περιέχει υψηλότερο ποσοστό
πρωτεϊνών, αλλά η σύνθεση των πρωτεϊνών των σπόρων της κάνναβης
είναι μοναδική στο φυτικό βασίλειο. Οι σπόροι της κάνναβης περιέχουν
αμινοξέα σε ιδανικές αναλογίες και παρέχουν στον οργανισμό τα δομικά
υλικά για τη σύνθεση πρωτεϊνών που ενισχύουν το αμυντικό του σύστημα
απέναντι σε διάφορους λοιμογόνους παράγοντες.” [7]
Αυτές οι ιδιότητες της κάνναβης οδήγησαν πολλούς ερευνητές στο
συμπέρασμα ότι “τα αιθέρια έλαια που της κάνναβης ενισχύουν το
ανοσολογικό σύστημα απέναντι στους ιούς και άλλους παράγοντες
που τείνουν να το προσβάλλουν. Σήμερα βρίσκονται σε εξέλιξη
έρευνες για τη χρήση των αιθέριων ελαίων ως μέσο προστασίας του
αμυντικού συστήματος σε άτομα που έχουν προσβληθεί από Aids.
Και τα μέχρι στιγμής αποτελέσματά τους είναι εξόχως
ενθαρρυντικά… Η άρση της παράφρονος απαγόρευσης του πιο
πολύτιμου φυτού του κόσμου πρέπει να αποτελέσει ανυποχώρητο
δημόσιο αίτημα. Η υπόσχεση της υγείας και της διατροφής του
κόσμου βρίσκεται στα χέρια μας.” [8]
2) Θεραπευτικό μέσο: Η κάνναβη και τα παράγωγά της κατείχαν
εξέχουσα θέση στην καθημερινή θεραπευτική πρακτική σε όλη τη διάρκεια
της γνωστής ιστορίας της ανθρωπότητας. Αφειδώς προσφερόμενη από τη
φύση, ατοξική, ασφαλής και με ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών, η κάνναβη
“πέρασε στην ιατρική πρακτική πολλών χωρών και χρησιμοποιείται για τη
θεραπεία ποικίλων ασθενειών, όπως η χολέρα, η ελονοσία, η διάρροια, οι
σπασμοί, η ανορεξία, η απώλεια της μνήμης, ο βήχας, οι ρευματισμοί, η
αϋπνία και ο πόνος” για περισσότερο από τρεις χιλιάδες χρόνια.[9]
11
Κατά το 19ο αιώνα, τα διάφορα προϊόντα της μαριχουάνας και του
χασίς με τη μορφή αποσταγμάτων, βαμμάτων και ελιξιρίων
αποτελούσαν το τρίτο προτιμώμενο είδος φαρμάκων από το σύνολο
των γιατρών και των ασθενών στις ΗΠΑ. Και γι’ αυτό το λόγο
καταχωρούνταν στην αμερικανική Φαρμακοποιία μέχρι το 1942.
Εκτοτε, παρά την απαγόρευση, η κάνναβη και τα παράγωγά της
εξακολουθούν να αποτελούν αξιολογότατο θεραπευτικό παράγοντα
στο οπλοστάσιο της φυσικής ιατρικής.[10]
3) Ευφορικό μέσο: Οι ευφορικές δράσεις των παραγώγων της κάνναβης
(μαριχουάνα και χασίς) υπερτερούν από κάθε άποψη των αντίστοιχων
δράσεων του καπνού και του οινοπνεύματος και τα καθιστούν επίφοβους
ανταγωνιστές τους.
Το αλκοόλ είναι τοξικότατο. Πυροδοτεί επιθετικές συμπεριφορές, με
αποτέλεσμα να τελείται υπό την επίδρασή του το 50% όλων των
θανάσιμων τροχαίων ατυχημάτων, το 65% όλων των εγκλημάτων,
το 80% των βιασμών παιδιών και γυναικών και το 80% των
κρουσμάτων ενδοοικογενειακής βίας που σημειώνονται κάθε χρόνο
στις ΗΠΑ. Προκαλεί εξάρτηση (τοξικομανία) και ευθύνεται για πολλές
ψυχικές και σωματικές παθολογικές καταστάσεις -με συχνότερη την
κίρρωση του ήπατος- εξ’ αιτίας των οποίων κάθε χρόνο πεθαίνουν
150.000 άνθρωποι στις ΗΠΑ. Η αποτελεσματική δόση του βρίσκεται
πολύ κοντά στην αντίστοιχη θανατηφόρα (1:40).
