Νερό στον «μύλο» της αναθεώρησης της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου ρίχνει με δηλώσεις η Γερμανίδα καγκελάριος σχεδόν 24 ώρες πριν από την άφιξη του Γερμανού υπουργού Οικονομίας, Φίλιπ Ρέσλερ στην Αθήνα.
Μετά τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών και τον πρόεδρο του Eurogroup και η Γερμανίδα καγκελάριος μίλησε ανοιχτά για το ενδεχόμενο αναθεώρησης των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου.
Μετά τη συνάντηση της με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες, η Άνγκελα Μέρκελ είπε ότι «αν χρειαστεί θα υπάρξει μία προσαρμογή» στη συμμετοχή των ιδιωτών στο δεύτερο πακέτο οικονομικής στήριξης της Ελλάδας.
Ειδικότερα η Γερμανίδα καγκελάριος σημείωσε ότι «πρέπει να δοθεί μία ευκαιρία στην Ελλάδα να σταθεί στα πόδια της» και να παραμείνει εντός της ευρωζώνης. Παράλληλα χαρακτήρισε ζωτικής σημασίας την έγκριση όλων των κοινοβουλίων της ευρωζώνης για την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), όπως έπραξε η Γερμανία.
«Ελπίζω βέβαια ότι όλα τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης θα καταφέρουν να θέσουν σε ισχύ το EFSF. Νομίζω ότι θα είναι ένα πολύ σημαντικό μήνυμα προς τις διεθνείς αγορές» υπογράμμισε η Γερμανίδα καγκελάριος.
Σε μία προσπάθεια να καθησυχάσει τους φόβους των αγορών η Άνκελα Μέρκελ είπε ότι το Βερολίνο είναι διατεθειμένο να ενισχύσει την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών της, σε περίπτωση που χρειαστεί.
«Νομίζω ότι είναι σημαντικό, αν υπάρχει η γενική άποψη ότι οι τράπεζες δεν έχουν κεφαλαιακή επάρκεια για την τρέχουσα κατάσταση, να το κάνουμε. Η γερμανική κυβέρνηση-όπως έχει ξεκαθαρίσει τις δύο τελευταίες ημέρες ο υπουργός Οικονομικών- είναι έτοιμη να πραγματοποιήσει μία τέτοια κεφαλαιοποίηση των τραπεζών αν χρειαστεί» σημείωσε η Γερμανίδα καγκελάριος.
Μπαρουέν: Ίσως πρέπει να επανεξετάσουμε τη συμμετοχή των ιδιωτών...
Πρώτες θετικές ενδείξεις από Γαλλία: «Παράθυρο» στην αναθεώρηση της συμφωνίας ανοίγει επίσημα και το Παρίσι δια στόματος του υπουργού Οικονομικών, Φρανσουά Μπαρουέν.
«Δεδομένου ότι οι συνθήκες έχουν αλλάξει το τελευταίο τρίμηνο, ίσως θα έπρεπε να επανεξετάσουμε το ύψος της συμμετοχής των ιδιωτών επενδυτών» είπε σε γαλλικό ραδιοφωνικό σταθμό ο Φρανσουά Μπαρουέν.
Υπό όρους το ΔΝΤ στο β' πακέτο
Το δεύτερο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα θα πρέπει να αναθεωρηθεί, καθώς η κατάσταση της οικονομίας είναι χειρότερη από την αναμενόμενη και ο ρυθμός προώθησης των μεταρρυθμίσεων είναι αργός, είπε χθες ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ, Αντόνιο Μπόρχες.
Η εκτίμηση ότι το ύψος του πακέτου θα είναι 109 δισ. ευρώ, που συμφωνήθηκε τον περασμένο Ιούλιο, ήταν βασισμένη σε υποθέσεις που έκτοτε έχουν μεταβληθεί -συγκεκριμένα, σημειώνει το Ταμείο, η πρόβλεψη για ανάκαμψη 0,6% το 2012 και το χρονοδιάγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Το ΔΝΤ, τονίζει την ανάγκη να υπάρξει μεγαλύτερη περικοπή του ελληνικού χρέους, ωστόσο προσθέτει πως δεν πιστεύει ότι οι ιδιώτες πιστωτές θα πρέπει, «απαραίτητα», να αναλάβουν μεγαλύτερες ζημίες (σ.σ. από το 21% που προβλέπει το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων), διευκρίνισε.
