Καταπέλτης ο Στάθης Κωνσταντινίδης για την επίσκεψη Παπανδρέου στην Κοζάνη !

Ο Βουλευτής της Ν.Δ. Ν. Φλώρινας κ. Ευστάθιος Κωνσταντινίδης, σχετικά με την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Κοζάνη, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Πριν αναφερθώ στην ουσία της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε, θα ήθελα ως πολίτης της Δυτικής Μακεδονίας και ως Βουλευτής Φλώρινας, να ζητήσω συγγνώμη από τον κ. Πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του, γιατί ...
όπως φαίνεται στη Δυτική Μακεδονία τους στενοχωρήσαμε πάρα πολύ με τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών. Δε μπορώ να εξηγήσω αλλιώς και χωρίς να έχω κανένα πρόβλημα με τον εκλεγμένο Δήμαρχο Κοζάνης, άλλωστε γιατί να έχω, τον προκλητικό παραγκωνισμό του αιρετού Περιφερειάρχη Γιώργου Δακή. Αναρωτιέμαι, εάν η Ν.Δ. είχε κερδίσει και το Δήμο Κοζάνης, ποιον τόπο θα επέλεγε ο κ. Παπανδρέου για να κάνει ανακοινώσεις που αφορούν την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Μήπως τον Δήμο Θεσσαλονίκης;
Δυστυχώς, ξέχασε γρήγορα τα παχιά λόγια για τις μεγάλες αλλαγές του Καλλικράτη, για 13 πόλους ανάπτυξης, για 13 υπερυπουργούς, που θα οδηγούσαν τις ισάριθμες Περιφέρειες της χώρας στην ανάπτυξη. Εκτός, αν εννοούσε ότι, αυτό θα συνέβαινε μόνο αν εκλέγονταν Περιφερειάρχες, όσοι είχαν τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ. Με αυτή την αντίληψη, να μην αποδέχεται τη βούληση των πολιτών, ας τους διόριζε.
Όσον αφορά την ίδια την εκδήλωση, θέλω να θυμίσω ότι η Ν.Δ. ως κυβέρνηση ψήφισε το πρώτο Νομοθέτημα για τις ΑΠΕ, βάζοντας τις βάσεις για την ανάπτυξή τους. Άρα, είναι απολύτως ξεκάθαρο, ότι η Ν.Δ. είναι θετική σε κάθε είδους εξέλιξη και επένδυση που αφορά τον τόπο μας και την ανάπτυξη νέων μορφών παραγωγής ενέργειας, ώστε η Δυτική Μακεδονία να είναι πρωτοπόρος στις προκλήσεις των καιρών και να προγραμματίζει έγκαιρα τη μεταλιγνιτική εποχή. Επιζητούμε την ανάπτυξη και τη σταθερή πορεία της ΔΕΗ. Θέλουμε βέβαια αυτές οι προσπάθειες να γίνονται σε στέρεες βάσεις.
Εξηγούμαι. Δεν είναι ξεκάθαρο ποια είναι ακριβώς τα 5.200 στρέμματα που χρειάζονται για να αν αναπτυχθούν τα φωτοβολταϊκά, καθώς είναι γνωστό, ότι η πρώην Ν.Α. Κοζάνης διεκδικεί τις εκτάσεις από τη ΔΕΗ με καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ.1,2 Ν.1280/1982, άρθρο 9 παρ.1 Ν.2941/2001, άρθρο 12 παρ.11 Ν.3147/2003, οι οποίες απολλοτροιώθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες από τη ΔΕΗ, όταν ήταν ΔΕΚΟ, με μοναδικό σκοπό την εξόρυξη και εκμετάλλευση του λιγνίτη και την υποχρέωση να αποκατασταθούν και να αποδοθούν στην τοπική κοινωνία μετά την ολοκλήρωση της εκμετάλλευσης.
Αυτό δε σημαίνει ότι η σημερινή αιρετή Περιφέρεια δε θα παραχωρούσε τις συγκεκριμένες εκτάσεις για την πραγματοποίηση της επένδυσης. Όσο όμως δεν ξεκαθαρίζονται οι διαδικασίες με τη νόμιμη οδό, η κυβέρνηση αυτοϋπονομεύει την εξαγγελία της.
Δε θα αναφέρω τα θεσμικά αιτήματα της Φλώρινας προς τη ΔΕΗ, γιατί είναι γνωστά σε όλους και τα οποία στην «αναπτυξιακή πορεία της Δυτικής Μακεδονίας στον ενεργειακό τομέα», μάλλον δεν χωρούσαν, διότι δεν ειπώθηκε τίποτα. Ο νεφελώδης τρόπος αναφοράς για τον Μελίτη 2, χωρίς συγκεκριμένη αναφορά στο ορυχείο της Βεύης και σε δεύτερο φράγμα, μας κάνει επιφυλακτικούς και μας δείχνει, ότι πρέπει να εντείνουμε τον αγώνα μας. Θέλω να πιστεύω πως δε θα έχουμε κανένα πρόβλημα στη εξέλιξη του διαγωνισμού για το ορυχείο της Βεύης και πάνω σε αυτή την κατεύθυνση εστιάζω την προσοχή μου.
Επιθυμώ να δηλώσω την ικανοποίηση μου για τη θετική εξέλιξη της μετεγκατάστασης των Αγίων Αναργύρων, μετά από πολλές διακυμάνσεις στην πρόοδο του αιτήματος. Αυτή η εξέλιξη δικαιώνει τον αγώνα των κατοίκων, οι οποίοι με επιμονή και με επιστημονικά στοιχεία από την τελευταία μελέτη, έπεισαν τη ΔΕΗ και την αρμόδια Υπουργό, για το ποιος ευθύνεται για την ποιοτική υποβάθμιση της ζωής τους, την καταστροφή του περιβάλλοντος και εν κατακλείδι την αναγκαιότητα να πραγματοποιηθεί η μετεγκατάσταση, ώστε να διαφυλαχθεί η υγεία των κατοίκων και η ίδια τους η ζωή.
Κλείνοντας, θέλω να στηλιτεύσω τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν, όσοι συμπολίτες μας προσπάθησαν να διαδηλώσουν για τα προβλήματα τους έξω από το χώρο της εκδήλωσης. Όσοι έδωσαν την εντολή να χρησιμοποιηθεί βία σε μια ειρηνική προσπάθεια έκφρασης και διαμαρτυρίας για τη σημερινή κατάσταση που βιώνει η χώρα, πρέπει να αναλογιστούν πόσο πολύ απέχουν τα λόγια από τις πράξεις και οι υψωμένες γροθιές του Γιώργου Παπανδρέου στις διαδηλώσεις, ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, από την άσκηση της κυβερνητικής πολιτικής».
δείτε εδώ το ξύλο των ΜΑΤ εναντίον των διαδηλωτών
και εδώ το μείζον θέμα του παραγκωνισμού του εκλεγμένου  Περιφερειάρχη