Ο καπνός είναι επίσης τοξικός και προκαλεί εξάρτηση. Θίγει καίρια
όλες τις λειτουργίες του οργανισμού του χρήστη και κυρίως το
καρδιοαγγειακό σύστημα. Είναι ισχυρό καρκινογόνο και κάθε χρόνο
πεθαίνουν στις ΗΠΑ 450.000 άνθρωποι μόνο από καρκίνο του
πνεύμονα που οφείλεται στο κάπνισμα.[11]
Η κάνναβη είναι η πιο ατοξική απ’ όλες τις ψυχοτρόπες ουσίες που
υπάρχουν στον πλανήτη. Δρα ηρεμιστικά, δεν προκαλεί εξάρτηση,
δεν ευθύνεται για καμιά ψυχική ή σωματική παθολογική κατάσταση
και η πρόκληση θανάτου εξ’ αιτίας της είναι πρακτικά αδύνατη.
Συνοπτικά θα μπορούσε να λεχθεί ότι η κάνναβη έχει όλα τα θετικά
του οινοπνεύματος χωρίς κανένα από τα αρνητικά του (με εξαίρεση
ορισμένα φαινόμενα, όπως η ζαλάδα και οι διαταραχές
προσανατολισμού στο χρόνο που εμφανίζονται στους άπειρους
χρήστες όταν καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ή οι αντιδράσεις
πανικού όταν προσλαμβάνουν πολύ μεγάλες ποσότητες).
4) Ενέργεια: Η βιομάζα που παρέχεται απ’ την κάνναβη μπορεί να
μετατραπεί σε μεθάνιο, μεθανόλη ή υγρό καύσιμο. Συνυπολογίζοντας στο
κόστος παραγωγής της ενέργειας την καταστροφή του περιβάλλοντος που
συνεπάγεται η παραγωγή, η επεξεργασία και η χρήση του πετρελαίου, του
άνθρκα και της πυρηνικής τεχνολογίας, καθίσταται φανερό ότι η παραγωγή
12
ενέργεια από την κάνναβης έχει μικρότερο κόστος και είναι ανυπολόγιστα
ευεργετική για το περιβάλλον.
Ενα από τα προϊόντα της πυρόλυσης της βιομάζας της κάνναβης, η
μεθανόλη, χρησιμοποιήθηκε κατά κόρο μεταξύ 1920-1945 για την
κίνηση αγροτικών και στρατιωτικών οχημάτων και σήμερα
χρησιμοποιείται στα περισσότερα αγωνιστικά αυτοκίνητα. Η
μεθανόλη μπορεί επίσης να μετατραπεί σε υγρό καύσιμο πολλών
οκτανίων μέσω μιας καταλυτικής διαδικασίας που η πατέντα της
ανήκει στην εταιρεία Mobil Oil.