Ο κ. Μπόρχες είπε ακόμα, σύμφωνα με το Associated Press, ότι δεν υπάρχει βιασύνη για την απόφαση εκταμίευσης της επόμενης δόσης του δανείου προς την Ελλάδα, καθώς δεν υπάρχει κάποια μεγάλη λήξη ομολόγων μέχρι τον Δεκέμβριο.
Το ΔΝΤ θα μπορούσε να βοηθήσει τον μηχανισμό ευρωδιάσωσης EFSF για τη στήριξη της αγοράς κρατικών ομολόγων σε Ιταλία και Ισπανία, προσέθεσε.
Ωστόσο, αργότερα ο κ. Μπόρχες σε δήλωσή του ανακάλεσε το σχόλιο αυτό επισημαίνοντας ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει τη δυνατότητα να δανείζει μόνο σε κράτη και δεν μπορεί να παρεμβαίνει κατευθείαν στην αγορά ομολόγων.
Σε συνέντευξή του στο Reuters, ο κ.Μπόρχες είπε ότι το ΔΝΤ θα «συμμετάσχει σίγουρα» στο δεύτερο πακέτο στήριξης της Ελλάδας, αν η χώρα δείξει ότι είναι πρόθυμη να επιλύσει τα προβλήματα με το χρέος της.
Πέμπτη, Οκτωβρίου 6
Μέρκελ: βαθύτερο «κούρεμα» - και η Γαλλία έτοιμη...
Δευτέρα, Ιανουαρίου 3
Φόβοι για διάσπαση της Ευρώπης , γράφει η Φιγκαρό:
Η μεγάλη ελπίδα και ο μεγάλος φόβος που φέρνει στην επιφάνεια το 2011 έχουν σχέση με την πορεία του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Ξεκινάμε τη χρονιά με φόβο, γράφει ο Αλεξάντρ Αντλέρ στη Φιγκαρό. Αλλά και στην καρδιά της ευρωζώνης τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Στο Βέλγιο, η μηχανή της διχοτόμησης έχει βάλει ξανά μπρος και εκπέμπει ουσιαστικά τις κατηγορίες των κρατών της βόρειας Ευρώπης εναντίον εκείνων της νότιας. Αυτά που καταλογίζουν σήμερα οι Φλαμανδοί στους Γαλλόφωνους είναι τα ίδια που οι Γερμανόφωνοι της Ελβετίας μουρμουρίζουν όλο και πιο δυνατά για τους Γαλλόφωνους, αλλά και για την ίδια τη Γαλλία.
Η παράταση της κρίσης, συνεχίζει ο γάλλος αναλυτής, τροφοδοτεί μια λογική διχοτόμησης της Ευρώπης σε έναν άξονα Βορρά-Νότου, κάτι που θα έχει σοβαρές συνέπειες τόσο για τη Γαλλία όσο και για τη Γερμανία. Η ιλιγγιώδης άνοδος του νέου μάρκου της τελευταίας θα επηρέαζε δραματικά την εξαγωγική ανταγωνιστικότητά της. Οι Κινέζοι το έχουν καταλάβει, και προσπαθούν να ενισχύσουν με όλες τους τις δυνάμεις το ευρώ και την ευρωζώνη.
Η Αγγελα Μέρκελ έχει να αντιμετωπίσει φέτος ένα κύμα περιφερειακών εκλογικών δοκιμασιών, οι οποίες δεν έχουν τίποτα το περιφερειακό σε μια αυθεντικά ομοσπονδιακή δημοκρατία. Προκειμένου να μη χάσει έδαφος, η κυβέρνηση του Βερολίνου θα πρέπει να παρουσιάσει σοβαρές επιτυχίες στο πεδίο της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης. Ο ηγετικός κύκλος της ευρωζώνης πείθεται σιγά-σιγά ότι πρέπει να ακολουθήσει μια πολιτική αρκετά γενναιόδωρη ώστε να προστατεύονται οι πιο αδύναμοι και αρκετά αυστηρή ώστε να μη ληστέψουν τους πιο ισχυρούς κάποιοι κλέφτες που θα έρθουν από το δάσος. Οι χειρισμοί είναι λεπτοί, αλλά τίποτα δεν έχει ακόμη χαθεί.