Διαβάστε περισσότερα »

Αλλοδαποί ξυλοκοπούν υπερασπίστριά τους των Οικολόγων-Πράσινων

Μια ιδιαίτερη είδηση πέρασε στα ψιλά αυτές τις μέρες. Η επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας των Οικολόγων-Πράσινων, πρώην υποψήφια ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ιδρύτρια του Ιατρικού Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων εν Ελλάδι (και μόνιμη κατήγορος των σωμάτων ασφαλείας για …βασανιστήρια λαθρομεταναστών), τακτική εισηγήτρια της “ένωσης πολιτών κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας”, ιδρυτικό μέλος κάμποσων ΜΚΟ και χαίρουσα διαφόρων άλλων ιδιοτήτων και τίτλων κρατικής αναγνώρισης, Μαρία Πίνιου-Καλλή, έπεσε θύμα ξυλοδαρμού και ληστείας από… μετανάστες! Μεταφέρουμε από την Καθημερινή, μερικά άξια σχολιασμού αποσπάσματα:

Ηταν το βράδυ της Κυριακής 31ης Ιανουαρίου –ξημερώματα προς Δευτέρα– όταν η κ. Πίνιου – Καλλή, γιατρός και ιδρύτρια το 1989 του περίφημου Ιατρικού Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων, παρέα με μία φίλη της έβγαιναν από το γνωστό καλλιτεχνικό στέκι «Αλεκτον» στον Κεραμεικό. «Ηταν γύρω στις 2 το βράδυ και θυμάμαι ότι η βραδιά ήταν πολύ ευχάριστη, φύσαγε ένα ελαφρύ αεράκι, δεν έκανε κρύο», λέει στην «Κ». Ούτε 50 μέτρα δεν έκαναν και εμφανίστηκε ένα ταξί, θα το μοιράζονταν.

Πρώτη μπαίνει η φίλη της, ενώ η Μαρία κάνει τον γύρο του αυτοκινήτου για να μπει από την άλλη πλευρά. Είχε μπει σχεδόν η μισή μέσα όταν είδε μια ομάδα πέντε ατόμων να πετάγονται από μία γωνία και να έρχονται προς το μέρος της. «Ηθελαν να μου πάρουν την τσάντα. Ηταν κρεμασμένη, όμως, στον ώμο μου, οπότε με τράβηξαν κι εμένα κάτω και άρχισαν να με σέρνουν στο οδόστρωμα». Μεγάλη ήταν η ατυχία της που, την ώρα της επίθεσης, ούτε ο οδηγός του ταξί ούτε η φίλη της αντιλήφθηκαν το παραμικρό, συνομιλώντας έντονα μεταξύ τους.

Αντίθετα, από τις φωνές βγήκαν έξω οι θαμώνες παρακείμενου μπαρ. «Το θέαμα που αντίκρισαν πρέπει να ήταν τρομακτικό, μια κι επειδή εγώ πέφτοντας από το ταξί πλάκωσα την τσάντα μου, η ομάδα των νεαρών με χτυπούσε ανελέητα στο πρόσωπο, στα πλευρά, σε όλο το σώμα», διηγείται η κ. Πίνιου – Καλλή.