5) Χαρτί: Το 75-90% του χαρτιού που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι σ’
όλο τον κόσμο μέχρι το 1883 προερχόταν απ’ την κάνναβη: Βιβλία,
εφημερίδες, χάρτες, χαρτονομίσματα. Το χαρτί που παράγεται από την
κάνναβη είναι το καλύτερης ποιότητας και με τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής
χαρτί που κατασκευάστηκε στην ιστορία της ανθρωπότητας: “Είναι 50 έως
100 φορές διαρκέστερο και 100 φορές ευκολότερο να κατασκευαστεί απ’
οποιοδήποτε άλλο τρόπο παραγωγής χαρτιού”.[12]
Σε χαρτί από κάνναβη έχουν τυπωθεί όλα τα σημαντικά κείμενα που
σφράγισαν το νεότερο δυτικό πολιτισμό, από τη “Βίβλο” του
Gutenberg (15ος αιώνας) μέχρι την “Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων”
του Lewis Carroll (19ος αιώνας)”[13] όπως επίσης σε χαρτί από
κάνναβη γράφηκε και υπογράφηκε η πρώτη (28 Ιουνίου 1776) και η
δεύτερη διατύπωση (2 Ιουλίου 1776) της “Διακήρυξης της
Ανεξαρτησίας” που αναγγέλθηκε πανηγυρικά στις 4 Ιουλίου 1776
σηματοδοτώντας τη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών. [14]
6) Εξοπλισμός των πλοίων: Το 90% του εξοπλισμού όλων των πλοίων
από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 19ο αιώνα που εφευρέθηκε το ατμόπλοιο,
κατασκευαζόταν απ’ την κάνναβη: Ολα τα πανιά, τα σχοινιά, οι χάρτες, τα
ημερολόγια, τα βιβλία και οι σημαίες των πλοίων ήταν προϊόντα του
“χόρτου.” [15]
7) Υφάσματα και υφαντά: Το 80% των υφασμάτων και των υφαντών
που χρησιμοποιούσε η ανθρωπότητα για να κατασκευάσει ρούχα, τέντες,
λινά, κουβέρτες, πετσέτες, χαλιά, πάνες μωρών και πολλά άλλα,
προέρχονταν απ’ την κάνναβη. [16][16] 8) Σχοινιά, νήματα, κορδόνια: Το 70-90% της παγκόσμιας παραγωγής
των κάθε είδους σχοινιών, νημάτων και κορδονιών προέρχονταν απ’ την
κάνναβη και ήταν 100% ανακυκλώσιμα. Μετά την απαγόρευση της
κάνναβης το 1937, όλα αυτά αντικαταστάθηκαν από μη-ανακυκλώσιμα
πετροχημικά προϊόντα που το μονοπώλιό τους ελέγχονταν από την
εταιρεία DuPont ύστερα από συμφωνία με τη γερμανική IG που κατείχε τις
σχετικές πατέντες.
13
9) Καμβάδες ζωγραφικής: Ολες οι δημιουργίες των μεγάλων ζωγράφων
που ανανέωσαν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο, απο τον
Caravagio μέχρι τον Van Gogh, αποτυπώθηκαν πάνω σε καμβάδες
φτιαγμένους από κάνναβη που έχουν το προσόν να μην αλλοιώνονται και
να συντηρούνται σε άριστη κατάσταση επί αιώνες.
10) Χρώματα και βαφές: Για χιλιάδες χρόνια, όλα σχεδόν τα χρώματα
και τα βερνίκια που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος παράγονταν απ’ την
κάνναβη ή περιείχαν λάδι από τους σπόρους της. Μόνο “κατά το έτος
1935, δυο μόλις χρόνια πριν από την απαγόρευσή της, 58.000 τόνοι
σπόρων κάνναβης χρησιμοποιήθηκαν στις ΗΠΑ μόνο για την κατασκευή
χρωμάτων και βερνικιών. Από το 1937 και μετά, αυτές οι βαφές φυσικής
προέλευσης αντικαταστάθηκαν από πετροχημικά προϊόντα.[17]
11) Κατασκευαστικό υλικό: Ο πολτός της κυτταρίνης που βγαίνει από
την κάνναβη προσφέρει ένα άριστο οικοδομικό και κατασκευαστικό υλικό
που είναι πρακτικό, φτηνό, ανθεκτικό στη φωτιά, με θαυμάσια θερμική και
ηχητική μόνωση. Η αντικατάσταση του κατασκευαστικού υλικού που
προέρχεται από την ξύλευση και την καταστροφή των δασών με αυτό που
εξάγεται από την κάνναβη είναι αναγκαία για να διαφυλαχθούν οι δασικές
εκτάσεις που έχουν μειωθεί σε επικίνδυνο βαθμό. Γιατί η κάνναβη είναι ένα
φυτό που, σ’ αντίθεση με τα δέντρα του δάσους, αυτοανανεώνεται κάθε
χρόνο και από κάθε στρέμμα του παράγεται πολτός κυτταρίνης ίσος μ’
αυτόν που βγαίνει από 4,1 στρέμματα άλλων δέντρων.