Η λέξη-ταμπού ήδη μπήκε στο λεξιλόγιό μας: «οικονομική διακυβέρνηση». Και ήταν ένα ταμπού που το διόγκωνε ο συνδυασμός δύο ευρωφοβιών, από μια Γαλλία που ξόδευε κι από μια Γερμανία που αποταμίευε.
Οι ...ευρωσκεπτικιστές της Γαλλίας που ξόδευε απολάμβαναν τα περιθώρια δημαγωγικών ελιγμών που άφηνε η σχετική ανεξαρτησία του φράγκου και επέτρεπε στη χώρα να ακολουθεί μια δική της πολιτική στην περίπτωση του 35ώρου ή της αύξησης των δημοσίων υπαλλήλων. Και οι ευρωσκεπτικιστές της Γερμανίας που αποταμίευε, αφού προσπάθησαν μάταια να ανατρέψουν την υιοθέτηση του ευρώ μέχρι τον πρώτο μήνα του 1997, στη συνέχεια μεταμορφώθηκαν σε αδιάλλακτους υποστηρικτές του ευρώ, για τους οποίους οποιαδήποτε χαλάρωση του ρόλου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας θα ήταν αδιανόητη.
Τα δύο αυτά κινήματα αλληλοσυμπληρώνονταν με αποτέλεσμα να δημιουργείται αδιέξοδο. Από το αδιέξοδο αυτό αρχίζουμε να βγαίνουμε, τόσο χάρις στα δημοκρατικά ένστικτα της Γερμανίας όσο και χάρις στην έλλειψη ηγετικών ικανοτήτων της ελίτ αυτής της χώρας. Η επιτυχία των μεταρρυθμίσεων που αποφάσισε η κυβέρνηση Σρέντερ και συνέχισε ο μεγάλος συνασπισμός της Μέρκελ επέτρεψε στους εργαζόμενους να θυσιάσουν σημαντικά κοινωνικά πλεονεκτήματα και στους εργοδότες να αποφύγουν τις απολύσεις. Οι μεγάλες, αλλά και οι μεσαίες επιχειρήσεις ρίχτηκαν έτσι στην κατάκτηση των αναδυόμενων αγορών. Την ίδια στιγμή, όμως, η Γερμανία αρνιόταν να υιοθετήσει τα μέτρα ανάκαμψης που πρότειναν το φθινόπωρο του 2008 ο Σαρκοζί και ο Μπράουν και ανεχόταν την αθέμιτη συμπεριφορά πολλών τραπεζών της.
Σε όλα αυτά η ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση θα μπορέσει να βάλει τάξη. Υπάρχει χωρίς αμφιβολία μια σημαντική ευρωπαϊκή πολιτική τάξη, όπως υπάρχει και ένα ευρωπαϊκό πνεύμα που μπορεί να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις: τον έλεγχο της οικονομίας και την αναγκαία λιτότητα, που πρέπει να συνοδεύεται όμως από την προστασία των αδυνάτων. Το 2011 επιφυλάσσει εκπλήξεις, που έχουν να κάνουν με το ξέσπασμα κάποιων περιφερειακών συγκρούσεων, τη δυσκολία του αφγανικού ζητήματος και τη μετατροπή της προεδρίας Ομπάμα σε μια δυανδρία Ομπάμα-Μπερνάνκι. Όμως η πραγματική πρόκληση του νέου έτους είναι το ραντεβού της Ευρώπης με τον εαυτό της.
Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 15
Η απώλεια εθνικής κυριαρχίας είναι το τίμημα της «βοήθειας» του ΔΝΤ...
Σε άρθρο της της Catherine Hoffmann που δημοσιεύεται στην σημερινή Süddeutsche Zeitung με τίτλο «Η αγωνία δεν έχει τέλος» γίνεται η διαπίστωση ότι «η Ελλάδα λαμβάνει μεν βοήθεια, αλλά με το τίμημα της απώλειας τμήματος της εθνικής της κυριαρχίας. Η Ε.Ε. και το ΔΝΤ παρεμβαίνουν σε υποθέσεις των αρμόδιων ελληνικών Αρχών….».
Το παραθέτουμε αυτούσιο:
«Η Ισπανία δεν είναι Ελλάδα», ελέγετο κατ’ επανάληψη στη Μαδρίτη, όταν η Ελλάδα είχε ζητήσει....