«Τους κυνήγησαν, αλλά μου είχαν ήδη αποσπάσει την τσάντα κι έτρεχαν. Δεν τους έπιασαν». Από τις πρώτες στιγμές είχε αντιληφθεί ότι οι δράστες δεν ήταν Ελληνες και καθώς παρέμενε αιμόφυρτη στο οδόστρωμα, συνειδητοποιούσε ότι το ψυχολογικό σοκ ήταν μεγαλύτερο και από τον σωματικό πόνο. «Πρέπει να καταλάβετε ότι για μένα ήταν διπλό το χτύπημα. Είκοσι πέντε χρόνια ασχολούμαι με μετανάστες και ξαφνικά βρέθηκα κάτω από τις μπότες τους, να με κλωτσούν. Ενιωσα την τρομακτική βία, αυτή που έχω εκπαιδευθεί να αναγνωρίζω στους άλλους και να προσπαθώ να την θεραπεύσω».

Το πρώτο που μας κάνει εντύπωση είναι η περιγραφή της για το συμβάν. Φανταστείτε την σκηνή: Έχει ανοίξει την πόρτα του ταξί, έχει μπει σχεδόν η μισή μέσα, όπου ήδη βρίσκεται η φίλη της, βλέπει 5 άντρες να πετάγονται από μια γωνία και να την πλησιάζουν, τραβάνε την τσάντα της, σέρνοντας και την ίδια έξω, την χτυπούν ανελέητα, αυτή φωνάζει, οι θαμώνες παρακείμενου μπαρ ακούν τις φωνές, βγαίνουν έξω και κυνηγούν τους αλλοδαπούς, ενώ η φίλη της και ο ταξιτζής δεν έχουν πάρει χαμπάρι τίποτα, γιατί …συνομιλούσαν έντονα μεταξύ τους. Δεν θα κάνουμε υποθέσεις για το τι λόγους έχει για να αποφεύγει την κλήση σε κατάθεση της φίλης της και του οδηγού. Είναι όμως φανερό ότι τα πράγματα δεν μπορεί να έγιναν όπως ακριβώς τα περιγράφει.

Μας επιτρέπεται λοιπόν να αμφιβάλλουμε για την ειλικρίνειά της ως άτομο. Καθόλου παράξενο, αν αναλογιστούμε τις κατηγορίες που εξαπολύει κατά καιρούς έναντι λιμενικών, ειδικών φρουρών, αστυνομικών, στρατιωτών, κλπ, στα πλαίσια της προσπάθειας “δικαίωσης” των λαθρομεταναστών.

Όμως, το καλύτερο και πιο μελό μέρος της περιγραφής της περιπέτειας της κυρίας “θέλω-να-γίνω-τουλάχιστον-βουλευτής” ακολουθεί:

Την επόμενη κιόλας μέρα, η αστυνομία ειδοποίησε την κ. Πίνιου – Καλλή ότι κάποια από τα πράγματά της είχαν βρεθεί – τα είχε πάνω του νεαρός Βούλγαρος που είχε συλληφθεί. Δεκαεννιά χρόνων παιδί. «Ελάτε στο τμήμα να καταθέσετε μήνυση», της είπαν. «Θυμάμαι, καθόμουν στο κρεβάτι, ακόμα σε μαύρα χάλια και σκεφτόμουν αυτό το παιδί. Σκεφτόμουν και όλους τους άλλους, τους υπεύθυνους για πολύ πιο σοβαρά αδικήματα που βρίσκονται όμως έξω, ανενόχλητοι συνεχίζουν τη ζωή τους. Μήπως για ένα 19χρονο παιδί δεν είναι αρκετή τιμωρία αυτό που περνάει ήδη; Να βρίσκεται στα κρατητήρια της Ομόνοιας;» Δεν δέχθηκε να την επισκεφθεί ιατροδικαστής, παρά ξεκίνησε για το αστυνομικό τμήμα. Ο νεαρός της φώναζε από μακριά: «Κυρία, είδες εμένα; Εμένα είδες να σου παίρνω την τσάντα;» «Το μόνο που του είπα εγώ ήταν “θα το έκανες αυτό στη μητέρα σου;”»

«Τι θα γίνει, λοιπόν; Θα κάνετε μήνυση;» Ο αστυνόμος ήταν ανυπόμονος. «Φυσικά», πήρε την απάντηση από την κ. Καλλή, που συνέχισε: «Θα τον γράψετε, όμως, σε κάποιο κολέγιο να μάθει γράμματα που δεν ξέρει; Θα του φέρετε ψυχολόγο να καταπραΰνει τις πληγές του; Θα του κόψετε κι έναν κοινωνικό μισθό να μην αναγκάζεται να κλέβει για να ζει;» «Ε, όχι». «Τότε, λυπάμαι, δεν κάνω καμία μήνυση.»

Δημοψήφισμα blog

Διαβάστε περισσότερα »