12) Φωτιστικό λάδι: Μέχρι το 1800 το λάδι από τους σπόρους της
κάνναβης κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κατανάλωσης
φωτιστικού λαδιού. Κατά την περίοδο 1800-1870 περιορίστηκε στη
δεύτερη θέση λόγω της διάδοσης του λαδιού της φάλαινας, αλλά μετά το
1870 και τα δυο άρχισαν να αντικαθίστανται από τα προϊόντα του
πετρελαίου.
Οπως θα αναλυθεί παρακάτω, αυτή ακριβώς η πληθώρα των
πλεονεκτημάτων της κάνναβης είχε ως αποτέλεσμα να τεθεί υπό
καθεστώς απαγόρευσης και να γίνει αντικείμενο απηνών διώξεων και
σκληρής καταστολής από το 1937 [18]. Αλλά παρά τους ποινικούς
κινδύνους, το “απαγορευμένο χόρτο” και τα παράγωγά του
εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ως ευφορικά και θεραπευτικά
μέσα και ως πρώτες ύλες για την ικανοποίηση διαφόρων αναγκών
της καθημερινής ζωής.
3. H έκταση της χρήσης
Η χρήση της κάνναβης στις παραδοσιακές κοινωνίες (π.χ. Ινδία)
ικανοποιεί ένα πλήθος αναγκών της καθημερινής ζωής ως διατροφικό,
θεραπευτικό, ευφορικό και κατασκευαστικό μέσο, ενώ στις σύγχρονες
βιομηχανικές κοινωνίες χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη για την παραγωγή
14
διαφόρων βιομηχανικών προϊόντων και ως ευφορικό από τα μεσαία και τα
ανώτερα κοινωνικά στρώματα κυρίως.[19]
Η κάνναβη κατέχει την τέταρτη θέση ανάμεσα σε όλες τις νόμιμες
και παράνομες ψυχοτρόπες ουσίες που καταναλώνονται διεθνώς για
ευφορικούς σκοπούς, μετά την καφεΐνη, τη νικοτίνη και το αλκοόλ:
Το 1950 οι καταναλωτές της ανέρχονταν σε 200.000.000 [20] και το
1969 σε 250.000.000. [21]
Επίσης, κατέχει την πρώτη θέση ανάμεσα σε όλες τις παράνομες
ψυχοτρόπες ουσίες που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως για τους
ίδιους λόγους: Στο σύνολο του πληθυσμού των ΗΠΑ είχαν κάνει
χρήση κάνναβης τουλάχιστον μια φορά 43.000.000 άτομα το 1977
[22] και 66.500.000 το 1990 [23]. Στο σύνολο των ενηλίκων νέων
(18-25 ετών), είχε τουλάχιστον μία εμπειρία με την κάνναβη το 55%
το 1977 [24] και 52% το 1990.[25]
Σήμερα διαπιστώνεται μείωση της χρήση της μαριχουάνας στις ΗΠΑ,
κρίνοντας απ’ το γεγονός ότι το ποσοστό των τελειοφοίτων του λυκείου
που είχαν καπνίσει “χόρτο” κατά τον μήνα που προηγήθηκε της σχετικής
έρευνας από 37% το 1978 μειώθηκε σε 18% το 1988.
4. Τα δραστικά συστατικά
Η κάνναβη περιέχει τουλάχιστον 426 χημικές ενώσεις και
περισσότερα από 60 αλκαλοειδή που υπάρχουν μόνο σ’ αυτό το φυτό και
ονομάζονται κανναβινοειδή [26]. Δύο απ’ αυτά τα κανναβινοειδή έχουν
σωματικές και ψυχικές επιδράσεις στον άνθρωπο, ενώ τα υπόλοιπα είναι
αδρανή από βιολογική άποψη.