τη βοήθεια της Ε.Ε. την περασμένη άνοιξη. Η Υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας, Elena Salgado, δήλωνε σχετικά: «Η κατάσταση εδώ είναι πολύ καλύτερη». Το μήνυμα ελήφθη, οι επενδυτές έδειξαν εμπιστοσύνη. Και ενώ τα spreads των ισπανικών και ιταλικών ομολόγων παραμένουν εδώ και μήνες σε σταθερά επίπεδα, σκεπτικισμός υπάρχει απέναντι σε Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία, οι οποίες υποχρεώνονται να προσελκύουν επενδυτές με μεγάλα επιτόκια. Την ώρα που οι γερμανικοί τίτλοι έχουν επιτόκιο 2,3%, το επιτόκιο δανεισμού των τριών παραπάνω χωρών κυμαίνεται από 6% μέχρι 12%.
Οι χώρες αυτές έχουν ένα κοινό πρόβλημα: Τα ελλείμμματα στους προϋπολογισμούς τους εμφανίζουν μεν μείωση, τα δημόσια χρέη συνεχίζουν, ωστόσο, να αυξάνονται, έστω και ελάχιστα.Ιδιαίτερα κακή είναι η κατάσταση στην Ελλάδα. Η κυβέρνηση προχωράει με βραδείς ρυθμούς στη μείωση των χρεών της. Το δημοσιονομικό έλλειμμα μειώθηκε μεν στους πρώτους οχτώ μήνες του τρέχοντος έτους περίπου κατά το ένα τρίτο, ανήλθε όμως παρ’ όλα αυτά στο ποσό των 14,5 δισ. Ευρώ.
Οι επενδυτές αντέδρασαν με ανησυχία. Γνωρίζουν: Υπάρχουν αξιοσημείωτες επιτυχίες στο θέμα της δημοσιονομικής προσαρμογής, οι δημόσιες δαπάνες μειώθηκαν στους πρώτους οχτώ μήνες του 2010 κατά 7,7%, τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 3,3%. «Η Αθήνα μπορεί με μικρή προσπάθεια να εισπράξει πολλούς φόρους, επειδή αυτό είναι κάτι που αμέλησε κατά το παρελθόν», επισημαίνει ο Nicolaus Heinen, ειδικός σε θέματα Ευρώπης στην Deutsche Bank Research, και συμπληρώνει: «Αυτό που λείπει είναι οι προοπτικές ανάπτυξης».
Η περιστολή των δαπανών και η αύξηση των φορολογικών εσόδων είναι το πρώτο βήμα. Η δημοσιονομική προσαρμογή θα πρέπει σύντομα να επιτευχθεί σε μεγαλύτερο βαθμό μέσω της οικονομικής ανάπτυξης, κάτι που θα μπορούσε να αποδειχθεί δύσκολο. Εάν η κυβέρνηση δεν καταφέρει να ωθήσει τους πολίτες σε μεγαλύτερη κατανάλωση και επενδύσεις, η χώρα θα βρεθεί σε έναν επικίνδυνο φαύλο κύκλο, ο οποίος θα έχει ως συνέπεια την ύφεση και τη μείωση των φορολογικών εσόδων. Σε μία τέτοια περίπτωση το πρόγραμμα λιτότητας της κυβέρνησης δεν θα ήταν ωφέλιμο, αλλά βλαβερό.
Δεν είναι εύκολο να εκτιμηθεί η επιρροή της κρατικής πολιτικής λιτότητας επί της πραγματικής οικονομίας. «Οι ενδείξεις σηματοδοτούν πάντως μία μεγάλη συρρίκνωση της οικονομίας, καθώς και της φορολογικής βάσης», σημειώνει ο Edgar Walk, επικεφαλής οικονομολόγος στη Metzler Asset Management. «Για το λόγο αυτό θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για την ελληνική κυβέρνηση να πετύχει τους δημοσιονομικούς στόχους της», καταλήγει.