1) Η Δ9-Τετραϋδροκανναβινόλη ή ΤHC [27], είναι το κύριο δραστικό
συστατικό της κάνναβης και εντοπίζεται σε μεγάλες συγκεντρώσεις
στα παράνθια φύλλα του θηλυκού φυτού όπου υπάρχει πλήθος
εκκριτικών αδένων [28]. Και
2) Η Δ8-Τετραϋδροκανναβινόλη που είναι πολύ λιγότερο δραστική
από την THC.
Συχνά η κάνναβη χαρακτηρίζεται λανθασμένα ως ναρκωτικό για
λόγους εντελώς άσχετους με τις φαρμακολογικές ιδιότητες ή τη δομή της,
ενώ στην πραγματικότητα είναι μια μη-ναρκωτική ουσία που συνδυάζει
ορισμένα χαρακτηριστικά δύο μεγάλων κατηγοριών ψυχοτρόπων ουσιών,
των ηρεμιστικών και των ψυχεδελικών, και συγχρόνως διαφέρει σημαντικά
απ’ αυτές.
Η THC σε μικρές και μέτριες δόσεις, προκαλεί ηρεμία και ελαφρύ
ύπνο με ηδονικά όνειρα που συνοδεύεται από ευχάριστη αφύπνιση,, κι απ’
αυτή την άποψη μοιάζει με τα “ελαφρά” ηρεμιστικά. Σε μεγαλύτερες δόσεις
προκαλεί ευφορία. Και σε ακόμη μεγαλύτερες δόσεις παράγει φαινόμενα
15
διεύρυνσης της συνείδησης παρόμοια μ’ αυτά των ψυχεδελικών ουσιών.
Αλλά, σ’ αντίθεση με τα ηρεμιστικά, η THC σε πάρα πολύ μεγάλες δόσεις
δεν προκαλεί αναισθησία, κώμα ή θάνατο. Κι επιπλέον, δεν αναπτύσσεται
“διασταυρούμενη ανοχή” ανάμεσα στην THC και το LSD ή τα υπνογόνα
ηρεμιστικά [29]. Η THC είναι επίσης δύσκολο να ταξινομηθεί με βάση τη
δομή της η οποία “δεν μοιάζει με τη δομή κανενός από τους
νευροδιαβιβαστές που ξέρουμε ή υποθέτουμε πως υπάρχουν.”
Γι’ αυτό το λόγο, σήμερα έχει γίνει αποδεκτή η άποψη ότι η κάνναβη
“δεν είναι ναρκωτικό και μπορεί να οριστεί και να καταχωρηθεί ως
μια μοναδική και ιδιαίτερη ψυχοδραστική ουσία” [30] κι ότι τα
κανναβινοειδή “αποτελούν μια ξεχωριστή ομάδα ψυχοτρόπων
ουσιών.”[31]
Οι αναλγητικές ιδιότητες της THC πιθανολογείται ότι οφείλονται στο
ότι καταλαμβάνει ειδικούς υποδοχείς του εγκεφάλου ή στο ότι ίσως
συντελεί στην αδρανοποίηση ενός ειδικού ενζύμου (της αδενοκυκλάσης),
ενώ οι ευφορικές της ιδιότητες θεωρείται ότι προκύπτουν από την εμπλοκή
της με τους υποδοχείς της ντοπαμίνης ή της σεροτονίνης. [32]
5. Τα παράγωγα της κάνναβης
Τα κυριότερα προϊόντα της κάνναβης είναι η μαριχουάνα, το χασίς
και το χασισέλαιο. Απ’ αυτά, η μαριχουάνα και το χασίς χρησιμοποιούνται
ευρέως για ευφορικούς και θεραπευτικούς λόγους, ενώ το χασισέλαιο δεν
έχει ευρεία χρήση.[33]
1) Mαριχουάνα είναι το πρασινωπό μείγμα αποξηραμένων
θρυμμάτων από όλα τα μέρη του φυτού (φύλλα, λουλούδια και
στελέχη). [34]
2) Xασίς είναι το σκουρόχρωμο αποξηραμένο ρετσίνι που βγαίνει από
τις αδενικές τρίχες των λουλουδιών και των ακρινών στελεχών του
φυτού της κάνναβης, αφού προηγουμένως συμπιεστούν υπό
θερμότητα. [35]
3) Χασισέλαιο είναι το κολλώδες και παχύρρευστο υλικό που
παράγεται από παράνθια φύλλα της κάνναβης ύστερα από ειδική
επεξεργασία τους με αιθυλική αλκοόλη.
Αυτά τα προϊόντα της κάνναβης διαφέρουν σημαντικά ως προς την
περιεκτικότητά τους σε ΤHC: Τα διάφορα είδη μαριχουάνας περιέχουν από
0,2 έως 5% THC, το χασίς 5-12% και το χασισέλαιο 20-60% THC [36]. Η
μαριχουάνα που καταναλώνεται στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ περιέχει περίπου
1% THC.. Η περιεκτικότητα της κάνναβης σε THC μειώνεται σταθερά σε
θερμοκρασία περιβάλλοντος σε ποσοστό 3-4% το μήνα.
6. Απορρόφηση, διάσπαση και απέκκριση
16
Οταν προσλαμβάνεται από το αναπνευστικό σύστημα με κάπνισμα
απορροφάται το 50-60% της THC που περιέχεται στη μαριχουάνα και το
υπόλοιπο καταστρέφεται με πυρόλυση, ενώ όταν προσλαμβάνεται από το
πεπτικό σύστημα με βρώση ή πόση απορροφάται το 1/3 της ποσότητας
που παίρνεται με το κάπνισμα.
Οπως όλες οι ουσίες, η μαριχουάνα μετά την είσοδό της στον
οργανισμό υφίσταται ορισμένη επεξεργασία (μεταβολισμός) και τα
προϊόντα της (μεταβολίτες) [37] λόγω του ότι είναι λιποδιαλυτά τείνουν να
συγκεντρωθούν σε ιστούς πλούσιους σε λίπος. Σ’ αυτούς παραμένουν
αρκετές μέρες μετά από κάθε χρήση και εν συνεχεία αποβάλλονται με τα
ούρα, στα οποία μπορούν να ανιχνευτούν με διάφορες εργαστηριακές
τεχνικές. [38]
Η ανίχνευση των παραγώγων της κάνναβης στα ούρα έχει μικρή και
σχετική αξία γιατί δεν προσδιορίζει ούτε το είδος ούτε την έκταση της
χρήσης, αλλά απλώς δείχνει εάν ο εξεταζόμενος κάπνισε κάνναβη σε
διάστημα 30 περίπου ημερών πριν από την εξέταση. Αυτό σημαίνει πως
ανεξάρτητα απ’ το αν εξετάζεται ένας χρόνιος χρήστης που καπνίζει 5 -10
τσιγάρα μαριχουάνας την ημέρα ή κάποιος που κάπνισε μερικές ρουφηξιές
από περιέργεια, κι ανεξάρτητα απ’ το αν κάπνισε ένα τσιγάρο μαριχουάνας
πριν από μια ώρα ή πριν από ένα μήνα, το αποτέλεσμα του τεστ είναι το
ίδιο: Θετικό για κανναβινοειδή.
7. Δόσεις και Χρήστες
Συνηθισμένη δόση θεωρείται η ποσότητα των 20 mg THC που
λαμβάνεται από το στόμα. Αυτή αντιστοιχεί σε 1 gr μαριχουάνας με
περιεκτικότητα 1% σε THC. [39]
Στις δυτικές χώρες, ο τυπικός συστηματικός χρήστης καπνίζει κάθε
μέρα 1-8 τσιγάρα μαριχουάνας με περιεκτικότητα 1% THC. Αυτό σημαίνει
ότι η ημερήσια κατανάλωσή του κυμαίνεται μεταξύ 500 mg και 4 gr
μαριχουάνας που περιέχουν 5-40 mg THC και απ’ αυτά απορροφώνται
περίπου 2-12 mg THC. Υπ’ όψη ότι κάθε τσιγάρο περιέχει 500 mg
μαριχουάνας και 5 mg THC από τα οποία απορροφάται το 1/3, δηλ.