Το οικονομικό βαρόμετρο για Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία και Ιταλία είναι, πάντως, πιο ευνοϊκό, όπου υπάρχουν δείγματα ελαφράς έστω ανάπτυξης. Τα προγράμματα λιτότητας φαίνεται ότι εκεί έχουν αρχίσει και αποδίδουν καρπούς. Πολλοί επενδυτές συνεχίζουν παρ’ όλα αυτά να είναι ανήσυχοι, καθώς γνωρίζουν ότι τον ερχόμενο Οκτώβριο θα υπάρξει σε πολλά κράτη διαβούλευση για τους προϋπολογισμούς λιτότητας του 2011 και διερωτώνται, εάν η πολιτική βούληση θα είναι αρκετή για τη λήψη αντιλαϊκών μέτρων. Ο οικονομολόγος Walk έχει εμπιστοσύνη στο «παράδειγμα της Αθήνας που τρομάζει. Οι άλλες κυβερνήσεις είδαν πόσο μεγάλο μπορεί να είναι το κόστος της απώλειας εμπιστοσύνης των κεφαλαιαγορών». Η Ελλάδα λαμβάνει μεν βοήθεια, αλλά με το τίμημα της απώλειας τμήματος της εθνικής της κυριαρχίας. Η Ε.Ε. και το ΔΝΤ παρεμβαίνουν σε υποθέσεις των αρμόδιων ελληνικών Αρχών. Σε αυτό προστίθεται το γεγονός ότι η Ευρωζώνη έχει μεγάλο συμφέρον στο να εφαρμόσουν τα κράτη – μέλη της μία επιτυχημένη πολιτική δημοσιονομικής προσαρμογής. Για τον πρόσθετο λόγο ότι οι τράπεζές της κατέχουν μεγάλο αριθμό κρατικών ομολόγων.
Κράτη της Ευρωζώνης σκοπεύουν να δανειστούν το ποσό των 30 δισ. Ευρώ από την αγορά ομολόγων. Ο κίνδυνος να μην γίνει ευνοϊκά δεκτή μία τέτοια υπερπροσφορά κρατικών ομολόγων είναι μεγάλος. Σε περίπτωση ανάγκης θα επέμβει, πάντως, η ΕΚΤ, η οποία το τελευταίο διάστημα έχει διατηρήσει τη ρευστότητα της αγοράς αγοράζοντας ελληνικά και πορτογαλικά ομόλογα.
Πέμπτη, Μαρτίου 11
Η Ελλάδα, 4ος πιο δημοφιλής προορισμός στην Ευρώπη
Ο τέταρτος δημοφιλέστερος τουριστικός προορισμός στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το 2010 είναι η Ελλάδα, σύμφωνα με την κοινοτική δημοσκόπηση ευρωβαρόμετρο που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα.
Ο τέταρτος δημοφιλέστερος τουριστικός προορισμός στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το 2010 είναι η Ελλάδα, σύμφωνα με την κοινοτική δημοσκόπηση ευρωβαρόμετρο που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα.
Στην πρώτη θέση ως ο πιο δημοφιλής προορισμός στην Ε.Ε. είναι η Ισπανία και ακολουθούν στην τρίτη και δεύτερη, η Ιταλία και η Γαλλία αντίστοιχα. Ειδικότερα στην ερώτηση «πού σκοπεύετε να πάτε διακοπές το 2010» το 8,3% επέλεξε την Ισπανία, το 6% την Ιταλία, το 5,8% τη Γαλλία και το 3,9% την Ελλάδα.
Εντός
Σύμφωνα με το ευρωβαρόμερο, φέτος το 76% των Ελλήνων σκοπεύουν να κάνουν τουρισμό στην Ελλάδα, ενώ μόνο το 2% σχεδιάζουν να επισκεφθούν την Ιταλία και τη Γερμανία. Σύμφωνα με την ίδια δημοσκόπηση, στην πλειονότητά τους οι Έλληνες οργανώνουν οι ίδιοι τις διακοπές και τα ταξίδια τους (79%) έναντι του 58% των Ευρωπαίων.
Σε ταξιδιωτικά γραφεία απευθύνεται μόλις το 9% των ερωτηθέντων για την οργάνωση των διακοπών τους, έναντι του 23% των Ευρωπαίων. Επίσης, το 22% των Ελλήνων δήλωσαν ότι το 2008 και το 2009 δεν πήγαν διακοπές για οικονομικούς λόγους, έναντι του 18% των Ευρωπαίων της ΕΕ των 27. Τέλος, σύμφωνα με το ευρωβαρόμετρο, τα ταξίδια είναι περισσότερο δημοφιλή στους Νορβηγούς (84%, στους Φιλανδούς (83%), στους Ολλανδούς (79%) και στους Ιρλανδούς (78%).