περίπου 2 mg THC.[40]
Για λόγους ερευνητικούς και στατιστικούς κυρίως, οι χρήστες της
κάνναβης κατατάσσονται σε 4 κατηγορίες, με κριτήριο τη συχνότητα και τη
διάρκεια της χρήσης:
1) Πειραματικοί χρήστες θεωρούνται όσοι κατανάλωσαν κάνναβη μία
ή μερικές φορές για λόγους περιέργειας ή πειραματισμού.
2) Περιστασιακοί ή ευκαιριακοί χρήστες όσοι κάνουν χρήση 1-3
φορές τη βδομάδα
3) Τακτικοί ή συστηματικοί χρήστες όσοι κάνουν χρήση κάθε μέρα
για χρονικό διάστημα μέχρι δυο χρόνια.
17
4) Χρόνιοι χρήστες όσοι κάνουν καθημερινή χρήση πάνω από δυο
χρόνια.
8. Αποτελέσματα της χρήσης
Τα αποτελέσματα της κάνναβης στον χρήστη εξαρτώνται από το
είδος και την ποιότητά της, τη διάρκεια της χρήσης και τη δοσολογία της,
τον τρόπο παρασκευής και της λήψης της, τις κλιματολογικές και
πολιτιστικές συνθήκες, και τέλος την πείρα, την ψυχολογική κατάσταση και
τις προσδοκίες του ίδιου του χρήστη .
1) Διάρκεια της δράσης: Οταν λαμβάνεται από το αναπνευστικό
σύστημα -με κάπνισμα- η δράση της κάνναβης αρχίζει μέσα σε λίγα λεπτά
και διαρκεί 2 ως 4 ώρες. Οταν παίρνεται από το πεπτικό σύστημα -με
βρώση ή πόση- η δράση της αρχίζει σε 30-40 λεπτά και διαρκεί 5 έως 12
ώρες. Η επίδρασή της εξαρτάται από το είδος, την ποιότητα και τη δόση
της κάνναβης καθώς επίσης και από την πείρα, την ψυχολογική κατάσταση
και τις προσδοκίες του χρήστη σε σχέση με την ουσία. Και γι’ αυτό, τα
αποτελέσματά της είναι διαφορετικά από άτομο σε άτομο. Σ’ αυτό
οφείλεται επίσης και το γεγονός ότι “οι περισσότεροι έμπειροι χρήστες
πιστεύουν ότι μπορούν να ξεμαστουρώνουν κατά βούληση προκειμένου να
αντιμετωπίσουν ανάγκες της καθημερινότητας -όπως εργασιακές
υποχρεώσεις- πράγμα που επιβεβαιώνεται σ’ ένα βαθμό και από την
εργαστηριακή έρευνα.” [41]
2) Αποτελέσματα από τη λήψη συνηθισμένων δόσεων: H λήψη
συνηθισμένων δόσεων κάνναβης, σε οργανικό επίπεδο προκαλεί αύξηση
του καρδιακού ρυθμού και της ροής του περιφερικού αίματος και
κοκκίνισμα των ματιών, ενώ σε ψυχικό επίπεδο επιφέρει μια αίσθηση
χαλάρωσης, ηρεμίας και ευφορίας με την οποία συνυπάρχει υπνηλία όταν
ο χρήστης είναι μόνος ή εκδήλωση αυθόρμητου γέλιου αν είναι παρέα με
άλλους.
Συνήθως υπάρχει μια υποκειμενική βεβαιότητα ότι όλες οι αισθήσεις
ενδυναμώνονται, ότι η ροή του χρόνου επιβραδύνεται (“όλα διαρκούν
περισσότερο”), η πρόσφατη μνήμη αποδυναμώνεται και η προσοχή
εστιάζεται εύκολα σε ορισμένα πράγματα ή καταστάσεις. Αυτά μπορεί να
συνδυάζονται με ευκολοσυγκινησία, ξηροστομία, αίσθηση αυξημένης
ψυχοκινητικής δραστηριότητας, μυϊκής δύναμης και όρεξης, εντύπωση
απώλειας σωματικού βάρους και ηδονικές φαντασιώσεις που συνοδεύονται
από χαλάρωση, ηρεμία και ύπνο με ευχάριστα όνειρα. Κατά την αφύπνιση
το άτομο είναι ξεκούραστο και σε καλή διάθεση.[42]
Η κοινωνική και η ερωτική συμπεριφορά του χρήστη επηρεάζονται
κατά κανόνα θετικά. Η σεξουαλική συμπεριφορά επηρεάζεται θετικά
γιατί η επικέντρωση της προσοχής του χρήστη στη συγκεκριμένη
δραστηριότητα και η αντίληψη της επιβραδυνόμενης ροής του
χρόνου καθιστούν την ερωτική συνεύρεση πιο ελκυστική.
18
Η κάνναβη φαίνεται πως επηρεάζει τον τρόπο λειτουργίας των δυο
ημισφαιρίων του εγκεφάλου, αποδυναμώνοντας σε κάποιο βαθμό τις
διεργασίες που καθορίζονται από το αριστερό ημισφαίριο (λογικοί
συνειρμοί, νοητικές συνθέσεις) και ενδυναμώνοντας τις αντίστοιχες του
δεξιού ημισφαιρίου (αισθητικές αποτιμήσεις, καλλιτεχνικές κρίσεις,
συνολιστική σκέψη).[43]
3) Aποτελέσματα από τη λήψη μεγάλων δόσεων: Με δόσεις
μεγαλύτερες από τις συνήθεις, ο μη πεπειραμένος χρήστης μπορεί να
βιώσει αισθήματα δυσάρεστα ή και εφιαλτικά, να νιώθει παράλογες
καχυποψίες για τα άτομα του περιβάλλοντός του ή να διακατέχεται από
φόβο ότι θέλουν να του κάνουν κακό [44]. Με μεγάλες δόσεις είναι
δυνατό να εκδηλωθούν αλλαγές στην αντίληψη του σώματος, έντονο
άγχος και πανικός, ιδίως στις περιπτώσεις που ο λήπτης είναι άπειρος και
ευαίσθητος απέναντι στην ουσία.
4) Θανατηφόρα δόση: Ο θάνατος από υπερβολική δόση μαριχουάνας
είναι πρακτικά άγνωστος. Η θανατηφόρα δόση της THC είναι περίπου 150
gr., δηλαδή είναι 40.000 φορές μεγαλύτερη από τη συνήθη δραστική-
αποτελεσματική δόση της (ενώ η θανατηφόρα δόση του αλκοόλ είναι μόλις
4 έως 10 φορές μεγαλύτερη από τη συνήθη αποτελεσματική του δόση).
[45]
Η αποτελεσματική δόση της THC είναι 50 mcg/Kg. Η θανατηφόρα
δόση της είναι 2.160.000 mcg/Kg. Συνεπώς η σχέση μεταξύ
αποτελεσματικής και θανατηφόρας δόσης της THC είναι 1 προς
40.000. [46]
9. Ανοχή και Εξάρτηση
Ανοχή: Η συνηθισμένη χρήση της κάνναβης δεν οδηγεί στην ανάπτυξη
ανοχής (ανάγκη για σταδιακή αύξηση της δόσης προκειμένου να επιτευχθεί
το επιθυμητό αποτέλεσμα). Αντίθετα, πολλές φορές οδηγεί στην ανάπτυξη
αντίστροφης ανοχής (μείωση των δόσεων για την επίτευξη του
επιδιωκόμενου αποτελέσματος).

Η συνέχεια του υπόλοιπου βιβλίου :  ΕΔΩ

buzz it!

Blog Widget by LinkWithin

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια για ενα Μπλογγερ,είναι οπως λέει και ο Aaton ,οτι είναι το χειροκρότημα για τους καλλιτέχνες.Αφήστε το σχόλιό σας το χρειαζόμαστε.

www.olympia.gr